" พวกคุณพร้อมจะฟังกฏของที่นี่หรือยัง " อลิสเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มที่สดใส แม้จะไม่ใช่สำหรับบางคนก็ตาม ทำให้ทุกคนต่างพยักหน้าตามแบบไม่ต้องคิดเด็กสาวมองกลุ่มคนที่เหลือพยักหน้ากันงกๆเหมือนนกจิกอาหารทำให้เธอพึงพอใจอยู่ไม่น้อย" ในเมื่อทุกคนพร้อมจะฟังแล้ว ฉันก็จะขอพูดถึงกฏของการอยู่ที่นี่ ซึ่งมีเพียงไม่กี่ข้อเท่านั้น..." เด็กสาวเว้นระยะเล็กน้อยพลางกวาดสายตามองไปยังคนที่เหลือ แล้วจึงพูดต่อ" ข้อแรก ห้ามใช้ลิฟต์และประตูหนีไฟหากไม่ได้รับอนุญาต ไม่ว่าจะกรณีใดๆ...ข้อสอง หากใครมีพฤติกรรมที่ส่อแววเป็นภัยจะถูกขับไล่ออกจากที่นี่ทันที...ข้อสาม อันนี้สำคัญ ทุกคนต้องเชื่อฟังให้ความร่วมมือกับฉันทุกประการเมื่อฉันสั่ง เพราะที่นี่ ฉันคุม! แต่ไม่ต้องห่วงไป เพราะฉันไม่ไร้เหตุผลขนาดที่จะสั่งให้พวกคุณทำอะไรโง่ๆแน่นอน เข้าใจตรงกันนะทุกคน "ทุกคนต่างพยักหน้ากันหงึกๆ แต่อลิสยังคงไม่พอใจเท่าไร" ฉันถามก็ตอบ! " เธอพูดเสียงดังขึ้นพลางหรี่ตาจ้องมองพวกเขา" เข้าใจครับ/ค่ะ "" อะไรนะ "" เข้าใจครับ!/ค่ะ! " ครั้งนี้ทุกคนตอบพร้อมกันเสียงดังฟังชัด ทำให้เด็กสาวพยักหน้าอย่างพึงพอใจ" ดีมาก! เช่นนั้นก็ขอต้อนรับพวกคุณเข้าสู่กลุ่มของเรา..ทุกคน ออกมาได้แล้ว " เมื่อกล่าวต้อนรับเสร็จ อลิสก็เรียกให้ซาร่าและนายทหารที่ซุ่มอยู่ออกมาจากที่ซ่อนเมื่อกลุ่มผู้มาใหม่เห็นเงาคนเดินออกมาจากที่ซ่อนต่างๆด้านหลังของเด็กสาวที่ตั้งตัวเองเป็นผู้นำของที่นี่ พวกเขาก็ถอยกลับไปรวมกลุ่มกันอย่างระแวง เพราะที่พวกเขาเห็นคือกลุ่มคนติดอาวุธสงครามครบมือกันทุกคน จะไม่ให้พวกเขากลัวได้อย่างไร" ไม่ต้องกังวลไป ทั้งเจ็ดคนนี้คือคนใต้บังคับบัญชาของฉันเอง เอ้า แนะนำตัวกันหน่อยสิทุกคน "" ฉัน ร้อยตรีซาร่า โอคอนเนอร์ เจ้าหน้าที่ประจำหน่วยปราบปรามพิเศษ " ซาร่าเป็นคนเริ่มแนะนำตัวคนแรกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล เพราะเธอไม่ต้องการจะข่มขู่ใคร" ผม จ่าสิบโท กิ๊ฟสัน เดอรัน " คุณหัวหน้าทีมหน้าคมเข้มดูมีอายุบ้างอย่างคนมีครอบครัวแล้วเอ่ยแนะนำตัว" ผม สิบโท โคลนี่ กิลเบิร์ต " นายทหารหุ่นหมีแต่หน้าตาใจดีแนะนำตัวบ้าง" ผม สิบตรี จิม พอล " นายทหารหน้าตาขี้เล่นแต่ตัวสูงเป็นรองแค่โคลนี่เริ่มแนะนำตัว" ผม พลทหาร เฟลิกส์ ฮาร์เปอร์ " นายทหารร่างบางหน้าค่อนข้างเนิร์ดเล็กน้อยเอ่ยแนะนำตัว" ผม พลทหาร โอลิเวอร์ กอดอน " นายทหารหน้าเด็กอายุน้อยสุดในหน่วยแนะนำตัว" ผม พลทหาร เจสัน มายน์ " นายทหารหน้าใสคล้ายดาราวัยรุ่นเอ่ยแนะนำตัว" ฉัน ลิซ่า โอคอนเนอร์ คนธรรมดาทั่วไปค่ะ "หลังจากทางฝั่งของอลิสแนะนำตัวกันหมดแล้ว ดูเหมือนอีก6คนที่เหลืออยู่จะดูคลายสีหน้าลงมาก คงเป็นเพราะยังไงทหารหรือตำรวจก็น่าจะไว้ใจได้มากกว่าพวกอันธพาลหละนะ" ผม สตีเฟ่น เซนดริก เป็นนักศึกษานิติศาสตร์ม.ซีเอ " ชายหนุ่มวัยรุ่นสายเนิร์ดสวมแว่นกรอบเหลี่ยมแนะนำตัว" ผม เชน กั๊บเบิ้ล พนักงานโรงแรมนี้ครับ " ชายหนุ่มหน้าตาธรรมดาในชุดพนักงานของโรงแรมแนะนำตัว" ผม อาทา วิคทิม เป็นรองหัวหน้าเชฟของภัตราคารที่ชั้นห้าครับ " ชายวัยกลางคนหน้าเข้มในชุดกางเกงยีนส์เสื้อกล้ามสีน้ำเงินแนะนำตัว " ฉ-ฉัน คานาเรีย มิซาน ป-เป็นพนักงานของโรงแรมนี้ค่ะ " หญิงสาวหน้าตาค่อนข้างดีในชุดพนักงานโรงแรมที่ดูรุ่งริ่งแนะนำตัวเสียงสั่นๆ" ฉัน มาเรีย อาวิล่า เป็นแขกที่มาพักที่โรงแรมนี้พร้อมครอบครัว และนี่ เอลลี่ ลูกสาวของฉันค่ะ " หญิงสาวอายุราวๆเดียวกับซาร่าเอ่ยแนะนำตัวเองและลูกสาวของเธอ และเธอคนนี้เป็นคนที่ออกตัวช่วยอลิสในตอนแรกจนโดนทำร้ายเสียเอง ทำให้อลิสค่อนข้างรู้สึกดีกับเธอคนนี้กว่าคนอื่นๆเล็กน้อย" พะ-พวกคุณจะไม่ทำกับพวกเราเหมือนกับสองคนนี้ใช่มั้ยคะ " คานาเรียเอ่ยถามขึ้นอย่างหวาดระแวง" ฉันไม่ชอบอะไรที่มันไร้มนุษย์ธรรมแบบนั้นหรอกนะ แต่ถ้าล้ำเส้นกันมากไปก็อีกเรื่อง เหมือนพวกมันสองตัวนี่ไง " อลิสตอบยิ้มๆพลางเหลือบมองอันธพาลทั้ง2ที่สิ้นฤทธิ์อยู่บนพื้นด้วยสายตาเย็นชาดูเหมือนพวกผู้หญิงจะดูโล่งใจและผ่อนคลายขึ้นเยอะ ทางฝั่งผู้ชายเองยังดูเกร็งๆอยู่บ้างแต่ก็ไม่มากนัก" คุณเป็นคนคุมที่นี่จริงๆหรอครับ " หนึ่งในกลุ่มผู้ชายเอ่ยถามขึ้นมา" ก็ใช่น่ะสิ มีอะไรหละ? " เด็กสาวถามกลับพลางมองพิจารณาชายหนุ่มใส่แว่นคนนี้ เพราะรู้สึกแปลกๆ" แล้วพวกคุณยอมให้เด็กแบบนี้กำหนดชีวิตของพวกคุณหรอครับ ทั้งๆที่คุณเองน่าจะมีความเหมาะสมมากกว่าทั้งวัยวุฒิและประสบการณ์ หรือว่าผมพูดผิด " ชายหนุ่มใส่แว่นหันไปพูดกับพวกทหารที่ยืนอยู่ด้านหลังอลิสกรอกตามองบนอย่างหน่ายใจ แต่เธอก็ยังไม่พูดอะไรเพราะเธออยากจะดูปฏิกิริยาของทุกคนต่อจากนี้ชายสวมแว่นเหล่ดูร่างเล็กที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าไม่มีท่าทีไม่พอใจออกมาเขาจึงถอนหายใจเบาๆ" ถ้าเป็นกรณีปกติอาจเป็นอย่างที่คุณพูด แต่คุณรู้ไหม.. คนที่เปลี่ยนชั้นบนของโรงแรมให้เป็นเขตปลอดภัยนั่นก็คือเธอคนนี้เพียงคนเดียว แถมทุกคนในกลุ่มนั้นยังถูกเธอช่วยชีวิตเอาไว้ หากไม่มีเธอคอยนำทางให้พวกเราตอนที่เข้ามาในโรงแรมนี้ และไม่มีเธอเสี่ยงลงไปช่วยพวกเราจากฝูงซอมบี้ด้วยตัวคนเดียวอย่างกล้าหาญในตอนนั้นแล้วหละก็ พวกเราก็คงจะตายไปนานแล้วหละ จากนั้นเธอก็เป็นคนวางแผนในการเคลียแต่ละชั้นในโรงแรมนี้ให้เป็นพื้นที่ปลอดภัยด้วยตัวคนเดียว และไม่มีการสูญเสียใดๆเกิดขึ้นทั้งสิ้นจนมาเจอพวกคุณในตอนนี้ แล้วคุณคิดว่า คนแบบนี้มีคุณสมบัติพอจะกำหนดชีวิตของทุกคนไหมหละ " จ่ากิ๊ฟสันพูดออกมาจากใจจริง เพราะถ้าหากไม่มีเธอในตอนนั้น พวกเขาทั้งหน่วยก็คงตายไปหมดแล้ว" และพอดีว่าผมเป็นคนที่รู้จักบุญคุณคน ไม่ใช่พวกเลี้ยงไม่เชื่อง แม้ต่อจากนี้เธอจะสั่งให้ผมไปตายผมก็ไม่ขัดหรอกนะ " เขาเองพอจะรู้ความหมายแฝงของเจ้าหนุ่มแว่นนั่น ทำให้เขารู้สึกตั้งแง่ด้วยทันทีและจะคอยจับตาดูตลอดเวลาอย่างแน่นอนเพื่อให้มั่นใจว่าอีกฝ่ายจะไม่ทำอะไรสิ้นคิดและเป็นภัยคำอวยของจ่ากิ๊ฟสันทำเอาอลิสเบือนหน้าหนีไปทางที่ไม่มีคนเพราะเธอรู้สึกว่าหน้าของเธอเริ่มเห่อร้อนขึ้นเรื่อยๆยอกันไม่หยุดแบบนี้ คนก็เขินเป็นนะจ่า!" แฮ่มๆ พอแล้วจ่า เดี๋ยวฉันก็ลอยกันพอดี " เด็กสาวกระแอมแก้เขิน" ผมแค่พูดตามความจริงครับ "" ขอบคุณ...เอาหละ ฉันอยากจะรู้เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้...พวกคุณไปอยู่ที่ไหนกันก่อนจะมาที่นี่? "" พวกเราอยู่กันที่คลังสินค้าในชั้นห้าตั้งแต่วันแรกๆที่เกิดเรื่องค่ะ... " มาเรียเริ่มเล่าทุกอย่างออกมาจนหมดเธอบอกว่าเดิมที่ในคลังสินค้ามีคนรอดอยู่ทั้งหมด20คน และมีตำรวจสองนายเป็นคนควบคุมทุกคนให้อยู่ในความเรียบร้อย แต่ผ่านไปนานเกือบอาทิตย์ อาหารในคลังสินค้าเริ่มจะหมด พวกเขาจึงจัดทีมออกไปหาเสบียง8คน และก่อนไปพวกเขาก็ฝากปืนให้กับผู้ชายสองคนเพื่อช่วยดูแลที่นี่ในช่วงที่พวกเขาไม่อยู่ และหนึ่งในนั้นคือพนักงานส่งของชายกับสามีของมาเรีย แต่ทว่าผ่านไป3วันแล้ว ทีมที่ออกไปหาเสบียงก็ยังไม่กลับมา ทำให้เกิดการทะเลาะกันเพราะอาหาร ในที่สุดพวกอันธพาลสองคนก็เริ่มออกลาย ทั้งสองวางแผนกันขโมยปืนจากสามีของมาเรียและพนักงานส่งของชาย ก่อนจะใช้ปืนนั้นข่มขู่ทุกคนให้ทำตามพวกมันทั้งสอง สามีของมาเรียเข้าไปแย่งปืนจากพวกนั้นทำให้ถูกยิงจนบาดเจ็บสาหัสส่วนพนักงานส่งของชายก็ถูกซ้อมปางตาย จากนั้นพวกมันทั้งสองก็เริ่มบังคับผู้หญิงในกลุ่มให้เป็นของเล่นของพวกมันจนทำให้เด็กวันรุ่นหญิงคนหนึ่งกับพนักงานหญิงอีกคนทนรับไม่ไหวจึงฆ่าตัวตายจากนั้นอีก2วันถัดมาหรือก็คือเมื่อคืน พวกเขาเหมือนจะได้ยินเสียงปืน ไปแอบดูที่หน้าประตูคลังสินค้า จึงพบว่าซอมบี้ที่เคยมียั้วเยี้ยนั้นได้หายไปหมดแล้ว และอาหารที่มีก็หมดแล้วเช่นกัน จึงต้องออกมาด้านนอกเพื่อหาเสบียง แต่ว่าพอลงไปชั้นล่างก็เจอกับฝูงซอมบี้มากมาย พวกเขาจึงหนีขึ้นไปชั้นบนทางประตูหนีไฟแทนจนมาถึงชั้นที่23และได้ยินเสียงผ่านทางลำโพงให้ขึ้นมาที่ชั้น26ในปัจจุบัน" ด-ได้โปรด ลงไปช่วยสามีของฉันและคนเจ็บอีกคนที่ชั้นห้าด้วยค่ะ! " หลังจากเล่าจบมาเรียก็ก้มหัวขอร้องเธอด้วยน้ำตา" แล้วฉันจะได้อะไร? " งานนี้เสี่ยงมาก และเธอก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรจากการไปช่วยคนเจ็บใกล้ตาย2คนด้วย" ฉันไม่มีอะไรจะมอบให้ นอกจากชีวิตของฉันเองแล้วค่ะ " มาเรียพูดออกมาอย่างเจ็บปวดและคาดหวัง เพราะชีวิตของสามีเธอขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเด็กสาวตรงหน้านี้แล้ว' ภารกิจด่วนพิเศษ ช่วยเหลือคนเจ็บที่ชั้น 5 ในคลังสินค้า เพื่อว่าที่สมาชิกกลุ่มที่มีความภัคดีสูงสุด4คน นับถอยหลัง 3,600 วินาที หากไม่สำเร็จ หัก point 20% 'ว็อท! ดา ***!
หมี่งานเข้าเฉย! point 95,603Day 5' ทักษะ หยุดเวลา Lv. 4 คำอธิบาย สามารถหยุดเวลาได้ 8 วินาที คลูดาวน์ 1,800 วินาที ต้องการประสบการณ์ 22/80 เพื่อเพิ่มระดับ '' ทักษะ กระสุนล็อคเป้าหมาย Lv. 4 คำอธิบาย สามารถยิงกระสุนถูกเป้าหมายที่ตั้งใจเอาไว้ 100% ในระยะ 250 เมตร จำนวน 4 นัด คลูดาวน์ 1,800 วินาที ต่อกระสุน 1 นัด ต้องการประสบการณ์ 32/80 เพื่อเพิ่มระดับ '
นิยายแนะนำ
รักเดียวหัวใจนี้ให้เธอ
นิยาย รัก 
7K
37
7K
37
หากขอเพียงฝัน | Mpreg
นิยาย Y (Yaoi)
207
3
207
3
องครักษ์คุณหนูจวนตระกูลหลี่
นิยาย ย้อนยุค,อนาคต
272
1
272
1
ลี่ฮวนฮุย กุ้ยเฟยผู้สงบนิ่ง
นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน
5K
42
5K
42
แฟนของผมเป็นเทพ ภาค2 สงครามเทพ
นิยาย แฟนตาซี
2K
13
2K
13
ดวงใจมือสอง (โดยพุธระกา)
นิยาย รัก
5K
97
5K
97
ทะลุมิติมาเป็นยอดคุณแม่ยุค 80
นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน
528
34
528
34
เมษาที่รัก
นิยาย รัก
2K
72
2K
72
ไม่เป็นไร ลูกคนเดียวข้าเลี้ยงได้
นิยาย ย้อนยุค,อนาคต
2K
9
2K
9
You are so Loved คุณ...ที่ถูกรัก
นิยาย Y (Yaoi)
3K
29
3K
29