ไนล์รู้ในเช้าวันถัดมาว่าแม่ของเขาอาสาขับรถมาส่งฉันถึงคอนโดมิเนียมหลังจากเห็นว่าอาการแพ้ท้องไม่ค่อยสู้ดีนักระหว่างที่เรานั่งข้างกันในรถที่เขาให้ฉันยืมขับ เพราะเมื่อคืนเขาจอดรถทิ้งไว้ที่บริษัทก่อนออกไปกินเลี้ยงขอบคุณลูกค้าคนสำคัญ และเช้านี้ฉันต้องเข้าออฟฟิศ เราจึงใช้รถคันเดียวกันเมื่อเขาถึงจุดหมาย ฉันจะไปทำธุระของตัวเองต่อเพื่ออัปเดตงานออกแบบ Co-Working Space กับพี่เค
เป็ครั้งแรกที่ฉันได้เห็นอาณาจักรบริษัท บริษัท เฟอร์เธอร์ เฮลท์ทิแคร์ จำกัด บริษัทด้านยาและเวชภัณฑ์ของครอบครัวเขา ที่นี่เป็สำนักงานใหญ่เป็ที่ตั้งของฝ่ายการบริหาร การออกแบบและโฆษณา การวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ การตลาดและฝ่ายอื่นๆ อย่างพร้อมสรรพ บริเวณโดยรอบโอ่อ่าทันสมัย กว้างขวางสมกับเป็บริษัทขนาดใหญ่ ไม่รวมโรงงานผลิต ฝ่ายขนส่ง รวมถึงร้านขายปลีกสาขาย่อยตามห้างสรรพสินค้า และแฟรนไชส์ทั่วประเทศ รวมถึงสาขาในประเทศภูมิภาคอาเซียน
ฉันพอรู้เกี่ยวกับฐานะทางการเงิน รวมถึงธุรกิจของครอบครัวเขาหลังจากเราใช้ชีวิตร่วมกันได้ไม่นาน ฉันไม่ได้ก้าวก่ายเื่ส่วนตัวของเขานัก หากแต่เป็คุณยายที่เล่าให้ฟังระหว่างที่ท่านสอนฉันทำขนม จึงได้ยกเื่ราวสารพัดอย่างขึ้นมาพูดคุย และเพิ่งได้เห็นประจักษ์กับสายตาตัวเองในวันนี้
"เจอกันตอนเย็นนะคะ" ฉันบอกเมื่อเขาจอดรถเทียบฟุตบาท กำลังจะย้ายตัวเองไปยังตำแหน่งคนขับเมื่อเขาออกไปหากแต่คำเอ่ยชวนที่ไม่คาดฝันทำให้ฉันชะงักเล็กน้อย
"เข้าไปข้างในด้วยกันก่อนสิ"
"คะ? ให้ฉันเข้าไปข้างใน" ฉันทวนประโยคของไนล์
"ลงไปทำความคุ้นเคยกับที่นี่ก่อนไง เธออยากเห็นที่ทำงานของฉันไม่ใช่เหรอ จะได้เอาไปวางแผนก่อนเริ่มงานจริง" ไนล์เคยเปรยเื่รีโนเวทชั้นทำงานของเขาใหม่ทั้งหมด ให้เป็รูปแบบ Smart office สำหรับพนักงานราว 60 คน บนที่ทำงานทั้งชั้นของเขา และระดับบอร์ดบริหารรวมเป็ 2 ชั้น เขาเคยพูดว่าจะยกงานนี้ให้ฉันทำ แต่ตอนนั้นไม่รู้ว่าเขาจริงจังขนาดไหน ฉันจึงไม่ได้ถามย้ำจนกระทั่งวันนี้เขาจึงเตือนอีกครั้ง
"คุณพูดจริงเหรอคะ" ฉันเริ่มตื่นเต้น
"อื้อ ฉันปรึกษาหลายฝ่ายแล้ว แต่ฝ่ายจัดซื้อจัดจ้างยังหาบริษัทฝีมือดีเข้าตาไม่ได้เลย ฉันอยากให้เธอลองแสดงฝีมือดู "ฉันยิ้มจนตาหยีดีใจที่กำลังจะได้งานชิ้นใหญ่ อีกทั้งยังปลื้มใจจนออกนอกหน้าเมื่อรู้ว่าเขาเชื่อฝีมือพอจนชวนมาทำงานให้
"แต่ค่าจ้างฉันสูงนะ คุณจ่ายไหวเหรอ” ฉันแสร้งถามเชิงเย้าหยอก
"ถ้าสมราคาคุย ฉันก็จ่ายได้ไม่อั้นเหมือนกัน"
"ค่อยสมน้ำสมเนื้อหน่อย" ฉันขยิบตาอย่างหมายมั่นแฝงความทะเล้นกลับ
ฉันเดินตามหลังไนล์ไปด้วยอาการประหม่า ตลอดทางเขาโค้งรับไหว้พนักงานอายุน้อย และยกมือสวัสดีพนักงานาุโกว่าพลางแนะนำฉันให้คนเ่าั้รู้จักด้วยเช่นกัน
แก้มของฉันร้อนผ่าว คงแดงจัดลามไปถึงใบหูเพราะประโยคที่บอกซ้ำกับทุกคน
"เธอชื่อหลินครับเป็คู่หมั้นของผม"
"สวัสดีค่ะ" ฉันยกมือไหว้ ครั้งนี้คงจะเป็ครั้งที่ 10 แล้วกระมัง ั้แ่เราเดินเข้ามาและต้องกล่าวตอบรับคำทักทายในฐานะว่าที่ภรรยาของไนล์
"นี่คุณชัช เป็ผู้ช่วยมือฉมังของวิน" เขาแนะนำผู้ช่วยซึ่งเป็เสมือนมือขวาของพี่ชายให้กับฉันทำความรู้จัก
"ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ" ฉันบอกอย่างเป็มิตร พลางยิ้มแย้มในแบบที่คิดว่าดูดีที่สุดตลอดทาง
ขณะหยุดเพื่อทักทายสั้นๆ กับ พนักงานาุโอีกคน แต่ก็ไม่วายหันไปปะทะสายตาหลายคู่ของเหล่าพนักงาน แม้เป็เพียงสายตาที่มองอย่างสนใจใคร่รู้ แต่ถึงกระนั้นก็อดรู้สึกประหม่าและอดตำหนิตัวเองเล็กๆ ไม่ได้ว่าวันนี้ควรจะตั้งใจม้วนลอนผมให้ดี แต่งหน้าให้เข้มกว่าเดิมอีกนิด และเลือกชุดที่ดูสวยหวานสมกับเป็ผู้หญิงขึ้นอีกหน่อย
ฉันลอบเช็กตัวเองในกระจก ลูบผมให้เรียบร้อยเสริมความมั่นใจ แต่ก็ไม่พ้นสายตาของไนล์
"สวยแล้วน่า น่ารักจนฉันรอวันแต่งงานแทบไม่ไหวแล้วเนี่ย" เขาแกล้งเย้า
"นี่ฉันกำลังรักษาหน้าคุณอยู่นะ ขืนหน้าโทรม ผมยุ่ง มีผักชีติดฟัน คุณจะไม่โดนนินทาแย่หรือไงว่ามีสาวๆ สวยแซบในสต๊อกตั้งเยอะแยะ แต่ดันมาตกม้าตายได้ยัยป้าหน้าป่วยเป็เ้าสาวน่ะ"
ไนล์ไม่ได้พูดอะไรเพียงแต่ซุกมือลงกระเป๋ากางเกงขณะเราขึ้นลิฟต์ไปชั้น 17 บนห้องทำงานของเขา
เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก ความกดดันลูกใหญ่ก็ถาโถมเข้ามา ฉันมองรอบออฟฟิศอย่างประเมิน ทุกองค์ประกอบของทั้งชั้นล้วนดูดี ลงตัว และทันสมัยอย่างมากแล้วแทบไม่้าการปรับปรุงในเร็วๆ นี้ด้วยซ้ำ
"คุณล้อฉันเล่นหรือเปล่าเนี่ย" ฉันถามขณะกวาดสายตามองดูโดยรอบ “ที่นี่น่ะเหรอคะที่คุณอยากให้ฉันออกแบบมันใหม่ทั้งหมด” ฉันถามอย่างไม่อยากเชื่อสายตา
"ฉัน้าให้ทุกคนได้มีพื้นที่เบรนสตรอมกัน บรรยากาศดูผ่อนคลายกว่านี้ มีโซนพักผ่อน ห้องเก็บเสียงสำหรับคุยโทรศัพท์ ครัวแบบใหม่ที่อุปกรณ์ครัวครบครันกว่าเดิม แล้วก็โซนนั่งพักผ่อนสไตล์คาเฟ่ใช้เป็พื้นที่สำหรับทำงาน ประชุม แล้วก็นั่งเล่นพักผ่อนได้ในโซนเดียวตรงมุมนั้น ทั้งหมดอยากให้อยู่ในโทนสบายตา เป็มิตร และอีโค่ด้วย ตอนนี้บรรยากาศมันจริงจังเกินไป มติที่ประชุมอยากให้ทุกอย่างดูซอฟท์ลงเป็กันเองมากขึ้น ให้เหมือนทำงานในออฟฟิศแต่ผ่อนคลายเหมือนนั่งในคาเฟ่" ไนล์อธิบายขณะที่ฉันอ้าปากค้างเติ่งจดรายละเอียดลงบนจอไอแพดแทบไม่ทันเมื่อเขาร่ายความ้ายาวแทบไม่หยุดหายใจ
ิญญาผู้บริหารเข้าสิงเขาเต็มตัวดูเป็การเป็งาน น่าเชื่อถือ แแต่ขัดตรงที่เขาดูหล่อะเิในชุดสูทเป็ทางการกางเกงขายาวเข้ารูปเซตผมเนี้ยบเหมือนนายแบบหลุดมาจากนิตยสารมากกว่ากำลังทำงานนี่น่ะสิ