กิจกรรมรับน้อง
" สวัสดีน้องๆทุกคนนะครับก่อนอื่นต้องขอแนะนำตัวก่อน พี่ชื่อโอมเป็ประธานรุ่นพี่ปีสอง "
หลังจากพวกเรารุ่นน้องเข้าแถวนั่งเรียงกันเป็แถวตอนแล้วก็มีผู้ชายหน้าตาดีก้าวมาด้านหน้าของพวกเรารวมทั้งมีเหล่าบรรดารุ่นพี่มายืนล้อมรอบแถวของพวกเราไว้
พวกพี่แต่ละคนดูดีมากเพราะเครื่องแต่งกายที่เรียบร้อยสะอาด ดูน่ามองทั้งพี่ผู้หญิงและพี่ผู้ชาย อาจด้วยเพราะพวกเราเรียนคณะบริหารการแต่งกายจึงถือเป็เื่สำคัญ
" เอาล่ะครับ...ที่พวกพี่นัดน้องๆมากันวันนี้เพราะว่าอยากจะแจ้งให้ทุกคนทราบและเข้าใจการใช้ชีวิตในรั้วมหาลัยชีวิตการเป็นักศึกษาจะแตกต่าง ไม่เหมือนชีวิตนักเรียนที่เราทุกคนเคยผ่านมาผมอยากให้ทุกคนประคองตัวเองใช้ชีวิตอย่างไม่ประมาทและอดทนเรียนจนจบให้ถึงฝั่งฝันที่พวกเราตั้งใจให้ได้ซึ่งผมก็เชื่อว่าหากน้องๆพยายามแล้ว สิ่งที่หวังไว้คงไม่ไกลเกินเอื้อม
" พี่ครับๆแล้วพี่ผู้หญิงคนสวยๆที่ยืนข้างพี่หน่ะ ชื่ออะไรเหรอครับ " ยังไม่ทันที่พี่โอมจะพูดจบใบหน้าคมในกลุ่มรุ่นน้องที่เข้าแถวอยู่ก็ยกมือขึ้นถามพร้อมกับเสียงวี้ดวิ้วของเขาเ่าั้
" อ้าวๆพวกมึงอย่าแซวครับน้อง...นี่น่ะสมบัติคณะเชียวนะครับกรุณาอย่าแตะต้อง อีกอย่างนี่ของต้องห้ามของพี่ปีสามครับผม "มีเสียงโหด้วยความเสียดายจากเหล่าบรรดารุ่นน้องกลุ่มนั้นอีกครั้ง
ฉันว่าพวกผู้ชายกลุ่มนั้นต้องสนิทกับพี่โอมเป็อย่างดีแน่ๆไม่งั้นไม่กล้าพูดจาแบบนั้นหรอกดูอย่างฉันและเพื่อนคนอื่นสิ นั่งกันเงียบกริ๊บเชียว.........
" วันนี้ที่ผมนัดน้องๆมาเพราะมีเื่จะแจ้งให้ทุกคนทราบว่านอกจากที่พวกเราต้องมาเรียนแล้วน้องทุกคนยังมีกิจกรรมที่จะต้องทำอีกซึ่งก็คือกิจกรรมรับน้องน้องๆทุกคนต้องมาเข้ากิจกรรมซ้อมเชียร์เวลาสี่โมงเย็นของทุกวันหรือหากมีการเปลี่ยนแปลงพวกพี่จะแจ้งให้ทราบอีกทีนึง...
ส่วนอันที่สองน้องๆจะต้องไปขอลายเซ็นของรุ่นพี่ปีสองปีสาม ให้ครบทุกคนส่วนของพี่ปีสี่ไม่ต้องก็ได้เพราะพี่ปีสี่ส่วนใหญ่ออกฝึกงานกันแล้ว
เื่สุดท้ายที่ผมจะแจ้งให้ทราบก็คือวันนี้เราจะมีการจับสายรหัสน้องๆจะได้จับฉลากหาพี่รหัสของตัวเอง ผมจะให้เวลาในการหาพี่รหัสหนึ่งเดือนถ้าในวันที่เราเฉลยพี่รหัสน้องๆคนไหนยังหาพี่รหัสตัวเองไม่เจอต้องถูกลงโทษนะครับ"
พวกเราที่เป็รุ่นน้องที่นั่งอยู่ต่างมองหน้าและซุบซิบกันฉันเองตื่นเต้นที่ตัวเองจะมีพี่เพราะฉันหน่ะเป็ลูกคนเดียวชีวิตที่ผ่านมามันเลยดูจะเหงาๆ ฉันอยากมีพี่เวลามีเื่อะไรจะได้มีคนคอยปรึกษาได้
จึกๆๆ
ฉันหันไปตามมือที่มาสะกิดที่แขนของฉัน ซึ่งจะเป็ใครล่ะเอมี่คนสวยที่นั่งอยู่แถวด้านข้างฉันนั่นเอง
" พิชๆ ฉันอยากได้พี่คนนั้นเป็พี่รหัสจังเลย ...หล่อมากอ่ะ"เอมี่ว่า
" แต่เราอยากได้พี่รหัสเป็ผู้หญิงเราอยากมีพี่สาวหน่ะ" ฉันตอบกลับไป
" พี่คนนั้นก็หล่ออ่ะแก แต่คนนี้ก็ดูดีนะ "ว่าพลางเอมี่ก็ชี้ให้ฉันดูพี่ผู้ชายคนนั้นคนนี้ไปเรื่อย
ก่อนที่เสียงของรุ่นน้องจะดังเซ็งแซ่ไปมากกว่านี้ พี่โอมก็ะโขึ้นอีกครั้ง
" เอาล่ะๆ ไม่ต้องเสียงดังกันไปเดี๋ยวเราจะจับพี่รหัสกันเลย โอเคครับน้องคนที่นั่งหน้าสุดฝั่งนั้นออกมาเลยครับ"ว่าจบรุ่นน้องฝั่งแถวผู้หญิงก็เดินออกไปจับฉลากในกล่องแล้วยื่นให้พี่โอมเป็คนอ่านทีละคน
ถึงคิวของชั้นล่ะ...โอมเพี๊ยง!!!..ขอให้ได้พี่รหัสเป็ผู้หญิงทีเถอะชั้นนึกในใจและก็พลางนึกขำกับการกระทำของตัวเอง ฉันล้วงหยิบฉลากให้พี่โอม
" หล่อเหลา แถมเอาการเอางาน "จบคำพูดพี่โอมก็มีเสียงเฮดังขึ้นจากเหล่าบรรดาพี่ๆไม่ว่าจะเป็พี่ปีสองที่ยืนในวงกลมหรือปีสามปีสี่ที่อยู่รอบนอก
" เอาล่ะวะไอ้อาร์ม..มึงได้เลี้ยงเหล้าพวกกูแล้วงานนี้ " พี่ผู้ชายที่นั่งล้อมรอบกันที่โต๊ะม้ากินอ่อนพูดเสียงดังขึ้น
พวกพี่ๆ เขาคุยอะไรกันนะ จะเกี่ยวกับฉันรึเปล่าคิดพลางฉันก็เดินกลับมานั่งที่แถวของตัวเองอีกครั้งแต่ฉันก็แอบเห็นพวกพี่ๆเขามองมาที่ฉันด้วยนะ
หลังจากที่พวกเราทั้งหมดจับหาสายรหัสของตัวเองเสร็จเรียบร้อยพี่โอมก็ทำหน้าที่ตัวเองอีกครั้ง
" เอาล่ะครับวันนี้พวกพี่จะปล่อยน้องให้กลับบ้านก่อนเวลา แต่ถ้าน้องคนไหนยังไม่อยากกลับจะอยู่ขอลายเซ็นรุ่นพี่ก่อนก็ได้ แต่ต้องไม่เกินหกโมงเย็นนะครับโอเควันนี้แยกย้ายกันได้เลยครับ "
หลังจากพี่โอมพูดจบพวกเราต่างก็ลุกขึ้นบางคนเดินออกจากลานคณะบางคนเดินเข้าไปหากลุ่มรุ่นพี่พร้อมกับสมุดขอลายเซ็นที่พวกพี่ๆเดินแจกให้ั้แ่ที่พวกเรานั่งกันอยู่ในแถว
" พวกเธอจะกลับเลย รึจะอยู่ต่อ "เบียร์เดินเข้ามาหาพวกเราพร้อมกับถามขึ้น
" เอาไงล่ะ..อยู่ขอลายเซ็นพวกพี่ๆเค้าก่อนดีมั้ยหาเก็บไว้เยอะๆก่อน เดี๋ยวใกล้ถึงวันแล้วจะลำบาก อีกอย่างชั้นยังไม่อยากกลับบ้านเดี๋ยวพ่อคะยั้นคะยอให้ไปยิมอีก ไม่อยากไปอ่ะ แค่นี้กล้ามก็ขึ้นซะน่าเกลียดแล้ว" เอมี่ว่าพลางทำหน้าเซ็งๆ
" เราก็ไม่ได้ไปไหนนะ ว่างพอดี อยู่ได้ "ฉันตอบกลับไป
" โอเคอยู่ต่อ ...งั้นป่ะพวกเราไป.."ว่าพลางเอมี่ก็เดินนำพวกเราไปยังโต๊ะไม้หินอ่อนที่มีรุ่นพี่นั่งอยู่
แค่เอ๊ะ!!!เอมี่นั่นมันรุ่นพี่ที่เฮกันเสียงดังตอนที่พี่โอมอ่านฉลากของฉันนี่
" พี่ๆคะ พวกหนูมาขอลายเซ็นค่ะ "เอมี่จูงมือของฉันเดินเข้าไปหาพวกพี่ๆเขา โดยมีเบียร์เดินตามมาติดๆ
" อ้าวไอ้ก้อง..น้องมึงมาแล้วเอ้าๆแจกลายเซ็นเลยมึง "ว่าพลางพี่ผู้ชายคนที่พูดขึ้นก็หยิบสมุดจากมือฉันส่งไปให้พี่ผู้ชายหน้าขรึมหล่อ..แต่หน้านี่..นิ่ง ดูโหดหน่อยๆนะฉันว่า
" อ้าวไอ้นี่ มึงพูดงี้น้องเค้าก็รู้หมดสิวะว่าใครเป็พี่รหัส " พี่ผู้ชายที่นั่งอยู่ในกลุ่มพูดขึ้น
" เอ้า..ไอ้ห่า..แล้วมึงจะกั๊กไว้ทำไมสงสารน้องมัน เนอะน้องเนอะ " ว่าพลางพี่แกก็หันมาพูดกับฉัน
" พี่ชื่อพีครับ..เสียดายจริงๆหลานรหัสพี่มันเป็ผู้ชาย..อุตส่าห์อยากได้ผู้หญิงมาเข้าสายรหัสบ้างก็ผิดหวังอีกล่ะ..แต่ไม่เป็ไรนะพี่ยังโสดเป็อย่างอื่นก็ได้นะ "
ป๊าบ!!!...ขณะที่พี่พีกำลังจะพูดต่อพี่ก้องก็ฟาดสมุดลายเซ็นของฉันที่พี่แกถืออยู่ลงบนหัวพี่พีทันที
" โอ้ย!!มึง...ตีมาได้ เจ็บนะโว้ย.."พี่พีโอดครวญ
" นี่น้องกูมึงอย่าเต๊าะเสือตัวพ่ออย่างมึงอย่าหวังว่าจะผ่านด่านกูได้เว้ย " พี่ก้องพูดกับพี่พีพลางก็หันหน้ามาหาฉัน
" ไอ้ห่า..หวง..คนที่มึงต้องหวงอ่ะ คนโน้นโว้ย!!"พี่พีพูดกับพี่ก้องพลางส่งสายตาไปหาผู้หญิงหน้าหวานที่ฉันอยากได้เป็พี่รหัส
" เอ้าก็สายรหัสกูไม่เคยมีน้องเป็ผู้หญิงเลยนี่หว่ากี่ปีๆก็มีแต่ผู้ชาย " พี่ก้องว่า
พอได้ยินพี่ก้องพูดแบบนั้น ฉันก็นึกเสียดายทันทีนี่ฉันมีพี่รหัสเป็ผู้ชายใช่มั้ย อุตส่าห์อยากมีพี่สาว แต่ไม่เป็ไร ยังไงก็ได้.....
" ว่าแต่เราอ่ะ ชื่ออะไร " พี่ก้องถามฉัน
" ชื่อพิชชาค่ะ เรียกพิชก็ได้ " ฉันตอบ
" นั่นไง พรหมลิขิตชัดๆ พี่ชื่อพี น้องชื่อพิช ตัวพอเหมือนกันเลย "
" ไอ้นี่..มึงยังไม่หยุด เดี๋ยวก็โดนฟาดอีกทีหรอกพี่ชื่ออาร์มครับ นี่ไอ้ฮาร์ท...ส่วนอีกคนให้มันแนะนำตัวเอง เองล่ะกันนะ "พี่อาร์มว่าพลางหันไปหาใบหน้าคมที่ถือสมุดของฉันอยู่
" พี่ชื่อก้อง..เป็ลุงรหัสของเรายินดีต้อนรับเข้าสู่สายรหัสนะครับ ทีนี้ก็ไปหาเอาว่าใครเป็น้องรหัสของพี่ "ตาของฉันลุกวาวทันทีที่พี่ก้องพูดจบ นี่ฉันจะเจอพี่รหัสแล้วใช่มั้ย
" พี่รหัสหนูเป็ผู้หญิงรึผู้ชายคะพี่ "ฉันถามพี่ก้องอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ
" ไปหาเอา รู้จักลุงรหัสแล้ว แค่นี้ไม่ยากหรอกว่าแต่เพื่อนที่มาด้วยกันชื่ออะไรบ้างล่ะ " พี่ก้องหันไปหาเอมี่และเบียร์
" หนูก็นึกว่าจะได้นั่งรอเก้อล่ะเห็นถามแต่ยัยพิชคนขี้เหร่ ..หนูอ่ะชื่อเอ เรียกเอมี่ก็ได้นะคะ "เอมี่พูดจบพวกพี่ๆก็พากันยิ้มขำๆ
" ผมชื่อเบียร์ "พูดจบเบียร์ก็ยื่นสมุดให้พี่ก้อง
" อะ..ของมึงไอ้พี เซ็นก่อนพวกกู " พูดจบพี่ก้องก็ยื่นสมุดของเบียร์ให้พี่พี
" จะได้ง่ายๆ ได้ไงวะมันต้องมีอะไรมาแลกเปลี่ยนหน่อยสิ ได้ลายเซ็นแถมได้รู้จักลุงรหัสอีกมันง่ายไปเอางี้ๆ ทำกิจกรรมสักหน่อยล่ะกัน " พี่พีว่า
" ให้ผมทำอะไรครับ พี่ถึงจะเซ็นให้ "เบียร์ถาม
" มึงเห็นต้นปาล์มกลางลานนั่นมั้ย "
" เห็นครับ "
" มึงไปร้องเพลงแล้วก็รำรอบต้นปาล์มสามรอบป่ะกูเซ็นให้เลย " พี่พีบอกกับเบียร์
" พี่!!! ถามจริง ให้ผมเนี้ยนะ รำรอบต้นไม้โอ้ยๆๆ ไม่เอาอ่ะพี่ งี้ผมก็เขินแย่สิ " เบียร์ว่า
" จะเขินไปทำไม มีเพื่อนรำตั้งสองคน "พี่พีพูดพลางหันหน้ามาทางฉันและเอมี่
" เอ้า!! ..เราสองคนไปรำกะเพื่อนด้วยเดี๋ยวพวกพี่เซ็นให้ครบทุกคนเลย " พี่พีคนเดิมพูด
" เอาเพลงอะไรดีคะพี่ "เอมี่ถามขึ้นด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
โธ่!! จนได้นะพี่พี แต่ฉันก็ไม่อะไรหรอกเื่รำหน่ะไม่เป็ปัญหาสำหรับฉันหรอกเพราะเวลามีงานโรงเรียนคุณครูก็มักให้ฉันเป็ตัวแทนเพื่อนขึ้นแสดงบนเวทีถ้าจะให้เบียร์รำคนเดียวก็คงยากสำหรับเบียร์จริงๆ นั่นแหละ
" เพลงอะไรก็ได้ ร้องและรำ สามรอบ อ่ะ..เอาเลย" พี่พีว่า
" เพลงลอยกระทงล่ะกันนะ ง่ายดี เคมั้ย "เอมี่ว่า
"ได้ๆ อ่ะเริ่มเลย " ฉันพูดกับเอมี่และหันไปทางเบียร์
เราสามคนรำและร้องเพลงลอยกระทงท่ามกลางสายตาและเสียงโห่ร้องจากพวกพี่พีมาเจอแบบนี้ฉันก็เขินเป็เหมือนกันนะ แม้จะเคยรำบนเวทีมาแล้วก็เถอะ แต่นี่มัน!!!สายตาของคนทั้งลานแถมคนที่เดินอยู่อีกเยอะแยะเลยนะ