ทว่าสิ่งที่ทำให้เซียวเยี่ยรู้สึกแปลกประหลาดอยู่บ้างก็คือเมื่อเทียบกับฝูงมอนสเตอร์ที่หนาแน่นบนถนนเมื่อครู่นี้ภายในเหมืองหยกเบื้องหน้ากลับดูเงียบสงัดจนเกินไป!
ไม่เพียงแต่จะไม่เห็นมอนสเตอร์เดินเตร่ไปมาแม้แต่ตัวเดียวแม้แต่ตามปากเหมืองขนาดน้อยใหญ่ที่กระจายตัวอยู่โดยรอบก็ไร้ซึ่งร่องรอยของมอนสเตอร์ใดๆ
“ระวังตัวด้วย!”
เซียวเยี่ยหรี่ตาลงทันควันพร้อมเอ่ยเตือนจิ่วเยว่ที่เดิมทีตั้งท่าจะถือกริชพุ่งไปข้างหน้าพอได้ยินดังนั้นก็ถอยกลับมาข้างกายเขาอย่างว่าง่าย หลังจากผ่านเหตุการณ์ต่างๆมามากมาย ตอนนี้จิ่วเยว่เชื่อมั่นในสัญชาตญาณอันเฉียบคมของเซียวเยี่ยอย่างที่สุด!
“มีอะไรเหรอ? นายมองเห็นอะไรผิดปกติอีกงั้นเหรอ?”
จิ่วเยว่มองตรงไปตามสายตาของเซียวเยี่ยพลางเอ่ยถามด้วยความอยากรู้
เซียวเยี่ยเอ่ยข้อสันนิษฐานของเขาออกมาตรงๆ“เหมืองหยกแห่งนี้จัดเป็เขตปนเปื้อนรุนแรงจำนวนมอนสเตอร์ข้างในไม่ควรจะน้อยขนาดนี้ แต่นี่กลับไม่เห็นเลยสักตัวเดียว”
“นั่นแสดงว่า มอนสเตอร์พวกนี้น่าจะเป็ประเภทเกลียดแสงสว่างและชอบความมืดดังนั้น่กลางวันพวกมันคงหลบซ่อนตัวอยู่แต่ในเหมือง”
เซียวเยี่ยหันไปถามจิ่วเยว่“เธอมีทักษะโจมตีธาตุแสงบ้างไหม?”
จิ่วเยว่เกาหัวแกรกๆก่อนจะทำหน้าเบ้แล้วตอบอย่างจนใจ “คือว่า...ไม่มีเลยสักนิด!”
“ฉันเป็จอมโจรภูตพรายนะ... ฉันเองก็กลัวแสงเหมือนกัน”
“อืม...”
เซียวเยี่ยพยักหน้าอย่างช่วยไม่ได้แต่มันก็จริงอย่างที่เธอว่า
ในเมื่อจิ่วเยว่เป็จอมโจรภูตพรายการที่เธอไม่ถูกทักษะธาตุแสงสะกดข่มก็ถือว่าดีมากแล้วจะให้เธอมีทักษะธาตุแสงใช้เองคงเป็การฝืนใจกันเกินไป
“แล้วจะเอาไงต่อดี?”
จิ่วเยว่เอียงคอถามเซียวเยี่ยเขาหยิบแมลงเรืองแสงออกมาจากกระเป๋ามิติหนึ่งหลอดแล้วแขวนไว้ที่เอว ก่อนจะเอ่ยว่า“ไหนๆ ก็มาถึงที่นี่แล้ว! เข้าไปดูข้างในก่อนค่อยว่ากัน!”
..........
เซียวเยี่ยถือโล่าพยัคฆ์ร้ายเดินนำหน้าทันทีที่ก้าวเข้าสู่เหมืองเขาก็ััได้ถึงไอเย็นะเืแต่มันไม่ใช่ไอเย็นตามธรรมชาติของถ้ำทั่วไปทว่ามันเป็ความเย็นเสียดกระดูกที่ทำให้เย็นวาบขึ้นมาที่แผ่นหลัง!
ดูท่ามอนสเตอร์ในเหมืองแห่งนี้คงจะมีธาตุน้ำแข็งแฝงอยู่ด้วย!
เซียวเยี่ยไม่กล้าประมาทเขายกโล่าพยัคฆ์ร้ายขึ้นและก้าวเดินสำรวจเข้าไปในเหมืองทีละก้าวภายในถ้ำเงียบสงัดเสียจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงหยดน้ำ
แสงจากแมลงเรืองแสงแม้จะริบหรี่แต่เมื่อกระทบกับผนังถ้ำก็เกิดการหักเหของแสง เมื่อมองดูดีๆก็พบว่าตามผนังถ้ำมีหยกเนื้อใสฝังอยู่ไม่น้อย ซึ่งกำลังสะท้อนแสงแวววาวออกมา!
เพียงแค่เข้ามาไม่กี่สิบเมตรรอบตัวกลับมีแร่หยกที่มีความบริสุทธิ์สูงขนาดนี้มิน่าเล่าคนในสมัยนั้นถึงได้สร้างเหมืองที่ยิ่งใหญ่อลังการเช่นนี้ไว้ที่นี่
“เซียวเยี่ย! ระวัง!”
ขณะที่เซียวเยี่ยกำลังครุ่นคิดจู่ๆ เสียงกรีดร้องของจิ่วเยว่ก็ดังมาจากด้านหลัง เธอพุ่งตัวขึ้นหน้าอย่างรวดเร็วปักกริชในมือลงบนผนังถ้ำข้างกายเซียวเยี่ยอย่างแรง!
เคร้ง!เสียงโลหะปะทะหินดังสะท้อนไปทั่วโถงถ้ำ
เซียวเยี่ยสะดุ้งสุดตัวรีบหันกลับไปมองทว่านอกจากรอยกรีดลึกที่กริชฝากไว้บนผนังถ้ำแล้ว กลับไม่พบสิ่งใดเลย!?
“เกิดอะไรขึ้น?”
เซียวเยี่ยถามด้วยความฉงนขณะที่จิ่วเยว่เบิกตากว้างจ้องมองรอยที่เธอเพิ่งจามกริชลงไปอย่างเหม่อลอยแล้วพึมพำว่า“เอ๊ะ!?”
“เมื่อกี้ฉันเห็นชัดๆ เลยนะ... ว่ามีั์ตาสีมรกตอยู่ตรงนี้!”
เซียวเยี่ยเริ่มระแวดระวังขึ้นมาทันทีเขามองสำรวจชั้นแร่หยกที่ส่องประกายบนผนังถ้ำอย่างละเอียด
แต่นอกจากรอยแผลลึกจากกริชแล้วก็ไม่มีสิ่งใดผิดปกติ
“นาย... นายต้องเชื่อฉันนะ!”
จิ่วเยว่รีบยืนยันหนักแน่น“เมื่อกี้ฉันเห็นดวงตาคู่หนึ่งขยับอยู่จริงๆแถมมันยังจ้องนายเขม็งเลยด้วย!”
เซียวเยี่ยพยักหน้าเบาๆแล้วตอบว่า “ฉันเชื่อ!”
“แต่ถ้าเป็อย่างที่เธอว่า และมอนสเตอร์เคยอยู่ตรงผนังนี้จริงๆแต่ตอนนี้มันหายไปแล้ว”
“นั่นหมายความว่า มอนสเตอร์ที่นี่สามารถเคลื่อนที่ไปมาภายในผนังถ้ำได้!”
แววตาของเซียวเยี่ยฉายแววเคร่งขรึมก่อนจะเปิดใช้งานทักษะคลื่นเสียงตรวจจับความถี่สูงอย่างเงียบเชียบ!
คลื่นเสียงที่ไม่มีใครสังเกตเห็นแผ่กระจายออกไปรอบทิศทางในสภาพแวดล้อมที่คับแคบอย่างเหมืองแห่งนี้คลื่นเสียงสามารถสะท้อนและส่งไปได้ไกลยิ่งขึ้น!
ไม่นานนักเขาก็ตรวจพบเป้าหมายที่กำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว!
เส้นทางการเคลื่อนที่ของมันอยู่ภายในผนังถ้ำรอบๆ ตัวพวกเขานี่เอง!
“มันอยู่ในกำแพงจริงๆ ด้วย!”
เซียวเยี่ยอุทานออกมาทว่าเมื่อผลการตรวจจับทั้งหมดส่งกลับมา เขาก็รู้สึกขนลุกซู่ขึ้นมาทันทีเพราะคลื่นเสียงไม่ได้ตรวจจับเพียงแค่มอนสเตอร์ แต่ยังรวมถึงภูมิประเทศโดยรอบด้วยจากผลการสำรวจพบว่าภายในผนังถ้ำเหล่านี้เต็มไปด้วยเส้นทางขนาดเล็กที่โยงใยกันยุ่งเหยิงราวกับเส้นเืฝอยคล้ายว่าข้างในถูกอะไรบางอย่างขุดจนกลวงไปหมดแล้ว!
และเส้นทางเล็กๆเหล่านี้มีเส้นผ่านศูนย์กลางเพียง 30 เิเโดยประมาณซึ่งมนุษย์ไม่มีทางลอดผ่านไปได้แน่นอนเห็นได้ชัดว่าเป็ฝีมือของมอนสเตอร์ในเหมืองแห่งนี้!
ในจังหวะนั้นเองเซียวเยี่ยพลันตรวจพบเป้าหมายหนึ่งบนเพดานถ้ำกำลังพุ่งเข้าหาจิ่วเยว่อย่างรวดเร็วเขาจึงรีบะโก้อง “ระวังเหนือหัว!”
จากนั้นเขาก็ยกโล่าพยัคฆ์ร้ายขึ้นปกป้องเหนือศีรษะของจิ่วเยว่ราวกับร่มคันั์ในเวลาเดียวกันนั้น เสียงแตกกระจายของหยกก็ดังขึ้นเหนือหัวของทั้งคู่!
มอนสเตอร์ขนาดเท่าทารกพุ่งร่วงลงมาจากเบื้องบนกรงเล็บของมันเกาะหมับเข้ากับโล่าพยัคฆ์ร้ายรูปร่างของมันคล้ายลิงจมูกแหลมที่มีปีก ทั่วร่างเปล่งประกายสีมรกตทั้งมือและเท้ามีกรงเล็บแหลมคมที่จิกครูดไปบนโล่อย่างบ้าคลั่ง!
พร้อมกันนั้นมันยังส่งเสียงร้องแหลมเล็กอย่างโหยหวน!
เนตรทะลวงมายาของเซียวเยี่ยทำงานทันทีข้อมูลหลายบรรทัดปรากฏขึ้นเหนือร่างของมอนสเตอร์สีมรกตที่โผล่มาจู่โจมกะทันหันตัวนี้
[การ์กอยล์กายหยก]
[ระดับ: มอนสเตอร์ปนเปื้อนรุนแรง ระดับ 55]
[พลังชีวิต: 5,000]
[คำอธิบาย:การปรากฏตัวของการ์กอยล์กายหยกตัวแรกมีต้นกำเนิดมาจากครรภ์หยกที่ถูกลืมทิ้งไว้ในเหมืองแห่งนี้ตลอดหลายร้อยปีที่ผ่านมามันได้ฟักทายาทออกมามากมายนับไม่ถ้วนการ์กอยล์กายหยกเหล่านี้ได้กลายเป็เ้าของที่แท้จริงของเหมืองแห่งนี้ไปเสียแล้ว!]
“ลงมือเลย! พลังชีวิตของมันไม่สูงนัก!”
เซียวเยี่ยคำรามเบาๆพร้อมยกโล่าพยัคฆ์ร้ายกระแทกเข้ากับผนังถ้ำอย่างแรงส่งผลให้การ์กอยล์กายหยกที่เกาะโล่อยู่ถูกแรงกระแทกจนร่วงลงมากองกับพื้น
มอนสเตอร์ที่มีปีกบนแผ่นหลังดูคล้ายภูตผีตัวเล็กๆนี้พุ่งเข้าจู่โจมเซียวเยี่ยและจิ่วเยว่อีกครั้งอย่างดุร้าย จิ่วเยว่ที่อยู่ข้างๆตาไวและมือไว เธอควงกริชในมือเป็วงก่อนจะตวัดกรีดเข้าที่หน้าท้องของมัน
[-1,759!]
ค่าความเสียหายคริติคอลพุ่งพรวดออกมาพลังชีวิตของการ์กอยล์กายหยกตัวนี้ไม่สูงนักเพียงการโจมตีเดียวเืของมันก็หายไปเกือบครึ่ง
เซียวเยี่ยไม่รอช้าแทงกระบี่ราชันพระราชทานในมือเข้าใส่มันทันที!
อสนีบาตพุ่งทะลวง!
เป็ทักษะที่สร้างความเสียหายมหาศาลเช่นกัน
[-1,867!]
การ์กอยล์กายหยกที่มีพลังชีวิตเพียง5,000แต้ม บัดนี้เหลือแถบเืเพียงขีดเดียวก่อนจะถูกจิ่วเยว่โจมตีปลิดชีพสังหารไปในที่สุด!
แสงสีขาวสองสายพุ่งเข้าสู่ร่างของเซียวเยี่ยและจิ่วเยว่ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!
จิ่วเยว่เอ่ยด้วยความดีใจ“การ์กอยล์กายหยกนี่ก็งั้นๆ เองนี่นานี่มันเอาค่าประสบการณ์มาประเคนให้เราชัดๆ!”
ทว่าเซียวเยี่ยกลับััได้โดยสัญชาตญาณว่าเื่นี้ไม่จบง่ายๆในตอนนั้นเอง เสียงขยับเขยื้อนก็ดังมาจากส่วนลึกของเหมือง!
ตามมาด้วยเสียงของแข็งแหลมคมขูดขีดผนังถ้ำดังระงมราวกับเสียงฝนตกหนัก
เซียวเยี่ยที่เปิดใช้งานคลื่นเสียงตรวจจับความถี่สูงอยู่รับรู้ได้ทันทีว่ามีศัตรูจำนวนมหาศาลกำลังหลั่งไหลมาทางนี้อย่างไม่ขาดสายอย่างน้อยๆ ก็ต้องมีนับหมื่นตัว!