Trigger Warning (TW): บทนี้มีเนื้อหาที่อาจกระทบกระเทือนจิตใจ ผู้อ่านโปรดใช้วิจารณญาณ
Rough Sex / Pain Play: การร่วมเพศที่มีความรุนแรงและเกี่ยวโยงกับความเ็ป (มีเืออก / แผลฉีกขาด)
Dub-con (Dubious Consent): การยินยอมที่มีความคลุมเครือ ถูกต้อนให้จนมุม หรือสติไม่สมบูรณ์จากการใช้แอลกอฮอล์
Degradation: ภาวะสูญเสียการควบคุมร่างกายและพังทลายศักดิ์ศรี
พี่ล่ำหลังประตูซาวน่า (ต่อ)
“อยากเสียวกว่านี้ไหม”
ผมหรี่ตา
“พอแล้วพี่...”
“พี่ใช้ลิ้นให้
แค่เลีย”
เขายื่นมือไปหยิบผ้าขนหนูจากราวข้างม้านั่ง
พับสองชั้น
ปูลงบนไม้ชั้นกลาง
เกลี่ยเรียบ ตบเบา ๆ
“นอนบนนี้
จะได้ไม่เจ็บหลัง”
เขาแตะขาผมอ่อนโยน
เนื่องช้า
ไม่กดดัน
ผลักผมเอนลงบนผ้า
หนานุ่มเหนือซี่ไม้
ยังร้อนจากไอห้อง
แต่ไม่ขูดหลัง
หน้าซุกลงระหว่างขา
ลมหายใจร้อนรดโคน
แล้วลิ้นแตะรู
ช้า
วนนอกก่อน
เลียเป็วง
เปียก
อุ่น
ผมสะดุ้ง
มือจิกขอบไม้
“พี่...”
เขาไม่ตอบด้วยคำ
แค่เลียลึกขึ้นทีละนิด
ปลายลิ้นดันขอบ
ดูดเบา ๆ
เสียงฉ่ำแ่ในไอร้อน
กลิ่นตัวปนน้ำลาย
ครู่หนึ่ง
นิ้วแทนลิ้น
น้ำลายชโลม
ค่อยไชหนึ่งนิ้ว
ช้า
วนใน
“ผ่อน”
เจ็บแปลบเบา
แล้วกลายเป็ตุบแปลก
ผมหอบสั้น
“อีกนิ้วนะ”
สองนิ้ว
ถ่างช้า
งอใน
ดูดเม้มถุงเนื้อย่น
เลียขอบรอบนิ้ว
ความเสียวค่อยกัดกิน
ใจเริ่มเคลิ้ม
ขาไม่อยากหุบ
ครางอือโดยไม่ตั้งใจ
“เห็นไหม
ตัวรับได้”
ผมไม่ตอบชัด
แค่หายใจผ่านปาก
ตาพร่าจากไอ
เขาเงย
ปากเปียก
ลำแข็งหนาตั้ง
“ขอพี่เอาเข้านิดนึงนะ
พี่ไม่ไหวแล้ว...”
เสียงแหบ
อ้อนต่ำ
ผมสะดุ้งสุดตัว
หลุดจากภวังค์
มือดันไหล่หนา
พยายามลุก
“เดี๋ยว
ไม่เอา
ผมไม่...”
สองมือแบหรา
ไม่ดึงดัง
ถอยหัวออก
ยิ้มแสยะ
“โอเค ๆ
ไม่ใส่ก็ไม่ใส่
ช่วยชักให้พี่หน่อย
นะ...”
น้ำเสียงทุ้มนุ่ม
ยิ้มอ้อน
ผมยังหายใจแรง
ขาค้าง
แล้วยอมเอื้อมมือไปจับลำเขา
กำไม่รอบ
ร้อน
แข็งปั๋ง
รูดช้า
เขาคราง
“อืม...
ดี”
พอชักไป
นิ้วเขากลับมาที่รูอีก
หนึ่งนิ้ว
สองนิ้ว
ชอนไชตามจังหวะมือ
วนจุดใน
จนขาอ่อน
จนมือรูดเองโดยไม่คิด
“ใจอ่อนแล้วนี่”
เขาโน้มตัวมากระซิบ
“อยากเสียวกว่านี้
ต้องลองเอาเข้า
ลิ้นกับนิ้วไม่สุด”
ผมเม้มปาก
ส่ายหัวแ่
สะโพกเด้งสู้นิ้ว
“พี่เอาหัวเข้านิดเดียว
ลองดูนะ
เจ็บบอก”
ผมนิ่งอึ้ง
ไอน้ำ
เหงื่อ
น้ำกระทบหินร้อน
ผมกลืนน้ำลาย
พยักหน้าสั้น ๆ
เขาวางหัวจ่อ
หนา
ร้อน
เปียกชุ่มน้ำลาย
ดัน
หัวเข้า
กว้างเกินไปทันที
ขอบตึงจนแสบ
เหมือนจะฉีก
ร้อนแปลบวง
ผมครางอัด
มือหลุดจากลำเขาไปจิกขอบม้านั่งข้างผ้า
“เจ็บ...
ใหญ่เกิน...”
เขาค้าง
ไม่ดึงดัน
แต่ไม่ถอนออก
มือลูบต้นขา
“ช้า ๆ นะ
อยู่กับพี่
หายใจ”
เสียงทุ้มปลอบ
ดันทีละนิด
หยุด
รอ
ลูบ
“อีกนิด
เก่งมาก”
แล้วดันต่อ
เหงื่อจากคางเขาหยดลงแก้มผม
ขอบร้อนแสบ
ความเจ็บยังอยู่
แต่เสียงเขาต่ำวนรอบหู
“ไม่ต้องเกร็ง
รับพี่ทีละนิด
เมื่อกี้น้องเข้าพี่ได้
คราวนี้สลับ”
จนโคนชน
แน่นจนหายใจสะดุด
ขอบฉีกตื้น
แสบร้อนแปลบ
เขายังไม่ขยับแรง
แค่แช่
ให้อยู่
“สุดแล้ว
อยู่แบบนี้ก่อน”
ผมหอบ
เหงื่อไหลลงขมับ
ข้างในถูกถ่างจนขอบแสบ
ชื้นอุ่นผิดปกติไหลตามโคนเขาลงผ้า
ไม่ใช่แค่น้ำลาย
เขาเริ่มขยับ
ช้ามากก่อน
แค่สั้น ๆ
มองหน้าผม
ถอนเกือบสุด
หัวค้างที่ขอบ
แสบตุบ
แล้วดันกลับทั้งลำ
ช้า
แน่น
ลึกถึงโคน
ทุกทีที่ถอน
ขอบเหมือนฉีกซ้ำ
แสบ
ร้อน
หนังตึงแปลบ
แล้วเวลากดกลับ
ร้อนกลายเป็แน่นเต็ม
ลึก
ครั้งที่สอง
ครั้งที่สาม
ััแปลกใหม่แทรกความแสบ
ไม่ใช่เจ็บล้วน
เป็คลื่นตุบในลึก
จุดที่นิ้วเมื่อกี้เคยโดน
โดนหัวเขาเสียดซ้ำ
เสียวแปลก
ไม่เหมือนตอนเข้าผู้หญิง
ไม่เหมือนตอนถูกอม
ลามขึ้นกระดูกสันหลัง
ขาอ่อนโดยไม่ตั้งใจ
ไม้ใต้หลังดังเอี๊ยดเบา
เหงื่อเขาหยดลงอก
ของผมที่เมื่อกี้เพิ่งเสร็จ
เริ่มกระดกขึ้น
เสียดท้องกล้ามเขา
ผมควรบอกพอ
ควรดันไหล่
ตอนเขาถอน
มือดันยกไปจิกลงบนสะโพกล่ำ
ดึงรั้งไว้ไม่ให้เขาถอย
เหมือนไม่อยากให้หัวหลุดจากจุดนั้น
ช้า
ถอน
ดัน
ช้า
ถอน
ดัน
ขอบยังแสบฉีกทุกที
แต่เสียวแปลกกัดกินลุกลาม
จนหายใจไปตามจังหวะนั้น
“อืม...”
ครางหลุดคอเป็่
สั้น
กลั้นไม่หมด
“ทนไหวไหม”
เสียงแหบใกล้หู
พยักหน้าหงึก
ครางอือ
สะโพกไหวตาม
จังหวะค่อยถี่
หนักขึ้นทีละนิด
ยังพูดคั่น
“อีกนิด
พี่เสียว”
ทุกทีที่ถอนแรงขึ้น
ขอบฉีกซ้ำ
ชื้นอุ่นไหลมากขึ้น
ผ้าใต้ก้นเปียก
เขามองลง
นิ้วปาดขอบ
ผมหอบ
เห็นสีแดงบนนิ้วเขา
หัวใจหล่นวูบ
แต่สะโพกยังส่ายรับ
ยังไม่พร้อมหยุด
“อา อ้าห์ อะห์...”
ลมลอดลำคอตามจังหวะ
ไม่รู้ดัง ไม่รู้ค่อย
ไม่สนใจ
เย็ดนาน
ไม่รีบเสร็จ
ผ้าใต้หลังช่วยรับแรง
ไม้ลั่นเอี๊ยดอ๊าด
เสียงเนื้อกระทบ
ฉ่ำปนชื้นเื
ทุกทีที่ลึก
มีจุดที่เสียวแปลก
ขาผมสั่น
ความแข็งกลับมาเอง
กระดกขึ้นท้องน้อย
ชนกล้ามท้องเขานูนเสียด
“อ๊ะ...
ตรงนั้น...”
ครางขาดเป็พัก
ไม่ต่อเนื่อง
ไม่เป็ภาษา
เขาโน้มทับ
อกหนาทับอกผม
น้ำหนักกล้ามกดแน่น
กลิ่นเหงื่อผู้ชายเต็มปอด
มือหนึ่งยันข้างหัวผม
อีกมือจับเอวลูบ
ดึงเข้าหาเบา ๆ
กระแทกแรงขึ้น
ยาวขึ้น
ขอบแผลแสบวง
ร้อนแปลบทุกครั้งที่ถอนแล้วดัน
เือุ่นไหลตามโคนเขาลงผ้า
เปียกแดงปนใส
แต่เสียวจุดในลึกจนครางไม่อาย
“อื้ม...
อา...
พี่...”
เสียงดังในลำคอเป็่ ๆ
ห่างเป็จังหวะกระแทก
ไม่กลัวคนนอกได้ยิน
ช่างแม่ม...
“จะ...
จะ...”
เขากำของผมรูดตามจังหวะสะโพก
ข้างในกระแทกจุดเดิมซ้ำ
“ออกเลย”
“อาา...”
ครางยาวหลุดตอนพุ่ง
น้ำขาวขุ่นพุ่งขึ้นท้อง
กระฉอกถึงอก
เปรอะตัวเอง เปรอะเขา
ร้อน
เหนียว
ขุ่น
หอบตัวโยน
ข้างในบีบรัวรอบเขา
ยังครางอือสั้น ๆ หลังเสร็จ
ตุบตามคลื่น
เขายังแข็งทั้งลำ
ยังจมลึก
ชะลอ
ไม่กระแทกทิ่ม
แค่วนสั้น ๆ
“พี่ยังไม่ถึง
อีกนิดเดียว
อยู่กับพี่”
ผมส่ายหน้า
ขาสั่น
แผลแสบฉีก
“พอ...
พอ...
ไม่ไหว...
เื...”
เสียงแหบปนครางค้าง
“รู้
รู้ว่าแสบ”
จูบไหล่ผมเบา ๆ
ไม่หวานเยิ้ม
แค่ลมหายใจร้อน
“ใกล้แล้ว
เดี๋ยวเดียว”
เขาไม่ถอน
ขยับใหม่ ผ่อนช้า
แล้วค่อยเร่งเมื่อผมไม่ต้าน
ยาว
หนัก
จุดเดิมซ้ำ
มือปล่อยของผม
แกว่งกระดก เปียกขาวขุ่นค้างบนท้อง
ยังนาน
เหงื่อเขาไหลราดลงมา
กล้ามท้องเกร็งเป็คลื่น
ไม้ดังโชกไม่ขาด
“เก่ง...
อ้าให้พี่...”
“อืม...
อ๊ะ...”
ครางเป็่อีก
เมื่อโดนจุดเดิม
เมื่อแผลแสบปนเสียวจัด
ความเสียวรอบสองไม่เหมือนรอบแรก
ไม่ใช่พุ่งข้น
เป็คลื่นดันจากในลึก
ท้องน้อยกระตุก
“ไม่...
อ๊ะ...
อา...”
เขาหอบใกล้หู
“ปล่อยเลย
ไม่ต้องกลั้น”
กระแทกสุด
ถี่
ผมครางขาดดัง
“อาา...
พี่...”
แล้วน้ำรอบสองพุ่ง
ไม่ข้น
ใส
อุ่น
แรงดันพุ่งฉีดเหมือนทำนบแตก
กระฉอกจากหัวเป็สาย
ฉีดโดนท้องกล้ามเขา
โดนอกตัวเอง
ร้อนซ่านบนผิว
ไหลย้อยคละกับคราบขาวขุ่นรอบแรก
ท้องผมเปียกชุ่ม
กลิ่นคาวฉุนน้ำกามคลุ้ง
ครางอือต่อเป็พัก ๆ ระหว่างสายน้ำ
เขายังขยับต่ออีกหลายที
ท่ามกลางน้ำที่ยังพุ่งเป็พัก ๆ
เสียงหอบต่ำ
“ใกล้แล้ว...
อีกนิด...”
ผมครางแ่ตามทุกทีที่ลึก
จนตัวอ่อน
ขาเปลี้ย
ตาพร่า
แผลแสบร้อนเหมือนฉีกจริง
ผ้าใต้ก้นเปียกโชก
แล้วเขาหอบ
กระแทกสุดโคน
แน่นใน
กระตุก
ร้อนพุ่งข้างในผม
ข้น
ลึก
เต็มจนล้นขอบแผล
ผมครางอัดตอนรับ
“อื้ม...”
สั้น
หมดแรง
ค้างนาน
หอบทับกัน
เหงื่อหยดจากคางเขา
กล้ามเขายังเกร็งทับผม
แล้วยกน้ำหนักออกช้า
ถอนช้า
ตอนถอน
ขอบฉีกแสบแปลบ
เหมือนดึงแผลเปิด
ผมครางแ่จากแสบ
น้ำขาวขุ่นของเขาไหลตาม
อุ่น
ข้น
ปนเืแดงจาง
ปนน้ำใสรอบสอง
ย้อยลงผ้า
ขาวขุ่นปนแดงปนใส
ผ้าเช็ดตัวใต้ก้นเปียกเป็วง
แค่รู้ว่าตูดยังตุบ
ยังแสบ
ยังเปิด
ยังมีแผล
เขาหยิบผ้าขนหนูผืนใหม่
เช็ดตัวลวก
กล้ามอกและแขนเงาเหงื่อใต้หลอด
แล้วมาเช็ดตามตัวผม
ก้มปาดขอบแผลผมเบา ๆ
แดงติดผ้า
ห่มผืนสะอาดคลุมให้
“เก่งมาก
มีแผลนะ
เดินช้า ๆ”
มือหยาบลูบสะโพกผมเบา ๆ
ไม่รอคำตอบยาว
เดินไปประตู
แผ่นหลังกว้าง
สะโพกแน่น
เปิด
ลมเย็นวูบ
ปิด
เหลือผมคนเดียว
นอนบนผ้าเปียก
ขาอ่อนเปลี้ย หุบไม่ลง
แผลตุบแสบ ระบม
เืยังซึม
เจ็บปนเสียวตกค้าง
กลิ่นความรักปนคาวเืจางปนไม้ร้อน
ข้างในยังรู้สึกถึงเขา
กลวง โหวง...
หายใจหอบ
เพดานไม้พร่า
น้ำตาไหล
ร้อน
ข้างขมับลงผ้า
ไม่สะอื้นดัง
แค่ไหลริน
เงียบ
ในห้องที่อบอวลด้วยไอ
ไม่รู้ว่าเพราะเจ็บ
เพราะเสียว
เพราะเพิ่งให้ผู้ชายเข้า
หรือเพราะตัวเองครางจนหมดหน้า
แค่น้ำตาไม่ยอมหยุดสักพัก
ผมนอนค้าง
ขาสั่นเบา
ปล่อยให้ไหล
จนลมหายใจยาวลง
แล้วค่อย ๆ ลุก
ตอนหุบขา แสบแปลบจนสะดุ้งตัวโยน
ขาสั่น
เข่าอ่อน
ยืนเซ
ผ้าขนหนูพันเอวใหม่
คราบเช็ดไม่หมด
ท้องน้อยยังเหนียวคราบคาว
โคนขายังเปียก
เืแห้งกรังติดต้นขา
เปิดประตู
ลมเย็นโซนด้านนอกตีหน้า
ผิวที่ร้อนยุบทันที
ขนลุก
ก้าวแรก
ขาอ่อนเปลี้ย
สั่น
แผลฉีกเจ็บชัดทุกก้าว
เืไหลลงขา
เสียงจากห้องอาบน้ำรวมยังคงดังสะท้อนแว่วมาจากโซนไกล ผมประคองสองขาที่สั่นเทาเดินเข้าไปใต้ฝักบัว ฝ่ามือยันผนังกระเบื้อง พยุงตัวไม่ให้ล้ม ก่อนจะเปิดน้ำอุ่นจัดปล่อยให้ชะล้างคราบบนหน้าท้อง โคนขา และแผ่นหลังอย่างเชื่องช้า จังหวะที่ปลายนิ้วเผลอแตะโดนขอบแผล ความแสบแปลบก็แล่นริ้วจนลมหายใจสะดุด ผมทอดสายตามองของเหลวสีขาวขุ่นเจือจางไหลวนลงสู่ตะแกรงท่อ ปะปนไปกับหยาดน้ำใสและรอยเืสีแดงจาง เมื่อกลับมาหยุดยืนหน้าล็อกเกอร์ ผมจัดการสวมเสื้อและกางเกงกลับเข้าที่ ซ่อนความทรงจำทั้งหมดไว้ใต้เปลือกนอก กุญแจในมือยังสั่นสะท้านเบา ๆ
กระจกเงาเล็ก ๆ สะท้อนหน้าแดง
ปากยังบวมเล็ก
ตาพร่า
ผมเดินขึ้นบันไดออกห้าง แอร์เย็นฉ่ำ เสียงดนตรีคลอเบา ๆ ผู้คนขวักไขว่
ในกางเกง
ยังจำความแน่น
ยังจำไอ
ยังจำฝีเท้าคนที่เดินผ่านประตู
ไม่มีชื่อ
ไม่มีเบอร์
ไม่มีคำว่าพบกันใหม่
แค่ขาอ่อนเปลี้ย
แผลฉีกที่ยังแสบทุกก้าว
กับคราบความว่างสั้นในอก
คืนนี้มีแค่นี้
ที่ห้องซาวน่า
ที่ประตูไม่ล็อกจากด้านใน
ที่ผมบอกว่าไม่ชอบผู้ชาย
แล้วก็จบ
105
