ธรณีคลั่ง(ใหม่)

    เขาได้เร่งมิเนอร่าขึ้นจนลาวาที่อยู่รอบร่างกายของเขานั้นได้ขยายขนาดขึ้นจนมีระยะเกือบหนึ่งเมตรรอบร่างกายนี่เป็นเทคนิคที่เข้าค้นพบตอนอยู่ในดันเจี้ยนซึ่งมันจะใช้ mp มากขึ้น แล้วเขาก็ได้พุ่งเข้าหามันอย่างรวดเร็วจนมันนั้นตั้งตัวไม่ทันเขาได้กัดเข้าที่คอของมันด้วยคมเขี้ยวอันใหญ่ของเขาแล้วสะบัดร่างกายของมันไปมาจากนั้นเขาก็ได้พ่นลาวาอาบร่างกายของมันจนฝากรอยเผาไหม้เข้าใส่ที่ตัวของมัน กลิ่นเนื้อย่างหอมฉุยได้ลอยเข้ามาในจมูกอันใหญ่ของเขา ก่อนที่จะมีหางที่มีกระดูกเกาะติดได้ฟาดเข้าที่กลางลำตัวจนร่างของเขากระเด็นออกไปไกลหลายร้อยเมตร กรงเล็บกระดูกพุ่งเข้ามาหาเขาอย่างว่องไว ภูมิได้ถูกกรงเล็บนั้นลากผ่านข้างลำตัวจนเป็นแผลขาดใหญ่เลือดสีแดงฉานหลายลิตรสาดกระจายเต็มพื้น

    เขาได้บินขึ้นไปบนฟ้าอย่างรวดเร็วเจ้าไวเวิร์นตัวนั้นก็ได้บินตามหลังเขาขึ้นมาและเริ่มใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนกระทั่งมันห่างจ่างเขาเพียงไม่ถึงเมตร

    ภูมิได้วกกลับพร้อมกับเขานั้นได้พ่นลาวาออกจากปากเขาใส่มันที่กำลังบินตามหลัง เจ้ามังกรดำไร้เกล็ดตัวนั้นก็ได้สร้างโล่กลุ่มควันสีเทาทรงข้าวหลามตัดป้องกันด้านหน้าของตัวเองเอาไว้เบื่องหน้าเพื่อป้องกันลาวาของเขา ร่างของมันได้บินทะลุลาวาของภูมิได้อย่างง่ายดายแต่ลำตัวอันใหญ่ของมันก็มีบาดแผลใหม่สีดำที่เกิดจากการเผาไหม้ของลาวาเป็นจุดเล็กๆ หลายแห่งให้ได้เห็น

    เมื่อระยะห่างกันเหลือเพียงห้าเมตรทั้งสองก็ได้คำรามลั่นเข้าใส่กันและกัน จากนั้นร่างอันใหญ่โตของทั้งสองมังกรก็ได้ปะทะกัน ภูมิได้กัดเข้าที่ต้นคอของมัน จนทำให้มันร้องดังลั่นจากความเจ็บปวด แต่มันก็ไม่ยอมให้เขากัดเฉยๆ เพียงฝ่ายเดียว กรงเล็บของมันที่คมเหมือนใบมีดได้ลากผ่านจากหน้าออกจนถึงท้องของภูมิด้วยเช่นกัน

    จากนั้นมันก็ได้พ่นกลุ่มควันออกจากปาก ภูมิได้หลบออกจากควันพิษเหล่านั้นแล้วเอาหอกขวานออกมาจากกระเป๋าแล้วกำไว้ในมือแน่ ขวางซัดเข้าใส่มันที่กำลังพุ่งเขามา ขวานหอกได้วิ่งผ่านอากาศจนเกิดเสียงวิ่งตามหลังได้แทงเข้าที่กลางหน้าอกของมัน จนมันต้องหยุดบินกลางอากาศ

    มันได้ใช้สายตามองมายังเขาราวกับเขาได้ไปฆ่าคนที่มันรักตาย มันได้ดึงหอกขวานนั้นออกแล้วขวางกลับมายังเขาที่อยู่บนพื้น ปลายหอกได้กระแทกเข้าไปยังพื้นดินจนเกิดเป็นหลุมลึกและกว้างหลายเมตร สายตาของเขาจ้องมองไปยังจุดที่เขาเคยยืนอยู่

   " เจ้าหนูแกทำให้ฉันโกรธขึ้นมาจริงๆ เสียแล้ว ที่แรกฉันตั้งใจว่าจะจับเป็นแต่ตอนนี้ฉันเปลี่ยนใจแล้วแก้ต้องตาย "

    มันคำรามดังลั่นจากนั้นในมือขวาของมันก็ได้ปรากฏดาบเล่มใหญ่ที่มีลวดลายอันหน้าสยดสยองเต็มไปด้วยหัวกะโหลกของสิ่งมีชีวิตบนสันดาบ จากนั้นดาบของมันก็ได้เรืองแสงสีเทาขึ้นแล้วดาบเล็มใหญ่ในมือของมันก็ได้แตกสลายกลายเป็นแสงสีเทา วิ่งเข้าหาร่างกายของมันในแต่ละส่วน

    เริ่มจากหัวของมันที่ตอนนี้กลายเป็นไร้เนื้อหนังหลงเหลือเพียงกระดูกที่มีควันสีเทาห่อหุ้มเอาไว้ ปีกทั้งสองข้างกลายเป็นดาบเล่มใหญ่ที่ทำจากกระดูกหลายเล่มเรียงซ้อนๆ กันเหมือนกับขนนก ขาทั้งสีข้างก็ไม่ต่างกันมันกลายเป็นขาที่มีแต่กระดูกและเล็บแหลมคมรูปร่างดาบที่ปลายนั้น

    แรงกดดันจากพลังของมันเพิ่มขึ้นไปอีกเกือบเท่าตัวจนเขาแทบจะขยับตัวไม่ได้ ภูมิที่กำลังยืนจ้องมองการเปลี่ยนแปลงของมันได้แต่อ้าปากค้างจนแมลงวันทั้งฝูงบินเข้าไปได้ง่ายๆ

    " ถึงเวลาตายของแกแล้วฮ่าๆ "

    มันได้ร้องคำรามออกมาจากนั้นก็ได้บินตรงดิ่งเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาด ดูเหมือนว่าความสามารถของมันจะเพิ่มขึ้นมาอีกไม่น้อย อย่างน้อยๆ ก็ความเร็วในตอนนี้ที่เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลจนเขาที่อยู่บนพื้นดินนั้นพยายามจะหลบแต่ก็ไม่ทัน ฟันอันแหลมคมได้ขบกัดเข้าที่กลางลำตัวของเขาจนหลงเหลือแต่แขนทั้งสองข้างและหน้าอกที่โผล่ออกมาจากคมเขี้ยวของมัน

    ภูมิที่ส่งเสียงร้องดังก้องออกมาร่างกายของเขาถูกพาบินขึ้นไปบนฟากฟ้าอย่างไม่เต็มใจ ภูมิกัดฟันแน่นจนแทบแตกละเอียดจากความเจ็บปวดที่ได้รับจากนั้นก็ได้เปิดมิเนอร่าเพื่อรักษาบาดแผลและต้องการใช้ลาวาของตัวเองเผาปากของมันหยดลาวาจากตัวเขาได้ร่วงลงไปสัมผัสเข้ากับกล้ามที่เหลือเพียงน้อยนิด กระดูกและฟันของมันจนเริ่มละลาย

    " อ้าก "

   มันได้อ้าปากออกกว้างกรีดร้องแล้วเหวี่ยงร่างที่ติดอยู่ในฟันของมันออกอย่างไม่ไยดี ความรู้สึกของมันที่ได้รับเขาคิดว่ามันคงเหมือนเวลาเรากินเผือกร้อนๆ ที่พึ่งออกจากไฟ

    " เจ้าเด็กบ้าเอ๊ย ยังไม่สิ้นฤทธิ์อีกนะแก "

    มันที่ลอยกระพือปีกนิ่งๆ กลางอากาศส่งเสียงคำรามพร้อมกับสายตาจากดวงตาที่เหมือนลูกไปสีเทาจ้องมองไปยังภูมิที่กำลังดิ่งลงสู่พื้นดิน

    " ตูม "

    ร่างที่ตกจากที่สูงด้วยความเร็วนั้นได้กระแทกพื้นจนทำให้เกิดหลุมลึกหลายเมตร เลือดสดๆ พุ่งออกจากปาดเป็นสายราวกับน้ำพุ เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ ด้วยเรี่ยวแรงที่หลงเหลือเพียงน้อยนิด แล้วดวงตาของเขาก็ได้พบเห็นเข้ากับขวานหอก เขาค่อยๆ เดินโซซัดโซเซเดินเข้าไปหามันที่นอนแน่นิ่งอยู่ห่างจากเขาเพียงระยะแค่ 4-5 เมตรโดยที่ไม่ได้สนใจเจ้าตัวที่กำลังร้องคำรามอยู่เลย

    ' ทำไมเราไม่สามารถ ทำแบบเจ้ามังกรบ้านั้นได้ '

    เมื่อเขาได้หยิบมันขึ้นมาถือในมือ ขวานนั้นเขาก็ได้คิดในใจด้วยความฉงนสงสัย

    ' หรือว่ามันต้องใช้แก่นเลือดมังกร '

    เมื่อจิตใจตั้งมั่น ตรงกลางหน้าอกของเขาก็ได้ปรากฏหยดเลือดสีทองหนึ่งหยดพุ่งออกมา มันได้พุ่งเข้าไปหาขวานหอกที่อยู่ขาหน้าขวา จากนั้นขวานหอกในมือของเขาที่ตอนนี้ก็ได้เปล่งแสงเรื่องรองแล้วก็ได้แตกสลายแล้ววิ่งไปยังส่วนต่างๆ ของร่างกายของเขา เริ่มจากคมเขี้ยวทั้งสองได้ยาวขึ้นกว่าเดิมเกือบสามเท่าตัวมันยาวจนพ้นปากของเขาออกมาเหมือนว่าเขานั้นเป็นเสือเขี้ยวดาบ บริเวณก้านปีกค้างคาวที่เป็นปลายแหลมของกระดูกก็มีความคล้ายคลึงขวานหอกมากขึ้นจนสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจน ตรงโคนด้านหลังขาทั้งสีข้างก็ได้มีกระดูกยืนยาวออกมาเหมือนคมของขวานขนาดใหญ่ มันลากยาวตั้งแต่ข้อเท้าขึ้นไปจนถึงข้อพับ หางที่เรียบเนียนไปด้วยเกล็ดสีดำก็กลายเป็นประดับไปด้วยคมขวานขนาดเท่าเกล็ดของเขาเกิดขึ้นทั่วทั้งหางคล้ายกับลูกตุ้มหนามซึ่งระยะเวลาในการเปลี่ยนแปลงของร่างมังกรของเขาในครั้งนี้เกินขึ้นเพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น