ระหว่างกลับมายังถ้ำ ลี้เฟยพบเห็นชายหนุ่มอีกคนฝึกทวนอยู่อยากหนักหน่วง พลังทวนส่งพลังไปยังหินผาแตกกระจายเสียงดัง อดชื่นชมไม่ได้ ลี้เฟยไม่ได้แวะหา แต่รีบกลับเข้าถ้ำแล้วฝึกวิชาในคัมภีร์
รูปเล่มคัมภีร์เก่ามากแทบจะขาด ทว่าเปิดอ่านไปสักพัก ลี้เฟยรู้สึกว่าในส่วนของการเดินพลังคล้ายกับของปราณจักระั ในขณะที่ท่ากระบี่ถือว่าเป็ท่าร่างกระบี่ัทะยานนั่นเอง ทำไมเหมือนกันอย่างนี้ นี่มันอะไร แต่รู้สึกได้ว่า พลังยังไม่เท่ากับของระดับจักระั แสดงว่า ผู้คิดค้นนี้ อาจมีความเกี่ยวพันกับดินแดนัฟ้าของข้าในอดีตสินะ แต่ไม่รู้ใคร อาจจะเป็เพราะว่า ร่างกายมนุษย์มีความแข็งแกร่งน้อยกว่าั ดังนั้นไม่ว่าการเดินพลังและการบวนท่ากระบี่ที่ออกล้วนเบาบางกว่าที่เคยฝึกในถ้ำมิติ
อย่างไรก็ดี มันจะช่วยให้ข้ามีรากฐานที่แม่นยำมั่นคง ซึ่งจะเป็ฐานสำคัญของจักระัระดับสูงต่อไป ลี้เฟยฝึกเดินปราณอัคคีจากตำรา ใช้เวลาไปเกือบหนึ่งวัน ทำแล้วทำอีก พร้อมเดินปราณจักระัเข้าไปด้วย ให้มีพลังฐานรากแข็งแกร่ง จากนั้นจึงฝึกท่ากระบี่ กระบวนกระบี่มี 24 ท่าร่าง ลี้เฟยฝึกไปได้ 18 ท่าในหนึ่งวัน โดยเริ่มจากพลังที่เน้นในส่วนต่าง ๆ
ส่วนอีก 6 ท่ากระบี่ จำเป็ต้องมีพลังอัคคีในระดับิญญา หากลี้เฟยมีพลังิญญาระดับสูงเมื่อใด สามารถใช้พลังนี้ เป็พลังปราณในการรุกอย่างทรงพลังมากขึ้น พร้อมกับใช้พลังกระบี่บินไปบนอากาศได้ ซึ่งลี้เฟยคาดไว้ว่า จะใช้เวลาไม่นานจากนี้จะทะลุระดับิญญา แม้นจะต้องรอ แต่ลี้เฟยก็ศึกษาและทำความเข้าใจหกท่าทีเหลือเรียบร้อยแล้ว เพียงรอเวลาที่เหมาะสมกับฐานพลังเท่านั้น
ส่วนทำไมเรียนรู้ได้เร็ว ก็เพราะว่า ลี้เฟยเคยฝึกพลังจักระัต่าง ๆ จากาุโจินในถ้ำมิติมาก่อน พร้อมรับการถ่ายทอดคัมภีร์ัฟ้าอีกหลายตัวเข้ามาในร่างกายลี้เฟยแล้ว เพียงทำความเข้าใจเพิ่มเติมและฝึกฝน ในระดับพลังที่เหมาะสม ก็จะสามารถใช้งานได้ทันทีนั่นเอง
สองวันผ่านไป ลี้เฟยออกเดินทางจากสำนักเข้าป่าอสูรชั้นใน โดยไม่รู้ว่า ถูกสะกดรอยตามเข้าไป ลี้เฟยเข้าไปในป่า พบว่ามีสมุนไพรหลายชนิดแต่เป็สิ่งที่ยังไม่้า สัตว์อสูรแถบนี้ส่วนใหญ่เป็ระดับตะวันครามและน้ำเงิน ไม่มีอะไรน่าสนใจ ลี้เฟยเริ่มเข้าไปในป่าลึก พร้อมจิตััพบว่ามีกลุ่มคนตามเข้ามา ลี้เฟยใคร่ครวญก็คาดการณ์ว่าน่าจะเป็พวกศิษย์ในที่มีเื่วานก่อนนี้
ในยามนี้ ข้ายังไม่อาจจะต่อสู้กับกลุ่มคนระดับิญญาได้มากมายหลายคนเช่นนี้ ทางที่ดีข้าเลี่ยงไปก่อนดีกว่า หาไม่แล้ว ข้าอาจาเ็หรือตายได้ คิดเช่นนี้ ลี้เฟยจึงใช้ท่าร่างัลี้และัพราง พุ่งทะยานออกไป
"มันรู้ตัวแล้ว ... กระจายกำลังออกไป ใครจับหรือฆ่ามันได้ ข้าจะให้หินิญญาเ้าหนึ่งร้อยก้อน อย่าให้มันรอดไป ..." เว่ยหัวะโบอกคนที่มาด้วยกัน
ลี้เฟยหลบเข้าไปในป่าอสูรชั้นใน พบว่ามีสมุนไพรที่้ามากมาย ไม่ว่าจะ จงก๊ก ลี่เก๋า หญ้าโปยแปะ ที่หายากมาก คนไม่รู้จะไม่สนใจ แต่จากความรู้ที่ลี้เฟยมี สมุนไพรเหล่านี้ สามารถทำโอสถชั้นสูงได้ทีเดียว ลี้เฟยใช้เวลาเก็บอยู่ชั่วยามจึงจากไป
ในขณะที่กำลังจะจากไป ชายหนุ่มคนหนึ่งก็ก้าวเข้ามาขวาง "ลี้เฟย เ้าไม่รู้จักกาละเทศะ ไปล่วงเกินศิษย์พี่เว่ยหัว อย่าโทษข้าเลย วันนี้ข้าจำเป็ต้องสั่งสอนเ้า จ้านหยงศิษย์สายในที่มากับเว่ยหัวพูดออกไป พร้อมส่งพลังทวนเข้าไปที่ลี้เฟย ที่ยังไม่ทันตั้งตัว
"ข้าไม่คิดเลยว่าเ้าจะเป็ขี้ข้าของเว่ยหัว ข้าไม่ได้ทำอะไรผิด ข้าทำตามกฏสำนัก แต่พวกเ้า ใช่วิธีการหมาหมู่มาจัดการข้า" ลี้เฟยเถียงกลับไป พร้อมเรียกปราณทวนออกมาสู้ ทว่าพลังระดับของลี้เฟยยังห่างกับจ้านหยงอยู่หลายระดับตะวัน ทำให้พลังที่ส่งไปยังไม่สร้างาแใด ๆ ให้กับจ้านหยง
การต่อสู้เป็ไปอย่างต่อเนื่อง พร้อมกับศิษย์สายในอีกคนก็เข้ามาร่วมจัดการลี้เฟยด้วยจากด้านหลัง แม้ลี้เฟยจะรู้ว่ามีกระบี่พัวพัน แต่เพราะการถูกจู่โจมต่อเนื่องรวดเร็วจากด้านหน้า ทำให้ยากต่อการหลบหลีก จึงโดนฝ่ามือกระแทกเข้าไปจากด้านหลัง ลี้เฟยได้รับาเ็อยู่แล้ว เืไหลรินออกมาตามแขนหยดลงพื้น
"พวกเ้าไม่มีความละอายใด ๆ เลย เอาละ ข้าคงไม่จำเป็ต้องออมมือแล้วละ" ลี้เฟยนิ่งสงบ โดยไม่แสดงอาการใใด ๆ ความนิ่งของลี้เฟยทำให้จ้านหยงและไป๋อู หัวเราะด้วยน้ำเสียงดูถูก
"เ้าใช้พลังที่เ้ามีซะเถอะ ใช้ก่อนที่ข้าจะส่งเ้าไปยมโลก" ไป๋อูกล่าวออกมาพร้อมหันไปมองจ้านหยง ทั้งสองคนออกทวนอีกคนออกกระบี่ ลี้เฟยตัดสินใจเดินปราณจักระัพร้อมดึงพลังปราณพลังกระบี่ออกมา พลังกระบี่สีแดงส่งพลังออกมารุนแรง แม้นจะไม่ได้เดินพลังจักระัเต็มกำลัง แต่ด้วยฝึกมาอย่างช่ำชองทำให้พลังหนักแน่น ไร้ช่องว่าง ลี้เฟยส่งพลังกระบี่มุ่งรุกอย่างต่อเนื่อง จ้านหยงและไป๋อูตกตะลึงพูดไม่ออก แต่ยังคงตั้งรับต่อเนื่อง
ลี้เฟยใช้วิชาอัคคีกายาที่ฝึกมา เข้าประชิด พร้อมเดินพลังอัคคีออกมา ทำให้ร่างกายมีพลังอัคคีพุ่งพล่าน และส่งกระแทกจ้านหยงและไป๋อูในขณะที่ลี้เฟยเข้าประชิดตัว "เ้าฝึกอัคคีกายาสำเร็จเร็วเพียงนี้เชียวหรือนี่ เ้าเป็ตัวประหลาดมาจากที่ใดกันแน่" จ้านหยงะโสบถออกมาก
จากนั้น ลี้เฟยจึงใช้กระบี่อัคคี โดยใช้กระบี่ที่เป็พลังจักระัเป็ตัวกระบี่ ทั้งพลังอัคคี พลังปราณจักระ ส่งแรงกระแทกเข้าไปที่ทวนและกระบี่ของจ้านหยงและไป๋อูแตกกระจาย ลี้เฟยได้โอกาสพลิกตัวเข้าไปประชิดเก็บพลังกระบี่แปรเปลี่ยนเป็พลังกายะใช้พลังอัคคีกายาปะทะจ้านหยงและไป๋อูด้วยแรงหนึ่งล้านจิน ทำให้กระดูกหน้าอกและซี่โครงของทั้งสองคนแตกหักมีเสียงดังออกมา จากนั้นจึงใช้อีกฝ่ามือกระแทกซ้ำส่งจ้านหยงและไป๋อูกระเด็นออกไป เืทะลักออกจากปากของทั้งสองคนสลบไป
"เ้ามีพลังมากกว่าที่ข้าคิด พวกเ้าสองคนมีระดับิญญาตะวันหลากสี เ้าทั้งสองประมาทเกินไป" เว่ยหัวพร้อมพวกที่เหลือเข้ามาสมทบ หลังจากได้ยินเสียงการต่อสู้
"พาพวกมันกลับไป อย่าให้ใครรู้ว่าพวกเราาเ็ ...... ข้าจำเป็ต้องจัดการเ้าเด็ดขาดเสียที ลี้เฟย" เว่ยหัวกล่าวออกมาพร้อมสีหน้าฉุนเฉียวแล้วเดินออกไป