เสียงเพลงคลาสสิกบรรเลงสดที่เน้นความเนิบนาบแ่เบา ดังคลอไปกับเสียงเครื่องยนต์ของรถยุโรปคันหรูที่แล่นผ่านท้องถนนยามค่ำคืนของกรุงเทพมหานคร ก่อนจะค่อย ๆ เลี้ยวเข้าสู่คอนโดมิเนียมระดับอัลตราลักชัวรีใจกลางย่านธุรกิจสำคัญของสาทร 'อนล' หมุนพวงมาลัยรถด้วยความชำนาญตามความเคยชิน พลางเหลือบสายตาคมมองคนตัวเล็กกว่าที่นั่งเกร็งอยู่เบาะข้าง ๆ เป็ระยะ 'เจตน์' นั่งประสานมือชื้นเหงื่อไว้บนตักของตนเอง ดวงตากลมโตคู่สวยจดจ้องออกไปนอกหน้าต่างรถมองแสงไฟริมทาง ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงระเรื่อจาง ๆ ทุกครั้งที่รู้ตัวว่าสายตาคู่เฉียบคมดุจเหยี่ยวของชายหนุ่มรุ่นพี่กำลังจับจ้องมองมาในความมืดสลัว
"ตื่นเต้นเหรอครับเจตน์" อนลเอ่ยถามทำลายความเงียบขึ้นมา น้ำเสียงทุ้มต่ำอบอุ่นของเขาแฝงไปด้วยกระแสความเอ็นดูที่แสดงออกอย่างประณีต
"เอ่อ... นิดหน่อยครับคุณอนล ปกติผมมักจะเก็บตัวทำงานศิลปะอยู่ในสตูดิโอเงียบ ๆ ไม่ค่อยได้ออกมาเยือนสถานที่หรูหราแบบนี้ในเวลากลางคืนเท่าไหร่ครับ" เจตน์ตอบเสียงแ่พลางส่งยิ้มหวานประหม่าให้ ชายหนุ่มรุ่นพี่หันมายิ้มรับด้วยสายตาก่อนจะเคลื่อนรถจอดสนิทในช่องจอดรถส่วนตัวชั้นผู้บริหาร อนลดับเครื่องยนต์และพาเจตน์ขึ้นลิฟต์ส่วนตัวตรงเข้าสู่ห้องชุดเพนต์เฮาส์ชั้นสูงสุดของอาคารหรูทันที
เมื่อประตูลิฟต์เปิดออกสู่ภายในห้องพัก เจตน์ถึงกับเบิกตากว้างชื่นชมความโอ่โถงของสถานที่ ผนังกระจกบานใหญ่สูงั้แ่พื้นจรดเพดานเผยให้เห็นทัศนียภาพแสงไฟสีส้มและสีเหลืองระยิบระยับของกรุงเทพมหานครยามค่ำคืนราวกับทะเลดาวประกายระยับ อนลเดินนำเจตน์เข้าไปในส่วนของห้องนั่งเล่นกว้างขวางที่ตกแต่งด้วยโทนสีเข้มหรูหราคลาสสิก เขาถอดเสื้อสูทสากลตัวนอกออกพาดไว้กับพนักโซฟาหนังแท้สีดำสนิท เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้มเนียนละเอียดที่ปลดกระดุมคอออกสองเม็ด เผยให้เห็นแผงอกกว้างและแผงลำคอแข็งแกร่งสีน้ำผึ้งจาง ๆ
"นั่งพักผ่อนตามสบายก่อนสิครับเจตน์ ดื่มวิสกี้รสเข้มหรือไวน์ขาวแช่เย็นดีครับ" อนลถามพลางเดินก้าวตรงไปที่เคาน์เตอร์บาร์หรูหรา
"ขอเป็ไวน์ขาวรสเบา ๆ ดีกว่าครับ" เจตน์ขยับตัวลงนั่งที่โซฟาหนังแท้นุ่มมือ สายตากลมอ่อนโยนจับจ้องแผ่นหลังกว้างและแผ่นหลังหนาของอนลด้วยความลุ่มหลงลึกซึ้งในหัวใจ เจตน์คิดเสมอว่าก่อนหน้านี้เขาเป็เพียงจิตรกรหนุ่มผู้เดียวดายที่วาดภาพระบายอารมณ์ลงบนผืนผ้าใบเพื่อรอคอยใครสักคนที่เข้าใจ ทว่าเมื่ออนลเข้ามาสนับสนุนงานของเขา อนลก็เปรียบเสมือนแสงสว่างที่ส่องประกายเข้ามาในโลกอันมืดมน ชายหนุ่มรุ่นพี่ผู้นี้ช่างสง่า ฉลาด และเพียบพร้อมเกินกว่าที่เจตน์จะกล้าฝันถึง แต่ในยามนี้ อนลกลับเปิดพื้นที่ส่วนตัวให้เขาได้เข้ามาใกล้ชิดขนาดนี้ หัวใจของเจตน์จึงเอ่อล้นไปด้วยความสุขและความกตัญญูปนความรักใคร่ที่ซ่อนเร้น
อนลเดินกลับมาพร้อมแก้วไวน์ในมือ เขาส่งแก้วให้เจตน์ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งข้าง ๆ ระยะห่างที่ใกล้ชิดทำให้กลิ่นน้ำหอมแนวป่าลึกผสมไออุ่นเข้มข้นจากผิวเนื้อของอนลโชยมาแตะจมูก เจตน์รู้สึกหัวใจเต้นโครมครามรัวแรงขึ้นจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยินเสียงเต้นสั่นสะท้าน อนลเอนตัวพิงพนักโซฟาพลางยกแก้วเครื่องดื่มของตัวเองขึ้นละเลียดจิบช้า ๆ สายตาคมปรายมองดวงหน้าหวานของเจตน์ที่สะท้อนแสงไฟสลัวสีส้มอบอุ่นของเพดานห้อง
"ผลงานศิลปะของคุณในนิทรรศการวันนี้งดงามและเปี่ยมไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกลึกซึ้งมากจริง ๆ นะเจตน์ คุณเป็จิตรกรที่มีพร์และน่าทึ่งที่สุดเท่าที่ผมเคยพบเจอมาเลยครับ" อนลเอ่ยปากชมพลางขยับนิ้วมือเรียวยาวลูบผ่านปลายผมอ่อนนุ่มของเจตน์เบา ๆ
"ขอบคุณครับคุณอนล... ถ้าไม่มีแรงสนับสนุนทางธุรกิจและกำลังใจที่แสนดีจากคุณ งานเปิดตัวของผมคงไม่ประสบความสำเร็จและมีผู้คนมาร่วมงานล้นหลามขนาดนี้หรอกครับ" เจตน์ช้อนสายตากลมอ่อนโยนขึ้นสบตาด้วยความซาบซึ้งใจ
อนลยิ้มกว้างขึ้นเล็กน้อยอย่างอ่อนโยนขัดกับดวงตาคมปลาบ เขาขยับตัวเข้าใกล้จนต้อนเนื้อขาของทั้งสองคนเบียดเสียดกัน มือหนาที่ถือแก้ววางลงกับโต๊ะกระจกแล้วขยับขึ้นมาโอบบ่าบาง ดึงร่างของเจตน์ให้เข้ามาสวมกอดแนบชิดอกอุ่น เจตน์ขยับกายขัดเขินเล็กน้อยแต่สุดท้ายก็ซบหน้าลงกับแผงอกกว้างอันมั่นคงนั้นอย่างไว้วางใจ อนลกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นพลางกดจูบลงบนขมับบางเบา ๆ กลิ่นแชมพูเด็กอ่อน ๆ ของเจตน์ปลุกเร้าอารมณ์ความ้าของอนลให้สูงขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ
"เจตน์รู้ไหมครับ... ผมอยากส่งเสริมและดูแลคุณในทุก ๆ เื่ ไม่ใช่เพียงแค่เื่งานศิลปะและแกลเลอรีเท่านั้น แต่รวมถึงความก้าวหน้าของครอบครัวคุณด้วย" อนลเริ่มทอดสะพานและเปิดประเด็นทางธุรกิจ น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่ากระซิบชิดใบหูขาวสะอาดพลางลูบไล้แขนบางเบา ๆ "ผมได้ยินมาแว่ว ๆ ว่า บริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ของมารุต พี่ชายคนโตของคุณ กำลังเผชิญความเครียดเื่สิทธิ์การประมูลที่ดินแปลงใหญ่ริมแม่น้ำที่จะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่อาทิตย์นี้ใช่ไหมครับ"
เจตน์กะพริบตาประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อหัวข้อสนทนาหันเข้าหาเื่ธุรกิจของครอบครัว แต่ด้วยความเชื่อใจทั้งหมดที่เขามีต่ออนลทำให้เขาไม่ฉุกใจคิดถึงแผนร้ายแต่อย่างใด "เอ่อ... ใช่ครับ พี่มารุตบ่นเครียดเื่โครงการนี้บ่อยมากใน่อาหารค่ำ เห็นว่าเป็โครงการสำคัญที่ครอบครัวหวังจะใช้ดึงกระแสเงินทุนกลับมาฟื้นตัวครับ"
"ผมพอจะมีพันธมิตรและกลุ่มทุนขนาดใหญ่ที่พร้อมจะเข้าไปช่วยเหลือหรือร่วมลงทุนอยู่นะเจตน์ ถ้าน้องเจตน์พอจะรู้รายละเอียดเป้าหมายราคา หรือตัวเลขการประเมินขั้นสุดท้ายที่มารุตวางไว้ ผมอาจจะช่วยประสานงานหาทางประคองราคาเพื่อป้องกันไม่ให้กลุ่มทุนข้ามชาติรายอื่นมาตัดราคาพี่ชายคุณได้ง่ายขึ้นนะ" อนลใช้คำพูดที่แสนดีห่อหุ้มเป้าหมายที่แท้จริงเอาไว้อย่างมิดชิด พลางใช้นิ้วชี้ลูบเบา ๆ ไปตามแนวไหล่ของเจตน์เพื่อลวงอารมณ์ "เจตน์พอจะจำตัวเลขหรือเอกสารเสนอราคาคร่าว ๆ ที่มารุตเตรียมไว้ได้บ้างไหมครับ? เผื่อผมจะได้ประเมินแนวทางช่วยเหลือได้ถูก"
เจตน์เม้มริมฝีปากนึกย้อนทบทวน ภาพแฟ้มเอกสารเสนอราคาที่วางระเกะระกะอยู่บนโต๊ะทำงานของพี่ชายที่บ้านลอยเข้ามาในความทรงจำ วันนั้นมารุตลุกไปรับสายโทรศัพท์ด่วน เจตน์จึงเผื่อแผ่สายตามองเห็นตัวเลขประเมินราคาที่เขียนไว้เด่นชัด "อืม... เจตน์จำได้ว่าพี่มารุตสรุปตัวเลขเสนอราคาประมูลขั้นสุดท้ายไว้ที่ประมาณแปดแสนห้าหมื่นบาทต่อตารางวาครับ และมีข้อเสนอโครงการสร้างสวนสาธารณะเสริมสำหรับชุมชนรอบข้างเพื่อเพิ่มคะแนนประเมินด้วยครับ"
อนลสะกดความตื่นเต้นและดีใจอย่างถึงที่สุดเอาไว้ภายใต้ใบหน้านิ่งเฉย ตัวเลขแปดแสนห้าหมื่นบาทต่อตารางวาคือข้อมูลสิทธิ์ประมูลขั้นสุดท้ายของคู่แข่งที่จะทำให้เขายื่นราคาตัดหน้าประมูลชนะได้อย่างแน่นอน อนลเก็บข้อมูลล้ำค่านี้เข้าสู่แผนการประมูลของตนเองทันที ก่อนจะก้มลงมองดวงตาแป๋วของเด็กหนุ่มที่กำลังเฝ้ารอการตอบรับจากเขาด้วยดวงใจใสซื่อ
"ขอบคุณมากครับเจตน์คนดี ข้อมูลนี้จะช่วยให้ผมหาช่องทางช่วยเหลือพี่ชายของคุณได้อย่างตรงจุดแน่นอนครับ... เด็กดีของผม" อนลกระซิบคำหวานชิดริมฝีปากของเจตน์ พลางใช้ฝ่ามือหนาเชยคางมนของคนตัวเล็กขึ้นมารองรับัั
อนลโน้มใบหน้าลงมาประกายจูบอันเร่าร้อนและลึกซึ้งทันที กลืนกินเสียงตอบรับของเจตน์ไปจนหมดสิ้น ลิ้นร้อนของอนลแทรกซอนเข้าช่ำชองในช่องปากกวาดชิมน้ำหวานของเจตน์อย่างละโมบ เจตน์ครางอือในลำคอด้วยความซ่านเสียว ร่างกายสั่นสะท้านจากจูบที่เปี่ยมด้วยความช่ำชอง สองมือบางเอื้อมขึ้นสวมกอดรอบคอของชายหนุ่มรุ่นพี่เพื่อยึดเกาะ ยอมพ่ายแพ้ต่อบทล่อลวงเสน่หาที่หมุนวนรอบกาย
อารมณ์รักปะทุขึ้นอย่างรวดเร็วจนยากจะต้านทาน อนลผละริมฝีปากออกช้า ๆ ช้อนอุ้มร่างบางของเจตน์ขึ้นในอ้อมแขนแกร่งตรงไปยังห้องนอนใหญ่สไตล์โมเดิร์นที่ส่องประกายแสงสลัวสาดส่องเข้ามาจากภายนอก อนลวางเจตน์ลงบนเตียงกว้างหนานุ่มก่อนจะตามขึ้นมาทาบทับ ร่างแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและผิวอุ่นร้อนแนบเบียดเสียดจนเจตน์ััได้ถึงความหนั่นแน่นและความ้าทางกายของอนลที่ขยายตัวจนตึงแน่นภายใต้กางเกงสูท
มือหนาของอนลปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีเบจของเจตน์ออกทีละเม็ดอย่างว่องไวและใจร้อน เผยให้เห็นแผ่นอกบางและหน้าท้องแบนราบขาวนวลละเอียดดุจหิมะที่สะท้อนแสงไฟสลัว ยอดอกสีชมพูชูชันต้อนรับัั อนลก้มลงกดริมฝีปากขบเม้มซอกคอขาวเนียน สูดดมกลิ่นเนื้อหนุ่มที่สร้างความกระสันให้ออนลได้อย่างน่าทึ่ง มือหนาเลื่อนลงไปัับั้นท้ายกลมกลึงผ่านกางเกงเนื้อดี บีบเค้นเน้นย้ำสร้างเสียงครางหวาดเสียวจากร่างบางไม่ขาดสาย
"คุณอนล... เจตน์รักคุณนะครับ รักที่สุด" เจตน์เอ่ยปากบอกความรู้สึกในใจพลางช้อนดวงตากลมอุ่นเยิ้มขึ้นมองด้วยความภักดี
"ฉันก็... หลงใหลในตัวเธอเหลือเกินเจตน์คนดี" อนลกระซิบเสียงต่ำพลางหลบเลี่ยงการเอ่ยคำว่ารักด้วยคำััสิเน่หาแทน ก่อนจะจัดการถอดเสื้อผ้าของพวกเขาทั้งสองคนออกจนเรือนร่างเปลือยเปล่าเผชิญหน้ากัน ผิวเนื้อสีน้ำผึ้งแน่นตึงของอนลตัดกับผิวขาวหมดจดเนียนละเอียดของเจตน์อย่างไร้รอยต่อ
บทรักแห่งตัณหาและเล่ห์กลเริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือด อนลจับแยกขาเรียวขาวพาดบ่าแกร่ง ยกลำตัวบางขึ้นเพื่อรองรับััอุ่นร้อนที่สอดใส่เข้ามาในช่องทางรักอย่างหนักแน่น เจตน์เบิกตากว้างพร้อมเสียงครางสะอื้นจากความเจ็บปนความเสียวซ่านรัญจวนใจที่แล่นเข้าสู่แกนกลางความรู้สึก ปลายนิ้วเรียวจิกเกร็งลงบนผิวหลังของอนลจนเกิดรอยแดง อนลเริ่มเคลื่อนไหวสะโพกเป็จังหวะหนักหน่วง ลึกซึ้ง และร้อนแรงขยี้ความเสียวซ่านในกายของคนใต้ร่าง ยามที่เสียงผิวเนื้อกระทบกันและเสียงครางกระเส่าดังระงม อนลก็ก้มลงมอบจูบดูดดื่มเพื่อเบี่ยงเบนความเ็ปเปลี่ยนเป็ตัณหาแสนหวานพัดกระพือ
ความร้อนรุ่มและอารมณ์รักพุ่งสูงขึ้นถึงขีดสุดท่ามกลางหยาดเหงื่อใสที่เกาะพราวทั่วเรือนร่าง อนลกระชั้นจังหวะถี่กระแทกกระทั้นเน้นน้ำหนักเข้าสู่ส่วนลึกของเจตน์ ยิ่งกระตุ้นให้เจตน์ลุ่มหลงจนไม่เหลือความคิดถึงสิ่งรอบตัวนอกจากการยอมศิโรราบให้แก่ผู้นำทางรักผู้นี้ ทั้งสองคนขยับท่วงท่าสอดประสานกันรวดเร็วจนกระทั่งเสียงครางสุดท้ายของเจตน์ดังขึ้นพร้อมการปลดปล่อยหยาดน้ำรักขาวขุ่นอุ่นร้อนเข้าสู่ช่องทางรักที่บีบรัดแน่นตึง เจตน์เกร็งตัวรับความหฤหรรษ์อันยาวนานก่อนจะซบหน้านิ่งสะอื้นหอบหายใจอยู่กับอกกว้างของอนลด้วยความสุขสมปนเหนื่อยล้าจนไร้เรี่ยวแรง
อนลทิ้งตัวนอนลงข้าง ๆ ดึงร่างบางที่ไร้แรงต้านทานเข้ามาไว้ในอ้อมกอดอุ่น ใช้ฝ่ามือช่วยเช็ดปัดเส้นผมและเหงื่อตามใบหน้าหวานอย่างอ่อนนโยน ก่อนจะกดจูบหน้าผากชื้นเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู "ฝันดีนะครับเจตน์ของผม"
เจตน์ส่งยิ้มหวานเชื่อมด้วยความสุขล้นพ้น ดวงตากลมปรือปรอยลงช้า ๆ ก่อนจะหลับสนิทไปด้วยความอ่อนเพลียในอ้อมแขนแกร่งของชายคนรัก โดยเชื่ออย่างสนิทใจว่าค่ำคืนนี้คือบทพิสูจน์รักแท้ที่แสนวิเศษ
ทว่าในความมืดที่แสงไฟเมืองสาดส่องเข้ามา อนลนอนมองดวงหน้าหวานของเจตน์ยามหลับสนิทด้วยความรู้สึกที่สับสนและว้าวุ่นใจ ความรู้สึกพึงพอใจและชัยชนะที่ได้ข้อมูลราคาประมูลสิทธิ์ที่ดินมา ปะปนไปกับความรู้สึกผิดชอบชั่วดีบางอย่างที่แผ่ซ่านเข้ามาทำลายความเยือกเย็นในหัวใจ ผิวเนื้อเนียนนุ่มและความรักอันบริสุทธิ์ของจิตรกรหนุ่มยังคงตรึงใจเขาไว้อย่างประหลาด อนลสะบัดศีรษะไล่ความสับสนทิ้งไป พยายามบอกตัวเองว่านี่คือาธุรกิจที่เขาห้ามพ่ายแพ้เด็ดขาด... ชัยชนะที่เหยียบย่ำลงบนหัวใจรักอันใสซื่อของเด็กหนุ่มที่กำลังสวมกอดเขาไว้แน่นในห้วงนิทรา
4K
