ปฐมกาลบุษบาทมิฬ
ตอนที่ 3 กุหลาบดำ
12 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016)
หญิงสาวคนหนึ่งนอนในสภาพเปลือยหมดแรงอยู่ใบเตียง
ชายหนุ่มแต่งตัวใส่เสื้อผ้าใส่เสื้อผ้าแล้วนำเงินตั้งไว้บนโต๊ะก่อนออกจากห้องไป
หญิงสาวหันไปมองเงินนั้นแล้วหยิบขึ้นมานับ “8 9 10 นี้มัน 1,000 บาทเองนะ”
ชายหนุ่มมองกระจก “ผมมีแค่นี้แหละ อย่าบ่นนะ” ก่อนที่เขาจะเปิดประตูเตรียมออกนอกห้องไป
หญิงสาวลุกขึ้นใส่ผ้าขนหนูแล้วไปจับมือผู้ชายคนนั้นไว้ “อย่ามาโกงฉันนะ ตอนแรกเราคุยกันว่า 1,500 นะ”
ชายหนุ่ม “ก็กูมีแค่นี้จะอะไรนักหนาวะ”
หญิงสาว “นางตั้งใจจะโกงฉันั้แ่แรกนิ โคตรไร้ศักดิ์ศรีเลย”
ชายหนุ่มง่างมือตบหน้าเธออย่างแรงแล้วพลักเธอให้ล้มลงไป “กระหรี่อย่างมึงอย่ามาพูดว่ากูไร้ศักดิ์ศรีนะ ไม่พอใจก็ไปแจ้งตำรวจสิ เอ๋แต่ลืมไป กระหรี่ขายตัวอย่างมึงมันผิดกฎหมายนิ”
ชายหนุ่มเดินหนีไปโดยไม่สนใจนาง
หญิงสาวกัดฟันและหมัดแน่นก่อนจะคลายออกแล้วลุกขึ้นไปอาบน้ำอย่างกับมันเป็เื่ที่เธอเจอมาบ่อย
หญิงสาวแต่งหน้าปิดรอยแดงที่พึ่งโดนตบใส่เสื้อผ้าแล้วออกจากที่นี้ไป
นางเดินไปร้านเค้กเล็ก ๆ แห่งหนึ่งซื้อเค้กสตอเบอรี่แลพตุ๊กตาหมีน้อยน่ารัก “โรสจะชอบไหมนะ”
นางกลับไปยังอพาร์ทเม้นท์ห้องพักถูก ๆ เมื่อถึงหน้าห้องน้างเคาะประตู พี่เลี้ยงเด็กเปิดมาต้อนรับ
พี่เลี้ยงเด็ก “คุณมาเกินเวลานะ ฉันจะคิดเงินในเวลาที่เกินด้วย”
หญิงสาว “ขอโทษนะ พอดีติดธุระนิดหน่อย”
พี่เลี้ยงเด็กเดินออกจากห้องไป ทันใดนั้นหญิงสาวตัวเล็กน่ารักวิ่งออกมา
โรส “เย้ แม่จ๋ากลับมาแล้ว”
หญิงสาว “โรส วันนี้ตั้งใจเรียนใช่ไหม”
โรส “คะแม่ วิชาเลขหนูสอบได้เยอะที่สุดด้วย”
หญิงสาว “เก่งมากลูกแม่ ลูกรู้ไหมเอ่ยวันนี้วันอะไร”
โรส “วันเกิดอายุ 6 ขวบของหนู”
หญิงสาว “เก่งมาก แม่มีของขวัญด้วย ดูนี้สิ ตุ๊กตาน้องหมีที่ลูกอยากได้ไง”
โรส “เย้น้องหมี”
หญิงสาว “แม่ซื้อเค้กมาด้วย มากินด้วยกันนะ”
โรส “เย้ เค้กหวาน ๆ”
หญิงสาวกินเค้กกับลูกแบ่งกันป้อนอยากสนุกสนาน
ห้องเล็ก ๆ ที่ไม่ได้หรูหราอะไร แต่กลับเต็มไปด้วยความอบอุ่นของสองแม่ลูก
หลังจากนั้นหญิงสาวนอนกอดลูกอย่างอบอุ่นในอ้อมแขย
โรส “แม่คะ พรุ่งนี้หนูขอกินเค้กนั้นอีกได้ไหม”
หญิงสาว “แม่ขอเป็สัปดาห์หน้าได้ไหม”
โรส “ทำไมเหรอคะแม่ กูหนูอยากกินอีกนิ”
หญิงสาวกอดลูกน้ำตาไหล “แม่ขอโทษนะลูก ่นี้แม่ไม่ค่อยมีเงินนะ แต่สัปดาห์หน้าแม่จะซื้อให้ลูกแน่นอน แม่ขอโทษ”
โรสกอดแม่แล้วเช็ดน้ำตาให้ “แม่จ๋าโอ๋ ๆ ไม่เป็ไรคะแม่ โรสไม่อยากกินแล้ว แม่อย่าร้องไห้นะ”
หญิงสาวยิ้มให้ลูก “ลูกนี้น่ารักจังเลยนะ”
โรส “ก็เพราะมีแม่จ๋าคอนสั่งสอนไง”
หญิงสาว “โรส ตอนนี้ลูกก็ 6 ขวบแล้ว แม่นะ อยากให้ลูกตั้งใจเรียนให้เก่ง ๆ จะได้ทำงานให้บริษัทที่ใหญ่โต แม่ไม่อยากให้ลูกต้องมาผิดพลาดแบบแม่เลย แม่มันเป็แม่ที่แย่ ดันทำตัวเหลวไหลท้องกับใครก็ไม่รู้ แม่มันแย่ที่สุด ที่ต้องให้ลูกเกิดมาโดยไม่มีพ่อ”
โรสกอดแม่เบา ๆ “แม่ไม่ได้แย่เลย แม่เป็แม่ที่ดีที่สุดในโลกเลย โรสไม่ได้้าพ่อเลย โรส้าแค่แม่ โรสสัญญาว่าจะเรียนให้เก่ง อนาคตโรสจะได้ทำงานกับบริษัทใหญ่ ๆ ให้ได้ โรสรักแม่ที่สุด”
หญิงสาว “แม่เองก็รักลูกที่สุดเหมือนกัน”
เช้าวันต่อมา
หญิงสาวไปส่งโรสที่โรงเรียน “ตั้งใจเรียนนะดอกไม้ของแม่”
โรส “คะแม่”
ครูคนหนึ่งเดินมาหาหญิงสาว “คุณคือแม่ของน้องโรสใช่ไหมคะ”
หญิงสาว “ใช่คะ มีอะไรเหรอคะ หรือลูกฉันก่อเื่อะไรไว้”
ครู “ป่าวคะไม่ใช่เลย โรสนะเป็เด็กดีขยันและเก่งมาก คือผลคะแนนสอบออกมาดีเกินเด็กคนอื่นไปมากเลย ขอชมคุณแม่เลยว่าเลี้ยงดูมาดีมากจริง ๆ”
หญิงสาว “คะ ได้ยินแบบนี้สบายใจมากเลยคะ”
ครู “ในฐานะครูฉันอยากเห็นโรสเติบโตเป็เด็กที่มีอนาคตไกลจริง ๆ โรงเรียนวัดแบบนี้คงผลักดันนางได้ไม่ถึงขีดสุดแน่ ดิฉันแนะนำให้คุณแม่ส่งโรสไปเรียนโรงเรียนอินเตอร์นะคะ โรสจะได้เจอเพื่อนที่เก่ง ๆ ด้วยกันแล้วผลักดันกันให้ถึงขีดสุดคะ”
หญิงสาว “ขอบคุณที่แนะนำนะคะ”
ครู “อย่าทิ้งลูกไว้ในที่ที่ผลักดันนางถึงสุดไม่ได้เลย”
หญิงสาวนั่งลงใต้ต้นไม้ร่ม ๆ หยิบโทรศัพท์มาหาข้อมูลของโรงเรียนอินเตอร์ที่ครูสาวคนนั้นแนะนำ “โอ้ ค่าเทอมแพงกว่าค่าเช้าห้องทั้งปีเลยนะ”
หญิงสาวถอนหายใจ “ฉันมันเป็แม่ที่ไม่ได้เื่เลย”
ทันใดนั้นใบกระดาษปล่อยเงินกู้ลอยมา “กู้เงินเหรอ นี้แหละเพื่ออนาคตของโรส”
หลังจากวันนั้น โรสได้เข้าเรียนโรงเรียนอินเตอร์
หญิงสาวมีความสุขที่ได้เห็นลูกสาวใส่ชุดสวย ๆ และได้เข้าไปอยู่ในสังคมผู้ดี
โรสนั้นตั้งใจเรียนอย่างดี เลิกเรียนก็มาเล่นสนุกกับแม่ ผลัดกันหยอกล้อ ช่วยกันทำอาหาร และนอนกอดกันทุกคืน
12 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 (ค.ศ. 2022)
โรสหลังเลิกเรียนเดินกลับห้องพักอย่างร่าเริง ในมือถือถุงเค้กไว้ “วันนี้ก็วันเกิด อายุ 13”
โรสไปถึงห้องในห้องเติมไปด้วยลูกโป่ง หญิงสาวจุดพรุวันเกิดมาโรสเข้ามา
หญิงสาว “สุขสันต์วันเกิดอายุ 13 ขวบน้องโรสของแม่”
โรสวิ่งเข้าไปกอดแม่ “เย้ แม่ไม่ลืมวันเกิดหนู”
หญิงสาว “แม่เคยลืมด้วยเหรอ นิแม่ซื้อเค้กที่ลูกชอบมาให้ด้วย”
โรส “แต่แม่หนูเห็นราคาแล้วมันแพงนะ ตอนนี้หนูโตแล้ว แม่ไม่ต้องซื้อเค้กแพง ๆ แบบนี้ให้หนูตลอดก็ได้นะ”
หญิงสาว “พูดอะไรนะลูก ลูกพึ่งแค่ 13 ขวบเอง แต่ไม่ว่าโรสจะโตขนาดไหนก็ยังเป็เด็กน่ารักในสายตาแม่อยู่”
หลักจากนั้นทั้งคู่ก็แบ่งเค้กกัน โรสกับแม่ผลัดกันป้อนเหมือนทุกปี หลังกินเสร็จทั้งคู่ก็ฝึกเต้นด้วยกันอย่างสนุกสนาน ถึงแม้โรสจะเขิน ๆ
แต่แล้ว จู่ ๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้น
หญิงสาวเดินไปเปิด “คร้า ๆ มาแล้วคร้า”
ชายร่างใหญ่ 3 คนเดินเข้ามาล้อมนางไว้
ชาย A “อีกระหรี่ มึงไม่จ่ายหนี้ตามเวลานะ นี้มันเลยไป 2 งวดแล้ว”
หญิงสาว “วันก่อนนายก็ใช้ร่างกายฉันแทนแล้วนะ”
ชาย A “นั้นมันแทนได้แค่งวดเดียว มึงค้างอยู่ 3 งวด กูลดให้เหลือ 2 แล้วไง”
พวกนี้คือแก๊งปล่อยเงินกู้ที่หญิงสาวไปกู้ไว้เพื่อส่งโรสเรียนโรงเรียนอินเตอร์
หญิงสาว “ฉันขออีกสัก 3 วันได้ไหม ฉันสัญญาจะหามาจ่ายให้”
ชาย B “พวกเราใช้ร่างกายมัดแล้วลดให้สักงวดได้ไหมลูกพี่”
ชาย A “ไม่เอาไว้เว้ย กูลองแค่ครั้งเดียวก็พอแล้ว กูบอกมึงแล้วนะว่าถ้ามึงไม่จ่ายกูจะมาทวงถึงห้องแล้วเอาลูกมึงไปขาย”
หญิงสาว “ไม่อย่ายุ่งกับโรสนะ”
ชาย C เดินไปอุ้มโรส
โรสเริ่มหวาดกลัว “แม่คะ”
หญิงสาวเข้าไปแย่งโรสจากชายคนนั้นแต่นางสู้แรงไม่ไหวเลยกัดเขาไป
ชาย C สะบัดมือจนร่างหญิงสาวชนข้าวของกระจัดกระจาย
โรสร้องไห้ “แม่”
ชาย C อุ้มโรสไป
หญิงสาวหยิบมีดแล้วพุ่งไปจะแทงชายคนนั้น
แต่ชาย A ถีบนางจนกระเดนไปชนทีวีล้มลงแตก เศษหน้าจอที่แตกบาดแขนหญิงสาวจนเืไหล
หญิงสาวไม่ยอมกำมีดแน่นหวังจะช่วยลูกให้ได้พุ่งไปที่ชาย A
แต่แล้วชาย B หยิบเก้าอี้ฟาดหัวนางอย่างแรง จนนางล้มลงยืนแทบไม่ไหว เืไหลจากศีรษะ
นางพยายามยืนขึ้นแต่ร่างกายไม่ขยับ เืค่อย ๆ ไหลจากศีรษะและแขนที่โดนกระจกบาด สายตานางเริ่มเบลอจากการเสียเื
ชาย C อุ้มโรสไปต่อหน้านาง หญิงสาวเอื่อมมือไปก่อนจะสิ้นใจในที่สุด
จากนั้นแก๊งปล่อยเงินกู้วกมันได้จึงจับตัวโรสไปขายให้กับกลุ่มค้ามนุษย์
โรสถูกบังคับให้ขายตัวและใช้ร่างกายของเธอเพื่อทำเงินให้กับพวกค้ามนุษย์ เธอต้องเผชิญกับความเ็ปจากการขืนใจที่ไม่รู้จบ
พวกมันจับโรสสักรอยเพื่อทำให้โรสดูยั่วยวนยิ่งขึ้น เหมือนทำให้สินค้าสวยขึ้น
สิ่งที่เธอคิดในเวลานั้น “คิดถึงแม่ที่สุด”
โรสพยายามขอร้องพวกมันให้ปล่อยตัวไป นางสัญญาว่าจะกลับมา ขอแค่อยากเจอแม่
พวกมันกลับหัวเราะแล้วบอกว่าความนางไป “ไอกระหรี่ แม่ของแกมันตายไปั้แ่วันที่แกถูกเอาตัวมาแล้ว”
โรสช็อกไปนิดหน่อย ที่จริงนางรู้มาั้แ่วันนั้นแล้ว แต่นางค่ไม่อยากเชื่อ จากความกลัวเปลี่ยนเป็ไฟแค้นเริ่มก่อกำเนิดในใจโรส “ผู้ชายคือพวกสารเลว” เธออยากจะฆ่าพวกมันเ่าั้ แต่กลับไม่มีทางสู้เลย
จนกระทั่งวันหนึ่ง พวกลัทธิแปลก ๆ เขามาซื้อโรสจากพวกค้ามนุษย์แบบขาดในราคาสูง พวกเขาซื้อตัวเธอเพื่อใช้ในพิธีกรรมบูชาปีศาจ
ในสถานที่รกร้าง พวกมันวางเธอไว้ที่วงแหวน แล้วรุมข่มขืนเธออย่างโหดร้าย คนแล้วคนเล้าจนเธอรู้สึกสิ้นหวังสุดขีด
ในขณะที่ความรู้สึกหมดหวังและร่างกายที่แทบไร้เรี่ยวแรง พิธีกรรมบูชาปีศาจเริ่มขึ้น
ใน่ที่โรสหมดสติไป เธอหลุดเข้าไปในความว่างเปล่าสีดำ มิติของจิต
เสียงปริศนา “น่าสมเพชยิ่งนัก แกมันแค่นางโสเภณีที่ถูกใช้แล้วทิ้ง”
โรส “เสียงใครนะ”
เสียงปริศนา “พวกมันบูชาแกให้ข้า เพราะพวกมันรู้ว่าข้าชอบอะไร ผู้หญิงทราม ๆ แบบแกข้าชอบที่สุดเลย”
โรส “ที่นี้ที่ไหน ฉันตายแล้วเหรอ”
เสียงปริศนา “ตอนนี้แกยังมีชีวิตอยู่ แต่ชีวิตของแกมีข้าเป็เ้าของแล้ว แกคือทาสของข้า”
โรส “ทาสเหรอ แล้วแกเป็ใคร”
เสียงปริศนา “ข้ามีหลายชื่อหลายนาม ข้าคือหนึ่งในปีศาจมหาบาป 7 ประการ จะเรียกข้าว่าอัสโมดัสก็ได้”
โรส “แล้วฉันต้องทำยัง ต้องรับใช้แกไปตลอดชีวิตเหรอ”
อัสโมดัส “ข้าเห็นเปลวไฟแห่งความแค้นในตัวใจ มันลุกโชนจนแทบจะะเิออกมา”
โรส “ฉันอยากจะฆ่าพวกมัน ไอพวกเลวที่ทำเื่ไม่ดีกับแม่ฉัน ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อฆ่าพวกมัน”
อัสโมดัส “ข้ามีทางเลือกให้เ้า 2 ทาง ทางแรก ไปเป็ทาสกามให้ข้าในนรก ทางที่สอง ข้าจะมอบพลังมืดให้เ้าแล้วปล่อยเ้าให้อยู่โลกมนุษย์ต่อไป เ้าจะเอาพลังนั้นไปล้างแค้นหรือฆ่าใครฉันไม่สน แต่มีข้อแม้ เ้าจะต้องมีเซ็กทำเื่ราคะทุกวัน หากวันไหนเ้าไม่ทำ เ้าจะตายทันที”
โรส “เอาสิ ฉันชินแล้ว”
โรสตื่นขึ้นมากลางวงแหวนในสภาพเปลือย พร้อมพลังใหม่ที่เธอได้รับมา พลังมืด
โรส “ความฝันหรอกเหรอ”
เสียงกระซิบของอัสโมดัส “ไม่ ไม่ใช่ความฝัน เ้านะมีพลังมืดในตัวแล้ว การใช้พลังเ้าคงต้องไปเรียนรู้เอาเอง แต่ข้าจะบอกไว้อย่างนึง หากผู้ชายคนไหนมีเซ็กกับเ้า มันจะกลายเป็ทาสของเ้าทำทุกอย่างที่เ้าสั่ง”
โรส “ทำไมต้องเป็พลังแบบนี้ด้วย”
เสียงกระซิบของอัสโมดัส “เพราะข้าคือาาแห่งราคะยังไงละ และผู้หญิงทราม ๆ คือสิ่งที่ข้าโปรดปรานมาก”
โรสลุกขึ้นคุมผ้าให้ร่างกายแล้วเดินหน้าไป พวกลัทธิที่เห็นโรสได้สติกลับมาพวกมันรู้ว่าปีศาจที่พวกมันบูชาส่งโรสกลับมาจึงปล่อยและก้มหน้าบูชาโรส
โรสกลับไปที่แก๊งค้ามนุษย์แล้วถอดผ้าคลุมโชว์ร่างเปลือยใส่พวกมัน เมื่อพวกมันเห็นร่างเปลือยนางก็พากันเข้ามารุมร่างกายนาง คนแล้วคนเล่า โรสนั้นยิ้มให้พวกมัน ปรนนิบัติให้พวกมันเต็มที่ จนกระทั่งนางคิดว่าได้กับทั้งแก๊งค้ามนุษย์แล้ว
โรสหัวเราะมาเบา ๆ จนพวกมันงง “พวกแกมันน่าสมเพช ไอพวกผู้ชายที่หื่นกระหาย ไอพวกผู้ชายชั้นต่ำ พวกแกไม่สงสัยบ้างเลยเหรอทำไมวันนี้ฉันถึงยอมพวกแกง่าย ๆ คอยปรนนิบัติให้พวกแกมีความสุข”
อันธพาล “มึงไปให้พ้นเลยไปอีกระหรี่”
โรส “กระหรี่เหรอ กล้ามาเรียกนายหญิงอย่าข้าแบบนั้นเหรอ”
อันธพาล “เห้อ นายหญิง นี้โดนเสียบจนบ้าไปแล้วรึไง”
โรส “ฆ่ามัน”
ทันใดนั้นอันธพาล 20 กว่าคนพุ่งไปฆ่าชายคนนั้นฉีกปากฉีกเนื้อของเขาจนตายในไม่ช้า
โรส “ยี้สยองจัง จะเอาไงกับพวกที่เหลือดีนะ วันนี้เหนื่อยจังี้เีคิดละ ไปตายกันให้หมดซะ”
ทันใดนั้นพวกมันก็เริ่มฆ่าตัวตายกัน บางคนหยิบปืนมายิงตัวตาย บางคนเอาปิดปาดคอตัวเอง บางคนวิ่งขึ้นที่สูงแล้วะโลงมา บางคนวื่งตัดหน้าให้รถชน จนพวกมันตายหมดทุกคน
โรส “พลังนี้มันสุดยอดไปเลย”
วันต่อมา
โรสไปหาพวกแก๊งปล่อยเงินกู้เริ่มอ่อยพวกมัน ปล่อยร่างกายให้พวกมันได้ใช้อย่างสนุกกัน
โรส “เป็ไงหนุ่ม ๆ สบายตัวกันไหม”
ชาย A “ไอลูกกระหรี่นี้โตมาเป็กระหรี่เหมือนแม่มันเลยวะ”
โรสเดินไปเตะปากมัน
ชาย A “นี้มึงกล้าเหรอ”
โรส “ขอโทษแม่ฉันมาเดี๋ยวนี้”
ชาย A พูดไปโดยไม่ขัดขืนเขาโดนพลังมืดของโรสแล้ว “ขอโทษครับ ผมมันปากหมาจริง ๆ”
โรส “ดี แต่ฉันมาที่นี้เพราะ้ามาฆ่าพวกแกแก้แค้นให้แม่ั้แ่แรกแล้ว ฉันจำได้ว่าแกถีบแม่ฉัน ไปหยิบมีดมาตัดขาตัวเอง”
ชาย A “รับทราบครับ”
โรสนางมองมาที่ชาย B “แกเอาเก้าอี้ฟาดหัวแม่ฉัน ที่นี้แกไปเอาเก้าอี้ฟาดหัวตัวเองจนกว่าจะตาย ไป”
ชาย B “รับทราบคับ”
โรสนางมองมาที่ชาย C “แกใช้สองมือนั้นอุ้มพรากฉันไปจากแม่ แกวิ่งไปที่โรงงานข้าง ๆ ใส่มือทั้งสองเข้าไปในเครื่องบดไม้ แล้วปล่อยให้มันบดแกไปทั้งร่างเลย ไป”
จากนั้นพวกมันก็ทำตามที่นางสั่งจนชาย B กับ C เสียชีวิตไป
ชาย A “นายหญิงครับขาผมขาดแล้ว ผมเจ็บปากเลย ทรมานมาก”
โรส “ขยะอย่างแกมาขอให้ฉันสงสารเหรอ ฉันจำได้ว่าแกเคยพูดว่ามันฉันมันเป็นางกระหรี่ ปากแกนี้มันหมาจริง ๆ ไปทุบแก้วให้แตกแล้วเคี้ยวเศษแก้วนั้นในปากจนกว่าแกจะตาย ไป”
ชาย A คลานไปทำตามที่โรสสั่ง
โรส “ยี้สยอง พอแล้ว หยิบมีดมาปาดแขนตัวเองให้เสียเืตายดีกว่า”
ชาย A พูดว่ารับทราบคับโดยเสียงแปลก ๆ เพราะปากเป็รูและลิ้นที่มีเศษแก้วปักอยู่ “ระ ซา คะรบ”
โรสนั่งดูมันเสียเืจนตายก่อนจะค่อย ๆ ลุกออกมา
พ.ศ. 2567 (ค.ศ. 2024)
โรสนั้นรับงานเป็โสเภณีเพราะไม่ได้เรียนจนจบ
โรสถอนหายใจ “วันนี้มีแต่พวกผู้ชายงี่เง่า”
โรสไถฟีดโซเชียลจนเจอกับโพสต์หนึ่ง “ห้องนี้ผีดุเหรอ”
ภาพในโพสต์เท่าให้โรสคุ้นตา และหมายเลขห้องก็ยืนยัน “นี้มันห้องสมัยฉันอยู่กับแม่นิ”
โรสเดินไปตามเส้นทางที่มืดมีไฟสลัว “คิดถึงแม่จังเลย”
โรสไปที่อพาร์ทเม้นท์เก่า ๆ ไปยืนหน้าห้องที่เคยอยู่กับแม่
หญิงสาวในชุดแม่ชีขาวดำไม้กางแขนกลับหัวโผล่มา “จะเข้าไปจริง ๆ เหรอ ในนั้นผีดุนะ”
โรส “แม่ชีคริสต์เหรอ ไปให้พ้นเลย”
หญิงสาว “สวัสดีฉันชื่อนีร์วานานะ”
โรส “ไม่ได้ถามสักหน่อย”
นีร์วานา “ห้องนี้มันล็อคนะ ถ้าเธอพังประตูละก็เสียงมันจะดังจนตำรวจมาแน่”
โรส “ฉันขอได้ไหม กุญแกนั้น”
นีร์วานา “ทำไมละ ในห้องนี้มันมีอะไรอยู่ ทำไมถึงต้องอยากเข้าไปละ แล้วพลังมืดในตัวเธอได้มาจากไหน ตอบคำถามฉัน แล้วฉันจะให้เธอไป”
โรส “นี้เธอรู้เื่พลังมืดฉันได้ไง”
นีร์วานา “ฉันเองก็มีอยู่เหมือนกัน”
โรส “จากปีศาจเหรอ”
นีร์วานา “ไม่ ฉันมีมาั้แ่เกิด แต่เธอได้มาจากปีศาจสินะ”
โรส “ฉันขอกุญแจได้รึยัง”
นีร์วานา “จะเข้าไปปราบผีในห้องนี้เหรอ ได้ข่าวมาว่าเป็ผีแม่ที่คร่ำครวญถึงลูกสาวนะ”
โรส “จริงเหรอ งั้นแสดงว่า ได้โปรดส่งกุญแจให้ฉัน ฉันขอร้อง ฉันต้องเจอนาง”
นีร์วานา “ทำไมละ”
โรสน้ำตาไหล “นั้นแม่ฉันเอง”
นีร์วานา “อย่างนั้นเองเหรอ แสดงว่าเธอคือคนที่ฉันตามหาสินะ เด็กสาวที่ฆ่าพวกแก๊งค้ามนุษย์พวกนั้น พลังมืดที่ฆ่าพวกนั้นคือเธอเอง”
โรส “เธอจะส่งฉันให้ตำรวจเหรอ แต่ฉันขอพบแม่ก่อนได้ไหม”
นีร์วานา “ไม่ ฉันไม่ทำแบบนั้น ฉันแค่จะเสนองานให้เธอ นายหญิงท่านเคนเนดี้รองหัวหน้าแห่งอิลลูมินาติ นาง้าสร้างกลุ่มคนที่จะคอยทำงานให้เธอในประเทศแห่งนี้ ฉันเลยอยากได้เธอมาเป็เป็หนึ่งในดอกใบของบุษบาทมิฬ”
โรส “อิลลูมินาติเหรอ เป็บริษัทที่ใหญ่โตไหม”
นีร์วานา “ใหญ่โตเหรอ ระดับโลกเลยละ”
โรส “แต่ฉันควบคุมพลังมืดไม่เก่งหรอกนะ”
นีร์วานา “ฉันเองก็เหมือนกัน แต่ฉันจะสอนเท่าที่ฉันรู้ให้เธอ”
โรส “งั้นก็ได้ ฉันจะเข้าเป็หนึ่งในบุษบาทมิฬของอิลลูมินาติ แต่ฉันขอกุญแจนั้นก่อนได้ไหม”
นีร์วานายืนกุญแจให้ “เอาไปสิ”
โรสเข้าไปในห้องนั้น “คิดถึงจัง”
ทันใดนั้นข้าวของเริ่มกระจัดกระจายเอง เหมือนมีพลังงานบางอย่าง เก้าอี้ตัวหนึ่งลอยมาหาโรส
โรสยืนแล้วพูดนิ่ง ๆ โดยไม่กลัว “แม่”
ทันใดนั้นเก้าอี้ร่วงลง ิญญาหญิงสาวค่อย ๆ โผล่มาจาง ๆ
ิญญาหญิงสาวน้ำตาไหล “โรส นี้โรสเหรอ โรสลูกแม่ โตเป็สาวแล้ว”
โรสเองก็น้ำตาไหล “แม่จ๋า หนูคิดถึงแม่มากเลย”
ิญญาหญิงสาวเข้ากอดโรส “แม่เองก็คิดถึงลูกมาก พวกมันทำอะไรลูกไหม ลูกสบายดีไหม”
โรส “หนูสบายดีแม่ หนูฆ่าพวกมันหมดแล้ว ฆ่าหมดทุกคนเลย หนูกลัวมากเลยแม่”
ิญญาหญิงสาว “โอ๋ ๆ ลูกแม่ ไม่เป็ไรแล้วใช่ไหม ลูกปลอดภัยก็ดีที่สุดแล้ว”
โรส “แม่ หนูทำตามสัญญาของแม่ได้แล้วนะ หนูพึ่งได้เงินเมื่อกี้เอง หนูได้งานกับบริษัทระดับโลกเลยนะ”
ิญญาหญิงสาว “ลูกแม่เก่งที่สุดเลย แม่ภูมิใจมากเลยละ”
โรส “แม่ หนูไม่อยากให้แม่ตายเลย”
ิญญาหญิงสาว “ไม่เป็ละนะลูก ที่ิญญาแม่ยังอยู่ที่นี้เพราะแม่เป็ห่วงลูก ตอนนี้แม่โล่งใจแล้ว”
โรส “หนูรักแม่นะ ที่สุดในโลกเลย”
ิญญาหญิงสาว “แม่ก็รักลูกที่สุดในโลกเหมือนกัน ได้เวลาที่แม่ต้องไปแล้ว ลาก่อนนะโรส”
ิญญาเปล่งแสงสีทองแล้วค่อย ๆ หายไป
นีร์วานา “นางจะรอเธออยู่บน์”
โรส “สบายใจขึ้นเยอะเลย อย่างน้อยก็ได้ลากับแม่แล้ว”
นีร์วานา “นายท่านเคนเนดี้ต้องดีใจมากแน่ที่ได้เธอมาทำงานให้”
หลังจากนั้นโรสเข้าร่วมกับอิลลูมินาติในหน่วยบุษบาทมิฬ และเธอได้รับโค้ด เนมว่า กุหลาบดำ
4K
