ฤดูฝน
ท้องฟ้าคำรามลั่น สายลมซัดหยดน้ำฝนแตกเป็ละอองฝอย แสงสว่างจ้าเป็สายจากเมฆขาวพาดลงสู่ผืนดิน
บังเกิดคลื่นน้ำในบึงบัวปั่นป่วนราวกับผืนสมุทรยามทะเลคลั่ง เด็กหญิงวัยเก้าขวบปียืนจังก้าท้าฟ้าดิน ในมือกำไม้กระบองยาว
เบื้องหน้าคือแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นหลิน ถึงจะอายุใกล้หกสิบปีแต่ยังเปลือยท่อนบนอันกำยำน่าเกรงขาม ในมือถือเพียงกระบองไม้ไผ่
"เข้ามาสิ หรือกลัว กุ๊ก! ๆ ๆ ๆ" ชายชาตรีหยอกล้อเด็กหญิงรุ่นลูก ราวกับว่าทั้งสองสนิทสนมกันมากในชั่วปีเดียว
"ไม่ออมมือหรอกนะ" เด็กหญิงตัวเล็กะโก้อง
เปรี๊ยง! สายฟ้าฟาดลงบนผืนน้ำ ร่างเล็กขาวก้าวะโอยู่ริมตลิ่ง สองมือง้างไม้เหนือหัวหวังฟาดร่างท่านแม่ทัพให้ขาดแบบผ่าครึ่ง
ฟ้าว! ยอดนักรบกลับกระโจนหนีขึ้นไปยืนบนยอดไม้สูงในชั่วพริบตา ราวกับว่ามีวิชาตัวเบาอันสูงส่ง
ย๊ากกกก! เด็กหญิงวิ่งเร็วปานสายลม ง้างเท้าเตะต้นไม้หักโค่นด้วยพละกำลังที่ประมาณมิได้
โครมมม! ไม้สูงหักโค่นลง ทว่าชายชาตรีกลับะโไปยืนกลางสระบัว
"กลัวเหรอ ทำไมเอาแต่หนี" เด็กหญิงไร้หัวนอนชี้หน้าดุ
"เ้ามีแต่พละกำลังทว่าไร้ปัญญา จะเอาชนะข้าได้คงต้องฝึกอีกร้อยปีเป็อย่างต่ำ ฮ่า! ๆ ๆ ๆ" แม่ทัพหัวเราะลั่น
ตูม! เด็กหญิงจับต้นไม้โยนลงน้ำ มันกลายเป็สะพานท่อนซุงทอดไปยังกลางสระบัว กร่อด! ๆ นางขบฟันจนหน้าสั่นก่อนจะวิ่งกำหมัดเล็กๆเข้าไปหายอดขุนพล
ซู่มมมม! ชายชาตรีฟาดไม้ไผ่กับผิวน้ำ บังเกิดเป็คลื่นท่วมหัวพุ่งเข้าใส่เด็กหญิงสาดร่างเล็กๆกระเด็นตกน้ำดังตูม!
"ประลองกันแล้ว ๆ หมีขาวประลองแล้ว ๆ" เสียงทหารยามร้องขานกันเป็ทอดๆ เหล่านักรบเกราะเหล็กต่างวิ่งมายืนล้อมรอบบึงบัวจ้องมองแม่ทัพกับเด็กประหลาด
ฮิ! องค์หญิงน้อยในตำหนักเจ็ดสววรค์ฉีกยิ้ม นางวิ่งออกทางหน้าต่างชั้นเจ็ดเพื่อย่ำเท้าบนหลังคาชั้นที่หก ค่อยๆปีนลงจากหลังคาตำหนักชั้นที่หกลงมาย่ำบนชั้นที่ ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง แล้ววิ่งบนขอบกำแพงไปยังสระบัวสีเขียวมรกต
อึ๊บ! ร่างเล็กๆในชุดคลุมลายัสีแดงขึ้นมานั่งบนกิ่งไม้ริมรัว ตากลมแป๋วมองลงไปเห็นหญิงวัยเดียวกันกำลังว่ายน้ำจ๋อมแจ๋มเหมือนลูกหมาตกน้ำ
"เล่นสกปรก" หมีขาวลอยคอมาเงยมองเท้าแม่ทัพที่ย่ำบนใบบัวั์
"เล่นอะไร ข้าเอาจริง"
"ถ้าเป็สนามรบเ้าโดนห่าฝนธนูยิงพรุนไปแล้ว"
"เอาอีก" เด็กหญิงปีนขึ้นมายืนย่ำบนดอกบัวบานที่ใหญ่เท่าตัวคน กำหมัดและย่อเข่ารอตั้งรับ
"จู่โจม" เสียงชายชาตรีดังลั่นปานฟ้าร้อง ท่อนไม้ไผ่ฟาดฟันเข้าใส่ร่างเด็กหญิง ปึ่ก! ๆ ๆ นางปัดป้องด้วยแขนเล็กๆแต่ก็โดนฟาดจนช้ำบวม
ซู๊ด! ๆ ๆ ใบหน้าเล็กๆเงยขึ้นฟ้า ปากอ้าดูดน้ำฝนเข้าปากจนแก้มป่องพอง ขณะที่สองแขนยังปัดป้องกระบองไม้ไผ่ที่หวดเข้ามาทุกกระบวนท่า
หึ! แม่ทัพยิ้มก่อนจะฟาดปลายกระบองหมายหวดขาเด็กหญิงให้หล่นจากดอกบัว
ถรุย! ปากสีชมพูบ้วนน้ำลายปนน้ำฝนใส่หน้าแม่ทัพใหญ่ ฟิ้ว! ร่างเล็กๆกระโจนสวนกับปลายกระบอง กำปั้นน้อยเสยหน้าท้องหนุ่มรุ่นราวคราวพ่อ
ตูมมมมม! ร่างกายกำยำกระเด็นไปไกลหลายสิบก้าวก่อนจะหล่นลงในแม่น้ำสีมรกต
"หมีขาว! ๆ ๆ ๆ" เหล่าทหารร้องเชียร์เด็กหญิง
"จู๋โจม" จู่ๆแม่ทัพก็ขึ้นมายืนริมตลิ่ง เอาไม้กระบองฟาดหินและกรวดบนพื้นพุ่งเข้าหาหมีขาวด้วยความเร็วสูงดั่งห่าะุ
ฟ้าว! ๆ ๆ ๆ นางดำลงน้ำ มองขึ้นมาบนบกและะโพุ่งขึ้นมาเหมือนปลา ตูม! หน้าผากขาวโขกหน้าอกแม่ทัพล้มลงไปนอนหงายตึง เด็กหญิงก็นอนทับบนตัวของเขาเช่นกัน
"แฮ่ก! ๆ ๆ ยอมยัง ยอมยัง"
"ยอมอะไร เ้าแพ้แล้วหมีขาว" หนุ่มใหญ่ตอบและเอามีดสั้นจี้คอเด็กน้อย
"แม่ทัพ! ๆ ๆ ๆ" เสียงเชียร์เปลี่ยนฝั่งมาทางผู้ชนะ
ฮือ! ๆ ๆ ๆ เด็กหญิงตัวเล็กพลิกลงจากอกแม่ทัพมานอนหงายร้องไห้งอแงกลางสายฝน
"พรุ่งนี้ไปเรียนตำราก่อนนะ ยังไม่ต้องมาฝึกกระบี่กระบอง เ้ายังเขลานัก ตอนเด็กถ้าข้ามีพลังเท่าเ้าในนะ ป่านนี้ทลายกองโจรบนูเาได้หมดแล้ว" แม่ทัพเอ่ยแล้วเดินจากไป
ฮือ! ๆ ๆ เด็กน้อยยังนอนร้องไห้งอแง องค์หญิงวัยเดียวกันปีนลงจากต้นไม้ วิ่งมานั่งยองๆข้างกาย
อึก! เด็กหญิงประหลาดรีบกลืนน้ำลายและปาดน้ำฝนกลบน้ำตา "วันนี้สวยจัง องค์หญิง"
"ข้าก็เหมือนเดิมทุกวันนะ เ้าเจ็บมากไหมหมีขาว" องค์หญิงน้อยเอ่ยและเอาขี้ผึ้งแก้ฟกช้ำปาดทาแขนเล็กๆที่บวมแดงทั้งสองข้าง
"ไม่เจ็บหรอก แค่นี้สบายมาก อันที่จริงถ้าข้าน้อยไม่กลัวพ่อบุญธรรมดายคามือ ข้าชกท้องเขาทะลุก็ยังได้"
"ฮิ! ๆ ๆ "พละกำลังของเ้าทำได้ขนาดนั้นเลยหรือหมีขาว จริงไหมที่เขาว่าเ้าเป็ั์แคระตนสุดท้าย"
"เป็ไม่รู้หรอก แต่ว่าข้าจะเป็องครักษ์ทองของเ้าให้ได้ องค์หญิง" หมีขาวลุกนั่งมองตากับหญิงสาวตัวน้อย
"เ้าจะเป็คนปกป้องข้าให้ได้เลยหรือ"
"ใช่ แน่นอน"
"แล้วถ้ามีคนเก่วกว่าเ้ามาสมัครล่ะ"
"ข้าเก่งขึ้นทุกวัน พรุ่งนี้ข้าก็เก่งขึ้นอีก ฤดูหน้าข้าก็เก่งขึ้นอีก ให้ข้าดูแลท่านนะองค์หญิง"
"ก็ได้ สัญญาสิว่าเ้าจะสอบเป็องครักษ์ได้ได้" องค์หญิงยกนิ้วรอเกี่ยวก้อย
"สัญญา" หมีขาวเกี่ยวก้อยกับองค์หญิงขณะที่นั่งยองๆมองหน้ากันและกัน
"ข้าสัญญาว่าจะปกป้องท่านตลอดไป หากใครคิดทำร้ายทำลายองค์หญิงของข้ามันต้องพินาศไป ต่อให้ต้องฆ่าคนทั้งโลกนี้ข้าก็จะทำเพื่อปกป้องท่าน"
ฮิ! ๆ ๆ องค์หญิงน้อยหัวเราะชอบใจ.
1K
