ยัยหมอจอมดุ กับ คนไข้ขี้ดื้อ

เย็นวันงานเลี้ยงบริษัท ยอนอ๊กก็แต่งตัว

ชุดสูท อย่างหล่อด้วยสีน้ำเงินเข้ม พร้อมผูกเนทไทด์สีน้ำเงินอ่อน ดูหล่อมากทีเดียวมาจอดรถรอฮวา  หลังฮวาแต่งตัวเสร็จก็ออกจากบ้าน เห็นยอนอ๊กออกจากรถพร้อมช่อดอกไม้  จึงพูดขึ้นมาว่า  ดอกไม้นี้คุ้นจัง

เหมือนช่อคราวก่อนเลย จึงได้ถาม ช่อดอกไม้ครั้งก่อนนายเป็๲คนให้หรอ ยอนอ๊กจึงบอกว่า ก็ผมขอบคุณคุณหมอที่ให้ที่พักผม ไม่รู้จะตอบแทนยังไงเลยส่งดอกไม้ช่อนั้นให้  ฉันไม่รู้ของใครนึกว่ามีคนส่งผิด ผมเขียนข้อความติดไว้แล้วนี่  ก็ฉันไม่เห็นนี่ ทั้งสองยืนเถียงกันไปมา สักพักหมอฮวา หันไปเห็นแผ่นกระดาษข้อความที่อยู่กระถางต้นไม้ นี่หรอที่นายเขียนไว้ ลายมือห่วยชะมัดจากนั้นทั้งสองคนก็ขึ้นรถ  แล้วดอกไม้นี่ คืออะไรอีกละ  ยอนอ๊กที่ไม่กล้าพูด ขับรถออกไป สักพักก็พูดขึ้นมาว่า คุณหมอ เป็๲แฟนกับผมเถอะ คุณหมอไม่ต้องตอบตอนนี้ก็ได้ รอไว้ค่อยตอบผมก็ได้นะครับ ตลอดทางทั้งสองก็เงียบ  สักพักฮวาจึงถามขึ้น

นายพาฉันมางานเลี้ยงอะไร ทำไมไกลจัง

งานเลี้ยงบริษัทครอบครัวผม นี่นายจะบ้าหรอ จอดรถเดี๋ยวนี้เลย คุณหมอครับ ผมจอดลงไม่ได้หรอกครับ ขอแค่คุณหมอ เข้าร่วมงานเลี้ยงกับผม คืนนี้คืนเดียว

จากนั้น ผมจะไม่ยุ่งกับคุณหมออีกถ้าคุณหมอไม่ให้ผมมายุ่ง แค่งานเลี้ยงคืนนี้คืนเดียวนะครับ หลังจากนั้นฮวาก็ทำสีหน้าหงุดหงิดใส่ยอนอ๊ก  หลังจากถึงงานเลี้ยงทั้งสองคนก็เข้าไปในงานเลี้ยง ฮวาดูเหมือน คนแปลกหน้า ทุกคนต่างมองมา ทั้งชุดและหน้าตา นางดูดีเชียว นางเป็๞แฟนยอนอ๊กหรอ หรือนางแค่มาเกาะลูกเศรษฐีหวังแค่เงินเนี่ย แต่หน้าตาสวยทีเดียวนะ เสียงนินทามากมายในงาน จนฮวาอยากจะเดินหนีออกมา เสียงที่ทำให้ยอนอ๊กรำคัญ หลังกล่าวงานเลี้ยงจบ ยอนอ๊กจึงพูดขึ้นว่า

วันนี้ ผมพาแฟนผมมาด้วยนะครับ แฟนผมคือคุณหมอ ชื่อ ฮวา หมอดังคนหนึ่งในโรงพบาล กรุงโซลเกาหลีของเรา ผมต้องขอบคุณเขา ที่ทำให้ชีวิตผมดีขึ้น ช่วยเป็๲ที่พึ่งยามผมหมดหวัง เป็๲กำลังใจผม ขอบคุณมากนะครับ คุณหมอ ขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่มางานเลี้ยงบริษัทนะครับ

ขอบคุณครับ  จากนั้นก็เดินมา จูงมือ ฮวา มานั่งโต๊ะอาหาร ฮวาจึงพูดขึ้นมาว่า ฉันไปให้กำลังใจ นายตอนไหน ฉันยังไม่ตกลงนายเลย นี่อะไรกัน เงียบๆเถอะนะยอนอ๊กพูด

หมอฮวาท่าทางหงุดหงิดก็มีเหล่าป้าๆและสาวๆมาทักทาย จึงทำให้ฮวาต้องฝืนยิ้ม

หลังจากจบงานเลี้ยง ฮวาก็พูดทั้งสองเถียงกันตลอดทางเลย จนยอยอ๊กต้องจูบปสกฮวาเพื่อเงียบ ฮวาจึงเงียบ ลงรถและรีบวิ่งเข้าบ้าน อีตาบ้าเอ้ยไหนจะขอเป็๞แฟน ยังไม่ตกลง ไปงานเลี้ยง ประกาศไปแบบนั้นอีก ตอนนี้ยังมาจูบฉันอีก คนบ้าโรคจิต  

พอยอนอ๊กอึ้งไปสักพักก็ขับรถกลับ ด้วยความมึนงงของตัวเองเช่นกัน 

หลังจากทั้งสองได้จูบกันไปแล้ว ความรู้สึกทั้งสองคน ความรักก็เริ่มมีมากขึ้น แต่ทั้งสองก็หนีหน้าหายกันสักพัก