เด็กหนุ่มรูปร่างสมส่วน ผิวขาวใสเนื่องจากมีเชื้อสายจีนอยู่ในตัว แก้มขาวใสอมชมพู ปากแดงระเรื่อตามธรรมชาติ ตากลม จมูกโด่งเข้ากับหน้ารูปไข่ ผมสีน้ำตาลเข้มขับสีผิวให้ขาวขึ้นกว่าเดิม รวมๆแล้วก็ถือว่า ‘ หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารัก… ’ กับผีน่ะสิ!
ครับ… ผมชื่อว่า ‘เซ้นต์’ ชนธัญ ศิวะอนันต์ ผู้ชายที่ทั้งชื่อเล่นและชื่อจริงมีความหมายเป็นัยต์ๆว่า คนที่มีโชค แต่ที่จริงแล้วชีวิตผมช่างต่างกับความหมายของชื่ออยู่มากโข หรือจะบอกว่าตรงกันข้ามเลยก็ได้
ผู้ชายธรรมดาที่ดันมีใบหน้าดึงดูดใจสาววายและชายหนุ่ม แต่งตัวเชยๆ ไร้ซึ่งจุดเด่น ทุกวันเอาแต่หมกตัวเองอยู่ในห้องสมุด หรือหน้ากระดานข่าวสารออนไลน์ องค์ประกอบโดยรวมก็คือ เด็กเนิร์ดดีๆนี่เอง!
ชีวิตของผมก็ไม่มีอะไรมากครับ ผมเป็แค่นักศึกษาปี 4 ที่เลือกเรียนเอกสื่อสารมวลชน วิ่งตามความฝันวัยเด็ก เพราะเป็เด็กต่างจังหวัดแต่ดันสอบติดมหาวิทยาลัยในเมืองหลวง ตลอด 4 ปีที่ผ่านมา ผมจึงต้องอาศัยอยู่หอพักกับ ‘ไอ้ซัน’ เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่คบกันมาั้แ่เด็กจนโต ่ที่ต้องห่างครอบครับเขาจึงไม่เหงามากนัก
อีกไม่ถึงเดือน ผมก็จะเรียนจบแล้ว
วันนี้ผมจึงตัดสินใจจะทำเื่ที่ไม่เคยทำมาก่อนในชีวิต ซึ่งก็คือ สารภาพรัก
ลิลลี่ คือ เพื่อนร่วมคณะ และเป็ผู้หญิงที่เข้ามาวนเวียนอยู่รอบๆตัวผมใน่เกือบ 1 เดือนที่ผ่านมา เธอเป็ผู้หญิงน่ารัก ตัวเล็กๆ ผิวขาวใสชวนมอง บวกกับนิสัยร่าเริงทำให้เธอมีเพื่อนกลุ่มใหญ่ ช่างแตกต่างกับผมเหลือเกิน
‘ แบ่งให้เราช่วยถือมั้ย? ’ เสียงหวานใสดังขึ้นข้างหลัง ผมสะดุ้งเล็กน้อยก่อนหันไปมอง
‘ อ๋อ ไม่เป็ไรหรอก เราถือได้ ’ กองรายงานที่สูงท่วมหัวของผมเป็เื่ปกติไปแล้ว ผมมักจะถูกเพื่อนร่วมคลาสฝากส่งงานเสมอ เป็เบ๊จนชิน…
ผมนึกถึง อ่อนแอ รังแกง่าย คำพูดติดปากพร้อมกับเสียงถอนหายใจของเดือนมหาวิทยาลัยคนดัง ซันมักจะบ่นกรอกหูผมทุกครั้งที่โดนรังแก เสียงเหมือนรำคาญแต่ก็ยังออกโรงปกป้อง ตอนนี้แม้จะเรียนที่เดียวกัน แต่คณะกลับห่างกันคนละฝั่ง มนุษย์ที่ดึงดูดความโชคร้ายเก่งอย่างผมจึงตกเป็เป้านิ่งตามเดิม
‘ มันหนักน้า มาๆ เราช่วยๆ ’ ลิลลี่ยังไม่ละความพยายาม พร้อมกับแบ่งรายงานจากมือไปถือไว้ เมื่อบางส่วนหายไปผมจึงมองภาพตรงหน้าได้ชัดเจนยิ่งขึ้น
รอยยิ้มสดใสที่ส่งมาทำเอาใจเต้นไม่เป็จังหวะ น่ารักมาก!
นั่นคือความประทับใจแรกที่ผมมีให้ลิลลี่
และผมคิดเองเออเองว่านั่นคือ ความรัก
หลังจากวันนั้น จากที่ผมไม่ได้สนใจเพื่อนคนไหนเป็พิเศษ กลับเอาแต่มองหาเธอ แถมยังมีบางทีที่ใจกล้าซื้อน้ำซื้อขนมไปฝากอีกด้วย ทุกครั้งลิลลี่ก็ยื่นมือมารับแบบไม่รังเกียจ แม้จะเรียกเสียงแซวจากเพื่อนในกลุ่มของเธอก็ตาม
‘ แหมลี่ มีคนส่งน้ำอีกแล้วนะ ’
‘ ฮอตจริ๊งงง ’
‘ สวยยย ’
แต่มักจะมีบางคำพูดที่ตามหลอกหลอนเขาตลอดเช่นกัน
‘ ไม่เจียมหน่อยเหรอ ตัวโชคร้าย ’
‘ ระวังความซวยจะมาเยือนนะลี่ ’
คนพูดหัวเราะสนุกสนาน แต่คนฟังเกือบฝืนยิ้มไม่ไหว
ถึงผมจะได้ยินบ่อยแค่ไหนก็ยังไม่ชิน ที่สำคัญกว่านั้นผมไม่อยากให้คำพูดพวกนั้นทำร้ายลิลลี่ไปด้วย แต่โชคยังดีที่ทุกครั้งเธอจะส่งยิ้มกลับมาให้เสมอ
‘ อย่าแกล้งเซ้นต์สิ! ’ พร้อมกับยื่นมือมารับของในมือ ‘ ขอบใจนะเซ้นต์ ’
‘ อื้ม ’
ความน่ารักของลิลลี่ทำให้ผมมั่นใจมากขึ้น วันนี้ผมจึงตั้งใจจะสารภาพความรู้สึกนั้น ไม่ได้คิดว่าจะให้เธอมาเป็แฟน แค่อยากจะขอบคุณที่ไม่ตัดสินผมจากภายนอกและไม่รังเกียจในสิ่งที่ผมมอบให้เท่านั้นเอง
มือที่ชุ่มเหงือของผมค่อยๆ ยื่นไปจะลูกบิดประตู แต่ยังไม่ทันได้เปิดก็…
“ พรุ่งนี้ครบ 1 เดือนแล้วนะ เตรียมเงินกันไว้ด้วยละ เพราะฉันชนะแน่! ” เสียงใสๆดังขึ้น ถึงไม่ต้องเห็นหน้าก็รู้ว่าคนพูดคือ ลิลลี่
“ เบื่อจริง พวกใช้เสน่ห์หลอกผู้เนี่ย ” ใครสักคนเอ่ยขึ้น
“ โอ้ย! ไอ้เซ้นต์มันซื่อบื้อจะตาย ยังไงไอ้ลี่ก็ตกได้อยู่แล้ว ฮ่าๆ ”
“ แน่นอนย่ะ! แต่ใครใช้ให้พวกแกตั้งกฏว่าต้องครบ 1 เดือน ถึงจะเทนางได้วะ แกรู้มั้ย? เวลานางมาอยู่ใกล้ๆฉันเนี่ย โคตรขนลุก ฮ่าๆ ” เสียงนี้ก็ยังเป็ลี่อีกเช่นกัน… ในหัวของผมเริ่มขาวโพลน กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก
“ แต่ว่าไปนางก็มั่นหน้านะ คิดได้ไงว่าไอ้ลี่จะสนใจนางจริงๆอ่ะ ”
“ นี่ๆ! ได้ข่าวว่ามั่นถึงขั้นจะขอแกเป็แฟนเลยนะลี่ ”
“ ยกมงให้เลยจ้า ฮ่าๆๆ ”
เสียงจากข้างในห้องยังดังอย่างต่อเนื่อง คำพูดพวกนั้นดูสนุกสนานสร้างความสุขให้คนพูดอย่างมาก ผิดกับคนได้ยินเหลือเกิน ผมค่อยๆ พาตัวเองออกมากจากตรงนั้นอย่างยากลำบาก เดินมาเรื่อยๆ อย่างไร้จุดหมาย
จบแล้ว… รักครั้งแรกที่ผมยังไม่ทันได้เริ่มด้วยซ้ำ
รู้ตัวอีกทีก็พาตัวเองมานั่งอยู่ตรงขั้นบันไดริมแม่น้ำเ้าพระยาแล้ว มุมที่ผมเลือกนั่งไม่มีวิวสวยๆ ให้มองจึงไม่ค่อยมีผู้คนมากนัก ้าคือสะพานข้ามแม่น้ำขนาดใหญ่ แม้จะดึกแล้วแต่ก็ยังได้ยินเสียงรถวิ่งสวนกันไปมา
สายตาทอดยาวไปที่คลื่นน้ำยามค่ำคืน มืดมิดและสงบ กลายเป็เื่ปกติแล้วที่เวลามีปัญหาจะเลือกที่นี่เป็ที่พักใจ นั่งโง่ๆ ปล่อยอารมณ์สักพักก่อนกลับหอ
ี้เีตอบคำถามเพื่อนสนิทร่วมห้อง สภาพผมตอนนี้คงน่าเกลียดน่าดู อย่างน้อยก็ร้องไห้จนตาจะปิด มองแทบไม่เห็นอะไรแล้วเนี่ย
“ หึ! ” คนอกหักพ่นเสียงหัวเราะเยาะเย้ยตัวเองครั้งที่ร้อย
การพักกายพักอารมณ์ครั้งนี้ต่างจากทุกครั้ง ขวดแอลกอฮอล์สุดฮิตสัญชาติเกาหลีล้มอยู่ข้างกาย 2-3 ขวด ผมไม่ใช่คนคอแข็งและแทบไม่เคยดื่มแอลกอฮอล์ด้วยซ้ำ วันนี้กลับใจกล้าซื้อมาย้อมใจตัวเอง
“ เธอมันจาย…ร้ายยย! มา หลอก เราทำ มายย ” พูดขึ้นกับลมกับฟ้า สติเริ่มเลือนรางเต็มทน
ผมไม่ได้เสียใจที่ลิลลี่ไม่รัก แค่รู้สึกว่าโลกนี้มันโหดร้าย ในขณะที่ผมไม่เคยทำร้ายความรู้สึกใครแบบนี้เลย แต่กลับเป็ผมที่เจอเื่แบบนี้ตลอดั้แ่เด็กจนโต เพื่อนที่เข้ามาแต่ละคนล้วนแค่อยากใช้งานผมเหมือนทาสเท่านั้น เจอมาเยอะ… แต่ก็ยังโดนอีก!
“ เราม่ายย ..ได้ โง่ นะ ฮึก… ” คนเมาคร่ำครวญ เสียงเริ่มแหบพร่า เพราะดื่มมาหลายขวด แถมยังะโตัดพ้อมาหลายชั่วโมง ใครผ่านมาเห็นคงรำคาญเต็มทน แต่เอาเถอะ! ความเมามันทำให้ผมใจกล้า อกหักโว้ย ไม่อายหรอกโว้ย!
ผมนั่งมองแสงไฟจากบ้านเรือนอีกฝั่งของแม่น้ำ เรือน้อยใหญ่แล่นผ่านไปมาอีกสักพัก
“ อึก… อืม… กลับ หอดีกว่า ยุง กาดด… ”
เหมือนยุงที่รุมกัดมันจะเจ็บกว่าอกหักแล้วมั้ง เมื่อคนเมาเริ่มรู้สึกว่าตัวเองนั่งบริจาคเืให้ยุงจนรู้สึกคันยุบยิบๆ แขนขาวเนียนเริ่มมีจุดแดงหลายแห่ง แต่ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ในเืมันเยอะเกินไป ทันทีที่ผมยืนขึ้นและหมุนตัวกลับไปก็เซไม่เป็ท่า
“ หวะ… เหวออออ!..”
มือขาวๆ ไขว่คว้าหาที่ยึดเหนี่ยว แต่ก็คว้าได้เพียงอากาศเท่านั้น เื้ัเป็แม่น้ำสายหลักของประเทศที่ขึ้นชื่อว่าลึกและน้ำเชี่ยวมาก
จบแล้วรักแรก และจบแล้วชีวิตผม… ยังไม่ทันได้เป็นักข่าวสมใจก็ต้องกลายเป็ข่าวหน้าหนึ่งเองแล้ว
สลดหนุ่มช้ำรัก เมาเละ พลัดตกน้ำดับ! …พาดหัวข่าวลอยมาเลย
ความใทำให้คนเมาหลับตาปี๋ ก่อนที่จะสิ้นสตินั้น… ััที่แขนพร้อมกับแรงฉุดมหาศาลก็ตามมา
“ … ”
ไร้เสียงพูดคุยใดๆ สติของผมก็ดับวูบเช่นกัน…
เมื่อนึกถึงวีรกรรมของตัวเองที่ก่อไว้เมื่อวานได้ ดวงตากลมโตกระพริบปริบๆ ปากแดงระเรื่อยังอ้าค้างอยู่ ก่อนจะค่อยหุบลงและฝืนกลืนน้ำลายอย่างยากเย็น
“ ผมเมา ” คนเมาสารภาพอย่างแ่เบา
“ ครับ ” ลีโอตอบยิ้มๆ
“ และ… และ คุณเป็คนช่วยดึงผมขึ้นมา… เหรอครับ? ” แม้จะมีความเป็ไปได้เพียง 0.01% ว่าเ้าของแรงดึงนั้นคือ ลีโอ แต่หลักฐานว่าอาจจะใช่ก็คือหลังจากที่ฟื้นคืนสติมา ตัวเองมาโผล่ให้ห้องนอนของเขานั่นเอง อะไรจะบังเอิญขนาดนั้นนน…
แถมยังอยู่ในสภาพที่ล่อแหลมสุดๆ อีกด้วย! เมื่อคิดได้ว่าตัวเองกำลังโป๊ต่อหน้าสมบัติของแผ่นดินแก้มเนียนๆก็แดงยิ่งขึ้นไปอีก
“ ครับ ” คุณคนดังตอบคำถามชิวๆ เหมือนที่ผมเคยเห็นในทีวีเลย แต่นี่มันเื่จริงโว๊ย! เซ้นต์โว๊ย!
ถูกลีโอช่วยไว้นี่ได้คำตอบแล้ว แต่หลังจากนั้นทำไมแกมาโผล่ที่นี่ มานอนเตียงผู้ชายแถมเปลือยอีก!
“ แล้วทำไมผม… ผม… ” พูดไม่ออกจริงๆนะเนี่ย
“ ทำไมถึงอยู่ในสภาพนี้ใช่มั้ยครับ? ” ลีโอถามนิ่งๆ พร้อมทอดสายตาคมจ้องมองมา หล่อมาก! เพราะตามข่าวสารบ่อยจึงเห็นรูปของผู้ชายตรงหน้าแทบจะทุกสื่อและทุกวัน
ผมก็ยังมั่นใจมากว่าต่อให้เห็นมาเยอะแค่ไหน ก็ไม่อาจต้านทานดาเมจตรงหน้านี้ได้แน่นอน
“ ชะ… ชะ… ใช่ครับ ” อาการติดอ่างของคนเมากลับมาอัตโนมัติ
“ อืม… คุณดันจำไม่ได้ซะด้วย ” ลีโอครุ่นคิด ทำเอาคนรอฟังคำตอบอย่างผมลุ้นจนแทบหยุดหายใจ
“ … ”
“ อาบน้ำเถอะครับ เดี๋ยวผมให้ผู้ช่วยขับรถไปส่ง อ้อ! ใส่เสื้อผ้าที่ผมวางไว้ให้ในห้องน้ำแทนนะครับ เสื้อผ้าคุณสภาพมันไม่ค่อยโอเคแล้ว ” วิธีการเลี่ยงตอบคำถามที่ผมเคยเห็นมานับครั้งไม่ถ้วน บัดนี้ได้เจอกับตัวเองแล้ว!
พูดจบคุณคนดังก็เดินจากไป ทิ้งผมนั่งอ้าปากค้างอยู่คนเดียว
มือที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อก็ค่อยๆ เอาผ้าห่มมาม้วนตัวเองไว้อย่างมิดชิด อาการปวดหัวตุ้บๆ แล่นเข้ามาอีกรอบ คิดแล้วก็น่าเจ็บใจ เพราะความใจกล้าทดลองเป็หนุ่มน้อยอกหักขี้เมาแท้ๆ ที่ทำให้ผมขาดสติแล้วก็ตื่นมาอยู่ในสถานการณ์ไม่คาดฝันแบบนี้เนี่ย!
เลิก! จะไม่ดื่ม จะไม่แตะอีกแล้ว!
คนเมาค่อยๆ พาร่างตัวเองไปยังห้องน้ำที่หลบอยู่หลังฉากกั้นปูนเปลือยอย่างยากเย็น ทีแรกคิดว่าตัวเองปวดแค่หัว แต่พอเท้าจรดพื้นก็พบว่า ระบมไปทั้งตัว! ไม่นะ… คงไม่จบที่เื่แบบนั้นเหมือนที่เคยดูในละครหรอกใช่มั้ย… แก้มใสแดงระเรื่อทันที
ความคิดวาบหวิวโผล่เข้ามาในหัว คนเมาส่ายหัวตัวเองอย่างแรงเพื่อไล่ความคิดนั้นไปทันที แกกล้าคิดอกุศลกับสมบัติแห่งชาติได้ยังไงเนี่ย!?
กระจกบานใหญ่ในห้องน้ำเผยให้เห็นร่างกายขาวนวลเนียนทั้งตัว …แบบชัดเจน!
รอยจ้ำๆ สีแดงเข้มเกือบม่วงมีให้เห็น 5-6 จุด บริเวณหน้าอก ที่แม้แต่เด็กเนิร์ดอย่างผมก็รู้ว่ามันไม่ใช่รอยรอยยุงกัด ปากบวมเจ่อนั่นอีก!
แม้ผมพยายามลากตัวเองออกมาจากความคิด 18+ …กับคนที่ไม่ควรคิดด้วยแค่ไหน เห็นตัวเองในสภาพนี้ก็สติหลุดเหมือนจะเป็ลม
“ อะไรวะเนี่ย!? ”
คนเมาพาร่างที่ิญญาเกือบหลุดเดินออกมาจากห้องนอนคนดัง สมองโล่งเกินกว่าจะจดจำภาพของถ้ำราชสีห์สถานที่สุดลึกลับที่ไม่ใช่ใครก็เข้ามาได้ แต่ผมดันได้ลักกี้แฟน มานอนบนเตียงนุ่มๆของคุณคนดังซะงั้น…
หลังจากเดินวนอยู่ 1 รอบ ก็เจอบันได บ้านของลีโอตกแต่งไว้เรียบๆ หน้าตาเหมือนๆกัน โทนสีดำเทาขาว ดูลึกลับเหมาะกับเ้าของ แต่ก็ให้ความรู้สึกเศร้าด้วย…
ทันทีที่ก้าวเท้าลงมาถึงชั้นล่าง กลิ่นหอมอ่อนๆก็ลอยมา เมื่อลองเดินตามกลิ่นไปก็พบกับชายวัยประมาณสามสิบต้นๆ อยู่ในเสื้อเชิ้ตสีขาวทับด้วยผ้ากันเปื้อนสีพื้นคู่กับกางเกงยีนต์สีตำเข้ม
“ ตื่นแล้วเหรอครับ? ”
‘ คุณแอลล์ ’ ผู้ช่วยคนสนิทเพียงหนึ่งเดียวที่อยู่ข้างกายของลีโอเอ่ยถามพร้อมกับส่งยิ้มสุภาพมาให้ ด้วยบุคลิคภาพนอบน้อม บวกกับใบหน้าหล่อเหลาของเขา ทำให้มีสาวๆจำนวนมากแอบสมัครเป็แฟนคลับเช่นเดียวกับคุณคนดัง เรียกได้ว่าฮอตทั้งเ้านาย-ผู้ช่วยเลย พอได้เห็นตัวจริงวันนี้ก็ขอยืนยันอีก 1 เสียง! ว่าหล่อสมคำร่ำลือ!
“ ทานข้าวต้มร้อนๆ ก่อนนะครับ จะได้หายปวดหัว ” เขาพูดยิ้มๆ ก่อนวางถ้วยข้าวต้มกุ้งตรงหน้า น่ากินแฮะ แอบกลืนน้ำลายไปอึกนึง
“ เอ่อ.. ครับ ขอบคุณนะครับ ” ผมตอบเก้ๆกังๆ ส่งยิ้มแห้งๆให้ 1 ที พลางแอบเหล่ตามองคุณคนดังที่นั่งอ่านเอกสารปึกใหญ่อยู่ เดาว่าน่าจะเป็บทซีรี่ย์เื่ล่าสุดที่เ้าตัวได้รับบทนำแน่นอน
“ ผมรู้ครับว่าผมหล่อ ไม่ต้องมองก็ได้ครับ ” คนถูกมอง แม้ตาจะยังจ้องไปที่บทตรงหน้า แต่ดันรู้ว่าผมมองอีก “ มีอะไรจะถามก็ว่ามาครับ? ”
“ อ้ออ.. คือ เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นเหรอครับ? ”
“ อืมม… จะเล่ายังไงดีล่ะ เื่มันค่อนข้างน่าอายนะ คุณอยากฟังจริงๆ ใช่มั้ยครับ? ” น่าอายยังไงฟะ
“ คือ… ”
“ คือ? ”
“ เล่ามาเถอะครับ! ไม่ว่าผมทำเื่น่าอายไว้แค่ไหน ผมพร้อมรับผิดชอบทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับคุณครับ!? ” หลับตาปี๋ ะโเสียงดังฟังชัดมาก บอกเลย!
“ ฮ่าๆๆๆ เอ่อ โทษทีลีโอ พี่กลั้นไม่ไหวว่ะ เดี๋ยวขอตัวไปรอข้างนอกแล้วกันนะ ” อยู่ๆคุณแอลล์ก็ะเิเสียงหัวเราะก่อนเดินจากไป
“ หึ… ” ณ จุดนี้ คุณคนดังก็คงอยากหัวเราะเหมือนกันแหละมั้ง พร้อมรับผิดชอบทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับคุณ โว๊ย! ผมพูดอะไรออกไปเนี่ย
“ เมื่อคืนผมบังเอิญไปนั่งสูดอากาศที่นั่น แล้วก็เห็นคุณนั่งดื่มไป พูดคนเดียวไป ร้องไห้ไปอยู่ริมน้ำ เห็นคุณเมาหนักมาก กลัวคุณจะตกน้ำ ผมก็เลยมองคุณตลอด ”
เขาบรรยายภาพเหตุการณ์เมื่อคืนด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ผมนึกภาพตามแล้วพยักหน้าเข้าใจ ที่เขาเล่ามาสติผมยังพอหลงเหลืออยู่จึงจำได้คร่าวๆ
“ …แล้วจากนั้นยังไงต่อครับ? ”
“ จากนั้นคุณก็ฆ่ายุงอย่างเืเย็นไปหลายตัว ” เอิ่ม… ตรงนี้ไม่ต้องเล่าก็ได้มั้ง
“ แถวนั้นยุงเยอะครับ แหะๆ ” ผมเกาหัวแก้เขิน
“ ผมเห็นท่าทางคุณตลกดีก็เลยถ่ายคลิปไว้ด้วย ” เขาเล่าต่อ เผลอหัวเราะเบาๆตอนที่บอกว่าผมตลก ผมต้องตลกขนาดไหน ดาราดังถึงกับถ่ายคลิปเก็บไว้ดูน่ะ
“ จากนั้นก็… อยู่ในคลิปนี้ครับ ”
คุณคนดังหยิบมือถือของเขา แล้วยื่นให้ผม
ในคลิปผมเห็นตัวเองในสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง นั่งตบยุงเปี๊ยะๆอยู่สักพัก แล้วก็ลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว เหมือนผมจะหงายหลังตกน้ำจริงๆ… ได้ยินเสียงคุณคนดังกับผู้ช่วยเค้าร้องเฮ้ยแทรกเข้ามา แค่ไม่กี่วินาทีในคลิปก็เห็นลีโอวิ่งเข้าไปดึงผม เอ่อ.. เรียกว่ากระชากดีกว่า เขาน่าจะใมากจึงออกแรงเยอะจนตัวเองเซไปสะดุดบันไดขั้นบนสุด ส่วนผมก็สะดุดอีกขั้นนึง พวกเราเลยเสียหลักล้มลงไปกองที่พื้น คุณคนดังทำหน้าเหมือนโดนผีหลอก เพราะหน้าผม… ไปจุกอยู่ตรง ‘ เป้ากางเกง ’ เค้าพอดี!
คลิปตัดจบด้วยเสียงหัวเราะก๊ากของคุณแอลล์ ณ ตอนนี้ผมก็อยากจะตัดจบชีวิตตัวเองเหมือนกัน นั่นมัน.. แรไอเท็มของสมบัติแห่งชาติเลยนะเว้ยย! เข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงบอกว่ามันน่าอาย ส่วนคุณแอลล์ก็เดินหัวเราะจากไป ภาพจำคงยังชัดเจนสินะ! โอ๊ยย! อายจนแทบแทรกแผ่นดินหนีแล้ว
“ เอ่อ… ”
“ เหมือนที่จินตนาการไว้มั้ยครับ? ” ยังจะมาถามย้ำ เื่เป็แบบนี้แล้วผมจะรับผิดชอบยังไง? ขายไตดีมั้ย? หรือถวายตัวเป็เ้าสาวแล้วแต่งงานกับเขาไปเลย? แง..
“ มะ… ไม่… ไม่เหมือนเลยครับ ”
“ ยังไม่จบครับ ”
“ ฮะ! ยังมีต่ออีกเหรอครับ ”
“ หลังจากที่คุณเอาหน้ามาซบ ‘เป้า’ ผม คุณก็อ้วกใส่ทันที …อ้วกนั่นก็เลอะ…ผม และตัวคุณเต็มไปหมด ผมใจไม่แข็งพอที่จะถ่ายคลิปหลักฐานเอาไว้ครับ ” เขาเล่าต่อแล้วทำหน้าเหมือนเพิ่งถูกย่ำยีมา เชื่อว่าเป็สีหน้าที่ไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อนแน่นอน
ส่วนผมก็อยากจะหายตัวไปจากที่นี่ตอนนี้เลย ก่อเื่งามหน้าไว้ขนาดนี้ แถมคู่กรณียังเป็คนดังระดับนี้อีก! เหนือกว่าที่ผมจินตการไว้สูงมากจริงๆ แกมันตัวซวย ไอ้เซ้นต์! ไอ้คนไม่มีโชค อกหักยังไม่เจ็บเท่าเื่ที่เจอตอนนี้เลย
“ ผมสมควรตายครับ ” ผมยอมรับสารภาพ
“ ยังตายไม่ได้ครับ คุณต้องรับผิดชอบผมก่อน ” คุณคนดังเอ่ยเสียงเย็น
“ คือว่า… ผมเพิ่งจะเรียนจบ ยังไม่มีงานทำ ยังไม่มีเงินเดือน หากคุณลีโอ้าเรียกค่าเสียหายล่ะก็… ผมขอผ่อนรายเดือนได้มั้ยครับ! ” ผมพูดแบบร้อนรน รับผิดชอบแบบผ่อนระยะยาว ปากผมพูดอะไรออกไป
“ … ” คุณคนดังฟังแล้วช็อกไปเลย ครับ ผมก็ช็อก
“ เื่นี้ผมผิดมาก คุณช่วยชีวิตผมไว้ แต่ผมกลับตอบแทนคุณแบบนั้น ถ้าหากว่าคนอย่างผมพอจะไถ่โทษอะไรได้บ้าง คุณลีโอบอกมาได้เลยครับ ”
“ ถ้าคุณจะรับผิดชอบ งั้นก็เอาตัวเข้าแลกครับ ” เขาเอ่ยเสียงเรียบ
“ หา? ” เอาตัวเข้าแลก!!! คำนี้ ฟังแล้วคิดดีไม่ได้จริงๆนะ
“ อ้อ… ผมใช้คำพูดผิดไป ผมหมายถึง คุณต้องมาเป็ผู้ช่วยส่วนตัวของผมครับ ”
“ แต่ว่าผมไม่มีประสบการณ์ทำงานเื้ั หรือผู้ช่วยดาราเลยนะครับ ”
“ ไม่ต้องกังวลเื่นั้นหรอกครับ ค่อยๆเรียนรู้กันไป ”
“ แต่ว่า… ”
นักศึกษาที่ใกล้เรียนจบ ยังไม่มีประสบการณ์ อยู่ๆก็ได้ทำงานเป็ผู้ช่วยส่วนตัวคนดัง ตำแหน่งที่ไม่ใช่ใครก็ทำได้ ยิ่งเป็คนที่เข้าถึงยากอย่างคุณลีโอยิ่งไม่มีสิทธิ์ฝัน เขาไม่เคยเปิดพื้นที่ส่วนตัวให้ใครง่ายๆ
แล้วคนอย่างผมเนี่ยนะ… ตัวโชคร้ายอย่างผมกำลังจะเข้าไปอยู่ในโลกของเขา แค่บังเอิญเจอกันก็ไ่อเื่น่าอายให้เขาขนาดนี้ ไม่ยากจะคิดเลยว่าต่อไปจะก่อเื่อีกแค่ไหน
“ เตรียมเก็บเสื้อผ้าย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่นะครับ ”
“ หา? ต้องย้ายเข้ามาด้วยเหรอครับ ”
“ ใช่ครับ ” เขายิ้ม แต่ดูเป็ยิ้มที่เยือกเย็นเหลือเกิน สกิลการตอบนี้… คือห้ามปฏิเสธสินะ “ คุณคงรู้จักผมดีอยู่แล้ว ผมไม่้าให้เื่ส่วนตัวของผม หลุดออกไป เพราะฉะนั้นถ้าจะเป็ผู้ช่วยผม คุณจำเป็ต้องย้ายเข้ามาที่นี่ อยู่ในสายตาของผมตลอดเวลา ” เขาอธิบายเพิ่มเติม ซึ่งเป็เหตุผมที่เข้าใจได้
“ แล้วต้องใช้เวลานานแค่ไหนครับ ”
“ 2 ปี ครับ ” ลีโอพูดจบก็เดินจากไป ผมนั่งพยักหน้าเข้าใจ ที่แท้ก็แค่มาเป็ผู้ช่วย 2 ปีเอง… เดี๋ยวนะ! 2 ปี!!!
คุณแอลล์ที่ยืนรอเงียบๆ อยู่ตรงหน้าประตูบ้านเอ่ยขึ้น
“ เดี๋ยวผมไปส่งนะครับ ”
“ ไม่.. ไม่เป็ไรครับ ”
“ ลีโอสั่งไว้ ผมต้องทำตามหน้าที่ครับ ” คุณแอลล์ไม่รอให้เขาได้ตอบตกลงก็พูดขึ้นอีก “ เชิญทางนี้ครับ ” มือหนาผายไปยังทางเดินด้วยท่าทางสุภาพ
“ เอ่อ ครับ ขอบคุณครับ ” ไม่รู้เพราะอะไรทำให้ผมตอบตกลงเหมือนกัน รู้แค่ว่าถ้าไม่ตกลงอาจจะไม่ได้กลับออกไปดูโลกภายนอกอีกแล้ว
“ ลีโอฝากไว้ให้คุณเซ้นต์ครับ ” ซองสีน้ำตาลถูกยื่นมาให้ก่อนที่ผมจะก้าวขาขึ้นรถตู้คันหรูที่ติดฟิล์มดำสนิท ฝากอะไรอีกละเนี่ย? เดี๋ยวก่อนนะ!
“ คุณรู้ชื่อผมได้ยังไงครับ? ”
“ … ” ได้รับเพียงรอยยิ้มสุภาพเป็คำตอบ ก่อนที่เขาจะเดินไปเปิดประตูนั่งตำแหน่งคนขับ
‘ อะไรวะเนี่ย ’
ผมค่อยๆเปิดซองในมือ ก็พบมีกระดาษอยู่ในนั้น 2-3 แผ่น จึงหยิบมันออกมาดู…
ใบที่ 1 …เป็สำเนาบัตรประชาชนของผม ที่มีรอยนิ้วมือประทับสำเนาถูกต้องเรียบร้อย
ใบที่ 2 …เป็ข้อมูลส่วนตัวของผมอย่างละเอียด …มันละเอียดจนเ้าของข้อมูลอย่างผมยังต้องกลืนน้ำลาย คนพวกนี้หาข้อมูลของผมได้ภายในเวลาเพียง 1 คืนได้ยังไงกัน?
ใบที่ 3 …ระบุว่า
เนื่องจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่าง
คุณชนธัญ ศิวะอนันต์ และ คุณลีโอ หวัง
อาจส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของ คุณลีโอ หวัง ในภายภาคหน้า
หากมีบุคคลภายนอกรับรู้ ซึ่งพิจารณาแล้ว เพื่อปกป้องเหตุการณ์ดังกล่าว
คุณชนธัญ ศิวะอนันต์ จำเป็ต้องย้ายเข้ามาเป็ผู้ช่วยส่วนตัว
และอาศัยในบ้านพักของ คุณลีโอ หวัง เป็เวลา 2 ปี
ในระยะเวลานั้น หากมีบุคคลที่ 3 ทราบเื่โดยที่ คุณลีโอ หวัง ไม่อนุญาต
หรือ หากคุณชนธัญ ศิวะอนันต์ ปฏิเสธข้อเสนอดังกล่าว
ทางทนายส่วนตัวจะดำเนินการทางกฏหมายทันที
ผู้เสียหาย
ลีโอ หวัง
ยินยอมรับข้อเสนอ
คุณชนธัญ ศิวะอนันต์