แผนฆาตกรรมอันซับซ้อน
“ถอยไป เขาไม่ใช่ตะวัน” ฉันบอกกับนายพิทักษ์ เหมือนเขาจะรับรู้ความผิดปกตินี้ได้ เขาหยิบมีดที่วางอยู่ตรงเคาน์เตอร์มาถือไว้ ตะวันเงยหน้าขึ้นมา ดวงตาของเขาแดงก่ำราวกับเปลวเพลิง นายพิทักษ์ไม่รีรอใช้มีดแทงเข้าไปที่ร่างของตะวัน อ๊ากกก..... ตะวันตัวปลอมนั้นร้องออกมาแต่เป็นเสียงของใครไม่รู้ ร่างของเขาเอนไปมาและสั่นไหว ดวงตาของเขาจ้องเขม็งมาและเขาก็ตวัดฝ่ามือตรงมาที่นายพิทักษ์ ปฏิกริยาตอบสนองของนายพิทักษ์รวดเร็วมาก เขาเอี้ยวตัวหลบได้อย่างทันท่วงที ไฟในห้องดับลง ทุกอย่างมืดสนิทลงชั่วครู่ เมื่อไฟสว่างฉันพบว่าร่างของตะวันนั้นหายไปแล้ว ไม่สิต้องบอกว่าร่างของผีร้ายที่แปลงกายเป็นตะวันหายไปแล้วจึงจะถูก มีดธรรมดาไม่สามารถจัดการมันลงได้ (ชายนิรนามเป็นผี) (เขาหายไปไหนแล้ว ฉันหมายถึงชายนิรนาม) (ชายนิรนามหายไปไหน เขาถูกวิญญาณฆ่าตายไปแล้วหรือยัง) คมกริชส่งข้อความมาในช่องแชท (ชายนิรนามเขาอยู่กับผม ไม่ต้องเป็นห่วงทุกๆคน) ผู้ชมของฉันรู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้าง แต่ก็เพียงไม่นาน ไฟบนเพดานเริ่มไหววูบวาบและมันก็ดับลงไปและไม่ติดขึ้นอีกเลย ฉันหยิบไฟฉายออกมาอย่างร้อนรนและส่องแสงไปที่เพดาน ฉันรู้สึกว่ามีความคลื่อนไหวบางอย่างที่ข้างบนนั้น เมื่อแสงจากไฟฉายส่องไปกระทบ ภาพที่ฉันเห็นก็คือผีผู้หญิงห้อยหัวลงมาจากเพดานห้อง เธอห้อยหัวลงมา ผมสีดำยาวสยาย ผมสีดำของเธอค่อยๆยืดยาวลงมาที่พื้น มันเลื้อยมาพันที่คอของฉันอย่างฉับไวและยกตัวฉันขึ้นไป ฉันพยายามดิ้นรนอย่างสุดกำลัง ฉันหายใจไม่ออกและกำลังจะหมดสติ ฉันใช้มือควานหาของบางอย่างและฉันหยิบกริชออกมาและใช้มันตัดไปที่เส้นผมที่พันธนาการฉันอาไว้ ฉันล้มลงไปที่พื้น เส้นผมของเธอโจมตีฉันอีกครั้ง มืออันแข็งแกร่งของนายพิทักษ์ฉุดฉันออกมาได้ทัน “ผมหวังว่าคุณจะมีวิธีจัดการวิญญาณร้ายหล่านั้น” เขาพูดกับฉันสายตาของเขาก็แสดงออกถึงความรังเกียจฉันอยู่ดี วิญญาณของหญิงสาวคลานห้อยหัวอยู่ที่บนเพดาน คอเธอหมุนได้รอบน่าสยดสยอง เธออยู่สูงจนฉันไม่รู้ว่าจะใช้กริชจัดการเธอได้อย่างไร ฉันหันไปหานายพิทักษ์ และส่งกริชนั้นให้เขา “ฉันต้องให้คุณช่วย” เขารับกริชไปอย่างไม่ลังเล เมื่อได้อาวุธ เขาก็วิ่งตรงไปและใช้พละกำลังกระโดดขึ้นไปด้วยความสูง เขากระโดดได้สูงมากราวกับนักกีฬา จนฉันลืมไปเลยว่ามีอายุมากแล้ว เขาใช้กริชแทงลงไปที่ร่างของวิญญาณตนนั้น จนเธอกรีดร้องออกมา ร่างของเธอหายไป แต่เสียงกรีดร้องของเธอยังคงวนเวียนอยู่รายรอบ “ส่งกริชมาให้ฉัน” ฉันตะโกนบอก นายพิทักษ์ยื่นกริชกลับมา ฉันสูดลมหายใจเพื่อรวบรวมความกล้าก่อนที่จะทำบางสิ่งบางอย่าง ฉันใช้ปลายกริชที่แหลมคมกรีดลงไปที่ฝ่ามือของฉัน จนเลือดไหลออกมา มันเจ็บมาก “คุณทำอะไรน่ะ” นายพิทักษ์มีสีหน้าตกใจไม่น้อยที่เห็นการกระทำของฉัน “ฉันกำลังทำพีธี” ฉันบอกเขา ที่ผ่านมาฉันได้ศึกษาวิชาจากคัมภีร์ ฉันใช้เลือดของฉันเขียนอักขระลงไปที่รอบๆห้องพร้อมทั้งท่องคาถาไปด้วย จากนั้นฉันเอาเลือดมาป้ายที่ตาของฉัน เมื่อเสร็จพิธีวิญญาณของหญิงสาวก็ปรากฏตรงหน้า เธอแสดงอาการเคียดแค้นเป็นอย่างมาก ข้างๆเธอมีวิญญาณของผู้ชายยืนอยู่ด้วย (มาแพ็คคู่เลยทีนี้) (สยองคูณสองเลยแบบนี้) (สายตาน่ากลัวมาก ระวังตัวให้ดีๆนะ) (ผีเต็มไปหมดเลย โคตรหลอนสุดรายการนี้) ที่เบื้องหน้าเรามีวิญญาณถึงสองตน ฉันและนายพิทักษ์เราตกอยู่ในอันตราย ฉันไม่รู้ว่าวิญญาณทั้งสองนั้นมีความเกี่ยวข้องอะไรกัน แต่แบบนี้มันเกินจะรับมือ กรี๊ดดดดด โอ๊ย....วิญญาณผู้หญิงร้องออกมา “อย่าฆ่าฉัน อย่าฆ่าลูกฉัน ได้โปรด” ภายนอกโรงแรมตะวันอยู่ในอาการร้อนรน เขากระวนกระวายคล้ายกำลังรออะไรบางอย่าง เขาไม่ผลีผลามที่จะบุกกลับเข้ามาที่ชั้น 14 ตะวันโทรศัพท์หาใครบางคน เขาถามคนที่ปลายสายนั้นว่าใกล้มาถึงหรือยัง เมื่อปลายสายบอกว่าใกล้ถึงที่นัดหมายแล้ว ตะวันก็วางสายลง สีหน้าของเขาผ่อนคลายลง ฉันไม่รู้ว่าจะจัดการกับสถานการณ์นี้อย่างไร ฉันบอกให้นายพิทักษ์ว่า “รีบหนี” เราวิ่งออกมาภายนอกห้อง แต่แล้วจู่ๆก็มีชายสองคนมาดักหน้าไว้ เขาแต่งกายคล้ายตำรวจนอกเครื่องแบบ พวกเขามาพร้อมอาวุธปืน “หยุดนะคุณพิทักษ์” ชายคนหนึ่งกล่าว “ผมขอจับกุมคุณ” “จับผม คุณมาจับผมเรื่องอะไร” นายพิทักษ์ตื่นตระหนก ตะวันเดินออกมาจากทางด้านหลัง เขาคือตัวจริงใช่ไหม ฉันคิดในใจ ตอนนี้ฉันสับสนไปหมดแล้วว่าอะไรคือเรื่องจริง “คุณก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจนะ คุณพิทักษ์” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ผ..ผมไม่เข้าใจ” นายพิทักษ์พูดจาตะกุกตะกักและหลบสายตา “ถ้าเช่นนั้นผมจะเตือนสติคุณเอง” ตะวันเดินเยื้องย่างเข้ามา “คุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมในห้องหมายเลข 1414” ฉันได้ยินดังนั้นถึงกับเบิกตาโพลง “ฆาตกรรม คุณจะบ้าหรือ พวกเขาฆ่าตัวตายนะ ตำรวจก็สรุปแบบนั้น” ตะวันหัวเราะออกมาอย่างเย็นชา “ฆ่าตัวตายอย่างนั้นหรือ งั้นคุณดูนี่” เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา และเปิดข้อมูลบางอย่างให้ดู “เรามีหลักฐานว่า ในช่วงที่คุณถือหุ้นเป็นกรรมการบริหารของโรงแรมนี้ มีข้อมูลสาวถึงตัวคุณได้ว่า คุณเกี่ยวข้องกับการทุจริตของผู้จัดการโรงแรม โดยคุณเป็นผู้บงการ” นายพิทักษ์หน้าซีดลงอย่างเห็นได้ชัด “คุณต้องการอะไร” ตะวันยักไหล่ “ก็ไม่เห็นยาก “ส่งคุณเข้าไปให้พวกเขาแก้แค้น และเค้นความจริงออกมายังไงล่ะ” ตะวันและชายสองคนลากนายพิทักษ์กลับเข้าไปภายในห้อง 1414 ทันทีที่เข้าไป เสียงกรีดร้องก็ดังโหยหวน วิญญาณปรากฏกายลอยวนเวียนไปมาทั่วห้องไม่ยอมสงบ (เฮี้ยนใหญ่แล้ว น่ากลัวจัดๆ) (วิญญาณพวกเขาไม่สงบ พวกเขาต้องการถูกปลดปล่อย) “แก...แกหลอกฉัน” วิญญาณชายหนุ่มคลั่ง วิญญาณทั้งสองอาฆาตแค้น กลุ่มควันสีดำแผ่รังสีออกมาทั่วร่าง นายพิทักษ์แขนขาอ่อนแรงและทรุดลง ที่พื้น “พวกเราจะฆ่าแก” วิญญาณผู้ชายพุ่งเข้ามาที่ร่างของนายพิทักษ์ เขาเกิดอาการควบคุมตัวเองไม่ได้ เขาใช้มือบีบคอตัวเองดิ้นทุรนทุรายลงกับพื้น พวกเราทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ต่างพากันทำอะไรไม่ถูก วิญญาณสองตนนั้นมีความอาฆาตแค้นเป็นอย่างมาก ฉันตั้งสติได้จึงรีบวิ่งไปที่นายพิทักษ์ “คุณต้องสารภาพเรื่องทั้งหมด ไม่เช่นนั้นพวกเขาจะฆ่าคุณ” ฉันบอก นายพิทักษ์จึงตอบออกมาว่า “ผมจะสารภาพ ผมจะพูดความจริง อย่าฆ่าผม” เมื่อเขาพูดจบ มือของเขาก็ค่อยๆคลายออก เขาเริ่มหายใจได้คล่องอีกครั้ง นายพิทักษ์สารภาพว่า เมื่อตอนที่เขาถือหุ้นมีตำแหน่งเป็นกรรมการบริหารในโรงแรมเทวี โฮเต็ลนั้น เขาได้บงการให้ผู้จัดการของโรงแรมทำการทุจริตการจัดซื้อของโรงแรม ผู้จัดการของโรงแรมนั้นเป็นคนรักของลูกสาวเจ้าของโรงแรม เธอนั้นเริ่มระแคะระคายเรื่องของการทุจริต และระแวงว่าฝ่ายชายจะนอกใจ วันหนึ่งจึงนัดเคลียร์ปัญหากันที่ห้องหมายเลข 1414 และมีปัญหารุนแรงถึงขั้นลงไม้ลงมือ นายพิทักษ์ข่มขู่ผู้จัดการโรงแรมว่าถ้าไม่จัดการฆ่าลูกสาวเจ้าของโรงแรมเสีย ก็จะต้องถูกจับติดคุกข้อหาทุจริต นายพิทักษ์สั่งให้ผู้จัดการคนนั้นฆ่าเธอ และเมื่อฆ่าเธอได้แล้วนายพิทักษ์ก็หักหลังผู้จัดการหนุ่มคนนั้นด้วยการสังหารเขาและจัดฉากว่าเขานั้นฆ่าตัวตายหนีความผิด เมื่อไม่มีหลักฐานและพยาน นายพิทักษ์ก็ไม่ถูกเป็นผู้ต้องสงสัยการทุจริต เขาโยนความผิดทุกอย่างให้ผู้จัดการคนนั้น และเขาก็ถอนหุ้นออกไป ที่เขากลับมาที่โรงแรมนี้ เพราะเข้าต้องการเข้ามาทำลายหลักฐานบางอย่างที่ยังหลงเหลืออยู่ภายในห้อง มันสามารถเชื่อมโยงเป็นหลักฐานมัดตัวเขาได้ แต่เขาก็ต้องหัวเสียเมื่อพบว่าห้อง 1414 มีคนจองห้องพักเอาไว้ตัดหน้าเขา เขาจึงต้องจองห้องพักข้างๆเพื่อหาทางลอบเข้าไปที่ห้อง 1414 ให้ได้ ช่องแชทของฉันต่างเต็มไปด้วยคอมเมนต์ (เลวมาก ฉันเพิ่งเคยเห็นคนเลวได้ขนาดนี้) (เขาฆ่าผู้หญิง เขาฆ่าลูกในท้องของเธอ) (เขาเลวเกินกว่าจะเกิดมาเป็นมนุษย์ ขอให้มันตายตกไปตามกัน) นี่หรือเปล่าสิ่งที่วิญญาณของชายหญิงคู่นี้ต้องการ พวกเขาคงอยากให้จับคนที่ฆ่าพวกเขามาลงโทษอย่างสาสม ไม่รู้ว่าฉันจะคิดถูกหรือเปล่า แต่ฉันหวังว่าวิญญาณของทั้งคู่จะสงบลงและสามารถไปสู่สุคติได้ แต่แล้ว บางสิ่งก็เกิดขึ้น...