ภายในสถาบันพื้นฐานแห่งนี้ บรรยากาศของห้องเรียนแฝงไว้ด้วยความคาดหวังที่ลอยอ้อยอิ่งอยู่ในอากาศ เหล่านักเรียนที่นั่งเรียงรายอยู่ตามแถวโต๊ะต่างตั้งใจฟังอย่างเคร่งครัด
ต่อให้พวกเขาทั้งหมดจะยังไม่ได้รับการยอมรับให้เป็นักล่าัอย่างเต็มภาคภูมิและสมบูรณ์แบบก็ตาม แต่การศึกษาเล่าเรียนภายในสถานที่แห่งนี้ ทั้งหมดมันก็คือก้าวแรกและก้าวสำคัญของเส้นทางอันยิ่งใหญ่ที่รออยู่เบื้องหน้าเลยก็ว่าได้
สาเหตุที่ยังไม่มีผู้ใดได้รับตำแหน่งนั้นอย่างสมบูรณ์ เป็เพราะกฎเกณฑ์อันแปลกประหลาดของพลังิญญาที่พลุ่งพล่านปกคลุมโลกทั้งใบ พลังลึกลับนี้มิได้ตอบสนองต่อผู้ใดตามความ้า หากเลือกสรรด้วยหลักการที่มนุษย์เองยังมิอาจเข้าใจได้ทั้งหมด
เบื้องหน้าชั้นเรียน อาจารย์ผู้เป็นักล่าัโดยสมบูรณ์แบบยืนอยู่ด้วยท่าทีสงบ
ั์ตาของเขาลุ่มลึกและหนักแน่น ราวกับผ่านพ้นกาลเวลาและการต่อสู้อันยาวนานมาแล้วนับไม่ถ้วน
ตัวของเขากำลังอธิบายเื่ราวเ่าั้ให้กับนักเรียนทั้งห้อง รวมถึงหวงเยี่ยซื่อจื่อที่นั่งอยู่ไม่ไกลจากหน้าต่าง
“พลังิญญา.. คืออนุภาพลึกลับที่ก่อตัวขึ้นเมื่อประมาณสองร้อยปีก่อน!”
“ว่ากันว่าในอดีต โลกของพวกเรายังมิได้ใหญ่โตถึงเพียงนี้ ขนาดของมันเล็กยิ่งกว่าโลกที่พวกเราอาศัยอยู่ในปัจจุบันนับพันเท่า!”
“ประวัติศาสตร์ได้บันทึก่เวลาแห่งการเปลี่ยนแปลงนั้นเอาไว้ว่าเป็ยุคสมัยแห่งั!”
“เมื่อโลกได้ขยายตัว พลังิญญาโบราณอันเร้นลับก็ผุดขึ้นมาจากแกนกลางของพิภพ มันมิได้เพียงแค่ลอยอยู่ในอากาศ หากซึมซาบเข้าไปในทุกอณูของการดำรงอยู่ ไม่ว่าจะเป็แผ่นดิน ท้องฟ้า มหาสมุทร หรือแม้แต่ในร่างกายของสิ่งมีชีวิตทั้งปวง”
เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนจะทอดสายตามองไปยังนักเรียนแต่ละคน
“เผ่าพันธุ์มนุษย์ได้รับผลจากปรากฏการณ์นั้นโดยตรง ศักยภาพที่หลับใหลอยู่ภายในถูกปลดปล่อย รากฐานที่เคยจำกัดกลับไร้ขอบเขต และด้วยเหตุนี้เอง พวกเราจึงกลายมาเป็นักล่าั”
“โดยที่นักล่าัจะถูกแบ่งออกเป็สิบระดับ เป็ระดับขั้นของนักล่าัที่สมบูรณ์แบบ”
“นักล่าัระดับเริ่มต้น แบ่งแยกย่อยเป็ ขั้นแรกเริ่ม ขั้นกลาง ขั้นสูง และขั้นสูงสุด”
“นักล่าัระดับหนึ่ง แบ่งแยกย่อยเป็ ขั้นแรกเริ่ม ขั้นกลาง ขั้นสูง และขั้นสูงสุด”
“นักล่าัระดับสอง แบ่งแยกย่อยเป็ขั้นแรกเริ่ม ขั้นกลาง ขั้นสูง และขั้นสูงสุด”
“นักล่าัระดับสาม แบ่งแยกย่อยเป็ ขั้นแรกเริ่ม ขั้นกลาง ขั้นสูง และขั้นสูงสุด”
“นักล่าัระดับสี่ แบ่งแยกย่อยเป็ ขั้นแรกเริ่ม ขั้นกลาง ขั้นสูง และขั้นสูงสุด”
“นักล่าัระดับห้า แบ่งแยกย่อยเป็ ขั้นแรกเริ่ม ขั้นกลาง ขั้นสูง และขั้นสูงสุด”
“นักล่าัระดับหก แบ่งแยกย่อยเป็ ขั้นแรกเริ่ม ขั้นกลาง ขั้นสูง และขั้นสูงสุด”
“นักล่าัระดับเจ็ด แบ่งแยกย่อยเป็ ขั้นแรกเริ่ม ขั้นกลาง ขั้นสูง และขั้นสูงสุด”
“นักล่าัระดับแปด แบ่งแยกย่อยเป็ ขั้นแรกเริ่ม ขั้นกลาง ขั้นสูง และขั้นสูงสุด”
“นักล่าัระดับเก้า แบ่งแยกย่อยเป็ ขั้นแรกเริ่ม ขั้นกลาง ขั้นสูง และขั้นสูงสุด”
“ไล่เรียงไปจนถึงนักล่าัระดับสิบ ขั้นแรกเริ่ม ขั้นกลาง และขั้นสูง และขั้นสูงสุด”
“ว่ากันว่านักล่าัระดับสูงนั้น มีพลังอำนาจมหาศาลถึงขั้นทลายขุนเขา และสามารถใช้หมัดแหวกผ่านห้วงมหาสมุทรได้!”
“การโจมตีเพียงครั้งเดียวไม่ต่างอะไรจากะเิลูกใหญ่ที่สามารถทำลายล้างได้ทุกชีวิต!”
“ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นเลยก็คือ ภายในตัวเผ่าพันธุ์มนุษย์ของเรา พลังิญญาจะมอบสิ่งที่เรียกว่าเจตจำนงแห่งพลังให้!”
“เจตจำนงแห่งพลังแบ่งออกได้เป็ระดับต่ำ ระดับกลาง ระดับสูง ระดับาา ระดับจักรพรรดิ และระดับเทพ”
“ยิ่งระดับสูงมากเท่าใด พลังอำนาจและสถานะก็จะยิ่งร้ายกาจมากขึ้นเท่านั้น มันคือจุดเปลี่ยนของนักล่าัอย่างแท้จริง!”
ทันใดนั้น นักเรียนคนหนึ่งที่นั่งแถวหลังยกมือขึ้นอย่างตื่นเต้น
“อาจารย์ครับ แล้วนักล่าัที่ีสามารถปลุกเจตจำนงระดับเทพได้แข็งแกร่งมากแค่ไหน?”
คำถามนั้นทำให้บรรยากาศในห้องเรียนหยุดนิ่ง อาจารย์ชะงักเล็กน้อย สีหน้าของเขาเคร่งขรึมขึ้น
เขานิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ตามคำนิยามเลย!”
“ยืนอยู่บนจุดสูงสุด!”
“พวกเขาไม่ต่างอะไรไปจากเทพเ้าในสายตาของพวกเรา ในประวัติศาสตร์มีไม่ถึงห้าสิบคนด้วยซ้ำ!”
ดวงตาหลายคู่เบิกกว้าง จนชายวัยกลางคนได้ส่ายหัวและกล่าวขึ้นอย่างจริงจัง
“อย่าไปพูดถึงมันอีก แค่ระดับสูงหรือระดับาา หากสามารถปลุกเจตจำนงในระดับนั้นได้ พวกเ้าก็จะกลายเป็อัจฉริยะแล้ว!”
เขามองไปยังผู้ตั้งคำถาม
“แล้วเ้าคาดหวังถึงระดับไหนกันเล่า?”
นักเรียนคนนั้นลุกขึ้นยืนอีกครั้งและตบอกตัวเองอย่างมั่นใจ
“แน่นอนว่าต้องระดับเทพสิท่านอาจารย์ ผมจะต้องเป็นักล่าัที่แข็งแกร่งที่สุด”
เสียงหัวเราะดังขึ้นทั่วทั้งห้อง บางคนส่ายหน้า บางคนหัวเราะเยาะ
“ฮ่าฮ่าฮ่า เพ้อฝันเกินไปแล้ว!”
“แค่ระดับกลางยังยากจะเอื้อมถึง”
เสียงกระซิบดูแคลนดังระงม
ทว่าท่ามกลางเสียงเ่าั้ หวงเยี่ยซื่อจื่อกลับมิได้สนใจคำเยาะเย้ย เขาจ้องมองไปยังกระดานอธิบายด้านหน้าอย่างเงียบงัน ั์ตาของเขาเปล่งประกายความคาดหวังที่ยากจะปิดบัง เส้นตัวอักษรบนภาพสะท้อนยังคงปรากฏอยู่ในดวงตา ราวกับกำลังฝังลึกลงไปในจิตใจ
ความคิดนั้นผุดขึ้นมาอย่างชัดเจน พร้อมกับความแค้นที่ลุกโชนขึ้นจากภายในส่วนลึก
“คืนวันนี้แล้วสินะ.. เมื่ออายุครบสิบเจ็ดปีบริบูรณ์ พลังิญญาจะปรากฏขึ้นภายในร่างกาย และปลุกเจตจำนงแห่งพลังขึ้น!”
โลกที่ขยายตัว โลกที่เต็มไปด้วยั โลกที่เปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ของมนุษย์
เจตจำนงคือจุดเปลี่ยน ไม่ว่าจะเป็ระดับต่ำ ระดับกลาง ระดับสูง ระดับาา ระดับจักรพรรดิ หรือกระทั่งเจตจำนงแห่งตำนาน ระดับเทพ
คืนนี้แล้วที่ชะตากรรมของตนเองจะได้เริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง ทั้งหมดนั้นกำลังรอการตื่นขึ้นของพลังภายในตัวเขาเอง
“ไอ้พวกเผ่าพันธุ์ั.. ข้าจะล้างบางพวกแกให้หมด!”
7K
