ในขณะที่วีกำลังพักดื่มน้ำระหว่างวิ่งอยู่นั้นไลน์ของเขาก็แจ้งเตือน เมื่อวีหยิบขึ้นมาดูก็ปรากฏว่าเป็เบลที่ทักมา วีจึงอดไม่ได้ที่จะเปิดอ่าน
[ ดังใหญ่แล้วนะเรา ^^ ]
ข้อความสั้นๆแต่ก็เรียกความสงสัยของวีได้เป็อย่างดี เอาทำวีอดไม่ได้ที่จะถามกลับ
[ ดังอะไรงั้นหรอครับ ? ]
[ ไม่ต้องถ่อมตัวหรอกนะ อิอิ www.@$!@#@$ ]
เบลสิ่งลิ้งค์อะไรบางอย่างมาให้วี เมื่อวีจิ้มดูก็ปรากฏว่าเป็เพจเฟสบุ๊คเพจหนึ่งกำลังพูดถึงเกี่ยวกับเด็กหนุ่มที่มาโผล่ในไลฟ์สดของเบลเมื่อไม่กี่วันก่อน
และยังมีแนบคลิปไลฟ์นั้นมาคู่กันอีกด้วย วีที่อ่านพร้อมกับดูคลิปตัวเองร้องเพลงไปพร้อมๆกันก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงก่อนจะปิดหน้าเพจนั้นลงไปพิมพ์ข้อความไปหาเบล
[ นี่มันอะไรกันครับพี่ ทำไมถึงมีคลิปผมไปโผล่ในเพจนั้นได้ ]
เบลที่ได้อ่านข้อความก็ตอบกลับมาว่า
[ ดูดีไม่น้อยเลยใช่ไหมล๊า ~ ]
วีที่ได้อ่านถึงกับปวดหัวทันทีก่อนจะถามไปอีกว่า
[ ไม่ใช่ว่าตอนนั้นพี่แค่อัดคลิปผมไปให้เพื่อนของพี่ไม่ใช่หรอ แล้วทำไมมันกลายเป็ไลฟ์ไปได้ล่ะ ? ]
[ อันนี้พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน หุหุ ]
เบลตอบกลับมาอย่างขี้เล่น ทำเอาวีถึงกับทำตัวไม่ถูก จากนั้นเบลก็พิมพ์มาอีกว่า
[ ตอนนี้เราเริ่มดังแล้วนะ ควรจะมีบัญชีโซลเชียลให้แฟนคลับติดตามเอาไว้ด้วย ]
วีที่ได้ยินแบบนั้นก็ได้แต่ถอนหายใจ ในตอนนี้เขาคงได้แต่ไหลตามน้ำไปเท่านั้นเนื่องจากจะกลับไปแก้ไขอะไรก็ไม่ได้แล้ว อีกอย่างมันคงไม่มีอะไรหรอกมั้งเพราะตัววีกับเบลก็เป็เพียงพี่น้องที่ร่วมงานกันเท่านั้น
ในจังหวะนั้นเองวีก็นึกขึ้นได้ว่าเฟสบุ๊คของเขาไม่ได้มีรูปของตัวเขาในปัจจุบันเลยแม้แต่น้อย เนื่องจากวีนั้นไม่ใช่พวกบ้าการถ่ายรูป เขาจะถ่ายก็แค่ตอนออกไปเที่ยวหรือโอกาสพิเศษเท่านั้น
แต่ั้แ่เขาย้อนเวลากลับมาเขายังไม่มีโอกาสได้ออกไปเที่ยวไหนเลย มันจะไปมีรูปเขาได้ยังไงกัน เมื่อคิดได้แบบนั้นวีก็เล่าทุกอย่างให้กับเบลได้ฟัง เบลที่ได้อ่านก็ตอบกลับมาอย่างง่ายๆว่า
[ ก็ขอรูปจากพี่ตุ๊กซิจ๊ะ ! ]
เออว่ะ จริงด้วย !
เมื่อได้รับการชี้ทางสว่างวีจึงไลน์ไปหาพี่ตุ๊กทันที แน่นอนว่าเื่แค่นี้พี่ตุ๊กจัดการให้อย่างรวดเร็ว ทำการส่งไฟล์รวมรูปภาพให้กับวีทันที ซึ่งเป็รูปที่ไม่ได้ใช้ในงานทั้งสองที่ผ่านมา
ซึ่งวีก็ไม่ได้สนใจอยู่แล้ว เขาแค่้ารูปไปลงในเฟสบุ๊คเท่านั้นแหละ เมื่อกลับมาวีก็ทำการอัพเดทเฟสบุ๊คของเขาแบบยกใหญ่
แน่นอนว่าเขายังคงรักษาความเป็ส่วนตัวเอาไว้ เพียงแค่เปิดให้ผู้คนติดตามได้เท่านั้น การเปลี่ยนแปลงเฟสบุ๊คของวีทำเอาเพื่อนในเฟสบุ๊คของเขาใไม่น้อย
โดยเฉพาะเพื่อนที่เคยเรียนใน่ประถมและม.ต้นมาด้วยกันต่างก็ทักเขามากันอย่างดุเดือด ซึ่งวีก็อธิบายไปแค่ว่าเขาลดน้ำหนักและออกกำลังเท่านั้น
หลังจากจัดการเื่เฟสบุ๊คของตัวเองเสร็จวีก็ลงมาด้านล่างเพื่อกินข้าว ในระหว่างที่กำลังกินอยู่นั้นแม่ของวีก็ทักขึ้นว่า
“โรงเรียนจะเปิดแล้ว อย่าลืมไปตัดผมด้วยล่ะ”
เมื่อวีได้ยินแบบนั้นก็อดไม่ได้ที่จะจับไปที่หัวของตัวเองและพบว่าผมของเขานั้นยาวไม่น้อยเลยทีเดียว ก็แน่ละสามเดือนมานี้เขาไม่ได้ตัดผมเลยนี่หน่า
“สงสัยคงต้องเปลี่ยนลุคแล้วละมั้ง”
วีจับผมของตัวเองพร้อมกับบ่น ใน่บ่ายวีจึงออกจากบ้านและตรงไปยังร้านตัดผลร้านประจำเพราะระแวกนั้นร้านตัดผมร้านนี้ตัดได้ดีที่สุดอีกอย่างเ้าของร้านก็เป็คนรู้จักของวีด้วย
เมื่อวีเข้ามาในร้านก็พบกับการตกแต่งสุดโอเวอร์ที่เต็มไปด้วยของเล่นมากมายถึงแม้ส่วนใหญ่จะเป็ของเล่นแมวก็เถอะ เนื่องจากเ้าของร้านนี้เป็คนเลี้ยงแมว
ดูเหมือนว่าในตอนนี้ร้านจะยังว่างอยู่ วีจึงเดินตรงไปที่เก้าอี้ทันที
“พี่แมนตัดผมหน่อย ~”
วีพูดออกมาเสียงดัง จากนั้นไม่นานก็มีชายหนุ่มคนหนึ่งวิ่งออกมาจากด้านหลังร้าน เมื่อเขาเห็นวีก็อดไม่ได้ที่จะทัก
“ว่าไงวีหายไปนานเลยนะ”
“ฮ่าๆพอดี่นี้ยุ่งๆน่ะครับ”
“นั่นสินะ เห็นว่ามีลูกค้าสาวๆเข้ามาขอถ่ายรูปเยอะเลยนี่”
แมนพูดพร้อมกับสบัดผ้าคลุมจากนั้นก็นำมาคลุมที่ตัววี ก่อนจะถามว่า
“วันนี้จะตัดทรงอะไรดีละ รองทรงไหมเห็นว่าโรงเรียนใกล้จะเปิดแล้ว”
วีที่ได้ยินแบบนั้นก็คิดเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับ
“เอาเป็ทูบล็อคแล้วกัน พี่แมนตัดได้ใช่ไหม ?”
แมนที่ได้ยินแบบนั้นก็ถึงแสดงสีหน้าหงุดหงิดออกมาทันที
“อย่ามาดูถูกพี่เชียววี เห็นอย่างงี้พี่ก็ตามเทรนทั้งนอกและในนะแค่ทูบล็อคตัดได้สบายอยู่แล้ว ว่าแต่ทางโรงเรียนเอาอนุญาตหรอ ?”
วีพยักหน้า
“ไม่ต้องเป็ห่วงพี่โรงเรียนผมค่อนข้างเปิดกว้างน่ะ”
แมนที่ได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มพร้อมกับหยิบกรรไกรกับหวีขึ้นมา
“ได้เลย เอาละงั้นนั่งนิ่งๆ”
1K
