"อะไรนะครับ แม่ว่าอะไรนะ"
" แม่จะให้วินทร์แต่งงานกับน้อง บ้านที่คุณปู่เคยมีสัญญาใจกันไว้แต่แต่ลูกๆ เกิดนั่นแหละ"
" แม่ทำไมไม่ให้ไอ้มินทร์ มันแต่งล่ะ มันลูกคนโตนะแม่" ชายหนุ่มประท้วงอย่างไม่ยอม
" ไม่ได้ พี่ชายเรา แม่มีสัญญาใจกับเพื่อนรักไว้แล้ว"
"ผมไม่แต่ง" หงุดหงิด ยิ่งฟังก็ยิ่งหงุดหงิด
" แต่ลูกต้องแต่ง ปู่เป็คนพูดเองกับปากตอนแม่กับพ่อไปเยี่ยมครั้งล่าสุด กำหนดคือเดือนหน้า ยังไงลูกก็ต้องแต่ง"
" แม่จะให้ผมแต่งกับแม่ม่ายลูก2 เนี่ยนะแม่ ขนาดแฟนผมยังไม่มีเลย "
" นั่นแหละ เพราะแกไม่มีแฟนนั่นแหละ สัญญาถึงมีผล ปู่แกไปสัญญากันว่า ถ้าแกอายุเกิน 28 แล้ว ต่างฝ่ายต่างไม่แต่งงาน ต้องแต่งงานกันทันทีหลังปู่ออกคำสั่ง ไม่ว่าทั้งสองฝ่ายจะมีสถานะไหนก็ตาม ถ้าฝ่ายไหนผิดสัญญาให้ชดเชยด้วยเงินสด 500 ล้านบาทและบริษัทของแต่ละฝ่ายด้วย"
" ห๊ะ จะบ้าเหรอครับ เอาอะไรคิดกันครับ บ้าไปแล้ว"
" เดี๋ยวเถอะ คนที่แกว่าน่ะ ปู่แท้ๆ แกนะ"
" เลือกมา จะแต่งหรือจะหมดตัว แฟนแกก็ไม่มีแต่งๆ ไปเถอะ น้องน่ารักมาก ลูกของน้องก็น่ารัก แม่ละเอ็นดู พ่อแกก็หลงหลานบ้านนั้นจะตาย น่ารักน่าชัง หน้าตายังกะแกตอนเด็กแน่ะ ถ้าไม่ติดว่าแกบ้าเรียนขนาดนี้นะ คงคิดว่าไปไข่ทิ้งไว้ละ"
ชายหนุ่มได้แต่ทำหน้าเอือม ใช่ เขาไข่ไว้จริงแต่คนที่ไข่ทิ้งให้น่ะ ไม่น่าใช่ลูกคุณหนูไฮโซคนนี้หรอก
787
