ตอนนี้ทีมของดำได้มารวมตัวกันที่ทางเข้าของบล็อคB ที่2 เรียบร้อยแล้ว ดำโบกมือให้ทีมของมันเข้าไปก่อน มันคิดว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากลบางอย่าง ดำไม่เข้าใจว่าเป้าหมายจะลากเงิน30ล้าน มาทำอะไรในตรอกนี้ มันไม่ใช่ทางออกจากถนนนี้
และแค่มองดูจากภายนอก ก็น่าจะรู้ว่าที่นี้มันเป็ทางตัน ทีมของดำเดินมาจนเกือบสุดทาง แล้วพวกมันก็เจอเข้ากลับเป้าหมาย เป้าหมายของพวกมันกำลังนั่งรออยู่บนกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ที่สุดทางของซอยแห่งนี้
ทันทีที่พวกมันปรากฎตัว เด็กหนุ่มก็ลุกขึ้นมาจากกระเป๋าและเอ่ยปากพูดบางสิ่งออกมา
" รีบๆทำให้มันจบๆเถอะ ชั้นไม่ได้มีเวลาว่างนักหรอกนะ "
ดำข้อนข้างแปลกใจเล็กน้อยมันไม่คิดว่าทุกอย่างจะง่ายขนาดนี้ เดิมทีมันคิดว่าอาจจะต้องลงไม้ลงมือนิดหน่อย ใครจะคิดว่าเป้าหมายจะยอมมอบตัวง่ายๆแบบนี้
ดำชักปืนออกมาแล้วเดินตรงเข้าหาเหยื่อทั้งทีมของมันมีมันเพียงคนเดียงที่มีอาวุธหนัก ส่วนลูกสมุนที่เหลือต่างพกมีดหรือไม่ก็พวกขวาน
ถึงแม้เป้าหมายของมันจะยอมจำนน แต่มันก็ไม่มีความคิดที่จะปล่อยให้เป้าหมายมีชีวิตรอดกลับไป คำสั่งที่มันได้รับมาคือจัดการไม่ใช่การสั่งสอน แต่มันจะไม่คิดจะจัดการเป้าหมายที่นี่ มันคิดว่ามันจะอุ้มเหยื่อไปหาที่เงียบๆและค่อยจัดการอีกที
และที่สำคัญ คือหัวใจของภารกิจนี้คือเอาเงินการเอาเงินคืน ส่วนการจัดการเป้าหมายคือภารกิจรองเท่านั้น เพราะตัวมันสามารถแยกแยะความสำคัญของภารกิจได้ มันจึงเป็ที่ไว้วางใจของยอดชายให้มันทำงานตลอดมา
ไอ้ดำตัวมันเดิมทีเคยเป็เสือออกปล้นแถวภาคกลาง แต่ตอนหลังมานักชกเดิมพันอยู่ในบ่อน แต่ด้วยความที่มันไม่เคยแพ้ใครมันเลยถูกยอดชายรับเลี้ยงดูไว้ใช้งานกว่ามันจะมาถึงจุดนี้ได้ไม่ใช่เรืองง่ายๆเลย โชคของมันยังดีที่มันไม่ถูกเศรษฐีที่มันเคยปล้นยิงตายซะก่อน
"อย่าขยับ ! เอามือออกกระเป๋ากางเกง แล้วยกมือช้าๆ"
ดำเล็งปืนไปทางเป้าหมายพร้อมออกคำสั่งให้เป้ายกมือขึ้นซึ่งเป้าหมายก็ทำตามโดยดี
ดำเคลื่อนที่เข้าหาเป้าหมายช้าๆ เมื่อมันค่อยๆเข้าใกล้จนปืนจ่อที่หัวของเป้าหมายมันจึงดูผ่อนคลายมากขึ้นกว่าก่อนหน้านี้
" ต้องขอบใจแกจริงๆ ที่ทำให้งานของชั้นง่ายขึ้น "
ดำพูด ขณะ เอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าใส่เงินโดยไม่ละสายตาออกจากเป้าหมาย
" !! พลั่ก !! "
เสียงของการโจมตีที่ลูกกระเดือกไอ้ดำเข้าอย่างจังจนมันทรุดลงไปคุกเข่ากับพื้น
" เสียมารยาทจัง นี่มันของๆชั้นนายจะแตะต้องมันไม่ได้ ถ้านายไม่รับอนุญาติ !!! "
เสียงเป้าหมายพูดกับมัน แต่ตอนนี้มันเจ็บเกินกว่าที่มันจะพูดจาตอบโต้กับเป้าหมายได้ ไม่เข้าใจว่ามันโดนอะไร มันไม่เคยละสายตาออกจากเป้าหมาย แล้วมันโดนได้อย่างไร แม้ตัวมันจะเจ็บเจียนตายแต่ก็ยังไม่วาย พยายามยกปืนขึ้นมาจะยิงเป้าหมาย
" !! พลั่ก !! "
เป้าหมายเตะก้านคอดำเข้าอย่างแรงจนทำให้มันหมดสติ บรรยากาศรอบๆข้างต่างเงียบกริบ ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก เหล่าลูกทีมของดำเมื่อลูกพี่มันลงไปนอนกับต่างก็ใกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
◆◆◆
หลังจากที่ปื๊ดเตะก้านคอดำจนหลับคาที เขาลากกระเป๋าเดินทางที่ใส่เงินของเขาเดินเข้าหากลุ่มคนที่รายล้อมเขาอย่างไม่เกรงกลัว เขาค่อยๆเดินเข้าหาอย่างช้าๆ เขาเดินหน้าหนึ่งก้าว พวกมันก็ถอยหลังออกหนึ่งก้าวด้วยความกลัว
" พวกมึงจะกลัวอะไร มันมีแค่คนเดียว พวกมึงมีตั้งกี่คน "
ไอ้เข้มพูดเรียกขวัญของลูกน้องไอ้ดำที่เสียไป ซึ่งดูเหมือนจะได้ผล เหล่าลูกน้องไอ้ดำที่ตอนนี้แปรงร่างกลายเป็ลูกน้องไอ้เข้ม ต่างพากันชักอาวุธออกมา มันมีทั้งมีดขนาดกลางและขวาน
" จะรออะไร ลุย "
หลังได้รับคำสั่งเหล่าลูกของไอ้เข้ม พุ่งเข้าหาปื๊ดทันที มี 2คนที่ถึงตัวเขาก่อนใคร มันเงื้อมีดขึ้นฟันสุดแรงในจินตนาการของพวกมันคงจะหวังให้ลำตัวของปื๊ดขาดครึ่ง
แม้ทุกอยากจะเกิดขึ้นเร็วปานฟ้าผ่า แต่ในสายตาของปื๊ดพวกมันกลับเคลื่อนไหวเชื่องช้าซะยิงกว่าเต่า ปื๊ดเบี่ยงตัวหลบมีดอย่างง่ายดาย เขานิ้วโป้งข้างขวา จี้สกัดจุดที่ซอกคอคนของมัน2คนอย่างรวดเร็ว
หลังจากที่พวกมันทั้ง 2โดนสกัดจุด พวกมันทั้ง 2ต่างหยุดนิ่งค้างเต่ออยู่ในท่าที่พวกมันอยู่ในขณะโดนสกัดจุด
ปื๊ดยังคงเดินหน้าต่อไปโดยลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ไปด้วย ที่เขาไม่ปล่อยมันไม่ใช่ว่ากลัวใครมาแย่งไป และไม่ใช่ว่าเขาโชว์เหนือด้วยการต่อสู้มือเดียวในขณะที่มืออีกข้างลากกระเป๋าไปด้วย แต่มันเป็เพราะว่าเขาี้เีเดินกลับไปเอาปื๊ดเลยลากมันไปด้วยขณะสู้
เหล่าลูกสมุนของไอ้เข้มหลังจากที่เห็นพวกของมันที่เข้าโจมตีเป้าหมายแต่กลับยืนค้างนิ่งอยู่กับที่ในท่าทางผิดธรรมชาติ ต่างหยุดกันทันที พวกมันไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับทั้ง2คน พวกมันได้แต่มองหน้ากันไปมา พยักหน้าเกี่ยงกันให้อีกฝ่ายเข้าหาเป้าหมายก่อน
" มึงอะเข้าไปก่อนดิ "
" มึงก็เข้าไปเองดิ "
" เอาอย่างนี้นับ123 แล้ว พวกเราทุกคนเข้าไปพร้อมกัน "
" อืม! "
" 1.. 2 .. ซั่ม "
เมื่อพวกตกลงกันได้ พวกมันต่างวิ่งกรูเข้าหาฝ่ายตรงข้ามอย่างไม่คิดชีวิต
ปื๊ดยังเดินหน้าลากกระเป๋าเข้าหาพวกมันที่วิงเข้าใส่ เขายังคงหลบการโจมตีด้วยอาวุธของพวกมันและสกัดจุดพวกมัน ทีละคนๆจนเหล่าลูกสมุนของไอ้ดำที่ตอนนี้แปลงร่างเป็ของไอ้เข้ม ต่างยืนแข็งค้างอยู่ในท่าประหลาดกันทุกตัว
ตอนนี้เหลือแค่ไอ้เข้มเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ยังเหลืออยู่ ขณะที่ ปื๊ดยังคงลากกระเป๋าเดินเข้ามันอย่างช้าๆ
ที่มันยังอยู่ตอนนี้ไม่ใช่ว่ามันหาญกล้าทีจะสู้กับบุรุษที่ล้มคน 9คนที่มีอาวุธครบมือด้วยมือข้างเดียว แต่มันกลัวจนก้าวข้าไม่ออก มันได้ยืนขาสันอยูตรงนั้น ยิงฝ่ายตรงข้ามเข้าใกล้มันเท่าไหร่ เหงื่อมันก็ยิ่งไหลมากเท่านั้น
จนเมื่อปื๊ดมาหยุดอยู่ที่ตรงข้างหน้ามันจากเหงื่อที่ไหลเป็สายน้ำก็เปลี่ยนเป็ของเหลวจากสวนล่างไหลรินเปื้อนกางเกงของมัน ตัวมันในตอนนี้ทำได้แค่หลับตายอมรับในชะตากรรม
หลังจากที่มันหลับตากลั่นหายใจอยู่นานขาของมันไร้ซึ่งเรี่ยวแรงมันรู้สึกว่ามันถูกตบบ่า 2ที ด้วยความกลัวมันเลยทรุดลงไปนั่งคุกเข่าลงบนพื้น แล้วมันก็ได้ยินเสียงหนึงเข้าหูของมัน เสียงที่มันจะไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต
" ฝากไปบอกเ้านายของแก่ ไว้ว่างๆชั้นจะไปเล่นด้วย "
กว่ามันจะกล้าลืมตาขึ้นมาอีกทีชายคนนั้นก็ออกจากตรอกไปและกลืนหายไปกับฝูงชน
◆◆◆
หลังจากออกจากตรอกมา ปื๊ดพยายามเดินลัดเลาะตามซอกซอย จนเมื่อเขาแน่ใจว่าไม่มีใครติดตามเขามา เขาจึงเรียกแท็กเพื่อกลับบ้านแต่กว่าจะได้รถเขาต้องเรียกอยู่หลายคัน เพราะรถแท็กซี่แถวนั้นดันแก็สหมดพร้อมกันพอดี มันช่างน่าบังเอิญจริงๆ
ระหว่างที่ปื๊ดนั่งรถกลับบ้านมันทำให้เขาได้มีเวลาคิดทวบทวนในสิ่งที่เขาเจอมาในวันนี้ บางสิ่งที่เขาไม่คิดว่ามันจะมีอยู่บนโลกใบนี้ ดวงตาของปื๊ดมันไม่เหมือนกับดวงตาของมนุษย์ทั่วไป มันเป็ดวงที่มีอักขระะบางอย่างฝังอยู่ในตาของเขา
ปื๊ดได้รับดวงตาคูนี้มาั้แ่ที่เขาถูกส่งไปยังโลกของผู้ฝึกตน เขาก็ไม่รู้ว่าใครเป็คนฝังมันให้กับเขาแต่เขาคิดว่าคงจะเป็คนที่ส่งตัวเขาไปและมันก็มีประโยชน์กับเขามากทีเดียว
ดวงตาคู่นี้มันถือเป็ 1 ในสูตรโกงของปื๊ดในโลกนั้นตาของเขาสามารถมองเห็นและแยกแยะพลังได้ทุกชนิด รวมถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในร่างก่ายของมนุษย์
มันทำให้ปื๊ดสามารถมองเห็นของวิเศษที่มีพลังสถิตอยู่และใช้มันในการบ่มเพาะของเขา
ปื๊ดยังใช้มันมองหาสถานที่ ที่มีพลังหนาแน่น เพื่อใช้เป็สถานที่บ่มเพาะ มันมีประโยชน์มากๆเมื่อใช้มันรวมกับทักษะการแพทย์
ปื๊ดยังสามารถมองเห็นระดับของศัตรู ด้วยการมองสีพลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในร่างก่าย และมันยังใช้ค้นหาจุดอ่อนของศัตรูได้อีกด้วย
ปื๊ดค้นพบว่ามันติดตัวเขากลับมาด้วยก็ตอนที่เขาอยู่ในบอน ในระหว่างที่การต่อสู้ของคู่แรกจะเริ่มขึ้นเขาเผลอใช้มันสำรวจนักชกทั้ง2ฝังไปตามสัญชาตญาณโดยที่เขาไม่รู้ตัว
พอนึกขึ้นได้ มันทำให้เขารู้ว่าอักขระที่ดวงตาติดกับวิญญานเขากลับมาในโลกนี้ด้วย
ในตอนที่ปื๊ดใช้ดวงตาของเขาสำรวจร่างกายนักชกในคู่แรกเขาได้เห็นบางสิ่งที่น่าใจากนักชกหนุ่มจากสมาคมตัวแทนจากภาคใต้มันคือ พลังลมปราณ
หนุ่มใต้คนนั้นมีพลังลมปราณไหลเวียนอยู่ในร่างก่าย ซึ่งมันไม่ควรจะมีอยู่ในโลกนี้ ในโลกของผู้ฝึกตน พลังลมปราณ สามารถพาผู้ที่ฝึกมันไปยังระดับที่แข็งแกร่งที่สุดของมนุษย์ คือระดับ เหนืุ์ แต่มันไม่สามารถทะลวงขึ้นไปสู่ระดับประตูเซียนได้
มันคือเพดานสูงสุดที่พลังลมปราณจะทำได้ คัมภีร์ฝึกลมปราณจึงถูกแจกจายให้กับศิษย์สายนอกระดับต่ำของนิกายเอาไว้ฝึกกัน
และกลุ่มคนที่ฝึกพลังลมปราณจะถูกเรียกขานว่า ผู้ฝึกยุทธ ไม่ใช่ผู้ฝึกตน
ทันทีที่ปื๊ดเห็นพลังลมปราณ เขาก็รีบใช้มือถือของเขาค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับมันในโลกนี้
ซึ่งส่วนมากที่เขาเจอมันก็เป็เื่ของนิยายซะสวนใหญ่ และ ที่เขาไม่เข้าใจทำไมหนุ่มใต้ที่ฝึกมวยไทยทำไมถึงมีลมปราณอยู่ในตัว
ปื๊ดจึงลองค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับความเชื่อมโยงระหว่างลมปราณ กับมวยไทย สิ่งที่พอจะเป็ไปได้ที่สุดในข้อมูลที่เขาค้นพบก็คือ การเพ่งกสิณ มันการฝึกสมาธิโดยการกำหนดจิตและลมหายใจ แต่เขาก็ยังไม่แน่ใจ เพราะไม่ข้อมูลใดที่แน่ชัดเลยหลังจากที่ค้นหาอยู่นาน
การที่เขาได้พบเจอผู้ฝึกยุทธในโลกนี้ มันทำให้เปอร์เซ็นต์ ของการมีตัวตนของผู้ฝึกตนในโลกนี้มีสูงขึ้นอย่างมาก นี้จึงเป็เหตุผลว่าทำไมเขาเขาถึงไม่ใช้พลังหยินหยาง ในการต่อสู้ที่ผ่านมา เขายังไม่อยากเป็ที่สนใจของเหล่าผู้ฝึกตนหรือผู้ฝึกยุทธที่อาจจะอยู่เบื่องหลังบ่อนเเห่งนี้ การที่จะเปิดบ่อนใหญ่ขนาดนั้นในใจกลางเมืองหลวงใม่ใช่แค่มีเงินก็เปิดได้
คนที่จะเปิดได้คนๆนั้นต้องมีอำนาจพอสมควร ส่วนเหตุผลที่ทำไมเขาถึงไม่ฆ่าคนเหล่านั้น มันไม่ใช่เพราะว่าเขาใจดี ถ้าเปลี่ยนเป็โลกผู้ฝึกตนเขาจะไม่ลังเลที่จะฆ่า แต่กลับโลกนี้ไม่เหมือนกัน มันคงจะดีกว่าถ้าเขาอยู่ที่นี้แบบคนปกติ ไม่ใช้ในฐานะคนร้ายฆ่าคนตาย
ั้แ่ที่เขาอยู่หน้าตรอกนั้นเขาก็สังเกตเห็น กล้องวงจรปิด ถ้าเขาทำอะไรแบบนั้นลงไปเ้าของบ่อนคงไม่ลังเลที่จะส่งหลักฐานพวกนั้นให้กับตำรวจ
และในคู่ที่2ปื๊ดก็ได้เห็นสิ่งทีไม่คิดว่าจะมีอยู่จริงในโลกนี้อีกครั้ง
นักชกหนุ่มลูกครึ่งไทยอเมริกัน ปื๊ดไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร และเขาไม่รู้ว่าชายคนนั้น
เป็ตัวตนแบบไหน ในตอนที่เขาใช้ดวงตาสำรวจนักชกลูกครึ่งคนนั้นสิ่งเขาเห็นก็คือชายหน่มคนนั้นได้ตายไปแล้ว มันแปลกมากที่คนที่ตายไปแล้วจะมาต่อสู้กับคนเป็ๆ
หัวใจของมันหยุดเต้นไปแล้ว แม้จะมีพลังชีวิตอยู่บ้างแต่ส่วนใหญ่มันมีแต่พลังความตายที่อยู่ในร่างนั้น ถ้าเป็ในโลกของผู้ฝึกตน ตัวตนที่ใกล้เคียงกับสิ่งเขาเจอในตอนนี้คงจะมีแค่ ผีดิบ เท่านั้นที่คล้ายกับสิ่งเขาเห็นมากที่สุด
ผีดิบ คือเหล่าคนตายที่หวนกลับคืน พวกมันใช้พลังความตาย ในการบ่มเพาะและใช้พลังชีวิตที่มีอยู่ในสิ่งชีวิตแทบจะทุกชนิด ในการคงสภาพร่างก่ายของพวกมันไม่ให้เน่าเปื่อย
ปื๊ดก็ไม่รู้ว่าในโลกนี้เรียกพวกมันว่าอย่างไร ในตอนนั้นเขาเลยลองค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับพวกมันในโลกนี้ดู สิ่งที่พอจะใกล้เคียงกับผีดิบที่สุด ก็น่าจะเป็ Vampire แต่ก็ไม่ค่อยมีข้อมูล
เชิงลึกเกี่ยวกับพวกมันเท่าไร จะมีก็แต่เื่เล่าและก็นิยายเท่านั้น
ปื๊ดได้แต่ใกับสิ่งเขาเจอในวันนี้ โลกนี้โลกที่เขาเรียกมันว่าบ้านมีมันกลายเป็ว่า เขารู้จักโลกใบนี้น้อยกว่าโลกของผู้ฝึกตน ซึ่ึ่งมันเป็เื่ที่ไม่น่าประทับใจเท่าไหร่สำหรับเขาเลย
สิ่งที่ปื๊ดทำได้ในตอนคงมีเพียง เพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตนเองเพียงเท่านั้นเขาไม่รู้ว่าเขาจะต้องเผชิญหน้ากับอะไร แต่เขาต้องเตรียมพร้อมตัวเองไว้ให้เพียงพอ
ตอนนี้รถแท็กซี้ได้มาถึงที่หมายของมันแล้ว ซึงมันก็คือบ้าน เขาจ่ายเงินค่าแท็กซี่ลงจากรถ วันนี้เป็วันที่หนักหน่วงมากสำหรับเขา เขาเหนื่อยมากจริงๆ
ไฟที่บ้านของเขาคงเปิดอยู่ดูเหมือนแม่ของเขาจะยังไม่นอน ปื๊ดเดินผ่านประตูรัวที่ไม่ถูกล็อคอละเดินเข้าหาประตูบ้าน เขาลองบิดมันดู ปรากฏว่ามันก็ไม่ล็อคอีกเช่นเคยแม้เขาจะเคยเอ่ยปากเตือนแม่เขาในเื่นี้หลายต่อหลายครั้ง แต่เธอไม่เคยที่จะทำมัน
เขาเปิดประตูเข้าไปในบ้าน แม่ของเขากำลังเย็บผ้าอย่างตั้งใจเธอไม่รู้สึกตัวด้วยซ้ำตอน
ที่เขาเปิดประตูเข้ามา
ตอนนี้ ปื๊ดรู้สึกทั้งรักและสงสารแม่ของตนเองมาก ตลอดเวลากว่า2เดือนที่เขาไม่ได้สติเธอคงทำงานหนักอย่างนี้แทบจะตลอดเวลา
" แม่ครับ ผมกลับมาแล้วนะครับ"
ปื๊ดบอกให้แม่ของเขารู้ตัวว่าเขากลับมาแล้ว ดูเหมือนตอนที่แม่ได้ยินเสียงของเขา และสะดุ่งใเล็กน้อย มันดูน่ารักมากจริงๆจนเขาเผลอยิ้มออกมา
" ปื๊ดเหรอลูก ไหนบอกว่าลูกจะนอนบ้านเพื่อนไง "
แม่ของเขาตอบเขาโดยที่ไม่ได้หันมามอง ดูเหมือนเธอจะตั้งใจเย็บผ้าเป็อย่างมาก
" ผมแค่จะแวะไปเอาของนะครับ แต่บ้านของมันอยู่ไกล ผมเลยโทรมาบอกแม่ไว้ "
" แม่จะได้ไม่ต้องเป็ห่วง "
ปื๊ดพยายามหาข้อแก้ตัวมาพูดกับแม่ แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ค่อยสนใจ
เพราะสำหรับเธอขอเพียงลูกชายเธอกลับมา มันก็เพียงพอแล้ว
_____________________________________________________________________________________
ติชมได้อย่างเคยครับ หวังว่าทุกท่านจะสนุกนะครับ ขอบคุณครับ