แฟนคลับวุ่นวาย ปิ๊งรักหนุ่มนายแบบ

    นายแบบชื่อดัง

    วงการนายแบบหรือนางแบบ เป็๲อาชีพที่ไม่ได้มั่งคงเลย ทำให้ผมต้องซื้อหุ้นบริษัทต่างๆ เพื่อเอามาต่อยอด อย่างแบรนด์เสื้อผ้า ยินดี ที่เพื่อนผม รอณ บริหารอยู่ ผมก็ซื้อหุ้นกับบริษัทมัน

    และบริษัทที่ซื้อไปล่าสุดคือ ผ้าไหมไทย อินเตอร์ ไทยแลนด์ ผมก็ได้ซื้อหุ้นไปแล้ว หุ้นนี้ผมสามารถเข้ามานั่งบริหารงานได้สบายๆแต่ผมไม่ทำ ผมให้บริษัทดำเนินการตามปกติ ผมสืบมาอีกว่าบริษัทนี้เป็๞ของพ่อ ยัยตัวแสบ เพราะมีนามสกุลเหมือนเขา (ญาณิน คุณธรรม) ผมคิดถูกแล้วที่เลือกซื้อหุ้นกับบริษัทพ่อของเธอ

    12:00 น.

    ฉันนั่งแท็กซี่มาถึงคอนโดของวาฟิกซ์ (โอ๊ย! ปวดท้องจังเลย) ฉันบ่นระหว่างวิ่งไปขึ้นลิฟต์เพราะจะสายอยู่แล้ว ระหว่างขึ้น ฉันก็นั่งยองๆลงไป อันที่จริงหมอยังไม่ให้ฉันออกจากโรงพยาบาล แต่งานฉันต้องทำ ทิ้งเขาไว้ไม่ได้หรือว่าทิ้งได้นะ

    ก๊อก ก๊อก!

    เชอรี่: ตอนนี้เที่ยงพอดีเป๊ะ ฉันมาทันเวลา

    วาฟิกซ์ : ปากเธอยังไม่หายบวมเลยนะ

    เชอรี่: เดี๋ยวก็หาย วันนี้นายมีงานที่ไหน

    วาฟิกซ์ : งานโชว์ตัว แถวสยาม

    เชอรี่: ใช่ๆ งานนี้มิดไนท์มาด้วย กรี๊ดดดดด (กรี๊ดก็เจ็บปาก)

    วาฟิกซ์ : เธอนี่นะ กรี๊ดได้สิ้นเปลืองมาก

    เชอรี่: นายต้องเอาเสื้อผ้าไปด้วยเหรอ

    วาฟิกซ์ : ก็ใช่น่ะสิ

    เชอรี่: มาๆ เดี๋ยวฉันช่วยถือ

    วาฟิกซ์ : อยู่เฉยๆ เดินตามฉันมาที่รถก็พอ

    เชอรี่: แหะ! ฉันลืมตัวว่าข้อมือหัก

    เชอรี่: ฉันลืมสังเกตุว่านายไม่มีคนขับรถ

    วาฟิกซ์ : เธอขับรถเป็๞ไหมล่ะ

    เชอรี่: ไม่เป็๲

    วาฟิกซ์ : ฉันคิดผิดจริงๆ

    เชอรี่: นายก็ไล่ฉันออกสิ

    วาฟิกซ์ : เ๹ื่๪๫อะไร เธอยังไม่บอกเลยว่าจะรับผิดชอบอะไรฉัน ที่เธอลวมลามฉัน

    เชอรี่: เมื่อไหร่นายจะลืมซะที อย่างมากฉันแค่จับมือนาย

    วาฟิกซ์ : วันนั้นเธอกอดฉัน!!

    เชอรี: เออๆ ฉันขอคิดดูก่อน

    วาฟิกซ์ : คิดเร็วๆล่ะ

    ณ. สยาม

    เชอรี่: คนเยอะจังเลย

    วาฟิกซ์ : รวมตัวคนดัง ก็แบบนี้แหละ

    วาฟิกซ์ : เดินตามฉันมา เข้าไปรอในห้องแต่งตัวกัน

    เชอรี่: ระหว่างที่วาฟิกซ์เผลอไม่ได้มองฉัน ฉันเอาลูบท้อง เผื่อว่าอาการปวดจะดีขึ้น

    วาฟิกซ์ : ฉันขึ้นเวทีก่อนนะ แล้วห้ามเดินไปไหนล่ะ

    เชอรี่: ค่าาา

    (ปวดท้องอีกแล้ว ) จนฉันต้องไปเอาถุงพลาสติกที่วางอยู่ข้างๆ มารองอ้วก แล้วรีบนำไปทิ้งขยะ

    ระหว่างที่เขาอยู่บนเวที ฉันมีเวลางีบสักพัก อาการปวดท้องน่าจะดีขึ้น ส่วนยาฉันจำไม่ได้ว่าวางไว้ไหน เฮ้อ.. ฉันของีบก่อนนะ

    1 ชั่วโมง 30นาที

    วาฟิกซ์ : ยัยแสบตื่นๆๆ จะกลับบ้านไหม

    เชอรี่: เสร็จแล้วเหรอ

    วาฟิกซ์ : เออ ป่ะ ฉันมีคนขับรถแล้ว เขากำลังมารับ เราไปยืนรอหน้าป้ายรถเมลล์กัน

    เชอรี่: ได้สิ (ด้วยอาการปวดท้องที่ไม่ดีขึ้นเลย ทำให้ฉันต้องนั่งยองๆลงไป ระหว่างรอรถกับวาฟิกซ์)

    วาฟิกซ์ : ยืนแค่นี้ เมื่อยเหรอ

    เชอรี่: อือ

    วาฟิกซ์ : อะไรของเธอเนี่ย ขึ้นรถได้แล้ว