ชีวิตหลังไร้พรของชามก็ไม่ได้แย่ เธอตั้งอกตั้งใจทำงานจนได้เลื่อยขั้นเป็ผู้จัดการฝ่ายขายแทนคุณแขขวัญ ที่ย้ายไปเป็ผู้จัดการในต่างจังหวัด สำหรับตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการตกเป็ของเพื่อนดาว ส่วนไลลาก็ยังคงเป็แอร์โฮสเตสเหมือนเดิม และอดีตหัวหน้าบ้ากามกับพวกสาวๆ นมโตก็ถูกย้ายไปทำงานที่ต่างจังหวัด
วันหนึ่งเธอตัดสินใจพาแฟนหนุ่มไปเจออาม่าที่บ้าน
“อาม่าอยู่ไหม เปิดประตูให้หน่อย”
“ใครมาเอะอะโวยวายอยู่หน้าบ้าน” ผู้หญิงอายุราว 54ปีสวมเสื้อกันเปื้อนเดินออกมาจากห้องครัว
เมื่อเปิดประตูออกไปก็พบว่า “อ้าว！ม๊ากลับมาั้แ่เมื่อไหร่ ทำไมไม่บอกหนู”
“ชามเองเหรอลูก ม๊าก็อยากจะมาเซอร์ไฟรส์ไง”
“เหอะ ยังดีนะที่ไม่ลืมว่ายังมีลูกคนนี้อยู่”
“โตจนป่านนี้แล้วยังจะมางอลเหมือนเด็กอีก แล้วพ่อหนุ่มรูปหล่อที่ยืนอยู่ด้านหลังเราเป็ใคร”
“แฟนหนูเอง”
“ห๊า ลูกสาวม๊าขายออกแล้วเหรอ”
“อาหลิง ใครมา” อาม่าได้ยินเสียงคุยกันแจ้วๆ ก็เลยเดินออกมาดู
“อาคุณหมอชิน！”
“อาม่า！”
ชามและแม่ของเธอมองหน้ากัน “อาม่ารู้จักหมอชินได้ยังไง”
“ทำไมจะไม่รู้จัก นี้หลานชายเพื่อนของอาม่าที่เสียไป เด็กอ้วนดำที่ชอบเล่นกับอาหมวยตอนเด็กไง จำไม่ได้เหรอ”
ชามพยายามนึกคิดถึงเด็กคนนั้น แต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก จนอาม่าเดินไปหยิบอัลบั้มเก่าๆ เปิดแล้วชี้ให้เธอดู “ก็คนนี้ไงหมอชินตอนเด็กที่ถ่ายรูปคู่ด้วยกันตอนเด็กอยู่ใต้ต้นมะม่วง”
เมื่อชามเห็นรูปก็นึกขึ้นได้ทันที “ไม่อยากเชื่อเด็กอ้วนดำคนนั้นคือหมอชิน”
“ผมเองก็ไม่อยากเชื่อว่าเด็กผมเปียหน้าซาลาเปาก็คือคุณเหมือนกัน ช่างบังเอิญมาก”
อาม่าพูดว่า “มันอาจเป็พรหมลิขิตของเธอสองคนก็ได้”
แม่ของชามพูดเสริมไปว่า “เด็กอ้วนดำคนนั้นโตมาแล้วหล่อขนาดนี้เชียว ช่างต่างกับลูกสาวป้าที่ตอนเด็กน่ารักแต่โตมาช่าง…” เธอพูดไม่ทันจบ หญิงสาวก็พูดแทรกไปว่า “ช่างสวยอะไรปานนี้ใช่ไหมม่าม๊า”
“สวยกะผี”
“อ้าวเป็งั้นไป”
5555555555555
เสียงหัวเราะชอบใจของพวกเขาดังลั่นไปทั้งบ้าน นับจากวันนั้นความรักของเธอและเขา ก็ค่อยๆ ขยับฐานะจากแฟน กลายเป็สามีภรรยาอยู่กินกันจนพวกเขามีลูก และมีหลานตามมา
วันหนึ่งในขณะที่ชามนั่งฟังเพลงอยู่ในสวนหลังบ้าน มีหญิงสาวเดินเข้ามาหาเธอ
“คุณย่าชาม น้ำขิงร้อนๆ มาแล้วค่ะ” หญิงสาวยกน้ำขิงวางบนโต๊ะและเดินไปนั่งอยู่ข้างๆ เธอ
“เดี๋ยวตอนเย็นเฌอรอกินข้าวกับย่าก่อนนะ”
“ได้สิคะ” ในตอนนั้นเองหลานสาวก็เหลือบเห็นกำไลหยกที่ย่าสวมอยู่
“กำไลนั้นสวยจัง”
ชามก้มมองกำไลหยกที่ข้อมือ เธอรู้ได้ทันทีว่าเ้าของคนต่อไปคือหลานคนนี้ของเธอนั้นเอง เธอค่อยๆ เผยรอยยิ้มออกมา
“อยากได้ไหมล่ะ ย่ายกให้”
……
ก็จบไปเรียบร้อยแล้วนะคะ สำเร็จนิยายเื่ขอพรให้เธอรัก มันอาจจะไม่ใช่นิยายที่ดีเยี่ยมเท่าไหร่ แต่สำหรับนุ่นนิ้นเองรู้สึกภูมิใจกับตัวเองมากที่สามารถเขียนนิยายออกมาเป็รูปเป็ร่างได้แบบนี้ มันเป็ความท้าทายมากสำหรับเรา เื่มันอาจจะดูแปกๆ นิดนึงอย่าถือสากันเลยนะคะ 555 สัญญาว่าเื่ต่อไปจะพัฒนาให้มันดีกว่าเดิม ให้สนุกกว่านี้ I promiss มั๊วะๆๆ
15K
