~[[รักร้าย นายจอมโหด]]~
Ep.16
สองวันแล้วที่ฉันออกจากโรงพยาบาลมาอาการของฉันดีขึ้นมากแล้วแค่ปวดๆ ตอนยกของหนักๆเท่านั้นตอนนี้ฉันมาทะเลที่ต่างจังหวัด คลื่นลมทำให้จิตใจฉันสงบขึ้น ฉันแค่อยากอยู่คนเดียวสักพักแด๊ดดี๊เลย้ข้าใจ ส่วนดีโอเดิมทีเขาจะขอมาด้วยแต่ฉันปฎิเสจไป และคาเอลฉันไม่อยากเจอเขาอีก แด๊ดดี๊สั่งให้ทุกคนขัดขวางคาเอลไม่ให้เจอฉันจนเขาต้องถอยกลับไปเอง ฉันออกมานั่งเล่นรับบรรยากาศตอนค่ำ เสียงเพลงและไวน์ชั้นดีถูกเสริฟมาไม่ขาดสาย
เวลาผ่านไปนานแค่ไหนไม่รู้ตอนนี้ฉันเริ่มมีอาการมึนๆนิดหน่อยควจะพอได้แล้ว ฉันควรกลับที่พักได้แล้ว
หมับ~
ฉันที่เซจวนจะล้มก็มีคนๆนึงคว้าเอวฉันไว้ก่อน เขาดูดีมากจนฉันหยุดตะลึง
"เป็อะไรไหมครับ"
"อ้อ ไม่คะ ขอบคุณนะคะ"
"ครับ มาคนเดียวเหรอครับ"
"ใช่คะ พอดีฉันพักแถวนี้ขอตัวก่อนนะคะ"
ฉันลาคนตรงหน้าถึงจะหล่อแค่ไหนก็เถอะ แต่ตอนนี้ไม่มีอารมณ์เลยสักนิด
ฮูเร่~ บรรยากาศในตอนเช้าชั่งดีแค่ไหน วันนี้ฉันเตรียมพร้อมในการเล่นน้ำมาเฉพาะ ชุดว่ายน้ำสีดำสนิทถูกเสื้อยืดสีขาวบางๆปิดไว้กับกางเกงขาสั้นสีดำอยากจะโชว์อยู่หรอกแต่ก็ต้องเซฟตัวเองไว้ด้วย
ฉันนั่งบนเก้าอี้ที่หน้าบ้านพัก รับแสงแดด
"โอ๊ะ นั่นใช่คนเมื่อคืนหรือเปล่า"
ฉันหันไปตามเสียงชาย2คนทกับผู้หญิงอีก1คนเดินผ่านบ้านพักฉัน ฉันเลยยิ้มกลับไปให้เขาว่าใช่จ้าฉันเอง คนนั้นเลยสาวเท้าเดินมาหาฉัน
"มาคนเดียวไม่สนุกหรอกไม่เล่นน้ำกับเราสิ"
"ไม่เป็ไร ฉันอยู่นี่เหละดีแล้ว"
"เธอใส่ชุดนี้เตรียมเล่นน้ำสินะ"
เขายิ้มติดตลกว่าเหมือนเขาจะบอกว่าสิ่งที่ฉันพูดมันสวนทางกัน
"มาด้วยกันสิพวกเราไม่ใช่โจรหรอกน่า ฉันเบลคยินดีที่ได้รู้จัก"
"ฉันวาเลน ยินดีเช่นกัน"
ฉันเลยลองคิดว่าถ้าไปกับพวกเขาคงไม่ใช่เื่เสียหายอะไร แถมเขาก็มีผู้หญิงอีกคนเธอชื่อเอวาก็คะยั้นคะยอฉันให้ไปด้วยเพราะมีเธอเป็ผู้หญิงคนเดียวที่ตามแฟนมาแฟนเธอก็คือผู้ชายอีกคนชื่อต้น
เรา4คนทำความสนิทสนมกันเร็วมากทุกคนเป็กันเองฉันเลย ไม่ต้องระแวงอะไรเราเล่นน้ำด้วยกันเกือบทั้งวันตอนนี้4โมงเย็นมันก็เริ่มหนาวแล้วเพราะฉันแช่น้ำมาหลายขั่วโมง
"เอ้า จะได้มีแรงตอนนี้ขาฉันล้าไปหมดแล้ว"
"ฮ่าๆฉันก็เหมือนกัน ขอบคุณนะ"
เอวาส่งน้ำส้มเย็นๆมาให้ฉัน เราคุยเล่นกันไปมาสนุกสนานเธอเล่าว่าเธอเคยมีแฟนพร้อมกัน2คนคราวนี้เธอเลยแอบหวั่นๆเลยต้องขอตามแฟนมา เธอเล่าไปเล่ามาฉันรู้สึกเบลอๆ เสียงเธอเหมือนพัดลอยไปกับลมฉันแทบจะไม่ได้ยิน ภาพตรงหน้าพล่ามัวค่อยๆเลือนหายไป
กึก~
ฉันลืมตาตื่น รู้สึกอึดอัดไปหมดพอเริ่มตั้งสติได้ก็เห็นว่าตัวเองกำลังถูกมัดอยู่ ฉันเริ่มมองหาหนทางที่จะหนีแต่ก็เปล่าประโยชน์รอบข้างฉันมืดสนิทแถมไม่รู้ว่าที่นี่คือที่ไหน แต่สิ่งสุดท้ายที่จำได้คือเอวาเอาน้ำมาให้ฉันถ้าฉันไม่ได้โง่ในน้ำคงใส่ยามาแล้ว
"ตื่นไวกว่าที่คิดแฮะ"
เสียงที่มาจากมุมมืด เบลคเดินย่างกรายออกมาแววตาเขาไม่เหมือนเดิมตอนแรกเห็นตอนนี้แววตาเขามีแต่ความเกลียดชัง
"้าอะไร ฉันไม่เคยมีเื่กับนายนะ"
"เธอไม่มีแต่คู่หมั้นเธอมีหนิ ถ้าไอ้คาเอลมันรู้มันจะวิ่งพล่านขนาดไหน"
"เื่คาเอลเกี่ยวอะไรกับฉัน ฉันถอนหมั้นไปแล้วเราไม่เกี่ยวกันแล้ว"
"ถ้าไม่เกี่ยวมันคงไม่รีบมาหาเธอถึงนี่หรอก"
เบลคเดินมาบีบคางฉันจนรู้สึกเจ็บ
กึก~
กรี๊ดดดด~ เบลคฉีดสารอะไรสักอย่างเข้าที่คอของฉัน สายตาไร้เยื้อใยของมันแทบทำให้ฉันอยากจะฆ่ามันจริงๆ
ผัวะ~ ตุ้ป~ พลั๊ก~
เสียงเอะอะข้างนอกทำให้ฉันเดาคาเอลน่าจะมาถึงแล้ว แววตาที่น่าเกลียดของมันหันมามองฉัน
"หึ มันมาถึงเวลาได้ดูหนังฉากเด็ดแล้ว"
ไอ้เบลคมันลากฉันมายังอีกห้องนึงที่มีแค่เบาะรองนอนกับเก้าอี้พังๆเท่านั้น มันเหวี่ยงฉันลงไปที่เบาะอย่างแรงจนฉันตั้งรับไม่ทัน พอพยายามจะลุกขึ้นก็ถูกมันกดร่างฉันไว้
"แกจะไม่มีวันได้ตายดีแน่ ไอ้คาเอลจะต้องบ้าตายที่ผู้หญิงของมันเป็ของคนอย่างฉัน"
"แกก็คงไม่ต่างกัน ทุกสิ่งที่แกทำกับฉันฉันจะเอาคืนให้สาสม"
ฉันจ้องตากลับอย่างไม่เกรงกลัวเบื่อแล้วกับการโดนจับมาแบบนี้ทำอะไรแบบนี้ไม่จบไม่สิ้นสักที
เบลคพยายามจะถอดเสื้อฉันออกแต่ฉันใช้ขาถีบมันสุดแรงทำให้มันหงายหลังฉันก็รีบลุกขึ้นจะวิ่งแต่ไปได้ไม่กี่ก้าว พอมันทรงตัวได้ก็รีบกระชากผมฉันไว้มันทั้งแสบทั้งเจ็บจนน้ำตาเล็ด
"ดูสิจะกล้าได้สักแค่ไหน ฉันฉีดยากระตุ้นให้เธอเพื่อใช้ในเวลานี้โดยเฉพาะไม่นานเธอนั้นเหละจะเรียกร้องหาฉันเอง"
"แกมันไอ้สารเลว!"
ไอ้เบลคผลักฉันไปที่เบาะตามเดิมคราวนี้มันจึ้นคล่อมฉันไว้กันฉันหนี มันใช้นิ้วไล้วนไปตามหน้าฉันทำให้ฉันรู้สึกหวิวในช่องท้อง สิ่งที่กำลังรู้สึกคงเป็อาการของยาที่ไอ้บ้านี่ฉีดให้ฉัน
"อ๊าคคค! นังบ้า!"
~เพี๊ยะ!
ไอ้เบลคที่ไม่ทันระวังก็โดนฉันงับนิ้วแล้วกัดสุดแรง มันตบฉันหนึ่งฉาดใหญ่แบบไม่ออมมือ หื้อ~หน้าหันจ๊าา ตบแรงขนาดไม่เอาหินทุ่มใส่สะเลยละ
ฉันหัวเราะหึๆอย่างคนบ้า สะใจที่ทำให้มันเจ็บได้ฉันไม่ยอมอีกแล้วที่เป็คนอ่อนแอแล้วให้ต่อใครต่อใครมาหลอกทำร้ายฉัน ฉันก็เจ็บเป็เหมือนกันนะ