วันจันทร์ถึงวันศุกร์ของผมมันผ่านไปแบบเฉื่อยๆ เหมือนเดิมเป๊ะ ผมยังคงสะพายเป้เดินเข้าโรงเรียน นั่งเรียนวิชาเลขที่โคตรน่าเบื่อ แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือ "สายตา" ของผม
ตอนพักเที่ยง ผมยืนถือขวดน้ำมองไปที่ "เนย" สาวสวยห้อง 4 ที่ผมเคยแอบชอบจนเก็บไปฝัน เนยยังคงน่ารักเหมือนเดิม ผิวขาวอมชมพู ยิ้มทีไรโลกสดใสทุกที แต่แปลก ... ใจที่เคยเต้นแรงเวลาเห็นเขาเดินผ่าน ตอนนี้มันกลับนิ่งเฉยอย่างบอกไม่ถูก ผมมองเนยแล้วในหัวมันดันมีภาพพี่ฟ้าที่นอนแอ่นอกอ้าขาซ้อนทับขึ้นมา
'เนยจะซ่อนความลามกไว้เหมือนพี่ฟ้ามั้ยนะ?' ผมคิดในใจพลางเผลอยิ้มออกมาคนเดียว
"เฮ้ยบิว! มึงยิ้มไรวะ มองเนยจนเคลิ้มเลยหรอ" ไอ้ตั้มเพื่อนสนิทผมมันเดินมาตบไหล่ทัก
"เปล่าๆ มึง แค่คิดไรเรื่อยเปื่อย" ผมตอบปัดไปพลางเดินเลี่ยงออกมา
ความรู้สึกผมตอนนี้มันเหมือนคนกุมความลับระดับชาติไว้คนเดียว ในขณะที่เพื่อนในกลุ่มยังนั่งคุยเื่นางเอกเอวีคนนั้นคนนี้ หรือแอบถ่ายรูปขาอ่อนสาวในโรงเรียนมาอวดกัน ผมกลับนิ่งสงบ เพราะผมรู้แล้วว่าััจากเนื้อตัวผู้หญิงจริงๆ มันนุ่มนิ่มและร้อนแรงแค่ไหน
พอนั่งเรียนไปเพลินๆ ภาพตอนที่ผมกดควยเข้าไปในรูหีพี่ฟ้ามันก็แวบเข้ามาในหัว กลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นสวาทของพี่เขามันเหมือนยังติดอยู่ที่ปลายจมูก ผมเผลอเอามือลูบหน้าขาตัวเองตรงที่เคยโดนพี่ฟ้าบีบคลำ นึกถึงตอนที่พี่เขาดูดควยผมจนมิดลำ... เชี่ย! ผมต้องรีบขยับท่านั่งกุมเป้ากางเกงทันที เพราะเ้าโลกมันดันตื่นตัวขึ้นมากลางห้องเรียนซะงั้น
ผมไม่ได้ขอเบอร์หรือไอจีพี่ฟ้าไว้เลย จริงๆ มันก็ดีแล้วแหละ เพราะเขาก็แฟนพี่เกม ขืนไปวอแวมากเดี๋ยวจะซวยเอา แต่ลึกๆ ในใจผมแม่่งโคตรโหยหาเลย อยากรู้ว่าพี่เขาจะคิดถึงผมบ้างมั้ย? จะคิดถึงเด็ก ม.ปลาย ที่ไปตอกเขาจนน้ำพุ่งคาลิ้นคนนี้บ้างหรือเปล่า?
ผมเลิกคิดเื่เนยไปโดยปริยาย ความฝันที่อยากจะมีแฟนสวยๆ มาเดินจับมือน่ะหรอ? ตอนนี้มันถูกแทนที่ด้วยความ้า "ประสบการณ์" แบบวันเสาร์นั้นมากกว่า ผมเริ่มไม่สนใจเื่รักกุ๊กกิ๊กแบบเด็กๆแล้ว ชีวิตผมตอนนี้มันก้าวเข้าสู่โหมดที่ผู้ใหญ่เขาทำกันจริงๆ แล้ว... และผมรู้เลยว่า ท่าทางสุภาพเรียบร้อยที่ผมแสดงออกอยู่ตอนนี้ มันเป็แค่หน้ากากที่ซ่อนความ "หื่น" ที่ผมเพิ่งจะค้นพบเอาไว้อย่างมิดชิด!