หลังจากช่วยน้องแพรพ้นจากกลุ่มวัยรุ่นแรก ลุงโชคยิ้มให้เธออย่างเป็มิตร แล้วถอยห่างออกไป “ระวังตัวด้วยนะหลาน ลุงไปเล่นน้ำตรงโน้นต่อแล้ว” เขาพูดก่อนจะหันหลังเดินจากไป แต่ในใจของชายวัยห้าสิบคนนี้… มันคือโชคและแผนที่วางไว้
เขาซ่อนตัวอยู่หลังกลุ่มคนที่กำลังสาดน้ำกันสนุกสนาน ห่างจากเธอพอดีที่จะมองเห็นแต่ไม่ให้เธอสังเกตได้ ลุงโชคตามเธอเงียบ ๆ สายตาจ้องไม่วางเลยแม้แต่นิดเดียว
น้องแพรยังคงหอบหายใจถี่ ตัวเปียกปอนไปทั้งตัว เสื้อกันฝนบางเฉียบสีขาวติดแน่นกับผิวขาวเนียนจนเห็นทุกส่วนโค้ง กางเกงขาสั้นรัดติดสะโพกกลมกลึง น้ำและแป้งขาวไหลย้อยลงตามต้นขาเนียนยาวที่โชว์พ้นขอบกางเกง เธอพยายามเดินหลบฝูงชน มือกุมหน้าอกหลวม ๆ ด้วยความอายและใที่ยังไม่หาย
น้องแพร
Pic. AI
“คิดว่าคงไม่เจอแบบนั้นอีก…” เธอคิดในใจ แต่แล้ว… โชคร้ายก็ตามมาอีกครั้ง
กลุ่มวัยรุ่นใหม่ห้าคน ที่เมาหนักกว่าเดิม ตรงเข้ามารุมล้อมเธออย่างรวดเร็ว พวกเขาะโดังลั่น “เอ๊ย... สาวขาเนียน! มาเล่นด้วยกันสิ” มือหลายมือยกแป้งขาวและปืนฉีดน้ำขนาดั์ขึ้นมา พุ่งน้ำและแป้งใส่ตัวเธอเต็มแรง เสื้อกันฝนบางๆ ของน้องแพรเปียกชุ่มยิ่งกว่าเดิม เนื้อผ้ายางติดผิวจนโปร่งใสเกือบหมด เนินอกอวบอิ่มถูกน้ำกระแทกจนกระเพื่อมไหว
“ว้าว หน้าอกอวบมากเลยนะน้องสาว!”
“ให้ถ่ายรูปคู่หน่อยสิ มา ๆ อย่าอาย!”
หนึ่งในนั้นยื่นมือมาโอบเอวเธอแน่น อีกคนยกโทรศัพท์ขึ้นจะถ่ายคลิปใกล้ ๆ “เบอร์โทรด้วยนะ ไม่งั้นไม่ปล่อย!” มืออีกข้างลูบลงไปที่สะโพกกลมของเธออย่างไม่เกรงใจ
น้องแพรกรี๊ดลั่นด้วยความใ ตัวสั่นเทิ้ม “ไม่… ไม่เอานะคะ! ปล่อยฉันด้วย!” เธอพยายามดิ้นออก แต่ฝูงชนรอบข้างยังผลักดันให้เธอติดกับกลุ่มนั้น พวกเขายิ่งหัวเราะลั่นและยิ่งรุมหนักขึ้น มือหนึ่งในนั้นแทบจะล้วงเข้าไปในเสื้อกันฝนของเธอแล้ว
หัวใจน้องแพรแทบะเิ ความกลัวพุ่งทะยาน ถ้าพวกนี้จำเธอได้… ถ้ามีคลิปหลุด… ชีวิตดาราของเธอจบสิ้นแน่
ลุงโชคที่แอบมองจากมุมใกล้เห็นทุกอย่างชัดเจน สายตาเขาวาววับด้วยความตื่นเต้น โอกาสทองครั้งที่สองมาแล้วโดยไม่ต้องรอ เขารีบก้าวเข้าไปทันที มือใหญ่กำปืนฉีดน้ำแน่น
“เฮ้ย! พวกมึง! นี่มันหลานกูนะว่ะ อย่ามารุมแบบนี้สิวะ!” เสียงลุงโชคดังก้องด้วยน้ำเสียงดุเดือด เขายกปืนฉีดน้ำสาดพุ่งใส่หน้าของกลุ่มวัยรุ่นแรง ๆ จนพวกนั้นเซถอยหลัง “ไปเล่นที่อื่นเถอะ เดี๋ยวลุงเรียกตำรวจ!”
กลุ่มวัยรุ่นมองหน้าชายตัวใหญ่กำยำที่ยืนปกป้องน้องแพรอยู่ แล้วก็รีบถอยกรูดไปอย่างรวดเร็ว “โอ๊ย ขอโทษครับลุง…”
ลุงโชคหันมาดึงตัวน้องแพรเข้ามาใกล้ทันที มือหนา ๆ วางลงบนไหล่เธอแน่น มืออีกข้างโอบเอวคอดกิ่วหลวม ๆ เป็การปกป้องที่ดูเป็ธรรมชาติ “ไม่เป็ไรนะหลาน… ลุงเล่นอยู่ใกล้ ๆ พอดี เห็นพวกมันรุมอีกเลยต้องเข้ามาช่วย”
น้องแพรหอบหายใจถี่ ตัวยังสั่นเทิ้ม เธอเงยหน้ามองใบหน้าของลุงโชคใกล้ชิดเป็ครั้งที่สอง ใบหน้าธรรมดาแต่แฝงด้วยความอบอุ่นที่ทำให้เธอคลายกังวลลงได้บ้าง “ขอบคุณอีกแล้วค่ะ… ลุงช่วยฉันสองครั้งแล้ว”
ลุงโชคยิ้มกว้าง มือที่วางบนเอวเธอยังไม่ยอมปล่อย นิ้วโป้งลูบวนเบา ๆ ที่ผิวเอวเนียนผ่านเสื้อกันฝนเปียกบางๆ เขารู้สึกถึงความอุ่นนุ่มของเนื้อตัวเธอที่ใกล้ชิดจนหัวใจเต้นแรง “ไม่เป็ไรหรอก หลานชื่ออะไรเหรอ? ลุงชื่อโชค ลุงมาเล่นน้ำคนเดียว”
เขาพูดด้วยน้ำเสียงเป็กันเอง แต่ในใจกำลังเดือดพล่าน “น้องแพร… กูรู้จักหนูดีกว่าใครทั้งนั้น”
น้องแพรกัดริมฝีปากเล็กน้อย ยังคงไม่ไว้ใจใครเต็มที่ แต่เพราะลุงโชคช่วยเธอสองครั้งแล้ว เธอเลยตอบเบา ๆ “ฉัน… ชื่อส้มค่ะ มากับด้วยเพื่อน ๆ แต่แยกกันไปไหนไม่รู้เลยค่ะ ตอนนี้เลยได้เล่นคนเดียว… ก็รู้สึกกลัว ๆ หน่อยค่ะ”
เธอแกล้งยิ้มเจื่อน ๆ มือยังกุมหน้าอกตัวเองหลวม ๆ เพื่อปกปิดเนินอกที่เด่นชัดเกินไปภายใต้เสื้อเปียก
ลุงโชคหัวเราะเบา ๆ มือลูบหลังเธอเบา ๆ เป็การปลอบ “ส้มเหรอ… ชื่อหวานดีนะ เอาแบบนี้ไหม? ลุงเล่นน้ำคนเดียวเหมือนกัน ถ้าหลานไม่รังเกียจ… ลุงเล่นด้วยกันไปก่อนก็ได้นะ จะได้ไม่มีใครมารุมอีก”
เขามองตรงไปที่ดวงตาของเธอผ่านแว่นกันน้ำ มือยังคงโอบเอวเธอหลวม ๆ “หรือว่าส้มอยากกลับบ้านแล้ว? ลุงส่งก็ได้”
น้องแพรลังเลเล็กน้อย แต่ความกลัวที่ยังค้างคาและความอบอุ่นจากชายแปลกหน้าที่ช่วยเธอสองครั้ง ทำให้เธอพยักหน้าเบา ๆ “ก็… ได้ค่ะลุงโชค ขอบคุณมากเลย”
ลุงโชคยิ้มในใจอย่างพึงพอใจ มือที่โอบเอวเธอยิ่งกอดแน่นขึ้นอีกนิด รู้สึกถึงความนุ่มของเนื้อตัวดาราเด็กที่เขาเคยแอบฝันถึงทุกคืน
“ดีแล้ว… ส้ม” เขาพึมพำในใจ “จากนี้… ลุงจะไม่ปล่อยหนูไปง่าย ๆ อีกแล้ว”
น้ำสงกรานต์ยังคงสาดกระจายไปทั่วท้องถนนยามค่ำคืน แต่สำหรับลุงโชค… โอกาสครั้งที่สองนี้ คือจุดเริ่มต้นของการเข้าใกล้ “น้องแพร” มากขึ้นเรื่อย ๆ
795
