กฤษณ์นั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ในห้องเช่าเล็กๆ ของเขา แต่ความสงบที่เขาคุ้นเคยกลับหายไปในพริบตาขณะที่เขากำลังตรวจสอบรหัสลับในโค้ดของบิทคอยน์ เพียงชั่วครู่หนึ่งหน้าจอคอมพิวเตอร์ของเขาก็เกิดการกระตุกอย่างรุนแรงและข้อความบางอย่างปรากฏขึ้นบนหน้าจอในลักษณะของการเข้ารหัสที่ไม่สามารถถอดได้
ข้อความที่ปรากฏบนหน้าจอ:
“ยินดีต้อนรับสู่โลกดิจิทัล...นี่คือาไซเบอร์!”
ก่อนที่เขาจะทันได้ตั้งตัวหน้าจอก็เปลี่ยนเป็สีดำและเขารู้สึกเหมือนตัวเองถูกดูดเข้าไปในบางอย่างราวกับว่าเขากำลังหลุดเข้าไปในโลกไซเบอร์ที่เต็มไปด้วยโค้ดและข้อมูลที่ไหลวนเวียนอยู่รอบตัวเขา
กฤษณ์พยายามขยับตัวแต่พบว่าเขาไม่สามารถเคลื่อนที่ในที่นี้ได้เขาหมุนตัวไปมา พบว่าเขาถูกล้อมรอบด้วยบล็อกข้อมูลและตัวอักษรที่หมุนวนเป็วงกลมท่ามกลางห้องที่มืดและเต็มไปด้วยรหัสที่กระจัดกระจายบางส่วนของโค้ดเริ่มปรากฏเป็หน้าต่างที่เขาคุ้นเคยกับการทำงานบนคอมพิวเตอร์แต่มันกลับดูเหมือนเป็ของจริงในโลกไซเบอร์
เขาได้ยินเสียงสะท้อนจากรอบตัวเขาหันไปพบกับภาพของชายชุดดำท่ามกลางแสงไฟที่สลัวๆชายคนนั้นยืนอยู่ห่างจากเขาเพียงไม่กี่เมตร
ชายในชุดดำ (เสียงทุ้ม):
“คุณเป็คนที่เก่งในการหาข้อมูลแต่คุณไม่รู้หรอกว่าโลกนี้มันอันตรายแค่ไหน...”
กฤษณ์จ้องมองเขาด้วยความสงสัยรู้สึกถึงการต่อสู้ที่ไม่คาดคิดที่จะเกิดขึ้นในที่นี้
กฤษณ์ (พึมพำ):
“คุณคือใคร?แล้วทำไมคุณถึงดึงผมเข้ามาที่นี่?”
ชายในชุดดำ (หัวเราะเบา ๆ):
“เราคือกลุ่มแฮกเกอร์จากอนาคต...เรามาที่นี่เพื่อขโมยข้อมูลเหรียญลับที่คุณพบในโค้ดบิทคอยน์ข้อมูลที่คุณไม่ควรรู้...”
กฤษณ์รู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่สามารถหนีได้เขาต้องหาวิธีเอาตัวรอดจากสถานการณ์นี้ให้ได้แต่การต่อสู้ในโลกดิจิทัลไม่ใช่เื่ง่ายและการพึ่งพาความรู้ด้านโปรแกรมมิ่งที่เขามีอาจจะไม่เพียงพอ
กฤษณ์ (ตัดสินใจพูด):
“ถ้าคุณมาที่นี่เพื่อขโมยข้อมูลผมคงไม่ยอมให้คุณได้มันไปง่าย ๆ หรอก!”
ทันใดนั้นโลกรอบตัวเขาก็เปลี่ยนแปลงไปอีกครั้ง โค้ดต่าง ๆเริ่มเคลื่อนไหวและเป็เหมือนเขาวงกตที่ซับซ้อนกฤษณ์สามารถเห็นพวกแฮกเกอร์ในชุดดำจำนวนมากล้อมรอบเขาพร้อมกับการโจมตีจากทุกทิศทาง เขาต้องรีบตั้งหลักและหาทางป้องกันตัว
กฤษณ์ (พูดกับตัวเอง):
“นี่ไม่ใช่แค่การต่อสู้ในโลกจริงมันคือการต่อสู้ในระบบดิจิทัล ซึ่งต้องใช้ทั้งทักษะและกลยุทธ์ในการเอาชนะ...”
เขารีบหยิบคีย์บอร์ดขึ้นมาทันทีและพิมพ์โค้ดเพื่อป้องกันการโจมตีจากแฮกเกอร์กลุ่มแฮกเกอร์เริ่มโจมตีด้วยการส่งไวรัสและมัลแวร์เข้ามาในระบบของเขาแต่กฤษณ์ไม่ยอมแพ้ เขาใช้เครื่องมือที่เขาคุ้นเคยจากการพัฒนาโปรแกรมมิ่งมาต่อสู้กับพวกเขา เขาตั้งค่าระบบไฟร์วอลล์และใช้ฟังก์ชันการเข้ารหัสข้อมูลเพื่อป้องกันตัวเองจากการโจมตี
ชายในชุดดำ (พูดขึ้น):
“คุณเก่งแต่เรามีพลังจากอนาคต คุณจะไม่สามารถเอาชนะได้ง่าย ๆ”
กฤษณ์สามารถเห็นไฟล์ข้อมูลทั้งหมดเริ่มรวมตัวกันเหมือนกำลังจะสร้างพลังมหาศาลขึ้นเขารู้ว่าหากเขาไม่หยุดมันเร็ว ๆ นี้ มันจะทำให้เขาหลงทางในโลกไซเบอร์นี้
กฤษณ์ (พูดออกมาอย่างมั่นใจ):
“มันจะไม่ง่ายเหมือนที่คุณคิดผมจะใช้ระบบบล็อกเชนเพื่อรักษาความปลอดภัยของข้อมูลทั้งหมดระบบของคุณไม่ได้แข็งแกร่งเท่าที่คุณคิด!”
เขาพิมพ์คำสั่งไปที่เซิร์ฟเวอร์ดิจิทัลทันทีและในชั่วพริบตา ระบบบล็อกเชนที่เขาสร้างขึ้นเริ่มทำงานป้องกันการโจมตีจากพวกแฮกเกอร์พลังจากอนาคตที่พวกเขาพกพามายังไม่สามารถเจาะเข้าไปได้
กฤษณ์รู้สึกถึงการตอบสนองจากระบบบล็อกเชนที่เขาสร้างขึ้นก่อนที่ชายในชุดดำจะเริ่มถอยกลับอย่างไม่พอใจ
ชายในชุดดำ (พูดด้วยความโมโห):
“คุณคิดว่าคุณจะเอาชนะได้เหรอ?นี่แค่การเริ่มต้น... คุณจะต้องพบกับเราที่แข็งแกร่งขึ้นอีก!”
ทันทีที่เขาพูดจบภาพของชายในชุดดำและกลุ่มแฮกเกอร์ก็เริ่มหายไปจนหมดเหลือเพียงแค่กฤษณ์ที่ยืนอยู่ในโลกไซเบอร์ที่เปลี่ยนเป็ความเงียบสงบเขาพยายามหาทางกลับไปยังโลกจริง ก่อนที่ทุกอย่างจะถูกตัดขาดไป
กฤษณ์ (พูดกับตัวเอง):
“ผมต้องรีบกลับ...นี่คือการต่อสู้ที่อันตรายที่สุดในชีวิตของผม”
เขากดปุ่มปิดระบบและก่อนที่เขาจะรู้ตัวเขากลับมาที่ห้องเช่าเล็ก ๆ ของเขาอีกครั้งทั้งที่หายใจหอบและรู้สึกเหมือนตัวเองรอดมาอย่างหวุดหวิดการต่อสู้ในโลกดิจิทัลครั้งนี้ทำให้เขารู้ว่าต่อไปนี้เขาจะต้องระมัดระวังให้มากขึ้น เพราะศัตรูจากอนาคตไม่เคยหยุดนิ่ง
การต่อสู้ในโลกไซเบอร์ยังไม่จบสิ้นและกฤษณ์รู้ดีว่าเขาต้องเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการปะทะครั้งถัดไป
317
