สายฝนยามค่ำคืนพัดกระหน่ำตกลงมาอย่างหนักหน่วงทับถมผืนแผ่นดินเบื้องล่างอย่างไม่มีทีท่าว่าจะสิ้นสุด เสียงเม็ดฝนขนาดใหญ่กระทบกับหลังคาคฤหาสน์หรูดังก้องซ่าระรัวยาวนานอย่างไม่ขาดสาย ลมพายุภายนอกพัดกระโชกแรงจัดจนกิ่งไม้ใหญ่ในสวนกวัดแกว่งโบกสะบัดไปมาอย่างบ้าคลั่ง ท้องฟ้าสีดำทะมึนถูกฉีกขาดเป็ระยะด้วยแสงแลบสว่างวาบของสายฟ้า ตามมาด้วยเสียงฟ้าร้องคำรามเลื่อนลั่นปานแผ่นดินจะถล่มทลาย เงาของต้นไม้ใหญ่ทอดยาวทาบทับลงบนบานกระจกหน้าต่างสูงตระหง่านราวกับมือของอสูรกายในเงามืดที่กำลังคืบคลานเข้ามา และในวินาทีถัดมา แองไฟระยิบระยับที่เคยสว่างไสวเจิดจรัสทั่วทุกซอกทุกมุมของคฤหาสน์ตระกูลดังก็พลันดับวูบลงในพริบตา ปล่อยให้ความมืดมิดสนิทสลัวและเงียบสงัดเข้าครอบงำทุกพื้นที่ในทันใด เหลือเพียงความหนาวเหน็บจากเครื่องปรับอากาศที่เพิ่งหยุดทำงานทิ้งไว้ให้ผิวเนื้อเนียนต้องัักับไอเย็นที่ค่อย ๆ จางหายไป
"เหี้ยเอ๊ย! ไฟตกทั้งตำบลหรือไงวะ ดับสนิทเลย"
เสียงสบถดิบห้วนและหยาบกร้านของพี่มิ่ง คนขับรถร่างั์วัยสามสิบแปดปีดังขึ้นบริเวณทางเดินห้องโถงด้านล่างอย่างหัวเสีย เขารีบกดเปิดไฟฉายจากโทรศัพท์มือถือส่องแสงสว่างสีขาวซีดนำทางพลางหันไปสั่งการไอ้หนุ่มรุ่นน้องที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างรวดเร็ว "เฮ้ย ไอ้โชค! แกเป็ช่างไฟใช่ไหมวะ มารับงานจ๊อบพิเศษซ่อมระบบไฟสำรองในคฤหาสน์พอดีเลย ไฟดับแบบนี้ระบบเซฟทีคัทหลังคฤหาสน์อาจจะตัด หรือไม่ก็เครื่องปั่นไฟสำรองมีปัญหาขัดข้อง แกถือกระเป๋าเครื่องมือตามฉันลงไปดูที่ห้องควบคุมไฟสำรองใต้ดินหน่อยเร็วยะ!"
"ครับพี่มิ่ง! เดี๋ยวผมเตรียมไฟฉายคาดหัวกับกระเป๋าเครื่องมือก่อนครับพี่"
โชค ช่างไฟหนุ่มวัยรุ่นอายุยี่สิบเอ็ดปีรับคำเสียงกระตือรือร้นปนตื่นตัวเล็กน้อย เขาเพิ่งถูกว่าจ้างเข้ามาตรวจเช็กสายไฟหลักและแผงสวิตช์ในคฤหาสน์หลังใหญ่แห่งนี้เป็การชั่วคราว ร่างกายของเด็กหนุ่มกำยำฟิตเปรี๊ยะเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อวัยเจริญพันธุ์ที่แข็งแกร่ง ผิวเนื้อคร้ามแดดเข้มเล็กน้อยจากการทำงานลุย ๆ กลางแจ้ง ใบหน้าคมเข้มหล่อเหลาแบบดิบ ๆ มีรอยยิ้มซื่อและแววตาสั่นระริกยามที่สบตากับคนในบ้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับ "คุณหนูลูกพีช" ลูกสาวเ้าของบ้านแสนสวยหน้าหวานราวกับตุ๊กตานางฟ้าที่เขาแอบลอบมองด้วยความหลงใหลคลั่งไคล้ั้แ่ก้าวแรกที่เดินเหยียบเข้ามาในคฤหาสน์แห่งนี้
ในขณะที่โชคกำลังง่วนอยู่กับการคาดไฟฉายไว้บนศีรษะและหิ้วกระเป๋าเครื่องมือโลหะหนักอึ้งอยู่นั้น ร่างบางระหงของคุณหนูลูกพีชก็ค่อย ๆ ก้าวเดินลงมาจากบันไดวนชั้นสองอย่างแช่มช้า ในมือเรียวขาวนุ่มของเธอถือเชิงเทียนแก้วหรูหราที่มีเปลวไฟสีส้มสั่นระริกไหวไปตามสายลมโชย คอยส่องแสงสว่างสีอุ่นให้เห็นดวงหน้าหวานหยดชวนฝัน ผิวแก้มใสซับสีชมพูระเรื่อดั่งผลพีชสุก และดวงตากลมโตเป็ประกายฉ่ำหวานหยาดเยิ้มยามที่มองฝ่าความมืดสลัวลงมายังช่างไฟหนุ่มรุ่นพี่
แต่สิ่งที่ทำให้โชคถึงกับลืมหายใจ ลำคอแห้งผาก และยืนตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาปคือเรือนร่างบางขาวนวลของคุณหนูสาวที่ยามนี้สวมใส่เพียงชุดนอนผ้าซาตินสายเดี่ยวบางเบาสีชมพูพาสเทล เนื้อผ้านุ่มลื่นมันวาวบางเบาเนียนแนบชิดติดไปกับทรวดทรงองค์เอวอวบอัดซ่อนรูปของเธอ สายเดี่ยวเส้นเล็กจิ๋วเผยให้เห็น่ลาดไหล่เนียนละเอียดระหง ลำคอขาวผ่อง และเนินอกขาวโพลนอวบใหญ่สองเต้าหนั่นแน่นที่เบียดกระเพื่อมไหวเบา ๆ ตามจังหวะการหายใจและการก้าวเดิน โดยเฉพาะอย่างยิ่งยามแสงเปลวเทียนต้องแสงผ่านเนื้อผ้าซาตินบางเฉียบ โชครู้สึกตาพร่าเลือนหัวใจเต้นโครมครามเมื่อพบว่าใต้ชุดนอนตัวบางนั้นไม่มีร่องรอยของบราเซียและกางเกงในเลยแม้แต่น้อย ยอดอกสีหวานเป่งตึงนูนเด่นเป็ไตสลัวผ่านเนื้อผ้า และรอยแยกขาอ่อนขาวจั๊วะสว่างวาบสะกดสายตาของเด็กหนุ่มจนดุ้นร้อนยาวใต้กางเกงยีนส์หนาเริ่มตื่นตัวสั่นระริกขยายใหญ่ตึงเปรี๊ยะ
"พี่มิ่งคะ... ไฟดับหมดเลย หนูใเสียงฟ้าร้องจังเลยค่ะ ข้างบนมืดน่ากลัวมากเลย" ลูกพีชเอ่ยเสียงหวานเครือสั่น แกล้งทำท่าทางหวาดกลัวพลางกอดกุมไหล่และท่อนแขนตัวเองเบา ๆ ทำให้เต้าอกกลมกลึงใหญ่สองข้างเบียดชิดเข้าหากันจนล้นทะลักเด่นชัดขึ้นไปอีกต่อหน้าต่อตาสองหนุ่ม
มิ่งลอบกดยิ้มมุมปากอย่างรู้กันดีในฐานะผู้สมรู้ร่วมคิดถ่ายคลิปแอบถ่าย เขามองสบตากับคุณหนูแสนสวยผ่านช่องว่างความมืดช้า ๆ ก่อนจะกระแอมไอแกล้งทำเป็พูดเสียงเคร่งขรึมต่อหน้าโชคช่างไฟหนุ่มเพื่อเบี่ยงเบนความสงสัย "อ้าวคุณหนูลูกพีช ไฟมันดับทั้งหลังน่ะครับ พายุฝนตกหนักขนาดนี้ เดาว่าสายส่งไฟฟ้าหลักน่าจะมีปัญหาขัดข้อง ผมกำลังพาไอ้โชคช่างไฟลงไปดูห้องปั่นไฟสำรองที่ชั้นใต้ดินหลังบ้านพอดีเลยครับ"
"ใต้ดินหลังบ้านเหรอคะ... มันมืดและแคบมากเลยนะพี่มิ่ง หนู... หนูขอเดินตามไปด้วยคนได้ไหมคะ อยู่ข้างบนคนเดียวหนูกลัวฟ้าร้อง กลัวความมืดด้วยค่ะ" ลูกพีชช้อนดวงตากลมอ้อนวอน ส่งสายตาหวานหยดชวนละลายมาทางโชคช่างไฟหนุ่มที่ยืนกำสายกระเป๋าเครื่องมือแน่นจนเหงื่อชื้นซึมเต็มฝ่ามือร้อน
"ได้ครับคุณหนู แต่ทางลงใต้ดินมันทั้งแคบทั้งอับนะคุณหนู... เฮ้ย ไอ้โชค! แกดูแลคุณหนูดี ๆ ด้วยล่ะ เดินนำหน้าคุณหนูไปคอยบอกทางนะ เดี๋ยวฉันขอเดินไปเอาไฟฉายอันใหญ่ที่ป้อมยามหน้าบ้านก่อน แป๊บเดียวเดี๋ยวตามลงไปสมทบ" มิ่งหันไปสั่งโชค พลางขยิบตาให้คุณหนูลูกพีชแ่เบาก่อนจะรีบหันหลังก้าวเดินฝ่าความมืดออกไปทางหน้าคฤหาสน์ทันที ทิ้งให้สองหนุ่มสาวอยู่ร่วมกันตามลำพังท่ามกลางความมืดมิดและเสียงพายุฝนกระหน่ำสั่นประสาท
"คุณ... คุณหนูลูกพีชครับ เดินตามผมมาดี ๆ นะครับ ทางลงมันค่อนข้างมืดและชันมากครับ" โชคเอ่ยเสียงตะกุกตะกัก หัวใจหนุ่มเต้นรัวะเิเป็จังหวะกลองรบ กลิ่นน้ำหอมกลิ่นกุหลาบผสมผสานกลิ่นกายสาวแสนละมุนโชยอวลมาจากร่างบางตรงหน้าชวนให้อารมณ์รักของหนุ่มวัยรุ่นเตลิดเปิดเปิงไปไกลแสนไกล
"พี่โชค... นำทางลูกพีชดี ๆ นะคะ ลูกพีชกลัวสะดุดล้มจังเลยค่ะ" ลูกพีชก้าวเข้ามาประชิดกายหนา ขยับปลายเท้าก้าวตามโชคลงสู่บันไดปูนแคบ ๆ ที่ทอดยาวลงสู่ใต้คฤหาสน์ เปลวเทียนในมือสั่นระริกวูบวาบ ลมเย็นะเืใต้ดินโชยปะทะใบหน้า ยิ่งสบช่องให้คุณหนูสาวตัวน้อยแกล้งขยับตัวเข้าใกล้ช่างไฟหนุ่มจนแผ่นอกอวบอัดนุ่มหยุ่นบดเบียดแ่เบาเข้ากับแผ่นหลังกว้างชื้นเหงื่อของเขาจนเนื้อผ้าเบียดกันส่งไอความร้อนซ่านเสียว
"ค... ครับคุณหนู เดินช้า ๆ นะครับ" โชคหน้าร้อนผ่าว ดุ้นใหญ่ยาวปูดโป่งใต้ร่มผ้าขยับขยายแข็งตึงเปรี๊ยะจนกางเกงยีนส์คับแน่นบีบรัดตัวตนขนาดั์เ็ปซ่านเสียวไปหมด ทุกย่างก้าวที่เดินนำทาง ความขาวนวลของต้นขาอ่อนสะกดสายตาของเขาผ่านแสงเทียนที่ขยับไหว โชครู้สึกประหม่าจนทำอะไรไม่ถูก มือไม้สั่นไปหมดยามคอยระวังทางให้คุณหนูคนสวย
ทางเดินใต้ดินเลี้ยวลดจนมาถึงประตูเหล็กหนาที่เป็ห้องควบคุมระบบไฟฟ้าสำรองของคฤหาสน์ โชคผลักประตูเข้าไป เผยให้เห็นตู้ควบคุมเหล็กสีเทาขนาดใหญ่สองสามตู้ที่ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางซอกแคบอับชื้น กลิ่นน้ำมันเครื่องจาง ๆ และความเงียบสงัดสลัวชวนให้บรรยากาศดูหวาดเสียวลึกลับน่าอาย
"ถึงแล้วครับคุณหนู คุณหนูยืนรอตรงประตูนี้ก่อนนะครับ เดี๋ยวผมขอไปเปิดตู้ไฟเช็กดูก่อนว่าสะพานไฟตัวไหนตัดหรือเปล่า" โชคเอ่ยพลางทรุดตัวลงคุกเข่าหน้าตู้ควบคุมไฟ วางกระเป๋าเครื่องมือลงเสียงดัง *เคร้ง* แล้วเริ่มใช้ไขควงวัดไฟเช็กระบบท่ามกลางแสงสลัวจากเทียนที่คุณหนูถือยืนมองอยู่เื้ัดั่งวิหารลับ
ลูกพีชจ้องมองบั้นท้ายแกร่งและแผ่นหลังหนาแน่นของช่างไฟหนุ่มวัยละอ่อนที่ตึงแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อผ่านกางเกงยีนส์ตัวเก่ง ความดิบเถื่อนปนซื่อเดียงสาของโชคกระตุ้นความกระสันร้อนที่ซ่อนอยู่ลึก ๆ ในใจของคุณหนูสาวให้พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ เธอแกล้งก้าวเดินเข้าหาโชคทีละนิด ทรงตัวเอียงเชิงเทียนไปใกล้แผ่นหลังของเขาพลางเอ่ยถามเสียงเบาหวิวขยับริมฝีปากอุ่นลึก
"เป็ยังไงบ้างคะพี่โชค... ซ่อมยากไหมคะ? ลูกพีชอยากช่วยพี่โชคดูจังเลยค่ะ... อ๊ะ!..."
ในจังหวะนั้นเอง ลูกพีชแกล้งทำเป็สะดุดขอบปูนที่ยกสูงตรงพื้นห้องใต้ดิน ร่างบางนุ่มนิ่มซวนเซโผเข้าหาแผ่นหลังกว้างของโชคอย่างเต็มแรง เชิงเทียนแก้วในมือหลุดลอยตกกระทบพื้นปูนดัง *เพล้ง!* เปลวไฟจากเทียนดับวูบลงทันที ปล่อยให้ห้องใต้ดินทั้งห้องตกอยู่ภายใต้ความมืดมิดสนิทสลัว มีเพียงเสียงฟ้าร้องกึกก้องจากภายนอกคฤหาสน์และเสียงลมหายใจหอบสะท้านของหนุ่มสาวสองคนที่ทับซ้อนบดเบียดกันอยู่บนพื้นปูนเย็นเฉียบในท่าทีล่อแหลมเร้าตัณหา
เรือนร่างอวบอัดของคุณหนูลูกพีชกดทับลงบนแผ่นหลังของโชคอย่างพอดิบพอดี หน้าอกอวบอัดไร้สิ่งปิดกั้นเบียดกระชับจนบดบี้ไปกับแผ่นหลังกว้างของเขา กลิ่นกายหอมหวานและลมหายใจอุ่น ๆ ของเธอรดรินอยู่ที่ซอกคอของเด็กหนุ่มจนเขาสะดุ้งเฮือก ร่างกายเกร็งแข็งทื่อด้วยความตื่นตระหนกและความเสียวซ่านที่พุ่งพล่านกะทันหัน ความเงียบและมืดมิดของห้องใต้ดินกลายดั่งกรงขังกระตุ้นอารมณ์ความใคร่ของทั้งคู่ให้เริ่มต้นก่อตัวขึ้นอย่างเงียบ ๆ ท่ามกลางเสียงสายฝนสาดกระหน่ำไม่ขาดสาย
125
