วิ๊ง ๆ เสียงวิ๊ง ๆ ดังอยู่ในหู เอ๊ะนี่ข้าอยู่ที่ไหนกันนี่ จำได้ว่า ข้าตกลงมาจากบนเขาใกล้น้ำตก หล่นมาในน้ำตกแล้วถูกดูด เอ...แล้วยังไงกันนี่นะ หรือว่าข้าตายไปแล้ว ข้าอยู่อีกโลกใช่ไหม ข้าเป็จิติญญาหรือนี่ ลี้เฟ้ยครุ่นคริด พร้อมกุมหัวด้วยมือสองข้าง คิดหลายรอบ หลายตลบแล้วเอามือตบหน้าตัวเองสองสามครั้ง ไม่ใช่นิ ข้าเจ็บอะ ข้ายังไม่ตายหรือนี่ ขณะที่คิดอยู่นั่นเอง เงาร่างของคนชรา ๆ คนนึงก็ปรากฏด้านหน้าของลี้เฟย
"เ้ารู้สึกตัวแล้วสินะ เ้ารู้ไหมเ้าสลบไปสามราตรีนะ ..." เงาร่างพูดช้า ๆ แต่น้ำเสียงหนักแน่นเหมือนจะดุ ๆ แต่ก็ไม่ใช่ "นี่ข้าสลบไปขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย ข้าอยู่ที่ไหน เออ...ท่านผู้าุโไม่ทราบว่าท่านเป็ใคร และข้าอยู่ที่ไหน ข้าชื่อลี้เฟย ข้าตั้งใจมาหาสมุนไพรในป่า แต่ข้าได้ยินเสียงบางอย่างและตามเข้ามาในเขตนี้ และก็พลาดหล่นลงมาในวังน้ำวนนี้" ลี้เฟยถามออกไปด้วยความสุภาพ
"เฮ้อ ... เ้าคงจำไม่ได้ใช่ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมเ้าไม่ตาย ..." าุโชรากล่าวยิ้ม ๆ แล้วมองหน้าลี้เฟยเหมือนจะนึกภาพอะไรบางอย่างแล้วกล่าวต่อว่า "เ้าไม่ตาย เ้ารู้ไหมว่าทำไม วังน้ำวนหน้าน้ำตกนี้ แม้แต่สัตว์อสูราระดับจักรพรรดิยังยากที่จะรอดพ้นเลย แต่เ้าไม่ใช่ เ้ารอดมาได้เพราะหยกที่เ้าห้อยคอเ้านั่นแหละ"
หยกนี้มันเป็ของที่ติดตัวข้ามาั้แ่ข้าเล็ก ข้าไม่รู้ประวัติอะไรเลย แต่ข้ารู้ว่ามันอยู่กับข้ามาตลอด ทุกครั้งที่ข้าทุกข์ใจ ข้าไปไหน ข้าจะห้อยคอติดตัวทุกครั้ง มันช่วยให้ข้าอบอุ่นและปลอดภัย ลี้เฟยกล่าวตอบ "อืม...ข้าจะเล่าอะไรให้เ้าฟังนะ ลี้เฟย" ชายาุโถอนหายใจแล้วเริ่มเล่าอะไรบางอย่างกับลี้เฟย ลี้เฟยนั่งฟังอย่างสงบ ดวงตาของผู้าุโจ้องมองลี้เฟยแล้วเล่าให้ฟัง ...
นานมาแล้ว นานนับแสนปีแล้ว มีกลุ่มสัตว์เทพเซียนอาศัยอยู่ร่วมกันอย่างดีในเขตดินแดนแถบนี้ พวกสัตว์เทพเซียนมีเ้าัฟ้าเป็ผู้ปกครอง ดูแลสรรพชีวิตในดินแดนนี้อยู่ร่วมกันเป็อย่างดี สัตว์เทพเซียนมีอายุไขยาวนานนับพันปี ด้วยการรับพลังธรรมชาติในดินแดนต่าง ๆ พร้อมกับการบำเพ็ญฌาณตบะที่ได้รับการถ่ายทอดมานับล้านปี ช่วยเพิ่มพูนอายุไขและพละกำลังอย่างต่อเนื่อง จักรพรรดิในเวลานั้น คือ จักรพรรดิัลี้เล่าเฟย ... "อะไรนะ ท่านว่าท่านจักรพรรดิท่านชื่ออะไรนะ ... " ลี้เฟยพูดแทรกขึ้นมาด้วยความใ "ใช...เ้าฟังไม่ผิดหรอก จักรพรรดิลี้เล่าเฟย ท่านจักรพรรดิและเ้าต่างสืบเชื้อสายตระกูลลี้" ผู้าุโกล่าวช้า ๆ พร้อมมองไปที่หน้าของลี้เฟย
ผู้าุโเล่าต่อช้า ๆ ว่า ครั้งหนึ่งจักรพรรดิัลี้เล่าเฟย เดินทางมาในเเดนมนุษย์และได้พบรักกับสาวงามในดินแดน และตัดสินใจใช้ชีวิตร่วมกัน ลี้เล่าเฟย ไม่ได้ปิดบังว่าตัวตนเขาเองนั้นเป็ั ทว่าอยู่ในร่างแปลงของมนุษย์ สาวงามนั้นหาได้เกรงกลัวใด ๆ กลับให้ความรักอย่างแน่นแฟ้น และในเวลาต่อมาได้กำเนิดทารกชาย ที่เป็เืผสมของัและมนุษย์ เมื่อลี้เล่าเฟยพานางพร้อมบุตรกลับแดนัฟ้า เื่ราวกลับไม่ราบรื่น น้องชายต่างมารดาของลี้เล่าเฟย ที่อยากปกครองดินแดนัฟ้า เป็ผู้นำในการต่อต้านและ้าสังหารหญิงสาวและทารกน้อยในเวลานั้น ทว่า น้องชายของลี้เล่าเฟย ซึ่งก็คือ ลี้หยางเว่ย ได้วางแผนมาหลายปี มีัหลายตัวถูกบังคับให้ร่วมมือ ในที่สุดเมื่อลี้เล่าเฟยกลับมาพร้อมมนุษย์ ลี้หยางเว่ย จึงใช้อิทธิพลข่มขู่ผู้มีอำนาจในขณะนั้น และบุกเข้าวังเพื่อจะปะาลี้เล่าเฟยและครอบครัว แม้นว่า ลี้เล่าเฟยจะมีพลังัฟ้า ระดับจักรพรรดิปราชญ์ขั้นตะวันหลากสีแดง ทว่าด้วยกลอุบายของลี้หยางเว่ย ที่ลอบวางยาพิษไร้้สีไร้กลิ่นลงในอาหาร ทำให้ลี้เล่าเฟยและสาวงามาเ็สาเหตุ สาวงามนั้น นางเป็เพียงมนุษย์ ระดับพลังก็เพียงระดับเซียนมนุษย์ ไหนเลยจะมีพลังต่อกรกับัที่จิตใจโหดร้ายได้ ในที่สุดนางก็ส่งมอบบุตรชายให้ลี้เล่าเฟยพร้อมฝากฝังให้ดูแลบุตรชายและสุดท้าย นางจับใบหน้าของลี้เล่าเฟยพร้อมรอยยิ้มและน้ำตาและจากไป ลี้เล่าเฟยหลั่งน้ำตาพร้อมพาบุตรชายและัาุโที่สนิทตีฝ่าวงล้อมออกไป และบุกเข้าไปในถ้ำมิติาที่อยู่ลึกในหุบเขา โชคดีที่ไม่มีใครล่วงรู้ถึงสถานที่แห่งนี้ นอกจากผู้ปกครองดินแดน ช่วยให้ลี้เล่าเฟย บุตรชายและผู้าุโ ช่วยกันพาร่างภรรยาของลี้เล่าเฟยหนีเข้าไปได้ โดยไม่มีใครล่วงรู้
ลี้เล่าเฟยรักษาอาการาเ็อยู่นาน จนอาการสาหัสทุเลาลงทว่า กลับพบว่า อาการที่สาหัสนี้ ทำให้มีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน ผู้าุโจินที่ตามมาด้วย ก็ไม่ยอมทิ้งลี้เล่าเฟยไปไหน "ข้าคงอยู่ได้อีกไม่นาน ข้าไม่สามารถใช้พลังระดับปราชญ์ได้แล้ว ร่างกายข้าเจ็บมากเกินไป" ลี้เล่าเฟยคิดกลับไปกลับมาหลายครั้ง "ในฐานะที่ข้าลี้เล่าเฟย เป็จักรพรรดิผู้ดูลแลแดนัฟ้า ข้าจะต้องช่วยทุกชีวิต พ้นจากภัยของลี้หยางเว่ยให้ได้ ข้าควรทำอย่างไรดีในสถานการณ์เช่นนี้" ลี้เล่าเฟยคิดกลับไปกลับมาหลายครั้ง ในที่สุด ลี้เล่าเฟยก็กล่าวกับผู้าุโจินว่า "ท่านจิน ชีวิตข้าไม่สามารถใช้พลังปราชญ์แล้ว และอายุข้าก็อาจสูญสิ้นได้ทุกเวลา ทางเดียวที่ดีที่สุดในตอนนี้ ข้าจะผลึกจิติญญาของข้าไว้ในจักระของลี้เฟย บุตรชายข้า และข้าจะส่งลี้เฟยไปในมิติอนาคต ข้าเชื่อว่า เมื่อถึงเวลานั้น ลี้เฟยจะเป็ทารกที่มีพลังจะรับพลังจักรพรรดิปราชญ์ของข้าได้แม้จะต้องใช้เวลาก็ตาม ข้าจะส่งลี้เฟยไปห้าพันปีหน้า ข้าขอฝากท่านาุโจิน ช่วยดูแลและเล่าเื่ราวที่เกิดขึ้นในให้บุตรชายข้าต่อไป" ลี้เล่าเฟยตบต้นแขนาุโจินพร้อมแสดงการคารวะ าุโจินกล่าวว่า "ถ้าทำเช่นนั้น ท่านจะสูญสิ้นพลังทันทีนะ ..." ลี้เล่าเฟยผงกศรีษะยอมรับสิ่งที่จะเกิดขึ้น "เอาละ ข้าจะผนึกพลังข้าไว้ในจักระของลี้เฟย และจะส่งเขาออกไปในห้าพันปีข้างหน้า ท่านจินท่านช่วยกรุณาดูแลบุตรชายข้าด้วย
หลังจากนั้น ลี้เล่าเฟยก็ผนึกพลังลงในจักระิญญาของลี้เฟยและส่งออกไปในห้าพันปีข้างหน้า พร้อมรอยยิ้มและน้ำตา ข้าหวังว่า เ้าจะเป็บุตรชายที่จะช่วยให้สิ่งมีชัวิตในดินแดนของเรามีความสุข วันหนึ่งในกาลข้างหน้า เ้าจะได้กกลับมาให้ข้าเห็นและคารวะข้าและมารดาของเ้าที่นี่" เสียงคลื่นพลังจากตัวลี้เล่าเฟยพุ่งเข้าสู่จักระในร่างของลี้เฟยช้า ๆ และจางลง พร้อมกับลี้เฟยที่ถูกส่งไปในเวลาใกล้ ๆ กัน
เื่ราวต่าง ๆ ที่เล่าต่อเป็เื่ราว เป็ภาพในจินตนาการของลี้เฟย เสมือนกับตอนที่ลี้เฟยอยู่ในเหตุการณ์จริงเมื่อห้าพันปีที่แล้ว "นี่ข้ามาจากยุคาเมื่อห้าพันปีแล้วหรือนี่" ลี้เฟยกล่าวเบา ๆ าุโจินตบบ่าแล้วกล่าวต่อว่า เื่ราวทั้งหมดก็เป็อย่างที่ข้าเล่ามา เพื่อให้เ้าปลอดภัยและได้กลับมาช่วยเหลือพวกเราในอนาคต ท่านจักรพรรดิจึงส่งพลังและส่งเ้ามาในกาลเวลานี้ แน่นอน เพราะเ้าเป็บุตรของจักรพรรดิ แม้นว่ามารดาเ้าจะเป็คน แต่ทว่า เพราะสายโลหิตที่เข้มข้นและพลังจักรัในตัวเ้า รวมกับพลังจักรพรรดิที่เ้าได้รับ ทำให้เ้ามีอายุยืนยาวนานเฉกเช่น พวกเราัฟ้าที่มีอายุนับหลายพันปี เพียงทว่า เ้าจำเป็ต้องเปิดจุดจักระที่ได้รับ ให้พลังค่อย ๆ ปลดปล่อยออกมาทีละน้อย เพราะในยามนี้ เ้าไม่สามารถรองรับพลังมหาศาลได้ในเวลานี้
เอาละ ข้าจะพาเ้าไปคารวะบิดาและมารดาเ้า อยู่ในโถงถ้ำด้านใน เ้าเดินเข้าไปเองเถิด ข้าเชื่อว่าเศษเสี้ยวิญญาของบิดาเ้า ย่อมดีใจที่ได้พบเจอเ้าอย่างแน่แท้ ลี้เฟยหายเข้าไปในโถงชั้นใน เมื่อเข้าไป พบว่าในโถงมีกล่องโลงบรรจุร่างสองกล่อง ลี้เฟยเข้าไปคารวะ และกล่าวว่า ข้าในฐานะบุตรชายท่าน ข้าจะไม่ทำให้ท่านและสรรพชีวิตผิดหวัง ข้าให้สัญญา เสียแต่ข้าไม่ได้กอด ไม่ได้พูดอะไรกับท่านเลย ข้าเสียใจยิ่งนัก ขอให้ท่านวางใจ ข้าจะทำให้ได้ท่านพ่อ ท่านแม่ ลี้เฟยก้มคารวะ ในขณะที่ศรีะษะกระทบแท่นบูชา ก็ปรากฏแสดงสีแดงเข้มพุ่งออกมาจากแท่นบูชา พร้อมกับร่างของลี้เล่าเฟย จักรพรรดิปราชญ์ัฟ้า "ข้าคือลี้เล่าเฟย เ้าเป็บุตรชายข้าสินะ ข้าััถึงพลังโลหิตและจักระในตัวเ้าได้ ... ข้าดีใจที่ได้พบเ้าอีกนะ ลี้เฟย" ลี้เล่าเฟยกล่าวทั้งรอยยิ้่มและน้ำตา
เอาละ ข้ามีอะไรจะต้องบอกเ้า ลี้เฟย ลูกชายข้า ...
1K
