ผมสะดุ้งตื่น เพราะได้ยินเสียงเคาะห้องมีได้ยินเสียงจ้อยะโเรียก ผมลุกไปดูที่นาฬิกาปลุก เป็เวลา 8.40น มีเรียน 9.00น. ผมลืมตั้งนาฬิกาปลุกไว้ ผมรีบไปเปิดห้องเห็นจ้อยรออยู่
"ไอ้กิต ยังไม่อาบน้ำอีกเหรอวะ เรียกตั้งนานไวๆเลย คาบเรียนจะเริ่มแล้ว"
"เคๆ ลืมตั้งนาฬิกาปลุกอาบน้ำแปบ"
ผมหยิบโทรมาดูขณะกำลังวิ่งไปโรงเรียน เห็นเบอร์ที่ไม่ได้รับ 6สายเป็เบอร์อัญโทรมา ผมมาถึงห้องเรียนทันก่อนอาจารย์มานิดเดียว ผมรีบไปนั่งที่
"กิต เป็อะไรหรือเปล่า โทรไปไม่รับ โทรไปตั้งหลายสาย เห็นปกติมาโรงเรียนไวตลอด"
"ลืมตั้งนาฬิกาปลุกอะดิอัญ เกือบแย่ ดีนะจ้อยมาปลุก"
"กิตทำการบ้านยังอะ ลอกหน่อยสิ"
"ทำแล้วเดี่ยวจบคาบเอาให้นะอัญ ภูมิทำการบ้านยังส่งวันนี้ใช่ปะ"
"ใช่ๆส่งก่อนเที่ยงเดี่ยวผมเป็คนรวบรวมไปส่ง"
หลังจากจบคาบเรียนเพื่อนมาส่วนก็เดินมาหาผม
"กิตขอลอกการบ้านหน่อยดิ ่นี้เน้นไปทางกิจกรรม ไม่ค่อยได้สนใจเรียนเลย"
"อัญลอกอยู่อะดิ ของภูมิยังว่างๆ ใครลอกเสร็จก็ส่งต่อไปเพื่อนคนอื่นด้วยนะ"
"ใครเสร็จแล้วเอามาวางที่โต๊ะผมตอนเที่ยงนะครับ ผมจะเอาไปส่งที่โต๊ะอาจารย์ เข้าใจนะทุกคน"
หลังจากภูมิบอกเพื่อน บางคนก็ตั้งหน้าตั้งตาลอก ่นี้ก็หนักไปทางกิจกรรมแต่เราตั้งใจมาเรียนก็ต้องทำให้เต็มทีคุณพ่อ คุณแม่อุสาส่งเรามาเรียน ผมคิดในใจให้กำลังใจตัวเอง หลังจากเรียนเสร็จพวกเราก็ไปรอรุ่นพี่เหมือนเดิม
"วันนี้พี่จะสอนกลอนสาขา"
พวกรุ่นพี่เดินแจกกระดาษ A4 สีขาว ข้างในเขียนกลอน
จะรักเพื่อน เหมือนหนึ่ง ซึ่งพี่น้อง
จะรักพร้อง เพื่อนแก้ว อย่างแนวแน่
เคารพศักดิ์ เคารพรุ่นพี่ ไม่ผันแปร
ตัวข้าคือ นักรบแท้ ช่างไฟฟ้ากำลัง
หลังจากที่พวกเราอ่าน พี่บาสก็ให้พวกเรายืนเรียงแถวหน้ากระดานเหมือนเดิม
"EPเตรียม!!"
"EP"
หลังจากซ้อมคำเตรียมเสร็จ ก็ซ้อมกลอนไปหลายรอบ รุ่นพี่ก็ให้พักเป็่ๆ เอามาให้ดื่มน้ำแดงเย็นเจี๊ยบ
"วันนี้พอแค่นี้นะครับ พรุ่งนี้เป็วันเสาร์ ให้มาเจอกันที่นี้ตอน10.00น พวกพี่จะพาไปเที่ยว พวกพี่จะพาไปปล่อยของก่อนถึงวันรับน้อง"
พวกเรากล่าวลารุ่นพี่ กำลังแยกย้ายกันกลับบ้าน
"กิตพาห้างหน่อยสิ ไปหาไรกินกัน ภูมิ จ้อยไปไหมค่ะ พรุ่งนี้ไม่มีเรียนด้วย"
"ผมขอผ่านดีกว่าอัญ ผมต้องไปช่วยทางบ้าน"
"อ๋อ โอเคภูมิไม่เป็ไรค่ะ จ้อยว่าไงค่ะไปไหม"
"ไม่ว่างอะดิอัญ ไอ้ยมจะพาไปหาเพื่อนเด็กมัน เด็กมันพาเพื่อนมาได้ แหล่มเลยยมเพื่อนรัก"
"เพื่อนรักหน้ามึงอะดิ ถามอยู่ได้มีเด็กให้กูไหม ถามทั้งวัน"
หลังจากพูดกันเสร็จก็แยกย้ายกัน จ้อยเดินกอดคอยมเดินไป สองคนนั้นสนิทกันดีจริงๆ ผมพาอัญไปเดินห้างนั่งรถเมย์กันไป บนรถเมย์คนเยอะมาก ผมกับอัญต้องยืนจับราวไว้ ขณะที่รถวิ่งอยู่ก็ตกลูกระนาด ทำให้อัญเอนตัวมาซบ ผมประคองอัญไว้ คนในรถก็แน่นเบียดกัน ความรู้สึกผมเหมือนเราสองคนกำลังกอดกันอยู่