ถ้าอลิสาสังเกตให้ดีก่อนขึ้นรถไปกับแอรอนเธอจะเห็นว่าที่ชั้นบนบ้านของครอบครัวอารัณย์เปิดไฟสว่างอยู่
เขาเพียงแค่้าให้เธอออกไปจากที่นั่นให้เร็วที่สุดเป็เหตุผลที่เขาแนะนำให้อลิสาไปพักที่โรงแรม
——เขายอมรับว่าเขาแย่ไปหน่อย
แต่เขาควรบอกความจริงในสถานการณ์นี้หรือไม่?
“ยินดีที่ได้รู้จักฉันเป็คนที่ไม่มารับเธอตามนัดชื่ออารัณย์”
เขาถอนหายใจเบา ๆ แล้วเปิดประตูเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น
คุณปู่เจริญหรือชื่อภาษาอังกฤษ Charles เมื่อเห็นอารัณย์เข้ามาคนเดียวรู้สึกแปลกใจยิ่งนัก “แล้วหนูสาล่ะ?”
“ผมพาเธอไปพักที่โรงแรม”
อาเธอร์น้องชายของอารัณย์ที่นั่งอยู่ใกล้ๆอมยิ้ม
“หนูสาเป็หลานสาวของเพื่อนสนิทปู่บอกแล้วไม่ใช่หรือว่าน้องต้องมาพักกับเราที่นี่” คุณปู่เจริญจ้องเขม็ง
“บอกปู่หน่อยสิเด็กสาวที่เดินทางมาต่างประเทศเพียงลำพังและไม่คุ้นเคยกับที่นี่หลานให้เธออยู่เพียงลำพังได้ไง!”
“คุณปู่ น้องลิสาอาจจะยังไม่ชินที่ต้องมาพักกับคนเยอะๆผมเลยให้เธอพักที่โรงแรมไปก่อนเพื่อปรับตัว”
หลังจากหยุดชั่วครู่เขาเสริมว่า “ไม่ต้องห่วงครับผมทิ้งเบอร์ไว้ให้เธอแล้ว ถ้าเธอมีปัญหาอะไร ติดต่อผมได้ตลอด”
“แน่ใจ?” คุณปู่เจริญมองเขาด้วยความสงสัย
คุณปู่เจริญหยิบถ้วยขึ้นมาจิบชาอย่างครุ่นคิด“ให้หนูสาปรับตัวสักพักแล้วชวนหนูสามาทานข้าวเย็นที่บ้านด้วยนะ”
“ได้ครับ” อารัณย์รีบตอบกลับ
“อ้อ ถามหนูสาด้วยว่าชอบกินอาหารไทยหรืออาหารฝรั่ง อย่าลืมหล่ะ เราต้องใส่ใจเื่พวกนี้ด้วยนะ”
“เข้าใจแล้วครับปู่” อารัณย์พยักหน้าและรับคำ
คุณปู่เจริญยิ้มอย่างพึงพอใจพร้อมยืนขึ้นและพูดว่า“ปู่ไปนอนก่อนนะ”
“ราตรีสวัสดิ์ครับคุณปู่”
เมื่อปู่เจริญขึ้นไปนอนแล้วอาเธอร์เข้าไปกระซิบอารัณย์ใกล้ๆพร้อมด้วยรอยยิ้มแปลกๆ “ผมรู้ว่าพี่ใช้บัตรวีไอพีที่ผมให้พี่ไว้” สีหน้าของอารัณย์สงบลง และกระซิบ “ไปคุยกันต่อที่ห้องฉัน”
ทันทีที่อาเธอร์ตามพี่ชายเข้าไปในห้อง“ผู้หญิงที่พี่พาไปพักที่โรงแรมเป็ใคร?”
“อลิสา”
อาเธอร์พูดด้วยเสียงสั่นๆ“อลิสา…หนูสา?”
อารัณย์มองไปที่น้องชายที่ใอยู่และพยักหน้าอย่างสงบ
“หนูสาเป็หลานปู่ศักดิ์เพื่อนสนิทปู่เจริญนะ”
“มันไม่ใช่อย่างที่แกคิด”เขานิ่งเงียบไปครู่ ก่อนพูดต่อ
“แนนคลอดก่อนกำหนดเจเจเลยโทรมาบอกปู่ให้ทราบเื่ไว้ก่อน แล้วส่งข้อความบอกฉันให้รับหนูสากลับมาด้วยแต่ฉันแค่เปิดดูเพื่อตัดบทไป”
เท่าที่เขารู้เจเจคิดจะเป็พ่อสื่อแนะนำให้รู้จักกับอลิสาแต่ด้วยพฤติกรรมแปลกๆมากมายที่เห็นเธอละเมอบนเครื่อง ได้แต่ต้องอดทนและอย่าไปใส่ใจ พอลงจากเครื่อง ได้ยินเสียงเธอะโด่าอยู่ไม่ไกลอีก จึงยังคงไม่สนใจและขับรถกลับบ้านคนเดียวทันที
แต่มาเห็นเธอที่หน้าบ้านอีกครั้งกำลังพ่นคำสาปแช่งขอให้ท้องเสีย อาเจียน แต่งงานก็เป็ทาสเมียไปตลอดชีวิต!
อารัณย์ทนไม่ไหวแล้วจริงๆ้าลงจากรถเพื่อไปอบรม แต่เมื่อเธอบอกว่า “ฉันกำลังรออารัณย์ เขาบอกว่าจะมารับฉันที่สนามบินฉันไม่เห็นใครเลยและโทรศัพท์ติดต่อไม่ได้ ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น” พร้อมั์ตาที่เห็นน้ำตาเริ่มเอ่อออกมา
เขาสับสนมากจนต้องสร้างเื่โกหกเพื่อแก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปก่อน
“อาเธอร์นายช่วยอะไรฉันหน่อยได้ไหม”
2K
![ทะลุมิติมาหมอหญิงอย่างข้าจะยิ่งใหญ่ในใต้หล้าให้ดู [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1757389753_11392520.webp)