กณิกนันท์มองเบอร์โทรศัพท์ที่โทรเข้ามือถือ รอบที่ 12 หลังจากเวลาผ่านไปเพียงค่อนวัน
“รอบนี้ว่าไงคะ” หญิงสาวกรอกเสียงลงในสมาร์ตโฟน ไม่รำคาญแต่หัวใจพองฟูมากกว่าเพราะมีชายหนุ่มบางคนอยากแสดงความบริสุทธิ์ใจระหว่างไปร่วมงานเลี้ยงแต่งงานบนเรือสำราญที่มีอดีตภรรยาไปร่วมงานด้วย
เขาเทียวโทรหากณิกนันท์แม้รู้ว่าหญิงสาวไว้เนื้อเชื่อใจแต่ถึงกระนั้นเขาก็อยากรายงานภรรยาเนืองๆ อยู่ดีว่าบริสุทธิ์จริงใจกับเธอขนาดไหนไม่มีเหตุการณ์อื่นใดเกินเลยกับมุกระรินไม่แม้กระทั่งเฉียดเข้าใกล้แม้ปลายเล็บสัมผัส
[พอตกบ่ายแล้วแดดกำลังจัดเลยครับ ดูสิ มุมนั้นทะเลสีสวยมาก] ชายหนุ่มแพนกล้องไปทางซ้ายมือแล้วแพนกลับทางขวาให้ภรรยาให้ชมภาพความสวยงามของท้องทะเลยามบ่ายไปด้วยกัน
ถ้ากณิกนันท์อยู่บนนี้ด้วยคงดี เขาจะโผล่ไปให้แขกในงานเห็นหน้าค่าตาแว็บๆ เพื่อรักษามารยาท แล้วจะใช้เวลาส่วนใหญ่กับภรรยา คงสนุกเพลิดเพลินกว่าการเข้าวงสังคม ปั้นหน้า ยิ้มจอมปลอม รับฟังสิ่งที่ไม่อยากฟังจากแขกเหรื่อที่ส่วนใหญ่เขาแทบไม่รู้จัก และไม่รู้ว่าจะคุยไปเพื่ออะไรเพราะนำมาใช้กับธุรกิจของเขาแทบไม่ได้เนื่องจากเป็นธุรกิจคนละอุตสาหกรรมกัน
[ผมเบื่อมาก กลับไปนั่งทานขนมฝีมือคุณนั่งดูปลาขึ้นมาพ่นฟองอากาศหายใจตรงระเบียงข้างทะเลสาบหน้าบ้านเรายังสนุกซะกว่า]
กณิกนันท์ฟังสามีเปรียบเทียบแล้วพ่นหัวเราะอย่างกลั้นไม่อยู่
“เปรียบเทียบซะไม่น่ารักเลยนะคะ”
ชายหนุ่มก้มมองนาฬิกา แล้วชูให้หญิงสาวดูผ่านกล้อง
[อีกตั้ง 2 คืน กับอีกวันครึ่งกว่าจะได้กลับขึ้นฝั่ง คิดถึงดินคิดถึงต้นไม้ใบหญ้าจะแย่]
“อดทนอีกนิดนะคะ ลองผ่อนคลายดู เผื่อจะช่วยทำให้สนุกขึ้นบ้าง” เธอให้คำแนะนำพลางยกมือขึ้นเท้าคาง กณิกนันท์กลับถึงบ้านแล้วหลังเข้าเรียนคาบสาย กำลังทำรายงานและคอยมองจอสมาร์ตโฟนคอยรับสายจากคุณสามี ฟังเขาบ่นเป็นส่วนใหญ่แล้วก็ดูวิวทิวน์ทัศน์สวยๆ จากกล้องที่ชายหนุ่มถ่ายมาให้ดู
รอยยิ้มของชายหนุ่มเจื่อนลงนิดเมื่อดวงตาคู่คมปราดมองอีกทางหลังกล้องสมาร์ตโฟน คนปลายสายจึงไม่รู้ว่าเขามองเห็นสิ่งใดแต่พอคาดเดาออก
เจ้าของเรือนร่างสวยมีส่วนเว้าโค้งเดินนวยนาดผ่านหลังกล้องอย่างมีนัยยะแอบแฝง
มุกระรินแต่งกายด้วยชุดและหน้าผมอย่างสวยจัด เหมาะสมกับงานเลี้ยงสังสรรค์หรูหราที่เข้าร่วมพร้อมกับครอบครัวของภัทรกร
เป็นอันรู้กันดีว่าครอบครัวเจ้าหล่อนก็ได้รับเชิญเช่นกัน แต่ถือโอกาสใช้โควตาขึ้นเรือแทนกณิกนันท์ด้วยอยากกีดกันไม่ให้สองสามีภรรยาอยู่ด้วยกัน ส่วนเธอจ้องหาทางแทรกกลางเมื่อมีโอกาส
เหตุนี้เองที่ทำให้ภัทรกรระวังตัวแจ เขาแทบไม่แตะเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ระแวดระวังตัวเองไม่รับเครื่องดื่มหรือทานอาหารที่อดีตภรรยานำมาให้ ใช่ว่าเขามองมุกระรินแง่ร้ายแต่ด้วยหลายสิ่งอย่างที่เธอพยายามทำราวกับเป็นคลื่นใต้น้ำส่งผลให้เขาไม่ไว้เนื้อเชื่อใจ กันตัวเองเอาไว้ย่อมปลอดภัยที่สุด
เขาจะไม่ปล่อยให้มุกระรินฉวยโอกาสจนพาลทำกณิกนันท์เข้าใจผิด
[คุณแม่ให้มุกมาตามคุณกลับเข้าไปที่งานน่ะค่ะ] เสียงหวานลอดเข้ามาปลายสาย
สองสามีภรรยามองหน้ากันผ่านจอสมาร์ตโฟนอย่างรู้กัน
กณิกนันท์อมยิ้มขณะมองตอบสามี รู้เจตนาของมุกระรินดีจึงไม่ไหวเอนตามความต้องการของคนมีแผนร้าย
[มุกไปรับกุญแจห้องพักมาเผื่อคุณแล้วนะคะ ห้องนอนของเราติดกัน]