ในอดีตนิกายหมื่นพิษถูกจัดเป็5นิกายอันดับแรกของทวีปตะวันตก พื้นหลังของนิกายสามารถเทียบได้กับพวกนิกายโบราณที่อยู่มานานหลายพันปี!!
สิ่งที่ทำให้นิกายหมื่นพิษสามารถขึ้นมาเทียบกับเหล่านิกายโบราณได้ เป็เพราะทักษะพิษของมันที่ยังไม่มีใครสามารถรักษาได้ ซึ่งถูกเรียกว่าพิษผลาญ์!!!
มันถูกสร้างขึ้นมาตอนประมุขรุ่นแรกสำเร็จเต๋าพิษระดับสูง
แต่เมื่อ500ปีที่ผ่านมา ประมุขคนที่10ได้สำเร็จเต๋าพิษระดับสุดยอด มันทำให้เหล่านิกายโบราณต่างหวาดกลัวว่านิกายหมื่นพิษจะสร้างทักษะที่น่ากลัวกว่าของประมุขรุ่นแรกขึ้นมาอีก
พวกนิกายโบราณจึงได้ตัดสินใจร่วมมือกันทำลายนิกายหมื่นพิษ ในาครั้งนั้นบรรพบุรุษของนิกายหมื่นพิษได้ตัดสินใจะเิร่างกายของตัวเอง
ซึ่งไม่มีใครคาดคิดเลยว่าะเิที่เกิดจากบรรพบุรุษของนิกายหมื่นพิษ จะได้กลายเป็หมอกพิษผลาญ์ปกคลุม1ใน3ของทวีปตะวันตก!!!
ภายใต้หมอกพิษผลาญ์ เหล่าขุมอำนาจมากกว่า1พันถูกทำลายไปชั่วข้ามคืน!!
ไม่มีใครสามารถอยู่รอดได้เลย ยกเว้นสาวกของนิกายหมื่นพิษเท่านั้น
นับั้แ่าครั้งนั้น นิกายหมื่นพิษที่ยังเหลือรอดอยู่ก็ต่างหายไปจากยุทธภพ
นอกจากนั้นแล้วนิกายใหญ่ที่เข้าร่วมาครั้งนั้น พวกเขาก็สูญเสียไม่น้อยเหมือนกัน ทำให้พวกเขาต้องปิดประตูนิกายตัดขาดจากโลกภายนอกจนถึงตอนนี้
…
เมื่อเหล่าผู้ประชุมได้ย้อนนึกถึงเหตุการณ์หมอกพิษในอดีต พวกเขาแต่ละคนต่างอดไม่ได้ที่จะเผยความหวาดกลัวออกมา
ถ้าเหตุการ์ณตอนนี้เกิดจากฝีมือของนิกายหมื่นพิษจริงๆ มันไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาสามารถรับมือได้ อย่างน้อยต้องเรียกประชุมขุมอำนาจใหญ่ทั้งทวีปตะวันตก!!!
เหล่าตัวแทนแต่ละเขตต่างหันมองหน้ากันด้วยใบหน้าคิ้วขมวด
"เื่นี้พวกเราคงตัดสินใจเองกันไม่ได้..เราต้องปล่อยให้พวกผู้นำของเราเป็คนตัดสินด้วยตัวเอง"
"อืม..ข้าต้องกลับไปรายงานฝ่าาแล้ว"
"ข้าด้วยเหมือนกัน"
"ขอให้ทุกคนโชคดี"
เพียงพริบตาตัวแทนของแต่ละเขตก็ได้แยกย้ายหายไปกันหมด พวกเขา้ากลับไปรายงานให้ผู้นำของตนเองฟังโดยเร็วที่สุด!!
แม้พวกเขาจะไม่มีหลักฐานว่าเป็ฝีมือของนิกายหมื่นพิษจริงๆไหม แต่มันก็มีโอกาสสูงที่อาจเป็นิกายหมื่นพิษ้ากลับมาแก้แค้นเื่ในอดีต
…
เมื่อหลงเทียนได้พาหมาน้อยมาถึงหน้าสำนักของเขา ภายในหัวของมันได้เปลี่ยนเป็ความว่างเปล่าทันที
“สะ-สำนักที่เปิดใหม่ในหมู่บ้าน..ที่แท้คือสำนักของท่านผู้าุโ!!!”
“เ้ากระทิงกับสาวกของเราถูกท่านผู้าุโสังหารจริงๆเรอะ?”เจียงไป่หรี่ตาลงด้วยความสงสัย
จากท่าทางมีเมตตาของชายหนุ่มที่ยอมช่วยเหลือมันโดยใช้สมบัติศักดิ์สิทธิ์อย่างไม่ลังเล
มันเป็ไปไม่ได้เลยที่คนมีจิตใจบริสุทธิ์เช่นท่านจะลงมือสังหารพวกอสูรที่อ่อนแอ? ไม่อย่างนั้นเขาจะยอมสิ้นเปลืองสมบัติศักดิ์สิทธิ์สำหรับคนที่ใกล้ตายอย่างมันทำไม?
“หือ!.ข้ารู้แล้ว.มันต้องมีมือที่สาม้าให้กองกำลังอสูรของเราถูกทำลาย โดยการแอบสังหารสาวกของข้ากับเ้ากระทิง แล้วเอาร่างมาทิ้งที่สำนักของท่านผู้าุโเพื่อเบียงเบนความสนใจของเรา!!”
“ต่อจากนั้นมัน้าใช้พิษสังหารกองกำลังของเราทั้งหมด แต่โชคดีที่ท่านผู้าุโมาช่วยข้าเสียก่อน ไม่อย่างนั้นข้าคงไม่รอดแล้วเหมือนกัน”
“ไอคนที่วางแผนใส่ร้ายท่านผู้าุโ มันคงไม่รู้เหมือนกันสินะว่าท่านเป็เซียนปลอมตัวมา ถ้าท่านอยากสังหารกองกำลังอสูรของเราจริงๆ ท่านไม่จำเป็ต้องทำให้เื่ยุ่งยากเลย”
“หึ!..ยิ่งข้าอยู่ระดับสูงขึ้น..กลลวงแค่นี้ไม่สามารถหลอกข้าได้ง่ายๆอีกแล้ว คิดว่าข้าไม่สามารถมองแผนการพวกเ้าออกเรอะ?”
เจียงไป่หลับตาย้อนคิดเหตุการ์ณทั้งหมดด้วยใบหน้าดูถูก ก่อนจะเดินตามหลงเทียนเข้าไปด้านในสำนักด้วยท่าทางตื่นเต้น
เมื่อได้เข้ามาด้านในสำนัก จากความตื่นเต้นได้เปลี่ยนเป็ความตกตะลึงทันที
โดยที่สายตาของมันจดจ่อกับรูปภาพมากมายที่ติดเอาไว้ตามผนัง
“จะ-เจตนงค์เต๋า!!”
“นั่นก็เจตจำนงค์เต๋า
“นี่..ด้วย”
“อันนั้นก็ด้วย”
“ระ-รูปภาพทั้งหมดแฝงไปด้วยเจตจำนงค์เต๋าทั้งหมดเลยเรอะ!!!”
“เฮือกก..ไม่ไหว..ถ้ามองนานกว่านี้ิญญาของข้าคงถูกทำลาย ”
จากความตกตะลึงได้แปรเปลี่ยนเป็ความหวาดกลัวในพริบตา เพราะแต่ละรูปภาพต่างมีเจตจำนงค์เต๋าไม่ซ้ำกัน!!!
ในยุทธภพแห่งนี้ เหล่าเซียนส่วนใหญ่เส้นทางเต๋าหนึ่งประเภทเท่านั้น ใครที่เส้นทางเต๋าสองประเภท คนนั้นถือได้ว่าเป็ัในหมู่มนุษย์เลย
แต่ตอนนี้เบื้องหน้าของมันมีเส้นทางเต๋ามากกว่า10ประเภทไม่ซ้ำกัน!!
“นะ-นี่ข้า..เข้ามายุ่งเกี่ยวกับตัวตนสูงส่งเช่นไรกันแน่!! ถ้าเื่นี้หลุดออกไปในยุทธภพ มะ-มันคงเกิดาครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์!!!”
“ไม่สิ..มันคงกลายเป็วันสิ้นโลกมากกว่า”
“นะ-นี่ข้าได้มาเห็นความลับ์แล้วววว!!!”
“ขะ-ข้าทนไมไหวแล้ว”
เจียงไป่หมอบลงบนพื้นด้วยร่างกายสั่นเครือ โดยที่ระหว่างขาของมันมีน้ำสีเหลืองราดออก สิ่งที่มันเห็นตอนนี้อยู่เหนือจินตนาการของมันอย่างสิ้นเชิง!!
“ทะ-ท่านผู้าุโเอารูปภาพทั้งหมดติดเอาไว้อย่างโจ้งแจ้งอย่างนี้ นี่..คงเป็คำใบ้ของท่านที่กำลังบอกยุทธภพว่าพวกเขาอ่อนแอเกินไปที่ท่านจะต้องมาใส่ใจ!!”
“ตัวตนสูงส่งอย่างท่านกำลังวางแผนอะไรไว้กันแน่? โลกยุทธภพแห่งนี้คงเป็เพียงสนามเด็กเล่นในสายตาของท่านเท่านั้นสินะ
“แต่ทำไมท่านต้องเลือกอสูรอ่อนแออย่างข้าให้ติดตามท่านด้วยนะ หรือว่าท่าน้าวางหมากในโลกอสูรด้วย? แล้วข้าได้กลายเป็หมากตัวเลือกแรกของท่าน!!”
ในขณะที่เจียงไป่กำลังนั่งคิดเหตุการณ์ครั้งใหญ่ที่จะเกิดขึ้นอยู่นั้น หลงเทียนที่เหลือบมาเห็นท่าทางของมันพลันถอนหายใจออกมา“ข้าจะพึ่งเ้านี้ให้เฝ้าสำนักได้ไหมฟ่ะ มันนั่งทับฉี่ตัวเองยังไม่รู้ตัวอีก”
…
ในหุบเขาแห่งหนึ่งของทวีปตะวันตกที่ถูกปกคลุมด้วยหมอกพิษหนาแน่น ได้มีร่างของกลุ่มคนกำลังเดินหายเข้าไปในหมอกพิษด้วยท่าทางเร่งรีบ
ผ่านไปไม่นานกลุ่มคนเ่าั้ได้มาปรากฏอยู่ในถ้ำขนาดใหญ่ ซึ่งด้านในของถ้ำได้มีร่างของชายกลางคนสวมหน้ากากดำนั่งอยู่บนบัลลังก์ บนใบหน้าของเขาเห็นแต่เพียงดวงตาสีเขียวมรกตเท่านั้น
"ท่านประมุขขอรับ..ตอนนี้พวกสำนักต่างๆกำลังกระจายข่าวว่าพวกเราเป็คนลงมือใช้พิษสังหารคนจำนวนมากในเขตต่างๆขอรับ"ชายคนหนึ่งเอ่ยออกมาอย่างไม่พอใจ
"หืม!.เอาอีกแล้วเรอะ!!"ชายกลางคนบนบัลลังก์กัดฟันด้วยใบหน้าเ็า"ฮ่าๆ..พวกเราอยู่เงียบๆมาหลายร้อยปีแล้ว พวกมันก็ยังไม่พอใจอีกเรอะ? ในเมื่อพวกมันอยากให้พวกเราถูกทำลายมากขนาดนั้น พวกเราก็ไม่จำเป็ต้องอยู่เงียบๆอีกต่อไป"
"ท่านประมุขจะทำอะไรเหรอขอรับ?"เหล่าคนรอบๆจ้องมองชายบนบัลลังก์ด้วยความอยากรู้
"หึ..ข้าจะใช้ประตูพิภพ!! ทวีปตะวันตกนี้จะต้องชดใช้ที่คิดจะรังแกพวกเราได้ง่ายๆ ฮ่าๆ"
ในอีกด้านของอดีต4นิกายใหญ่ที่กำลังปกปิดตัวเองจากโลกภายนอก ตัวแทนของพวกเขากำลังประชุมลับเกี่ยวกับข่าวลือที่เกิดขึ้นอยู่เหมือนกัน
"หึ..ในที่สุดพวกมันก็ลงมือกันแล้ว"ชายชราชุดคลุมฟ้าเอ่ยด้วยสายตาเ็า
รอบๆร่างกายของเขาได้ปลดปล่อยกลิ่นอายเยือกเย็นออกมา เขาเป็ตัวแทนจากนิกายเหมันต์
"เฮ้อ..ในอดีตพวกเราประมาทเกินไป"ชายชราชุดคลุมแดงถอนหายใจเบาๆ
ลมหายใจที่ออกมาจากตัวเขาได้ทำให้อุณหภูมิห้องเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ถ้าไม่มีชายชราชุดคลุมฟ้าอยู่ในห้อง บางทีห้องประชุมอาจเปลี่ยนเป็เปลวเพลิงไปแล้ว ซึ่งเขาเป็ตัวแทนจากนิกายเพลิง์
"หึ!..ไม่ต้องห่วงครั้งนี้พวกมันจะต้องถูกฝังอยู่ใต้ผิวโลก"ชายร่างกำยำกระทืบพื้นเบาๆ ซึ่งมันทำให้ด้านนอกห้องประชุมเกิดแผ่นดินไหว เขาเป็ตัวแทนจากนิกายปฐีพิโรธ
"มันคงถึงเวลาที่พวกเราต้องออกมาเผชิญโลกภายนอกแล้ว"ชายร่างผอมคนสุดท้ายพยักหน้าให้กับทุกคนด้วยท่าทางเกียจคร้าน เขาเป็ตัวแทนจากนิกายวายุ์
ท่ามกลางเหตุการณ์ตึงเครียดของเหล่าสำนักในทวีปตะวันตก ไม่มีใครรู้เลยว่าเื่ทั้งหมดเกิดจากชายหนุ่มที่อยู่ห่างไกล..