แม่เพื่อนจำเป็น

        ความอยากรู้อยากเห็นของเด็กหนุ่มไม่ได้หยุดอยู่แค่การสำรวจร่างกายที่เกือบเปลือยเปล่าในกระจกเท่านั้น วินในร่างแม่พิมพ์เดินนุ่งน้อยห่มน้อยตรงไปยังตู้เสื้อผ้าบานใหญ่ เขาเปิดประตูตู้เสื้อผ้าออกดู กลิ่นน้ำหอมเฉพาะตัวและกลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มโชยมาปะทะจมูกของเขา

        ในตู้นั้นเต็มไปด้วยเสื้อผ้ามากมาย ทั้งชุดทำงาน ชุดเดรส และชุดลำลองสไตล์คุณแม่ยังสาว วินลองเอามือรูดราวแขวนเสื้อดูไปเรื่อย ๆ อย่างสนุก จนกระทั่งสายตาเหลือบไปเห็นลิ้นชักไม้ชั้นล่างสุดที่มีกุญแจเสียบค้างไว้

        "ในนั้นมีอะไรแอบซ่อนไว้หรือเปล่านะ น้าพิมพ์..."

        วินดัดเสียงหวานพึมพำขำ ๆ ก่อนจะย่อตัวคุกเข่าลงกับพื้น เอื้อมมือไปดึงลิ้นชักเปิดออก และนั่นทำให้เด็กหนุ่มถึงกับตาโต หัวใจเต้นผิดจังหวะ

        ภายในลิ้นชักไม่ได้มีแค่เสื้อผ้าแบบธรรมดาอย่างที่เขาคิด แต่บรรจุไปด้วย "ชุดซีทรูเซ็กซี่" และชุดนอนไม่ได้นอนหลากสีสัน ทั้งผ้าลูกไม้สีดำสนิท ผ้าซาตินแหวกหน้าอกลึก และชุดสายเดี่ยวบางเบาที่ดูอย่างไรก็รู้ว่าแม่พิมพ์ซื้อเก็บไว้ใช้งานเฉพาะกิจ คงไม่ได้นำมาใส่ในชีวิตประจำวันแน่ ๆ

        วินหยิบชุดหนึ่งขึ้นมาดู มันเป็๞ชุดนอนสายเดี่ยวผ้าลูกไม้ซีทรูสีแดงสด ตัวผ้าบางเฉียบจนแทบจะมองทะลุเห็นมืออีกฝั่ง ความคิดพิเรนทร์ปนทะลึ่งตามประสาวัยรุ่นแล่นพล่านขึ้นมาในสมองทันที

        ‘ไหน ๆ ก็มีโอกาสสลับร่างมาอยู่ในร่างน้าพิมพ์มาแล้ว แถมคุณน้ายังบอกเองว่าทำอะไรก็ได้... ขอลองใส่หน่อยนะว่าออกมาแล้วจะเป็๲อย่างไง!’

        วินจัดการสวมชุดนอนไม่ได้นอนสีแดงสดตัวนั้นเข้ากับร่างของแม่พิมพ์ทันที ตัวชุดเน้นรัดรูปตรง๰่๭๫เอวคอดกิ่ว ขณะที่ส่วนบนเปิดกว้างโชว์เนินอกขาวผ่องสะดุดตา ส่วนชายกระโปรงลูกไม้ก็สั้นเต่อจนแทบจะปิดต้นขาไม่มิด

        เด็กหนุ่มในร่างหญิงสาวเดินหมุนกลับไปกลับมาหน้ากระจกบานใหญ่ ภาพสะท้อนที่เห็นนั้นทำเอาวินถึงกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ใบหน้าหวานของแม่พิมพ์แดงแจ๋ด้วยความเขินอาย แต่มันกลับดูยั่วยวนชวนมองอย่างบอกไม่ถูก

        "โห... สุดยอด ไม่เคยเห็นผู้หญิงในชุดแบบนี้มาก่อนเลย"

        วินหัวเราะคิกคักขณะกำลังหมุนตัวไปมาอยู่หน้ากระจก เขาลองใช้มือลูบไล้ไปตามสะโพกและโพสต์ท่าทางสุดเซ็กซี่เลียนแบบนางแบบที่เขาเคยเห็นผ่านตา เขาเปลี่ยนท่าไปเรื่อย ๆ จากท่ายืนเป็๲ท่าเอามือเท้ากำแพง พลางลองทำปากเจ่อใส่กระจกอย่างนึกสนุก โดยไม่รู้เลยว่ากำลังจะมามีอะไรมาเยือนในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า

        แกรก…

        เสียงลูกบิดประตูห้องนอนใหญ่กำลังถูกเปิดออก ใครบางคนกำลังจะเข้ามาโดยที่เขาไม่ทันได้เตรียมใจ…

(จบบทที่ 5)