บทที่ 1 ชะตาชีวิตของลู่เซียวมี่
ก่อนที่ลู่เซียวมี่จะเข้ามาอยู่ในร่างนี้ ความทรงจำในหัวเปิดเผยว่า ร่างเดิมเพิ่งแต่งงานได้สามวัน ก็พูดถึงเื่หย่า ซึ่งคนที่ลู่เซียวมี่คนเดิมแต่งงานด้วย ก็คือหยางเฉิงอี้ แม่ทัพหนุ่มอนาคตไกลผู้เป็พี่น้องร่วมสาบานกับลู่ต้วนเชว่ ซึ่งเป็พี่ชายสายตรงของลู่เซียวมี่
คำขอสุดท้ายก่อนตายของลู่เกอ คือได้เห็นน้องสาวเพียงคนเดียวได้แต่งกับหยางเฉิงอี้ ส่วนลูกสองคนก็ขอฝากหยางเฉิงอี้คอยดูแลชุบเลี้ยงให้เป็อย่างดี ลู่ต้วนเชว่เอ่ยปากเพียงนี้ มีหรือที่หยางเฉิงอี้จะเมินเฉย ต่อให้ต้องแลกมาด้วยชีวิต หยางเฉิงอี้ก็ไม่คิดปฏิเสธ
หลังคว้าชัยกลับเมืองหลวง หยางเฉิงอี้ทูลขอสมรสพระราชทานในทันที เมื่อโอวาทแห่งฟ้าถูกป่าวประกาศว่อนเมือง นั่นก็เท่ากับว่าลู่เซียวมี่ ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธการแต่งงานนี้แล้ว แต่จะโทษลู่ต้วนเชว่ไม่ได้ ในสายตาพี่ชาย พบว่าในเมืองหลวงที่กว้างใหญ่และเต็มไปด้วยกลอุบายเล่ห์เหลี่ยม ไม่มีใครดีไปกว่าหยางเฉิงอี้อีกแล้ว
แล้วก็ได้ยินมานับครั้งไม่ถ้วนว่า เ้าก้อนหินหยางเฉิงอี้แอบรักน้องสาวของลู่ต้วนเชว่ั้แ่พวกเขายังเป็เด็ก ความในใจที่เก็บไว้นานขนาดนั้น ก็ควรสำแดงมันออกมาได้แล้ว หากปล่อยเลยตามเลย เกรงว่าสตรีที่ไร้หัวคิดอย่างลู่เซียวมี่ จะไปคว้าคุณชายเ้าสำราญอย่างถูเทียนฉีมาเป็สามีซะก่อน
สกุลถูกับสกุลลู่ อยู่คนละฝักฝ่ายมาั้แ่รุ่นทวด แน่นอนว่าการที่ถูเทียนฉีเข้าหาลู่เซียวมี่จะต้องไม่ใช่เื่ดี คุณชายเ้าสำราญและเล่ห์กลแพรวพราวเช่นเขา ไม่มีทางเข้าหาลู่เซียวมี่เพราะความรักที่ถ่องแท้ จำพวกยวนยางหาคู่ชีวิตอะไรทำนองนั้นแน่ เว้นแต่จะเข้าใกล้สตรีไร้เดียงสาอย่างลู่เซียวมี่ เพื่อล้วงความลับของสกุลลู่ก็เท่านั้นเอง
!!!
“ลู่เซียวมี่ เ้าโง่เกินไปจริง ๆ ทรยศต่อความห่วงใยของพี่ชาย แล้วยังมาตายเพราะเื่โง่ ๆ อีกงั้นเหรอ”
ลู่เซียวมี่ผู้มาจากต่างโลกสบถคำด่าทอในใจ เมื่อรับรู้ถึงสาเหตุการตายของร่างเดิม ลู่เซียวมี่คนเดิมยื่นหนังสือหย่าให้สามีหลังแต่งงานกันได้คืนเดียว แต่เมื่อหยางเฉิงอี้ปฏิเสธเสียงแข็ง นางก็เล่นลูกไม้ตื้น ๆ จำพวกขังตัวเองเอาไว้ในเรือน ไม่ยอมแตะต้องข้าวปลาอาหารที่เฉิงอี้เตรียมไว้ให้
เวลาผ่านไปก็สามวันแล้ว เฉิงอี้ก็ยังยืนยันคำเดิมว่าหัวเด็ดตีนขาดอย่างไร ก็ไม่หย่ากับลู่เซียวมี่ ทั้งยังพาลูกทั้งสองไปขึ้นทะเบียนเป็บุตรบุญธรรมของตนให้ถูกต้องตามกฎหมาย แซ่นำหน้าก็ให้ใช้แซ่หยาง เปลี่ยนเป็หยางเฟิงเหยา กับหยางหลิงเอ๋อร์ ดูซิว่าลู่เซียวมี่นางจะยังดื้อรั้นอีกหรือไม่
แต่พอกลับมาถึงจวน ข่าวร้ายที่หยางเฉิงอี้ได้รับ คือการฆ่าตัวตายของภรรยาคนสวย ลู่เซียวมี่ไม่รักชีวิตแล้วหรืออย่างไร เพียงเพราะอยากเป็อนุจวนสกุลถู ถึงขั้นะโน้ำตายเลยหรือ ถูเทียนฉีก็ไม่ใช่คนดีอะไร แต่งภรรยาเข้าจวนไปแล้วสองคน หากลู่เซียวมี่รั้นจะแต่งกับถูเทียนฉีอีก ก็คงเป็ได้แค่อนุเท่านั้น
แล้วสตรีที่เป็อนุบ้านอื่น นอกจากเป็วัวเป็ม้าคอยรองเท้ารองมือให้กับเมียใหญ่กับเมียรอง แล้วมันมีอะไรดีงั้นหรือ หากไม่นึกถึงชะตาชีวิตของตัวเอง ก็ช่วยนึกถึงความเป็อยู่ของเฟิงเหยากับหลิงเอ๋อร์หน่อยเถอะ พวกเขาก็เล็กแค่นี้ จะไปทนแรงกดดันจากคนใจั์ใจมารได้อย่างไร
ผู้เป็สามีตัดพ้อด้วยความน้อยใจ ต่างโทษตัวเองว่าตนด้อยกว่าถูเทียนฉีตรงไหน เฉิงอี้มั่นใจเต็มทุกส่วนว่าตนนั้นดีกับลู่เซียวมี่มาก ไม่ใช่เพราะคำฝากฝังก่อนตายของลู่เกอ แต่เพราะหลายปีมานี้เฉิงอี้แอบรักสตรีคนหนึ่งมานานพอแล้ว
ตราบใดที่นางไม่มีที่พึ่ง เขาก็จะเป็ที่พึ่งให้นางอย่างผ่าเผย หยางเฉิงอี้คนนี้ไม่อยากเป็คนที่ต้องแอบรักลู่เซียวมี่ตลอดไปอีกแล้ว หากเป็ไปได้ก็อยากเป็คนที่อยู่เคียงข้างนาง และเป็สามีที่ดีของนางตลอดไป
นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นกับลู่เซียวมี่ นางตายเพราะวิธีประชดประชันโง่ ๆ
เดิมทีไม่ได้คิดจะตายจริง เพียงอยากกดดันหยางเฉิงอี้ บีบบังคับเขาทุกวิถีทางเพื่อให้ยอมหย่าอย่างสมัครใจก็เท่านั้นเอง ไม่รู้ทำไม และไม่รู้ว่าผิดพลาดที่ตรงไหน ถึงได้สิ้นใจตายขึ้นมาเสียอย่างนั้น
แต่เดี๋ยวก่อนสิ! เื่วุ่นวายไม่ได้มีเพียงเท่านั้น เมื่อลู่เซียวมี่ที่มาจากต่างโลก มองเห็นเหตุการณ์อันไกลโพ้น ซึ่งเป็จุดจบของลู่เซียวมี่ที่แท้จริง
หลังะโน้ำฆ่าตัวตายประชดสามี ประตูปรโลกไม่เปิดรับสตรีอย่างนางเพราะยังไม่ถึงฆาต ลู่เซียวมี่กลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้งภายใต้ความเมตตาของ์ แต่นางดันตั้งตนว่าจะร้ายให้ถึงที่สุด ในเมื่อสามีไม่ยอมหย่ากับนาง นางก็จะเป็ภรรยาที่ร้ายกาจเช่นนี้
ดูซิว่าสามีคนดีของนางจะมีความอดทนมากเท่าไหร่กันเชียว
ในเมื่อไม่ให้โอกาสนางได้แต่งกับถูเทียนฉีอย่างเปิดเผย นางก็จะลอบเป็ชู้กับถูเทียนฉี แล้วยังคอยเป็หูตาให้ถูเทียนฉี เพื่อขจัดสามีตนเอง ส่วนเด็กสองคนก็ไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของนาง ไยจะเสียเวลาไปใส่ใจเอาปานนั้น
ด้วยเหตุนี้เฟิงเหยากับหลิงเอ๋อร์ จึงเติบโตไปเป็ตัวร้าย ที่มีจุดจบแสนอนาถ ด้านหยางเฉิงอี้ก็ตายเพราะปกป้องลู่เซียวมี่ ส่วนลู่เซียวมี่นะหรือ จุดจบก็ไม่ได้ต่างกันนัก นางตายเพราะถูกถูเทียนฉีถีบหัวส่ง
เป็อย่างไร รสชาติการถูกหักหลังหวานหอมอย่างที่คิดไว้หรือไม่ หากเชื่อพี่ชาย และสนองความรักความหวังดีของหยางเฉิงอี้ั้แ่แรก ลู่เซียวมี่คงไม่มีจุดจบเลวร้ายแบบนี้
ถูเทียนฉี ทำชั่วไว้มากเกินคณนา พอถูกทางการสงสัย ก็โบ้ยความผิดให้สตรีที่ตนหลอกใช้ ปล่อยให้ลู่เซียวมี่กลายเป็แพะรับบาป แล้วตนก็นอนก่ายเท้าอยู่บนความตายของนางโดยไม่รู้สึกสะท้านะเืแต่อย่างใด
หึ!!! แสดงว่าตอนนี้เหตุการณ์กลับตาลปัตรแล้วอย่างนั้นหรือ??
“นั่นเท่ากับว่า! ลู่เซียวมี่ที่มาจากต่างโลก สวมิญญาสู่ร่างของลู่เซียวมี่ที่เพิ่งตายเพราะจมน้ำ ครั้งนี้ปรโลกคงเปิดประตูรับเซียวมี่คนเดิมแล้วสินะ ลู่เซียวมี่คนใหม่ถึงได้มาแทนที่นางได้อย่างละมุนละม่อม ส่วนเื่อดีตกับอนาคตล้วนประจักษ์ในความทรงจำของลู่เซียวมี่คนใหม่ และชัดเจนแล้วว่าลู่เซียวมี่ได้โอกาสกลับมาแก้ไขอดีตเพื่อเปลี่ยนแปลงอนาคตแทนร่างเก่าที่ตายไปแล้ว”
...
เฟิงเหยาวัยเจ็ดขวบ ที่เป็พี่ชายของหลิงเอ๋อร์วัยสี่ขวบ เห็นว่าท่านแม่คนสวยกำลังเหม่อลอยอีกแล้ว นิ้วมือเล็ก ๆ จึงพยายามกระตุกชายเสื้อของท่านแม่เพื่อเรียกสติ
“ท่านแม่อย่าจากพวกเราไป”
เสียงของหลิงเอ๋อร์ดังแว่วขึ้นมาบ้าง นั่นทำให้ลู่เซียวมี่หลุดจากภวังค์ หลังกลับมามีสติสัมปชัญญะครบถ้วน ลู่เซียวมี่ที่ถนัดทำหน้าบูดบึ้ง ก็ระบายยิ้มอ่อนโยนมอบให้ลูกทั้งสอง ลู่เซียวมี่ย่อตัวลงเพื่อกอดลูกน้อยอีกครั้ง แล้วฝากคำพูดไว้ว่า
“กลับมาครานี้ ข้าจะไม่หาเื่ตายอีก แล้วจะกล่อมเกลาพวกเ้าสองพี่น้องให้ดี”
ลู่เซียวมี่ดีใจเหลือเกิน ที่ได้กลับมามีลูกอีกครั้ง แม้ว่าเด็กทั้งสองจะไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของนางก็เถอะ แต่หน้าตาที่ละไม้คล้ายกันราวกับแกะ ทำให้ลู่เซียวมี่เชื่ออย่างสนิทใจ ว่านี่คือลูกแท้ ๆ ของนาง บางทีนี่อาจจะเป็พรหมลิขิต ลูกของนางไม่สมควรตายในกองเพลิง ลูกของนางควรมีชีวิตที่ดี ควรได้รับอนาคตที่สดใส ในเมื่อมีโอกาสได้หวนกลับมาอีกครั้ง
ไม่ว่าต้องอยู่ภายในนามลู่เซียวมี่คนเก่า หรือเป็สตรีที่ต้องแต่งงานกับใครก็ไม่รู้ ลู่เซียวมี่คนนี้ก็จะตั้งใจเป็มารดาของเ้าสองวายร้าย จะไม่ยอมปล่อยให้แก้วตาดวงใจ เติบโตไปเป็ตัวร้ายที่มีจุดจบน่าอนาถแบบนั้น ส่วนหยางเฉิงอี้ ก็ไม่ควรต้องมาตายแทนลู่เซียวมี่คนเก่าแบบนั้นเช่นกัน
“ฮูหยินฟื้นแล้ว! ข้าน้อยจะไปรายงานท่านแม่ทัพเดี๋ยวนี้”
เสียงปริศนาดังแทรกเข้ามาระหว่างที่ลู่เซียวมี่กำลังกอดกับลูกน้อยลำพัง คนผู้นั้นดูสูงโปร่งสันทัด สัดส่วนใช้ได้ทีเดียว แต่เดี๋ยวก่อนนะ! ทำไมคนผู้นี้ถึงได้มีใบหน้าเหมือนิเจียเซิง ซึ่งเป็เพื่อนร่วมงานของลู่เซียวมี่ จะถือว่าเป็รุ่นน้องคนสนิทก็ได้ เพราะลู่เซียวมี่กับิเจียเซิงรู้จักกันั้แ่สมัยเรียนมัธยมแล้ว
“นั่นใคร?”
ลู่เซียวมี่เอ่ยถามบุตรชายวัยเจ็ดขวบ เผื่อว่าเฟิงเหยาจะสามารถให้ความกระจ่างแก่มารดาได้
“ข้าน้อยโต้วซูเวย หน่วยกล้าตายองครักษ์เงารับใช้ท่านแม่ทัพหยางขอรับ”
องครักษ์หนุ่มยอบกายลงในท่าคารวะ ท่าทางเหล่านี้ทำให้ลู่เซียวมี่ไม่คุ้นชินเลย เนื่องด้วยโต้วซูเวยกับิเจียเซิงอดีตเพื่อนร่วมงาน มีหน้าตาเหมือนกัน แล้วนิสัยเดิมของิเจียเซิงก็ขี้เล่น ซุกซนและเป็กันเอง ไหนเลยจะวางท่าห่างเหินกันเพียงนั้น
คงเพราะเฉิงอี้กลัวภรรยาทำเื่โง่ ๆ อีก ถึงได้หาคนมาคอยเฝ้าหน้าประตูเรือนเช่นนี้
*หมายเหตุ*
นางเอกย้อนเวลามาที่อดีตของคุณหนูสกุลลู่ แล้ว์ยังให้มีตาทิพย์ สามารถมองเห็นอนาคตของคนใกล้ตัวที่พัวพันกับคุณหนูสกุลลู่ ว่าต่างมีจุดจบไม่สู้ดีนัก นั่นเท่ากับว่านางเอกของพวกเรา 'ต้องแก้ไขอดีต ไม่ให้ตัวเองและลูกกับเฉิงอี้ต้องตายอย่างอนาถเหมือนในความทรงจำ'
อ่านรวดเดียวจบก่อนใครได้ที่ Meb ค่า
9K
