พลิกชะตานาง

เงินจากกำไรที่เธอได้รับจากการลงทุนทยอยเข้ามาในบัญชีของเธออย่างต่อเนื่อง แต่ก็หมดไปอย่างรวดเร็วเหมือนสายน้ำที่ไหลแบบแรงจัด เพราะอะไรอะหรอ ….. ก็เพราะหมดไปกับบ้านหลังน้อยของเธอไง

ตอนนี้เป็๲ปลายเดือนเมษายนแล้ว อากาศร้อนเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิมไปอีก บ้านหลังน้อยของเธอก็ดำเนินการไปได้หลายส่วน บ้านพักคนงานเสร็จเรียบร้อย จำนวน 5 หลัง แต่กว่าจะเสร็จได้ภายในหนึ่งเดือน ทีมงานเร่งสร้างกันทั้งวันทั้งคืนเลยแหละ เธอสร้างในรูปแบบ ของหมู่ตึก เป็๲หลายๆ หมู่ตึกอยู่ในระแวกเดียวกัน ซึ่งห้องในแต่ละตึกจะเป็๲แบบแปลนเดียวกันทั้งหมด ในรูปแบบของห้องพักแบบครอบครัวตกแต่งในบรรยากาศที่อบอุ่นเป็๲กันเอง พื้นที่ภายในกว้างขวาง รองรับได้๻ั้๹แ๻่ 3-6 คน ภายในห้องแบ่งสัดส่วนอย่างลงตัว มาพร้อมเตียงขนาดใหญ่ (King Size) ซึ่งจัดไว้อย่างพอเหมาะ บริเวณกลางห้องเป็๲พื้นที่รวมสำหรับทำกิจกรรมร่วมกัน ไม่ว่าจะเป็๲โซฟานุ่มสบาย โต๊ะไม้สำหรับรับประทานอาหารหรือเล่นเกม กระจกบานใหญ่เปิดรับแสงธรรมชาติ ทำให้ห้องสว่างและโปร่งโล่ง

สิ่งอำนวยความสะดวกก็ต้องครบครัน เช่น ทีวีจอใหญ่ ระบบสตรีมมิง อินเทอร์เน็ตไร้สายความเร็วสูง ตู้เย็น ไมโครเวฟ และมุมเตรียมอาหารขนาดเล็ก พร้อมอุปกรณ์พื้นฐานที่เหมาะสำหรับครอบครัว 

ห้องน้ำกว้างขวาง แยกโซนเปียก-แห้งอย่างเป็๲ระเบียบ มีอ่างอาบน้ำและฝักบัวอาบน้ำในตัว รวมถึงของใช้ส่วนตัวครบถ้วน เช่น ผ้าเช็ดตัว แชมพู สบู่ และไดร์เป่าผม นอกจากนี้ ยังมีระเบียบด้านข้างยื่นออกมาเล็กน้อยจากห้องแต่ละห้อง ซึ่งเฟอร์นิเจอร์และสิ่งของเครื่องใช้ทั้งหมดนี้ เธอจัดการให้คนขนเข้าไปเตรียมความพร้อมเรียบร้อยแล้ว

ซึ่งตึกที่สำหรับให้คนงานของเธออยู่นี้ เธอตั้งชื่อมันว่า A1-A10 มันเลยเหลืออีก 5 ตึกตอนนี้ที่ยังสร้างไม่เสร็จ แต่ที่เธออยากสร้างให้เสร็จก่อน 5 ตึกแล้ว เพราะเธอจะได้อุ่นใจว่า ถ้าในท้ายที่สุดแล้ว ตึกอื่นๆ ที่เหลือเสร็จไม่ทัน อย่างน้อยตอนนี้ ก็ยังมีที่ให้คนงานในบ้านของเธอพักซัก 5 ตึกก็ยังดี ส่วนที่เหลือ ก็ค่อยๆ ทยอยทำไป

คนเก่าคนแก่ และคนทำงานของบ้านเธอมีเยอะมาก ในคฤหาสน์หลังเก่า ก็มีบ้านพักคนงาน เหมือนเป็๲หมู่บ้านน้อยๆ จัดเป็๲โซนหนึ่งอยู่ในคฤหาสน์เลยแหละ ถ้าในตอนที่เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหว คฤหาสน์หลังเดิมไม่ได้รับผลกระทบมากที่สุด คนเก่าคนแก่ และคนงานที่จงรักภักดีของเธอไม่ล้มตายทั้งหมด ครอบครัวเธอยังไม่คนที่สามารถไว้ใจได้ ในตอนนั้นตระกูลฟู่ของเธอยังจะต้องอับจนหนทางขนาดนั้นเชียวหรือ ในรอบนี้ คอยดูเถอะ อ้ายฉิงจะเก็บรักษาชีวิตของเหล่าคนที่ภักดีกับตระกูลฟู่ไว้ให้ได้เอง 

เธอเดินสำรวจตรวจตราหมู่ตึกที่สร้างเสร็จอย่างละเอียด ตรวจเช็คโครงสร้าง ความแข็งแรง วัสดุอุปกรณ์ว่าตรงตามรายละเอียดที่ให้ไป อากาศที่ร้อน ทำให้หน้าสวยแก้มขึ้นสีแดงระเรื่อ หยาดเหงื่อตกลงมากระทบที่แก้มพองๆ ร่างบางเอามือยกขึ้นมาปาดเหงื่อทิ้งอย่างไม่ใส่ใจ 

ร่างเล็กๆ ท่ามกลางเหล่าคนงานกล้ามโต แลดูแปลกแยกและแปลกตา 

แต่ตลอดสองเดือนที่ผ่านมา เธอมักจะเข้ามาสำรวจตรวจสอบจนเป็๲กิจวัตร ทำให้เหล่าคนเห็นเป็๲ภาพที่คุ้นชิน เ๽้านายของพวกเขามักจะมาตรวจงาน ลงหน้าไซต์งานด้วยตนเองตลอดเวลา บางครั้งมีขนม มีน้ำ เล็กๆ น้อยๆ ติดมือ มาเลี้ยงคนงานที่ทำงานหลายพันชีวิต บางครั้งก็มีเปย์เงินพิเศษนอกเหนือจากเงินเดือนปกติและค่าโอที สร้างขวัญและกำลังใจที่ดีให้กับเหล่าคนทำงาน

ในส่วนของบ้านน้อยของเธอก็เริ่มดำเนินการไปได้มากแล้ว บางส่วนที่อยู่ใต้ดิน ได้รับการบริหารจัดการจนเสร็จเรียบร้อยไปหลายส่วน งานก่อสร้างเดินหน้าไปด้วยความรวดเร็วแทบจะเหมือนการเนรมิตรมันขึ้นมา แต่ถ้ายังไม่เสร็จทั้งหมดตามที่เธอวางแผนไว้ เธอก็ยังไม่อาจวางใจ

เมื่อเดินตรวจงานใน๰่๥๹เช้าเสร็จ กิจวัตรประจำวันที่เธอทำตลอด๰่๥๹ที่ผ่านมานี้ คือการฝึกฝนร่างกาย

ใน๰่๥๹ตลอดทั้งบ่ายจนถึงเย็น เธอจะอยู่ในยิม และตามโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้ที่เธอสนใจ รวมถึงฝึกฝนการใช้อาวุธในแบบต่างๆ เพื่อไว้ใช้ป้องกันตัวเองในยามที่คับขัน เธอรู้ซึ้งจากบทเรียนในชีวิตก่อน ว่า ตนเป็๲ที่พึ่งแห่งตน สุดท้ายแล้ว มีแต่ตัวเรานี่แหละที่จะอยู่กับตัวเองและช่วยเหลือตัวเองได้จนสุดทาง ตลอด๰่๥๹เวลาที่เหลือนี้ เธอตั้งมั่นที่จะเตรียมความพร้อมของร่างกายในทุกๆ วัน ให้พร้อมรับกับสิ่งที่จะเจอในอนาคต

นอกจากนี้เธอยังออกกฏใหม่ในตระกูลฟู่ ให้คนงานของเธอทุกๆ คน ลุกขึ้นมาออกกำลังกายกันตอนเช้า และตอนเย็น ของทุกๆ วัน รวมถึงขอร้องป๊ากับพี่หนิงเฉิงด้วยให้ทำไปพร้อมๆ กับทุกๆ คน เมื่อโดนถามถึงเหตุผล 

เธอตอบอย่างรวมซีนอารมณ์ดราม่าเคล้าน้ำตาน้อยๆ ว่า “อ้ายฉิงอยากให้ทุกๆ คน ร่างกายแข็งแรง จะได้อยู่กับอ้ายฉิงไปนานๆ ไงค่ะ” ตากลมโตที่มักจะสดใสกลับมาน้ำตาคลอแดงระเรื่อน่าสงสารจับใจ คำพูดน่ารักที่ว่าอยากอยู่กับพวกเขาไปนานๆ ทำให้หัวใจเหล่าคนมองอ่อนยวบ

หลังจากนั้นหน่ะหรอ…………..

ทั้งคนแก่ คนหนุ่ม ลูกเด็กเล็กแดง ล้วนลุกขึ้นมาออกกำลังกายกันอย่างทั่วหน้า ฟิตปึ๋งปั๋งออกกำลังกายดูแลสุขภาพกันอย่างกับกินยาโดปไปหลายขนาน

เคยมีอยู่วันหนึ่งที่เธอกลับไปพักที่คฤหาสน์ตระกูลฟู่ แล้วพบว่า 

คุณป้าแม่ครัวใช้มีดปอกผลไม้ล้มวัวไบซันพร้อมทั้งชำแหละแยกส่วนเนื้อมาใช้เตรียมสเต๊กเนื้อวัวแบบมีเดียมแรร์ให้เธอภายในหนึ่งนาที 

คุณลุงคนสวนใช้มีดอีโต้ในมือ ฟันทีเดียวต้นไม้ในบริเวณด้านหลังคฤหาสน์โค่นลงไปสิบต้นพร้อมกัน

นอกจากนี้เหล่าบอดี้การ์ดที่ประจำอยู่ที่บ้านเปลือยอกท่อนบน เพื่อแบ่งกล้ามอวดประชันกันอย่างชายงาม

นี่เป็๲ตัวอย่างเล็กๆ น้อยๆ ที่เธอนึกถึง …. ทุกอย่างเกินสามัญสำนึกที่เธอจะสามารถจินตนาการไปมาก

……เกิดมาสองชาติ เธอก็เพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เอง ว่า การออกกำลังกายทำให้คนแข็งแรงได้ขนาดนี้

“แหม การออกกำลังกายนี่มันดีจริงๆ …. มาออกกำลังกายกันเถอะนะทุกๆ คนนนนนนนน”

(เหล่าคนงาน : สู้โว้ยย เพื่อคุณหนู เพื่อคุณหนู เพื่อคุณหนู)