พ่อเลี้ยงสอนว่ายน้ำ

    กางเกงว่ายน้ำตัวจิ๋ว



       ณ สระน้ำในโรงยิม


       ผู้คนมากมายแหวกว่ายในสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ ทั้งผู้ใหญ่ วัยรุ่น เด็กเล็ก ต่างพากันดำผุดดำว่ายด้วยความสนุกสนาน ต่างจากเด็กหนุ่มหน้าหวานวัย 20 คนหนึ่งที่เอาแต่นั่งแช่ขาจุ่มน้ำข้างริมสระ ริมฝีปากอวบอิ่มพึมพำคนเดียวเหมือนกับบ่นใครบางคน ผิวขาวเนียนดุจน้ำนม๻ั้๹แ๻่หัวจรดเท้า แก้มอมชมพูกลมป่องเหมือนกระรอกน้อยอมลูกไม้ รูปร่างเพรียวบางแทบไม่มีมัดกล้าม แต่ก็ไม่ได้ผอมแห้งหนังหุ้มกระดูกขนาดนั้น 


       แม้ออกัสจะบรรลุนิติภาวะ แต่เด็กหนุ่มวัยใสกลับว่ายน้ำไม่เป็๲ เขานั่งบนขอบสระที่มีความลึกระดับกลาง ดวงตากลมโตแผ่ขนตายาวจ้องมองเด็กอายุน้อยกว่าว่ายน้ำไปมานานหลายนาที ในขณะที่วัยเดียวกันกับเขาว่ายน้ำอยู่อีกสระที่มีขนาดใหญ่กว่าและลึกกว่า


       ออกัสไม่อยากมาที่นี่๻ั้๹แ๻่แรก เพียงเพราะพ่อเลี้ยงของเขาบังคับ...


       หลังจากที่สามีใหม่แม่ทราบว่าลูกเลี้ยงหนุ่มยังไม่รู้วิธีเอาตัวรอดขั้นพื้นฐาน ชายร่างใหญ่วัยกลางคนจึงอาสาที่จะสอนให้ด้วยตัวเอง และด้วยความที่เคยเป็๲ถึงอดีตแชมป์นักว่ายน้ำ เ๱ื่๵๹นี้จึงกลายเป็๲เ๱ื่๵๹ที่จริงจังจนเด็กหนุ่มรู้สึกอึดอัด แค่ย้ายไปพักที่บ้านสามีใหม่แม่ก็อึดอัดมากพออยู่แล้ว แต่พอได้มาอยู่ด้วยกันสองต่อสองแบบนี้ มันก็ยิ่งทำให้ออกัสกลัวพ่อเลี้ยงของตัวเองเข้าไปใหญ่


       “ยังไม่ลงน้ำอีกหรอ” 


       เสียงทุ้มต่ำถามมาจากด้านหลัง เพียงแค่ร่างเล็กได้ยินโทนเสียงเข้มๆนั้นก็เล่นเอาสะดุ้งโหยง


       “ผ…ผมรอลุงยศน่ะครับ”


       “นี่มันสระเด็กนะ สระผู้ใหญ่อยู่โน่น”


       “ค…ครับ”


       ออกัสพยักหน้าและรีบลุกขึ้น


       ชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ทางด้านหลังคือพ่อเลี้ยงของเขา ลุงยศอายุ 52 ปี ใบหน้านิ่งขรึมคมเข้มและดูเหมือนจะบึ้งตึงตลอดเวลา ร่างกายเต็มไปด้วยมัดกล้ามลูกหนา ไหล่ผายกว้างสมกับเป็๲นักกีฬาว่ายน้ำเก่า ผิวกายสีแทนทำให้สัดส่วนกล้ามเนื้อชัดเจนมากขึ้น ออกัสจ้องมองร่างล่ำสันวัยกลางคนในชุดกางเกงว่ายน้ำขาสั้น เป้าด้านหน้านูนป่องผาดเป็๲ลำ ขนสะดือดกดำลากต่ำลงไปใต้เอว


       “แล้วนี่ชุดว่ายน้ำของเราหรอ” พ่อเลี้ยงถามปนเสียงดุ เนื่องจากเห็นเด็กหนุ่มใส่กางเกงตัวโคร่งแทบจะคลุมถึงเข่า


       “คือ…ผม…”


       “อายหรอ?”


       “ค…ครับ”


       “เป็๲ผู้ชายจะอายอะไร ใส่อยู่ใช่มั้ย ถ้าใส่ไว้ด้านในก็ถอดกางเกงออกเดี๋ยวนี้ ไม่มีใครว่ายน้ำกางเกงใหญ่ๆแบบนี้หรอกนะ”


       ลุงยศร่ายยาว 


       แม้ใบหน้าชายวัยกลางคนจะไม่มีท่าทางดุด่า แต่น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นก็เปรียบเสมือนคำสั่ง ออกัสเม้มปากด้วยความไม่มั่นใจ มือเรียวค่อยๆถอดกางเกงที่สวมทับกางเกงว่ายน้ำออกไปช้าๆ เมื่อไม่มีอะไรปกปิด เรียวขาขาวๆก็เผยต่อหน้าพ่อเลี้ยง กางเกงในว่ายน้ำที่ลุงยศซื้อให้รัดแน่นบั้นท้ายจนคล้ายจีสตริง ตอนนี้พ่อเลี้ยงรู้แล้วว่าทำไมลูกชายถึงได้มีท่างทางไม่มั่นใจแบบนั้น 


       ด้วยความที่ไม่ค่อยสนิทสนมกัน ทำให้ชายฉกรรจ์กะไซส์เด็กหนุ่มไม่ถูก ยศสังเกตเห็นเพียงโครงร่างเพรียวบางไม่ต่างจากผู้หญิง กางเกงว่ายน้ำที่ซื้อมาจึงเล็กกว่าปกติหลายเท่า เนื้อผ้าด้านหลังเริ่มไหลเข้าไปในร่องแก้มก้นอวบๆตลอดการเคลื่อนไหว ตูดลูกพีชขาวใสถูกชายมากมายในสระหันมามองด้วยความสนใจ ซึ่งคนที่ซื้อกางเกงในตัวเล็กให้ก็จ้องมองด้วยสีหน้าแววตาไม่ต่างกัน


       “ลุงยศครับ”


       “….”


       “ลุงยศ”


       “ฮ่ะ อ้อ…ก็…ดูดีหนิ”


        “จริงหรอครับ”


       “ใช่ แบบนี้ค่อย…ทะมัดทะแมงขึ้นหน่อย”


       “แต่ผมว่า…”


       “ลงไปในสระได้แล้ว”


       “ค…ครับ”


       ออกัสเดินลงไปในสระพร้อมห่วงยาง แต่ด้วยส่วนสูงที่ไม่ถึง 170 ซม.ทำให้ปลายเท้าของเด็กหนุ่มไม่สามารถแตะถึงพื้นด้านล่างได้ ร่างเล็กต้องคอยเกาะห่วงยางและจับขอบสระเอาไว้ จากนั้นชายร่างใหญ่ก็กระโจนลงน้ำและเคลื่อนไหวไปหาร่างลูกเลี้ยงเพื่อสอนวิธีพื้นฐานตามลำดับ