่พักเที่ยง
ถนนด้านหลังของสถาบันชิงหลง
อพาร์ตเมนต์สำหรับครอบครัว
ไฟในอพาร์ตเมนต์ดับเซี่ยวรั่วเสวี่ยนั่งเหม่อลอยอยู่คนเดียวที่ระเบียง
เสียงกริ่งประตูดังขึ้น
“ใครน่ะ?”
“พี่ครับ ผมเอง”
เซี่ยวรั่วเสวี่ยถึงกับชะงักไป
“แปลกแฮะ เสี่ยวอวี่กลับมาทำไมตอนนี้?”
่พักเที่ยงมีแค่ชั่วโมงครึ่งตามปกติแล้วเซี่ยวซิงอวี่ควรจะอยู่ในสถาบัน ไม่ควรกลับมาแบบนี้
เซี่ยวรั่วเสวี่ยเปิดประตูด้วยความสงสัย
“เสี่ยวอวี่ นายกลับมา... อ๊ะน้องสาวคนนี้คือ...”
เซี่ยวรั่วเสวี่ยเห็นว่าเด็กสาวหน้าตาน่ารักมัดแกละสองข้างเดินตามหลังเซี่ยวซิงอวี่มาด้วย
“นี่แฟนใหม่นายเหรอ? อายุน้อยไปหน่อยนะ แต่หน้าอกหน้าใจก็ไม่เลวแฮะอย่างน้อยตอนมีลูกก็ไม่อดนมแน่ๆ”
เซี่ยวซิงอวี่ยิ้มแห้งพร้อมส่ายหน้า
“พี่ พี่เข้าใจผิดแล้ว ผมไม่สนใจโลลิหรอกถึงจะเป็พวกหน้าเด็กนมโตก็เถอะ”
เย่ซือเิเป็หญิงสาวหน้าเด็กหน้าอกใหญ่ตามแบบฉบับอย่างแท้จริงซึ่งนับได้ว่าเป็ที่สุดของเหล่าโลลิต้าทั้งปวง
เซี่ยวซิงอวี่แนะนำ“เธอชื่อเย่ซือเิ ผมเจอเธอระหว่างทาง”
“เย่ซือเิ? ตระกูลเย่!”
สีหน้าของเซี่ยวรั่วเสวี่ยเปลี่ยนไปเล็กน้อย
“ใช่ ตระกูลเย่หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ผู้ควบคุมสัตว์อสูร”
“นายพาเธอกลับมาทำไม?”
เซี่ยวซิงอวี่ดึงเซี่ยวรั่วเสวี่ยไปด้านข้างและอธิบายเสียงเบา
“ผมกับเิเิมีวาสนาต่อกันผมเลยรับเธอเป็น้องสาวบุญธรรม”
เซี่ยวรั่วเสวี่ยหัวเราะและเยาะเย้ย“โธ่เอ๊ย! เมื่อวานรับพี่สาวบุญธรรม วันนี้ก็รับน้องสาวบุญธรรมอีกนายเนี่ยมีวาสนาดีจริงๆ เลยนะ!”
“พี่ครับ เิเิหนีออกมาจากบ้านเราช่วยรับเธอไว้ก่อนนะครับ ให้เธอมาอยู่ที่นี่สักสองสามวัน”
จู่ๆ เซี่ยวรั่วเสวี่ยก็จริงจังขึ้นมา
“พี่เคยบอกนายแล้วไงว่าอย่าไปยุ่งกับผู้หญิงตระกูลเย่ นายลืมไปแล้วเหรอ?”
“นี่ไม่ได้เรียกว่ายุ่งนะ อีกอย่างพี่ดูเธอสิ สายตาที่ใสซื่อแต่แฝงความไร้เดียงสาของเิเิแบบนี้เธอไม่น่าจะสร้างปัญหาให้พวกเราหรอก”
อันที่จริงเซี่ยวซิงอวี่แค่หลอกตัวเองการรับเย่ซือเิไว้นั้น ถ้าถูกเจอก็จะเกิดปัญหาขึ้นอย่างแน่นอน
แต่ก็อย่างที่ว่าความเสี่ยงสูงผลตอบแทนก็สูง
ตอนนี้เซี่ยวซิงอวี่เพิ่งก้าวเข้าสู่การเป็ผู้ควบคุมสัตว์อสูรระดับหนึ่งดาวเขา้าโอสถ์ในกระเป๋าของเย่ซือเิมาก ซึ่งเป็ของที่หาซื้อไม่ได้ในตลาด
หลังจากที่สองพี่น้องปรึกษากันพวกเขาก็ยิ้มให้เย่ซือเิอย่างเ้าเล่ห์
“เิเิ เธออยู่ที่นี่ได้เลยนะ”
“ในเมื่อเสี่ยวอวี่รับเธอเป็น้องสาวบุญธรรมแล้วเธอก็เป็น้องสาวของพี่ด้วยเหมือนกัน”
“พี่รั่วเสวี่ย ขอบคุณค่ะพี่ดีกับฉันจริงๆ!”
เย่ซือเิกอดเซี่ยวรั่วเสวี่ยทันทีสองสาวสวยก็กอดกันแน่น
ใกล้จะหมดเวลาพักเที่ยงแล้วเซี่ยวซิงอวี่ต้องรีบกลับไปสถาบันชิงหลงเพื่อเรียนภาคปฏิบัติ
“เิเิ อยู่บ้านอย่างเชื่อฟังนะ”
“พี่ครับ พี่ช่วยดูแลเธอหน่อยนะอย่าให้เธอวิ่งซนนะ”
หลังจากกำชับไปสองสามประโยคเซี่ยวซิงอวี่ก็เดินไปหาเย่ซือเิอีกครั้งและลดเสียงลง
“อาการทางจิตใจของเธอพี่จะหาวิธีช่วยรักษาให้”
“ดังนั้น...”
เย่ซือเิเข้าใจทันทีเธอเทอุปกรณ์วิวัฒนาการทั้งหมดในกระเป๋าออกมา
“พี่ชาย นี่ถือว่าเป็ค่ารักษาก็แล้วกัน”
เซี่ยวซิงอวี่ลูบผมของเย่ซือเิเบาๆ
“เธอเป็น้องสาวที่ดีจริงๆ ทั้งเชื่อฟังไม่งอแง พี่ชอบ!”
บ่ายสองโมง
สถาบันชิงหลง
ที่สนามกีฬากลางแดดเปรี้ยงนักเรียนปีหนึ่งห้องสามรวมตัวกันครบ
เฉินฉี่เหนียนกำลังเช็คชื่อใต้ร่มไม้
“ซ่งหู่!”
“ครับ!”
“อู๋เซิงโหย่ว!”
“ครับ!”
“หวัง~หวัง...นี่มันชื่อบ้าอะไรเนี่ย!”
“อาจารย์เฉินครับ ผมชื่อหวังต๋าหยวน”
เฉินฉี่เหนียนสีหน้ากระอักกระอ่วน“นักเรียนหวัง ชื่อของนายทำให้ฉันดูเหมือนคนไม่มีการศึกษาเลยนะ”
“เซี่ยวซิงอวี่!”
“ครับ”
เฉินฉี่เหนียนปิดสมุดเช็กชื่อแล้วประกาศเสียงดังว่า “นักเรียนห้องสามมากันครบทุกคนแล้วต่อไปเราจะเริ่มเรียนภาคปฏิบัติแรกได้เลย”
“ในคาบนี้เราจะแบ่งตำแหน่งในสนามรบตามพร์และสไตล์การต่อสู้ของสัตว์อสูรของแต่ละคน”
อู๋เซิงโหย่วที่ยืนอยู่ข้างเซี่ยวซิงอวี่ถามเสียงเบา
“พี่อวี่ ตำแหน่งในสนามรบคืออะไรเหรอ?”
เซี่ยวซิงอวี่อธิบายอย่างไม่ใส่ใจ
“ผู้ควบคุมสัตว์อสูรในสนามรบนั้นให้ความสำคัญกับการทำงานร่วมกันเป็ทีม”
“แต่ละคนมีหน้าที่ต่างกันโดยแบ่งออกเป็ห้าตำแหน่ง”
“[ตำแหน่งแครี่] :สัตว์อสูรที่มีทักษะโจมตีระยะไกล สามารถโจมตีศัตรูจากระยะไกลได้อย่างต่อเนื่อง”
“[ตำแหน่งเมจ] :สัตว์อสูรที่เชี่ยวชาญทักษะควบคุมพื้นที่ขนาดใหญ่สามารถสร้างความเสียหายได้ไม่น้อยในการต่อสู้แบบทีม”
“[ตำแหน่งแทงค์] :สัตว์อสูรที่มีความสามารถในการป้องกันและฟื้นฟูที่แข็งแกร่งทำหน้าที่เป็แนวหน้าในการต่อสู้แบบทีม คอยคุ้มกันเพื่อนร่วมทีม”
“[ตำแหน่งแอสซาซิน] :สัตว์อสูรที่มีความคล่องตัวสูงและมีความสามารถในการเก็บกวาดศัตรูได้เด็ดขาดรับผิดชอบในการเข้าสู่สนามรบ่สุดท้ายเพื่อเก็บกวาดศัตรูที่พลังชีวิตเหลือน้อย”
“[ตำแหน่งซัพพอร์ต] :สัตว์อสูรที่มีทักษะเสริมความแข็งแกร่ง เพื่อเสริมประสิทธิภาพให้ทีมและรับผิดชอบในการปกป้องแครี่และเมจ”
หลังจากที่เซี่ยวซิงอวี่พูดจบอู๋เซิงโหย่วก็เข้าใจทันที
“ฉันเข้าใจแล้ว เหมือนเล่นเกมเลยการทำงานกันเป็ทีม แต่ละคนทำหน้าที่ของตัวเอง ก็จะสามารถดันป้อมศัตรูได้”
ซ่งหู่ที่อยู่ข้างๆ พูดแทรกขึ้นมา
“ถ้างั้นตำแหน่งของฉันก็ต้องเป็ [แทงค์]แน่นอน”
“เพราะสัตว์อสูรของฉัน วัวปีศาจคลั่งขึ้นชื่อเื่ความอึด เน้นความทนทาน สามารถรับความเสียหายจำนวนมหาศาลให้กับทีมได้”
ข้างๆซ่งหู่มีมนุษย์วัวสูงกว่าสามเมตรยืนอยู่
นี่คือสัตว์อสูรสายพันธุ์ออร์ควัวปีศาจคลั่ง
เซี่ยวซิงอวี่สามารถมองทะลุค่าคุณสมบัติของสัตว์อสูรตัวนี้ได้มันเป็แทงค์ที่ยอดเยี่ยมจริงๆ มีพลังป้องกันแข็งแกร่งแถมยังมีความสามารถในการฟื้นฟูที่ทรงพลังอีกด้วย
“พี่อวี่ นี่คือสัตว์อสูรของฉันพี่คิดว่าผมเหมาะกับตำแหน่งไหน?”
เซี่ยวซิงอวี่เหลือบมองขึ้นไปบนหัวของอู๋เซิงโหย่วมีผีเสื้อสีน้ำเงินขนาดใหญ่บินวนอยู่
ทุกครั้งที่ผีเสื้อขยับปีกจะมีระลอกคลื่นน้ำปรากฏขึ้นในอากาศ
นี่คือสัตว์อสูรของอู๋เซิงโหย่วผีเสื้อฝนกระหน่ำ ธาตุน้ำ
“ผีเสื้อฝนกระหน่ำเชี่ยวชาญการโจมตีธาตุน้ำในวงกว้างและยังสามารถลดความเร็วของศัตรู หรือแม้แต่ทำให้ศัตรูสับสนได้อีกด้วย”
“ตำแหน่งของนายคือเมจ”
เซี่ยวซิงอวี่ อู๋เซิงโหย่ว และซ่งหู่ต่างก็เป็เพื่อนร่วมห้องในหอพัก 312
เฉินอีฝู่สมาชิกอีกคนในหอพักไม่ได้อยู่ห้องสาม แต่อยู่ห้องสอง
ระหว่างที่ทั้งสามคนคุยกันพวกเขาก็พูดถึงเฉินอีฝู่
“พี่อวี่พี่คิดว่าเหล่าเฉินเหมาะกับตำแหน่งอะไร?”
“เขาไม่ได้บอกไปแล้วเหรอว่าเขาอยากเป็ซัพพอร์ตที่แข็งแกร่งที่สุดในประเทศ?”
“แต่เรายังไม่รู้เลยว่าสัตว์อสูรของเขาคืออะไร”
“คืนนี้กลับหอพัก พวกเราค่อยถามเขาอีกที”
เฉินฉี่เหนียนเพิ่มระดับเสียง
“เซี่ยวซิงอวี่ห้ามหัวเราะคิกคักและกระซิบกระซาบระหว่างเรียน!”
“ครับ อาจารย์เฉิน!”
เซี่ยวซิงอวี่ยืนตัวตรงอู๋เซิงโหย่วและซ่งหู่พยายามกลั้นหัวเราะ
“ต่อไปให้เรียกสัตว์อสูรออกมาตามลำดับเลขที่ เข้าร่วมการประเมินต่างๆเพื่อตัดสินตำแหน่งในสนามรบของพวกนาย”
การประเมินเริ่มต้นขึ้น
“หม่าตงเหม่ยสัตว์อสูรของนายสามารถปล่อยหมอกพิษโจมตีในวงกว้างได้ ดังนั้นตำแหน่งของนายคือ[เมจ]”
“หวัง~หวัง...”
“อาจารย์เฉิน ออกเสียงตามผมนะครับ หวังต๋า หยวน”
“แฮ่มๆ หวังต๋าหยวนสัตว์อสูรของนายมีความคล่องตัวสูง และทักษะสร้างความเสียหายมีผลคริติคอลตำแหน่งของนายคือ [แอสซาซิน]”
“นักเรียนคนต่อไป!”
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป
นักเรียนในชั้นเรียนทั้งหมด 60คน นักเรียน 59 คนได้ทำการประเมินและกำหนดตำแหน่งในสนามรบของตัวเองแล้ว
ในจำนวนนี้สองในสามของนักเรียนมีตำแหน่งเป็ [เมจ] หรือ [ซัพพอร์ต]
จำนวน [แครี่] และ [แอสซาซิน] ค่อนข้างน้อย
ส่วน [แทงค์] มีน้อยที่สุดมีเพียงซ่งหู่คนเดียว
เฉินฉี่เหนียนมองไปยังเซี่ยวซิงอวี่ที่มุมห้อง
“เซี่ยวซิงอวี่ ออกมาข้างหน้า!”
“เรียกสัตว์อสูรของนายออกมาเพื่อทำการประเมินต่างๆ”
“การประเมินข้อแรก การทดสอบพลังโจมตี”
4K
![[มี E-book] ลิขิตรักข้ามภพมาเป็นมารดาของเจ้าก้อนแป้ง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1748529335_41613011.webp)
![ชิเอโกะ [Yaoi] มี E-Book จ้า♡](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1643806592_36809902.webp)
