ตอนที่หนึ่ง เกิดใหม่เป็จักรพรรดิอวกาศ
“I've seen things you peoplewouldn't believe. Attack ships on fire off the shoulder of Orion. I watchedC-beams glitter in the dark near the Tannhäuser Gate. All those moments will belost in time, like tears in rain. Time to die.”
Roy Batty
Blade Runner
“ข้าได้เห็นสิ่งที่พวกเ้าคงไม่เชื่อ.กองยานจู่โจมไฟลุกท่วมที่ไหล่ของโอไรออน,ข้ามองเห็นซี-บีมส์ส่องแสงระยิบระยับในความมืดที่ประตูแทนฮอสเซอร์,่เวลาเ่าั้จะหายไปในกาลเวลา.ดั่งน้ำตากลางสายฝน...ได้เวลาตายแล้ว”
รอย แบตตี้
เบลดรันเนอร์
ผมคือหนึ่งในพนักงานออฟฟิซที่เป็ออฟฟิซซินโดรมและหวังว่าจะมีชีวิตที่ดีกว่าเดิมแต่มันก็เป็ไปไม่ได้
ระบบทุนนิยมได้วางแผนเอาไว้ให้แค่พวกเราต้องทำงานหนักแลกกับการมีสิ่งบันเทิงเพิ่มขึ้นมานิดหน่อยในชีวิตเท่านั้นในภาพรวม
ความรู้สึกของการเป็แค่ฟันเฟืองตัวหนึ่งขององค์กรนั้นคือความรู้สึกที่รับได้ยากแต่นั่นคือความเป็จริงของชีวิต
ระบบมันวางไว้ดีว่าต่อให้ใครมาก็สามารถแทนที่เราได้
แิการถูกขับไล่ออกจาการ์ตี้แล้วปาร์ตี้ล่มสลายคือการตอบสนองจิตใจเบื้องลึกของเราเองว่าเรานั้นเป็คนสำคัญของบริษัท
ผมอยากจะเป็คนสำคัญ!!!
แสดงให้ผมดูหน่อยถึงโลกของพวกคุณ...
...
ครับและนั่นคือจุดเริ่มต้นของเื่ราวนี้
ที่ทำให้ผมมาอยู่ที่นี่ตอนนี้
ที่ที่มีเทคโนโลยีก้าวหน้ายานอวกาศข้ามดวงดาว เทคโนโลยีา
แต่ท่าทางนิสัยมนุษย์ก็ยังจะเหมือนเดิม
ไม่มีใครบอกสักคำว่าหากเรามีเทคโนโลยีที่ก้าวหน้าคนเราจะไม่มีความเชื่อทางศาสนา
ท่านจักรพรรดิจงเจริญ
ท่านจักรพรรดิจงเจริญ
เสียงดังกระหึ่มของประชาชนในจักรวรรดิของผมดังขึ้นมาเมื่อผมออกมาพบพวกเขา