"สองปีผ่านไป ภายในห้องครัวตอนนี้มีเด็กนัอยกำลังเป่าเค้กก้อนใหญ่อยู่บนโต๊ะ สุขสันต์วันเกิดนะเซียวจ้าน ฉีห้าวเเละเซียวฮวากล่าวออกมาพร้อมกัน ท่านพ่อตอนนี้ข้าก็อายุเจ็ดปีเเล้วข้าสามารถเปิดทะเลปราณได้เเล้ว ข้าอยากขอให้ข้าเข้าไปฝึกตนที่สำนักต่างๆได้หรือไม่ เซียวจ้านถามขึ้น เ้าพึ่งอายุเเค่เจ็ดขวบเ้าเปิดทะเลิญญาได้เเล้วหรือ ฉีห้าวถามขึ้นด้วยความสงสัย เเน่นอนข้าเป็ถึงอัจฉริยะเซียวจ้านพูดพร้อมกับกดพลังของเขาให้อยู่ในระดับก่อกำเนิดปราณขั้นหนึ่งเเละปล่อยอ่อร่าการบ่มเพาะให้ฉีห้าวดู เมื่อฉีห้าวเห็นเช่นนี้ก็อดยิ้มด้วยความดีใจไม่ได้ ดูเหมือนลูกของข้าจะมีพร์สินะ ฉีห้าวกล่าวขึ้นในใจด้วยความตื่นเต้น เเต่เด็กที่ไปเข้าเรียนส่วนใหญ่จะเป็วัยหนุ่มสาวข้าว่าเ้ารอสักอีกสองสามปีก่อนเถอะค่อยลองไปทดสอบเข้าเรียนยังไม่สาย ฉีห้าวกล่าว งั้นท่านก็พาข้าไปทดสอบเฉยๆถ้าข้าไม่ผ่านค่อยพาข้ากลับบ้านก็ได้ เซียวจ้านกล่าวขึ้น ได้งั้นข้าจะพาเ้าไปโรงเรียนฝึกยุทธ์ที่เมืองเยี่ยน เมื่อได้ยินเช่นนี้เซียวจ้านก็อดตื่นเต้นไม่ได้เขาอยู่เเต่บ้านมาเป็เวลาตั้งเจ็ดปี ชาติที่เเล้วเขาเป็คนรักอิสระเเละการผจญภัย ดังนั้นชีวิตเเบบนี้มันน่าเบื่อมาก เซียวฮวาเ้าว่าอย่างไร ฉีห้าวถามขึ้น เ้าอยากจะไปจริงๆหรอเซียวน้อย เซียวฮวาถาม "ใช่ขอรับข้าอยากไป เซียวจ้านตอบกลับ เเต่เซียวจ้านก็อดสงสารเซียวฮวาไม่ได้ที่เป็ผู้หญิงตัวเล็กๆเเต่ต้องอยู่บ้านเพียงลำพังเกือบตลอดทั้งปีเมื่อคิดเช่นนี้เเล้วเขาก็รู้สึกผิดเล็กน้อย ถ้าเ้าอยากไปข้าก็ไม่ห้ามอันใดหรอกเซียวฮวาพูดขึ้นภายในน้ำเสียงของนางมีความเศร้าโศกเล็กน้อยเซียวจ้านสำผัสถึงมันได้ ดีงั้นพรุ่งนี้ข้าจะไปส่งเ้าเข้าเรียน ฉีห้าวกล่าวขึ้น หลังจากนั้นฉีห้าวก็ยื่นม้วนวิชามาให้เซียวจ้าน นี่คือวิชาเพลิงจำเเลง มันเป็วิชาขั้นสูง ข้ามอบมันเป็ของขวัญวันเกิดเเก่เ้า เมื่อเ้าเข้าเรียนเเล้ว หลังจากนั้นเ้าก็ฝึกฝนวิชานี้ซะ เมื่อเ้าไปที่โรงเรียนเเล้วเ้าจะกลับบ้านได้ต่อเมื่อผู้าุโอนุญาต ดังนั้นเมื่อไปถึงเเล้วเ้าจงตั้งใจเรียนซะ ฉีห้าวกล่าว ขอบคุณมากท่านพ่อข้าจะตั้งใจบ่มเพาะเเละไม่ทำให้ทำให้ท่านผิดหวัง เมื่อได้ยินเช่นนี้ฉีห้าวก็ยิ้มอย่างพึงพอใจ "วันถัดมา "เ้าต้องดูเเลตัวเองดีๆด้วยละอย่าทำให้ข้าเป็ห่วง เซียวฮวากล่าวพร้อมเข้าไปสวมกอดลูกชาย “ขอรับท่านเเม่ เซียวจ้านตอบกลับ ไม่เป็ไรหรอกลูกชายเราฉลาดตั้งเเต่เด็ก อนาคตของเขาต้องดีกว่าข้าเป็เเน่ ฉีห้าวกล่าวออกมา พร้อมพาเซียวจ้านเดินออกไป เมื่อมาถึงหน้าโรงเรียนเซียวจ้านก็เห็นผู้คนมากมายพาเด็กหนุ่มสาวเข้าเเถวหน้าประตูโรงเรียน ท่านพ่อพวกเขาทำอะไรอยู่หรอ เซียวจ้านถาม วันนี้เป็วันรับสมัครนักเรียนใหม่จะต้องได้รับการทดสอบทั้งสามอย่างเสียก่อนจึงจะได้เป็นักเรียนของโรงเรียนฝึกยุทธ์ บททดสอบสุดท้ายที่ข้ารู้คือเป็การประลองกันระหว่างผู้สมัคร ถ้าเกิดเ้าทดสอบไม่ผ่านข้าก็จะพาเ้าไปที่โรงเรียนระดับต่ำ โรงเรียนฝึกยุทธ์เเห่งนี้คือโรงเรียนระดับสูงพวกที่เข้ามาเรียนมีเเต่พวกลูกหลานขุนนางถือว่าเป็โรงเรียนที่ดีที่สุดลองจากสี่สำนักในเมืองเยี่ยนเเคว้นเยี่ยนเเบ่งออกเป็สี่เมืองเเต่ละเมืองมียอดสำนักตั้งอยู่เเละใจกลางเเคว้นคือที่ตั้งของพระราชวงศ์เยี่ยน ตอนนี้ข้าเป็ทหารของราชวงศ์เยี่ยนเเละเมืองที่เราอยู่ตอนนี้คือเมืองเยี่ยน ฉีห้าวกล่าว เเล้วทำไมท่านพ่อไม่ให้ข้าไปลองทดสอบเข้าไปที่หนึ่งในสี่สำนักล่ะ เซียวจ้านถามด้วยความสงสัย เด็กน้อยเ้าจะไปรู้อะไรสี่สำนักเเต่ละสำนักคัดเลือกเเต่พวกสุดยอดอัจฉริยะในทุกๆปีจะมีคนหนุ่มสาวที่มาจากตระกูลเเละขุมอำนาจต่างๆเเละอัจฉริยะมากมายมาเข้าร่วมการทดสอบ เเต่เื่พวกนี้เ้าไม่ต้องคิดถึงมันหรอก เเต่ตอนนี้เ้าต้องผ่านการทดสอบนี้ไปก่อน ฉีห้าวกล่าว
งั้นข้าจะไม่ทำให้ท่านพ่อผิดหวัง เซียวจ้านกล่าว
หลังจากที่ต่อเเถวมานานก็ถึงคิวของเซียวจ้าน เซียวจ้านเปิดประตูเข้าไปข้างในเขาก็เห็นสิ่งของตกเเต่งที่ดูอลังการมากมาย เเต่สำหรับเขามันดูธรรมดามาก เมื่อเทียบกับเคว้นเเละสำนักต่างๆที่ในอดีตเขาได้ไปเยือนมา ข้างหน้าของเขามีผู้เฒ่าชุดขาวคนหนึ่งกำลังยืนอยู่ในมือของเขามีลูกเเก้วสีขาวใสอยู่เมื่อเห็นเช่นนี้เซียวจ้านสามารถบอกได้เลยว่าตาเเก่นี้อยู่ในระดับปราณยุทธ์ขั้นปลาย เข้ามานี่สิเ้าหนู นี่คือลูกเเก้วรูน มันสามารถบอกถึงพร์ตั้งเเต่กำเนิดของเ้าได้ ผู้เฒ่าชุดขาวกล่าว พรสรรค์ในชาติก่อนของข้าคือระดับหกถึงมันจะไม่ได้เเย่เเต่ก็ไม่ได้ดีนัก พร์ไม่ใช่ทุกสิ่งเเต่มันก็เป็ตัวช่วยในการบ่มเพาะให้คนๆนั้น ยิ่งพร์มากเท่าไหร่การฝึกฝนเเละการเข้าใจจะต่างๆจะเร็วขึ้น เเต่สุดท้ายเเล้วเส้นทางการบ่มเพาะก็ขึ้นอยู่กับความพยามของเเต่ละคน เอาล่ะ เ้าหนูถือลูกเเก้วไว้ในมือเ้าเเล้วมันจะบอกว่าพรสรรค์ของเ้าอยู่ระดับที่เท่าไหร่ ผู้เฒ่าชุดขาวกล่าวพร้อมยื่นลูกเเล้วให้เซียวจ้าน ข้าก็อยากรู้เหมือนกันว่าพร์ของข้าในชาตินี้จะอยู่ในระดับที่เท่าไหร่ เมื่อคิดได้เช่นนี้เซียวจ้านก็ยื่นมือไปรับลูกเเก้วมาไว้ในมือหลังจากนั้นตัวเลขก็ปรากฏขึ้นมาเป็เลขหนึ่งต่อจากนั้นก็สอง สาม สี่ เมื่อมาถึงเลขห้า สีหน้าของชายเเก่ที่ยืนดูอยู่ก็เริ่มตกตะลึง เเต่ตัวเลขยังไม่จบเท่านี้มันยังคงเพิ่มขึ้นเป็ เจ็ด
เเปด เก้า ตอนนี้ใบหน้าของชายเเก่เริ่มมีเหงือใหลออกมาขนทั่วทั้งตัวของเขาเริ่มลุกชันขึ้นด้วยความไม่อยากเชื่อสายตาของตน ลูกเเก้วนั่นตัองพังเเล้วเเน่ๆชายเเก่สบทออกมาโดยไม่เก็บไว้ในใจ ด้วยความตกตะลึงเเต่หลังจากนั้นไม่นานตัวเลขก็เพิ่มขึ้นไปอีกที่เลขสิบ ข้าสงสัยจริงๆถ้าใช่วิชากลืนกินอนันต์ตัวเลขจะเพิ่มขึ้นได้อีกไหมเซียวจ้านคิดในใจ จากนั้นเขาก็เริ่มโคจรวิชากลืนกินอนันต์ ทันใดนั้นลูกเเก้วในมือเซียวจ้านก็เริ่มสั่นะเืสิบเอ็ด บ้าบอนี่มันบ้าไปเเล้วลูกเเก้วนี่มันพังชัดๆพร์มันตันเเค่สิบมันจะขึ้นไปถึงสิบเอ็ดได้อย่างไรชายเเก่คิดใน ตอนนี้เซียวจ้านก็ตกตะลึงเขาก็รู้เช่นกันว่าพร์นั้นตันที่สิบเขาไม่เคยได้ยินว่ามีผู้ที่มีระดับพรสรรค์อยู่ที่สิบเอ็ดมาก่อนเเต่เขาก็รู้ว่าลูกเเก้วรูนลูกนี้ไม่ได้โกหกเพราะเขากลับชาติมาเกิดใหม่พร์เเต่กำเนิดเขามันไม่น่าน้อยไปกว่าชาติที่เเล้ว เเต่นี้มันก็เกินกว่าที่เขาคิดไปมาก เ้าหนูเ้ามีนามว่าอะไร ชายเเก่ถาม ข้าชื่อเซียวจ้านขอรับ เซียวจ้านประสานมือตอบ ข้าขอทดสอบเ้าอีกรอบได้หรือไม่ชายเเก่ถามขึ้น ได้ขอรับเซียวจ้านตอบกลับ งั้นเ้ารอข้าเเปปข้าจะไปเอาลูกเเก้วรูนอันใหม่มา หลังจากผ่านไปไม่นานชายเเก่ก็กลับมาพร้อมกลับชายเเก่อีกคนหนึ่ง เมื่อเซียวจ้านเห็นชายเเก่คนนี้เขาก็รู้ทันทีว่าชายเเก่คนนี้ไม่ธรรมดาเพราะชายเเก่คนนี้อยู่จุดสูงสุดของระดับปราณเเท้จริงอีกก้าวเดียวจะถึงนะดับมนุษย์ ระดับการบ่มเพาะเเบ่งออกเป็ ปราณต้นกำเนิด พลังกาย ปราณยุทธ์
ปราณเเท้จริง ระดับที่ว่ามาคือการเริ่มต้นของการฝึกตน เหนือยิ่งกว่านี้ขึ้นไปคือผู้ฝึกที่จะเริ่มเข้าสู่เส้นทางการเป็เซียนที่เเท้จริง ตอนนี้ข้าอยู่ระปราณยุทธ์ขั้นสุด สองปีมานี้ข้าดูดซับพลังหยวนไปจำนวนมากเเต่ด้วยดินเเดนที่ข้าอยู่พลังหยวนในธรรมชาติอ่อนเเอเกินไป ดูเหมือนเเคว้นที่ข้าอยู่ตอนนี้จะเป็เเคว้นระดับต่ำ ยิ่งเเคว้นระดับสูงเท่าไหร่พลังหยวนโดยธรรมชาติก็จะเยอะขึ้นตามเเละทำให้ผู้ฝึกตนพัฒนาได้ไวยิ่งขึ้น ดังนั้นเเค้วนระสูงหรือดินเเดนที่มีพลังหยวนมากจึงมีผู้ฝึกตนที่เเข็งเเกร่งเป็จำนวนมาก เซียวจ้านคิดในใจ เมื่อผู้าุโทั้งสองคนเดินมาใกล้ เซียวจ้านก็กำหมัดสองข้างเพื่อคารวะผู้าุโ
"ดี" ข้าชื่อโจวซือ ส่วนท่านผู้าุโมาใหม่ผู้นี้ชื่อหลู่หลี่ คารวะผู้าุโ เซียวจ้านกล่าว เ้ามีนามว่าเซียวจ้านสินะ เ้าช่วยทดสอบให้ข้าดูใหม่ได้หรือไม่ว่าเ้ามีพร์เท่าไหร่กัน ผู้าุโหลู่หลี่กล่าวพร้อมยื่นลูกเเก้วรูนอันใหม่ให้กับเซียวจ้าน เซียวจ้านรับไว้หลังจากนั้นตัวเลขหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตามด้วยเลข สอง สาม สี่ เมื่อถึงห้าผู้าุโหลู่หลี่ก็พยักหน้าด้วยความพอใจ หลังจากนั้นตัวเลขก็หยุดอยู่ที่เลขหก ดี ดีมาก ข้าไม่นึกว่าโรงเรียนเราจะมีผู้มีพร์พอๆกับรัชทายาทในราชสำนัก ดี ดีมาก ผู้าุโหลู่หลี่ยิ้มยังพึงพอใจ ส่วนใบหน้าของผู้าุโโจวซือมีใบหน้าที่ค่อนคลาย เพราะถ้าตัวเลขไปถึงสิบเอ็ดอีกครั้งจริงๆเขาคงใกลับปีศาจน้อยมากพร์ที่หมื่นปีอาจจะมีสักคนเป็เเน่ เอาหล่ะเ้าไปพักผ่อนเเละรอการทดสอบต่อไปเถอะ ผู้าุโหลู่หลี่กล่าว ขอรับเซียวจ้านตอบพร้อมคารวะผู้าุโทั้งสองเเละเดินจากไป เมื่อมาถึงการทดสอบพลังกายเต็มสิบเเต้มเซียวจ้านได้เก้าเเต้ม เขาได้ควบคุบพลังกายไว้ ไม่งั้นพลังกายของของเขาคงไปถึงระดับหลายร้อยเเน่ การควบคุมพลังมันเป็เื่ง่ายๆสำหรับเขาเพราะครั้งหนึ่งเขาเคยเป็ถึงเซียนผู้ยิ่งใหญ่ ส่วนการทดสอบพร์ เขาได้คาดไว้เเล้วว่าถ้ารอบเเรกเขาเกิดได้โชว์พร์อันหน้าเหลือเชื่อผู้คนคงไม่เชื่อเเน่ จะต้องให้เขาทดสอบอีกครั้ง เซียวจ้านเเค่อยากรู้ว่าพร์ของเขาในชาตินี้เป็เช่นไรผลปรากฏเกินกว่าที่เขาคิดไว้มาก รอบสองเขาจึงใช้วิชาจิตหมื่นอสูรในการควบคุมพร์ไว้ที่ระดับหก ต่อไปก็เป็การประลองสินะ ขนาดที่เซียวจ้านกำลังเดินไปที่โดมการประลองเข้าก็เห็นผู้คนจำนวนมากนั่งอยู่ที่อัศจรรย์ ที่ใจกลางลานประลองมีเด็กหนุ่มสาวจำนวนมากกำลังเกาะกลุ่มกันอยู่ที่ใจกลางการประลองเมื่อเห็นเช่นนี้เซียวจ้านก็เดินเข้าไปรวมกลุ่มกับคนเ่าั้ "ดูนั้นสิมีเด็กอายุยังไม่ถึงสิบขวบด้วยซ้ำผ่านเข้ามาถึงรอบการประลอง เขาคงเป็เด็กที่มีเส้นสายพาเขามาเเหละมั้ง ผู้คนโดยรอบเริ่มพูดคุยกัน ้าอัศจรรย์มีเเท่นที่นั่งอยู่ตรงกลางเเละมีชายเเก่สี่คนนั่งอยู่ ไม่นานหลังจากนั้นก็มีชายเเก่คนหนึ่งยืนขึ้นชายเเก่คนนี้คือผู้าุโหลู่หลี่ที่เซียวจ้านได้พบตอนที่เขาทดสอบพร์ หลู่หลี่กล่าวขึ้นมาว่า พวกเ้าทั้งหมดหนึ่งร้อยคนจะได้ขึ้นประลองกัน มีเพียงสามสิบคนเท่านั้นที่จะผ่านเข้าสู่การเป็นักเรียนของโรงเรียนฝึกยุทธ์ เมื่อพูดจบหลู่หลี่ก็ส่งกล่องใบหนึ่งลอยออกมา
เอาล่ะพวกเ้าต่อเเถวเข้ามาหยิบม้วนกระดาษออกไปคนล่ะหนึ่งใบ ทุกคนต่างต่อเเถวไปหยิบกระดาษภายในกล่อง
เซียวจ้านหยิบออกมาหนึ่งใบหลังจากนั้นเขาก็เปิดมันออกมาภายในกระดาษมีหมายเลขหนึ่งเขียนไว้อยู่ เอาล่ะใครเป็คนได้หมายเลขหนึ่งอยู่บนลานประลอง ส่วนคนที่เหลือขึ้นไปรอข้างบนอัศจรรย์ด้านนู้น ผู้าุโหลู่หลี่กล่าว เมื่อได้ยินเช่นนี้เซียวจ้านก็รู้ได้ทันทีว่าเขาได้ขึ้นประลองเป็คู่เเรก ด้านหน้าของเขามีชายหนุ่มอายุประมาณสิบสี่ปียืนอยู่ด้านหน้าเขา เมื่อเห็นชายหนุ่มตรงหน้า เซียวจ้านก็รู้ได้ทันทีว่าเด็กหนุ่มคนนี้อยู่ที่ระดับก่อกำเนิดปราณขั้นเจ็ด เเต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก เพราะตอนนี้เขาอยู่ที่ระดับปราณยุทธ์ขั้นปลายเเล้วฯ.
532
