บทที่ 39 เฉียวอวี้เหอตื่นตระหนก (รีไรต์)
ภายในห้องโถงเต็มไปด้วยเสียงเซ็งแซ่ ผู้ชมต่างพากันยืดคอเพื่อดูกล่องเหล็กอันนั้น
เสิ่นชิงผายมือให้เหล่าสตรีมเมอร์หลายคนซูมกล้องเข้าไปใกล้ เพื่อให้ผู้ชมในไลฟ์ได้เห็นอย่างชัดเจน
เสิ่นชิงหยิบกระดาษแข็งหนาออกมาปึกหนึ่งก่อน นั่นคือบันทึกการบริจาคเลือดของเธอตั้งแต่อายุ 5 ขวบถึง 21 ปี ทุกครั้งจะมีการบันทึกเวลา และปริมาณเลือดอย่างละเอียด
จากนั้น เสิ่นชิงก็หยิบรายงานผลการตรวจโรคโลหิตจางชนิดรีเจเนอเรทีฟของคุณปู่ออกมา
เสิ่นชิงสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเล่าเรื่องราวในอดีตที่ถูกปกปิดมานานอย่างใจเย็น
“เพราะฉันมีกรุ๊ปเลือดหายาก ฉันจึงถูกเฉียวเฟิงกับภรรยาสลับตัวตั้งแต่อายุ 5 ขวบ ฉันเริ่มบริจาคเลือดให้คุณปู่ กลายเป็นเครื่องมือในการเอาใจคุณปู่ และการแย่งชิงทรัพย์สมบัติของพวกเขา
หลังจากที่สามีภรรยาคู่นั้นพาฉันกลับบ้าน พวกเขาก็โยนฉันให้พี่เลี้ยงดูแล ไม่สนใจไยดีแม้แต่น้อย มีเพียงตอนที่พาฉันไปเจาะเลือดเท่านั้น ที่พวกเขาจะแสดงความเป็นห่วงเป็นใย
พอคุณปู่สิ้นใจ พวกเขาก็ไล่ฉันออกจากตระกูลเฉียว รับลูกสาวแท้ ๆ กลับเข้าไป แถมยังใส่ร้ายเรื่องว่าแม่ของฉันเป็นคนสลับตัวเด็ก”
ตอนเล่าถึงเรื่องราวอันแสนเศร้านี้ เสียงของเสิ่นชิงเรียบเฉย แต่ผู้คนกลับสัมผัสได้ถึงความโศกเศร้าที่แฝงอยู่ภายใน
ทุกคนได้ยินแล้วก็ถึงกับตกตะลึง ปากอ้าค้างด้วยความประหลาดใจ ที่แท้เบื้องหลังเรื่องราวการสลับตัวของลูกสาวตระกูลเฉียวยังมีความลับซ่อนอยู่อีกมากมายขนาดนี้
ภายในช่องไลฟ์ แฟนคลับของเสิ่นชิงต่างพากันน้ำตาคลอ
ช่องแชต : พระเจ้า! อายุ 5 ขวบก็ต้องบริจาคเลือดแล้วเหรอ? พวกเขายังเป็นคนอยู่ไหม?
ช่องแชต : นี่มันขูดรีดชัด ๆ รูขุมขนของนายทุนล้วนชุ่มโชกไปด้วยเลือด!
ช่องแชต : ฮือ ๆ พี่สาวต้องเผชิญกับความทุกข์ยากขนาดนี้ เสียดายที่ไม่ได้ติดตามเธอตั้งแต่เนิ่น ๆ!
ช่องแชต : ฟังแล้วปวดหัวใจจัง ถ้าใครมาทำกับลูกฉันแบบนี้ ฉันจะทุบหัวมันให้แหลกคามือเลย!
ช่องแชต : บ้ามาก เฉียวเฟิงกับเมียนี่สมควรตายจริง ๆ! สกปรก น่ารังเกียจ ชั่วช้า ไร้ยางอาย! จะไม่ซื้อเสื้อผ้าและเครื่องประดับของแบรนด์พวกเขาอีกแล้ว!
หลินฉู่ฉีที่อยู่ด้านข้างก็ได้ยินจนอึ้งไปเช่นกัน เขาหันไปมองเสิ่นชิง ดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจ
เรื่องอื้อฉาวในครอบครัวถูกเปิดเผย เฉียวเทียนเอินรู้สึกอับอายจนแทบไม่กล้าเงยหน้า ปลายหูเขาแดงก่ำด้วยความละอายใจ
ท่ามกลางเสียงด่าทอประณามเฉียวเฟิงและภรรยา ก็มีเสียงตั้งคำถามดังขึ้น
พนักงานคนหนึ่งก้าวออกมาจากแถวแล้วถามเสิ่นชิงว่า “คุณบอกว่าสามีภรรยาตระกูลเฉียวสลับตัวคุณ คุณมีหลักฐานไหม อย่าบอกนะว่าที่พูดเรื่องขึ้นมาเพื่อเรียกคะแนนความสงสาร”
พนักงานอีกคนเสริมว่า “ใช่ ๆ ฉันเคยเจอพ่อแม่ของท่านประธาน พวกเขาดูใจดีมาก จะทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไง”
“เหอะ...”
เสิ่นชิงมองพนักงานที่ยังคงปกป้องสามีภรรยาตระกูลเฉียว เธอหัวเราะเย็นชา ก่อนจะหยิบเทปบันทึกภาพและคำให้การเป็นลายลักษณ์อักษรออกมาจากกล่อง
เทปบันทึกภาพนั้นค่อนข้างเก่า ภาพเบลอเล็กน้อย แต่ทุกคนก็ยังพอแยกแยะออกว่าชายในภาพคือเฉียวเฟิงตอนหนุ่ม
ในคลิปนั้น เฉียวเฟิงขอให้พยาบาลสลับใบเกิด แล้วอุ้มเด็กผู้หญิงที่มีเลือดกรุ๊ปหายากคนนั้นมาให้เขา
ส่วนคำให้การเป็นลายลักษณ์อักษรในมือของเสิ่นชิง ก็มาจากพยาบาลคนนั้นมอบให้ด้วยตัวเอง
หลักฐานเหล่านี้เป็นสิ่งที่เสิ่นชิงรวบรวมไว้หลังจากที่เรื่องราวการสลับตัวลูกสาวถูกเปิดเผย ต่อมาเฉียวเทียนเอินก็ช่วยเธอหาหลักฐานเพิ่มเติม
สุดท้าย เสิ่นชิงก็หยิบรูปถ่ายสองรูปที่สามีภรรยาตระกูลเฉียวกำลังจัดงานวันเกิดให้เฉียวอวี้เหอที่อเมริกา
ในรูป เฉียวอวี้เหอสวมชุดราวกับเจ้าหญิง ทั้งพ่อและแม่ต่างมองเธอด้วยความรักใคร่
เสิ่นชิงมองรูปถ่าย ดวงตาพลันร้อนผ่าว ความรู้สึกขมขื่นและโกรธแค้นพลุ่งพล่านขึ้นในใจ
ตอนเด็ก ๆ เธอหวังว่าพ่อกับแม่จะอยู่จัดงานฉลองวันเกิดกับเธอ แต่เฉียวเฟิงกับภรรยากลับบอกเสมอว่างานยุ่ง...
ทุกคนฟังคำบอกเล่าของเสิ่นชิงจบ ต่างตกใจจนพูดไม่ออก
พวกเขาคาดไม่ถึงเลยว่าเบื้องหลังใบหน้าที่ใจดีและอ่อนโยนของเฉียวเฟิงกับภรรยา จะเป็นปีศาจในคราบมนุษย์
เฉียวอวี้เหอที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดผ่านกล้องวงจรปิด ใบหน้าโกรธจัด ดวงตามืดลงอย่างน่ากลัว
ที่เธอเชิญพวกสตรีมเมอร์มาในวันนี้ ตั้งใจจะแฉเรื่องที่เสิ่นชิงขโมยของให้โด่งดังไปทั่วโลกออนไลน์
แต่ไม่นึกเลยว่าแผนจะล้มไม่เป็นท่า แถมยังโดนเสิ่นชิงใช้การไลฟ์เปิดโปงความจริงเรื่องลูกสาวตัวจริงกับตัวปลอมให้ทุกคนรู้
เฉียวอวี้เหอบี้บุหรี่ในมือจนแหลกละเอียด มองเสิ่นชิงด้วยสายตาอาฆาตแค้น “นังคนอกตัญญู! แกมันก็แค่ลูกคนรับใช้ เกิดมาต่ำต้อย ได้อยู่ในบ้านตระกูลเฉียวเป็นคุณหนูมาตั้งยี่สิบปี ควรจะสำนึกบุญคุณพวกเราบ้างสิ!”
ในห้องโถง ชายคนหนึ่งตั้งสติได้ เขาตะโกนถามเสิ่นชิง “อ้าว? ไม่ถูกสิ เรื่องที่เธอถูกใส่ร้าย กับเรื่องที่เฉียวเฟิงและภรรยาสลับตัวลูก มันเกี่ยวข้องกันตรงไหน?”
“จริงด้วย นี่มันคนละเรื่องกัน...” คนอื่น ๆ ก็เริ่มรู้สึกตัว มองเสิ่นชิงด้วยความฉงน
เสิ่นชิงเม้มริมฝีปากเบา ๆ เธอรู้ดีว่าต้องมีคนถามแบบนี้แน่
จากนั้น เเสิ่นชิงก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เปิดไฟล์เสียงที่บันทึกไว้
“...เธอยึดครองทุกอย่าง แย่งตัวตนของฉัน ยึดครองพ่อแม่ของฉัน ฉันไม่ควรเกลียดเธอเหรอ?...”
“...พ่อแม่ของเธอทอดทิ้งลูกสาวของตัวเอง เธอควรจะเกลียดพวกเขาสิ? เธอมีสิทธิ์อะไรมาเกลียดฉัน ทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอมีในตอนนี้ เป็นผลจากการที่สูบเลือดฉันไปทั้งนั้น!...”
“...เธอบ่นอะไร? คนชั้นต่ำอย่างเธอ ใช้เลือดแลกกับความสุขสบายตลอด 20 ปี ก็ถือว่าเป็นกำไรชีวิตแล้ว...”
เสียงในไฟล์ขาด ๆ หาย ๆ บางช่วงก็ฟังไม่ค่อยชัด แต่ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อความเข้าใจของผู้คน
ดังนั้น ชื่อของผู้บงการจึงถูกเปิดเผยออกมาแล้ว
เรื่องทั้งหมดนี้เป็นฝือมือของเฉียวอวี้เหอ เพราะความเกลียดชังที่มีต่อเสิ่นชิง จึงวางแผนใส่ร้ายเพื่อแก้แค้น
เฉียวอวี้เหอเป็นเจ้าของโรงแรมแห่งนี้ มีเพียงเธอเท่านั้นที่สามารถสั่งให้พนักงานทุกคนร่วมมือกันใส่ร้ายเสิ่นชิงได้
ภายในห้องประชุมส่วนตัว เฉียวอวี้เหอลุกยืนขึ้นอย่างกะทันหัน กำหมัดแน่น มองไปที่หน้าจออย่างไม่เชื่อสายตา “ตอนนั้นเธอบันทึกเสียงไว้ด้วยอย่างนั้นเหรอ!”
เฉียวอวี้เหอกลัวจนตื่นตระหนก แบบนี้ทุกคนก็ต้องรู้ว่าเธอเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้แน่
ทันใดนั้น เสิ่นชิงก็เหลือบมองกล้องวงจรปิดด้วยสายตาเย้ยหยัน
เธอรู้ดีว่าเฉียวอวี้เหอไม่ได้หวังดี ไม่มีทางที่จะมาตามนัดโดยที่ไม่ได้เตรียมอะไรไว้ก่อน
ทั้งสองสบตากันผ่านกล้องวงจรปิด
เฉียวอวี้เหอรู้ว่าเสิ่นชิงกำลังมองเธอ และก็รู้เช่นกันว่าเสิ่นชิงกำลังหัวเราะเยาะตัวเอง
ปลายนิ้วเรียวแหลมของเฉียวอวี้เหอกดลึกลงไปในฝ่ามือ ดวงตาฉายแววอาฆาตแค้น “เสิ่นชิง... เธอเจอดีแน่!”
แม้ว่าเฉียวเฟิงและภรรยาจะเดินทางไปทำธุระที่ต่างประเทศ แต่พวกเขาก็ทราบเรื่องที่เสิ่นชิงเปิดโปงความจริงเกี่ยวกับเรื่องการสลับตัวลูกสาวทางอินเทอร์เน็ต
พวกเขาทั้งสองจึงรีบโทรหาเสิ่นชิงและเฉียวเทียนเอินทันที
โทรศัพท์ของทั้งเสิ่นชิงและเฉียวเทียนเอินดังไม่หยุด แต่ไม่มีใครรับสาย เฉียวเฟิงและภรรยาได้แต่นั่งดูผ่านทางไลฟ์ด้วยความร้อนใจ
ความลับถูกเปิดเผย ความจริงเบื้องหลังเรื่องลูกสาวตัวจริงกับตัวปลอมช่างโหดร้ายเย็นชา พวกเศรษฐีทำอะไรก็ไม่ผิดอย่างนั้นเหรอ!
ทันใดนั้น เสียงฮือฮาก็ดังกระหึ่มทั่วบริเวณ ทุกคนต่างหันมาโจมตีเฉียวเฟิงและครอบครัว กล่าวหาว่าพวกเขาเป็นปีศาจในคราบมนุษย์
สตรีมเมอร์คนหนึ่งเดินเข้ามาสัมภาษณ์เสิ่นชิง “คุณเสิ่นชิง ในฐานะที่คุณเป็นผู้เสียหาย คุณจะจัดการกับเรื่องนี้อย่างไรต่อไปครับ?”
ทันทีที่ได้ยินคำถามนี้ หัวใจของเฉียวเฟิงและภรรยาที่กำลังดูผ่านจอ ใจเต้นไม่เป็นจังหวะ พวกเขามองเสิ่นชิงด้วยความกังวล