ระบบแลกเปลี่ยนไขมัน

บทที่ 55 

ทำไมถึงไม่ลิ้มลองมันทั้งที่ยังหนุ่มยังแน่น

ด้วยกระโปรงสีดำที่แน่นแบบแนบสะโพกควบคู่กับเสื้อสีขาวที่เน้นช่วงทรวงอกขาวเป็นอย่างดี ชุดพวกนี้ถูกคัดสรรอย่างดีและทำให้เซลล์สาวคนนี้สามารถอวดโฉมส่วนโค้งเว้าของร่างกายที่งดงามได้แบบสุดๆ 

“คุณอู๋~”

เธอนั้นเปลี่ยนสรรพนามเรียกอู๋ตี้ใหม่แต่น้ำเสียงของเธอก็ยังคงหวานแต่ก็ไม่ได้เร้าใจอะไรเหมือนเดิม 

ร่างงามนั้นนั่งลงข้างๆอู๋ตี้ที่มุมเตียง สีหน้าของเธอดูซับซ้อนและเปี่ยมไปด้วยอารมณ์ต่างๆมากมาย สายตาที่เธอจ้องมองมานั้นราวกับบรรยากาศของวสันตฤดูที่มีลำธารสวยน่าแลดู เธอน่ะมีเสน่ห์ที่รุนแรงจริงๆนั่นแหละ 

อู๋ตี้รับรู้ได้ถึงกลิ่นของน้ำหอมที่ลอยมาตามลม จากนั้นก็รู้สึกถึงร่างกายที่อุ่นและนุ่มนิ่มที่ซึ่งเขยิบเข้ามาชิดเขา 

หญิงสาวที่อายุราวๆ 24-25 ปี ที่ซึ่งออกจากมหาวิทยาลัยและเข้าสู่สังคมของความเป็นผู้ใหญ่ เธอนั้นยังสาวและยังสวย สดใสและกระชุ่มกระชวย สิ่งเหล่านี้เป็นอะไรที่ดึงดูดทุกสายตาและยามที่ชายใดได้หลงมอง ชายคนนั้นก็แทบจะถึงตายเลยทีเดียว 

แรงกระตุ้นเริ่มขึ้นสูงมากขึ้นภายในร่างกายของอู๋ตี้ ซึ่งเขาเองก็ไม่ได้ตั้งใจจะให้มันเป็นแบบนี้ แต่เขาเองก็ไม่สามารถต่อต้านสัญชาตญาณของร่างกายได้ 

แต่ถึงอย่างไร เขาก็ยังพอจะยับยั้งร่างกายไว้ได้และรีบเปิดระยะห่างออกจากเธอคนนี้ไว้ก่อน 

“อึก...เธอ...ต้องการจะทำอะไรกันแน่?”

ในทันทีที่มีระยะห่างเกิดขึ้น เซลล์สาวก็เม้มปากด้วยความไม่พอใจทันที จากนั้นเธอก็วางมือของเธอลงไปบนมือของอู๋ตี้พร้อมๆกับการขยับร่างของเธอไปใกล้ๆเขาด้วย

ขณะเดียวกัน เสียงหวานนั้นก็หวานขึ้นอีกเมื่อเอ่ยขึ้น “คุณอู๋ คุณเกลียดฉันมากๆเลยเหรอคะ? คุณไม่รู้สินะว่าวันนั้นฉันเองเสียใจขนาดไหน แต่ว่านะ เหตุผลที่ฉันเสียใจน่ะ ไม่ใช่เพราะต้องเสียเงินกว่า 20,000 หยวนหรอกนะคะ แต่เป็นเพราะฉันนั้นมองข้ามความรักและถือความหยิ่งทระนงในตัวเองมากเกินไปต่างหาก  ฉันไม่ควรจะพูดดูถูกแบบนั้นกับเหล่าคนงานก่อสร้างเลย ตลอดคืนที่ผ่านมาฉันนั้นเฝ้าแต่โทษตัวเองมาตลอดจนไม่ได้นอนยันเช้า ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วล่ะค่ะ”

เซลล์สาวคนนั้นค่อยๆเข้ามาใกล้อู๋ตี้มากขึ้นๆเรื่อยจนกระทั่งร่างกายของเธอมันชนติดกับอู๋ตี้อีกครั้ง แต่ครั้งนี้เมื่ออู๋ตี้พยายามจะถอยออก เขาก็พบว่ามือของเธอนั้น กำลังกุมมือของเขาไว้แน่นจนยากที่จะขยับหนีเลย

“เธอจะเขยิบเข้ามาทำไมนักหนาน่ะ?”

ตอนนี้อู๋ตี้เหมือนจะได้กลิ่นน้ำหอมเจือจางออกมาจากกระดูกไหปลาร้าของเธอแล้ว แถมยังรู้สึกถึงความนุ่มนิ่มและอบอุ่นจากร่างกายที่เบียดเข้ามาเรื่อยๆด้วย 

“คุณอู๋คะ ฉันเองรู้ตัวแล้ว ต่อจากนี้ฉันจะไม่ทำตัวหยิ่งยโสอีก เพราะงั้นแล้ว ฉันอยากจะรู้จักคุณอู๋ให้มากกว่านี้น่ะค่ะ คุณเองก็ปกปิดตัวตนแถมถ่อมตัวมาตลอด สมแล้วที่เป็นชายที่แข็งแกร่งที่แท้จริง คุณอู่...ฉันน่ะ คงจะเกิดหลงคุณอู๋ขึ้นมาจริงๆแล้วล่ะค่ะ”

เซลล์สาวพูดขึ้นมาด้วยความอ่อนโยน และขณะที่พูดเธอก็ค่อยๆขยับตัวเข้าไปจนร่างกายมันเบียดอู๋ตี้มากขึ้นเรื่อยๆด้วย 

แน่นอนว่าในใจเธอไม่ได้คิดแบบนี้หรอก แต่เธอน่ะก็เป็นผู้หญิงที่ฉลาดพอที่จะรู้ว่าต้องใช้จุดที่น่าสงสารและแสดงให้เห็นว่าเธอกลับตัวกลับใจแล้วให้เป็นประโยชน์ ด้วยวิธีนี้มันจะทำให้เหล่าลูกคนรวยทั้งหลายรู้สึกเห็นใจเธอในท้ายสุด 

ตอนนี้ ร่างกายของเธอขยับอีกแล้ว และมันก็กระแทกกระทั้นพร้อมกับชิดกับอู๋ตี้มากขึ้นอีกเบาๆ 

*ตึกๆ* *ตึกๆ* *ตึกๆ*---

หัวใจมันกำลังเต้นแรงขึ้น ความนุ่มนิ่มของการสัมผัสนั้นทำให้อู๋ตี้รู้สึกเหมือนกำลังตกลงไปในดินแดนที่นุ่มนิ่ม ร่างกายของเขานั้นโดนมนต์เสน่ห์ของร่างกายหญิงสาวคนนี้ห้อมล้อมไปทุกๆปลายประสาทแล้ว 

เพียงไม่นานนัก ใบหน้าของเขาก็เริ่มแดงขึ้นมาพร้อมกับลมหายใจที่ถี่และหนักหน่วงขึ้น 

ทุกสิ่งอย่างนี้ถูกมองออกผ่านสายตาของเซลล์สาวหมดแล้ว และเธอก็แอบมีความสุขอยู่ในใจ 

มือของอู๋ตี้นั้นเหมือนหลุดออกจากการควบคุมของเขาเอง ในตอนนี้มันกำลังขยับไปที่สะโพกด้านหลังของเธอช้าๆ และหยุดก่อนที่จะขยับลูบขึ้นๆลงๆเบาๆ 

ความนุ่มนิ่มจากการสัมผัสของทุกปลายนิ้วมันกระตุ้นให้เขาอยากลูบเจ้าสิ่งนุ่มนิ่มนี้ต่อไป ร่างกายที่หอมหวานนี้กำลังค่อยๆโน้มเข้าหาเขาทีละนิดๆ

*ตึง!*

ทันใดนั้น จู่ๆก็เกิดเสียงของสิ่งของหนักๆกระแทกลงไปกับพื้นด้านนอก และมันทำให้ทั้งสองที่อยู่ในห้องนอนนั้นสะดุ้งและแยกออกจากกันไปนั่งดีๆแบบอัตโนมัติ

จากนั้นเสียงจากพนักงานติดตั้งด้านนอกก็ดังเข้ามาภายในห้อง 

“นายต้องระมัดระวังเวลายกให้มากกว่านี้นะ เฟอร์นิเจอร์พวกนี้น่ะแพงมากๆ ถ้าเกิดนายทำมันมีรอยตำหนิหรือทำพังเพราะความไม่รอบคอบของนายเองแล้วล่ะก็ นายจะไม่ได้เงินจากการที่ทำงานวันนี้เลยนะ”

“ผมขอโทษครับ ขอโทษจริงๆ มือผมมันลื่นขึ้นมา ถ้ายังไงผมขอตรวจดูก่อนนะครับ...อ่า...โอเค...มันไม่มีอะไรเสียหาย”

“ว่าแต่ เสี่ยวจ้าวกับลูกค้าไปไหนซะแล้วล่ะ? พวกเขาไม่อยู่ที่นี่กันเหรอ?”

“น่า ไม่ต้องกังวลหรอก รีบๆย้ายของเขามาเถอะ ตำแหน่งการวางของเฟอร์นิเจอร์แต่ละชิ้นมันชัดเจนอยู่แล้ว เพราะงั้นไม่ต้องถามลูกค้าก็ได้ว่าจะให้วางตรงไหน ตั้งใจทำงานไปกันดีกว่า”

หัวหน้าพนักงานติดตั้งเริ่มจะวุ่นอีกครั้งพร้อมกับออกไปและลงไปชั้นล่าง 

ตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงตอนนี้ อู๋ตี้ยังคงสติแตกไม่หยุด นี่เขากำลังทำอะไรอยู่กันแน่น่ะ? เมื่อครู่นี้เขาเพิ่งจะสัมผัสร่างกายของเซลล์สาวคนนี้ไปเองนะ แถมยังทำไปพร้อมกับรู้สึกมีความสุขไปด้วย 

นี่เขาทำอะไรลงไปกันแน่น่ะ!

ดูเหมือนว่าเธอจะยังไม่ได้รู้สึกถึงการสัมผัสอะไรเลย เพราะมือของเขานั้นดันออกไปไกลเสียก่อน

และมันทำให้เซลล์สาวนั้นรู้สึกโกรธมากๆ 

ไอ้พวกบ้าเอ๊ย มีประสบการณ์กันซะเปล่าๆทำไมถึงไม่จัดการให้ระมัดระวังมากกว่านี้ล่ะยะ! รู้ไหมว่าความผิดพลาดของพวกนายหนึ่งครั้งมันก็มากพอที่จะทำให้แผนของฉันเตลิดไปหมดแล้วน่ะ!

เมื่อเห็นว่าอีกคนนั้นเกือบจะคล้อยตามเธอแล้ว ตราบใดที่ทั้งสองยังคงนั่งอยู่บนเตียงแบบนี้ มันยังมีโอกาสไปต่อได้หรือเปล่านะ? ยังไงก็เถอะ แผนเดิมนี่ถูกทำลายยับไปแล้วด้วยสิ่งเล็กๆนั้น มันล้มเหลว และฉันจะโทษพวกแกให้หมดทุกคนเลย พวกโง่เอ๊ย! 

ในตอนนี้ อู๋ตี้นั้นยังอยู่ในอาการเขินอายนิดหน่อย เขาไม่รู้ว่าจะต้องพูดอะไรอยู่ครู่ใหญ่ๆ มันน่าอายจริงๆสำหรับเขา 

ใจหนึ่งเขาก็รู้สึกผิดที่ไม่สามารถยับยั้งชั่งใจได้ แต่อีกใจหนึ่ง นี่เป็นครั้งแรกเลยที่มีเพศตรงข้ามเป็นฝ่ายรุกเขาก่อนเช่นนี้ เพราะงั้นเลือดจากทั่วทั้งร่างของเขามันจึงสูบฉีดเยอะเป็นพิเศษและมันทำให้ร่างกายของเขามันสร้างแรงกระตุ้นขึ้นมาอีกอย่างมากเลย 

“ฉ-ฉันจะออกไปก่อน ห้องนี้มันร้อนมากๆเลย”

เขาไม่สามารถทนอยู่ในห้องนี้ได้นานกว่านี้อีกแล้ว มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสำหรับอู๋ตี้ที่จะสามารถอยู่สองต่อสองกับเพศตรงข้ามในห้องเดียวกันได้ 

เซลล์สาวที่ยังนั่งอยู่ที่เตียงมองอู๋ตี้ที่พยายามหนีเธออีก เธอก็อดที่จะกัดฟันไม่ได้ แต่คราวนี้เมื่อเธอกระทืบเท้า แรงกระทืบนั้นก็ส่งร่างเธอให้ลุกตามเขาไปด้วย 

ความอบอุ่นและความนุ่มนิ่มนั้นสัมผัสแนบชิดไปกับแผ่นหลังของอู๋ตี้พร้อมกับมือที่ไปประสานกันที่อกของเขา และโอบกอดเขาไว้แน่นๆ

ทุกอย่างมันเร็วเกินไป อู๋ตี้เลยไม่ทันได้ตั้งตัว ตอนนี้รูขุมขนทุกรูของเขามันเหมือนกำลังจะระเบิดออกแล้ว เขาพยายามควบคุมอารมณ์ไว้ไม่ให้มันเดือดพล่าน

แต่กระนั้นเขาก็ยังรู้สึกได้ชัดเจนถึงถุงลม 2 ถุงที่กำลังแนบชิดไปกับหลังของเขา ซึ่งมันกำลังฆ่าเขาอย่างช้าๆ 

“คุณอู๋...”

เซลล์สาวนั้นส่ายตัวไปมาเพื่อที่จะให้ร่างกายอันอ่อนนุ่มของเธอ กระตุ้นอารมณ์ของอู๋ตี้ขึ้นมาเรื่อยๆ น้ำเสียงที่เบาบางและสับสนนั้นค่อยๆเข้าไปในหูของเขาซึ่งนั่นทำให้ร่างกายของเขานั้นเหมือนโดนไฟที่ร้อนรุ่มแผดเผาจนแทบจะละลายไปแล้ว 

อู๋ตี้เริ่มสับสนขึ้นมาทีละนิด 

เขาค่อยๆหันกลับและวางมือข้างหนึ่งลงไปบนสะโพกของเธอ และมืออีกข้างหนึ่งก็วางไปที่เอว 

ใบหน้าของเซลล์สาวที่อยู่ในอ้อมแขนของอู๋ตี้นั้นค่อยๆเงยขึ้นและมองหน้าเขา จากนั้นริมฝีปากของเธอที่ดูจะผ่านการฝึกฝนมาอย่างยาวนานก็เริ่มขยับเข้าใกล้แก้มของเขาทีละนิดๆ

กลิ่นหอมของลิปสติกกลิ่นเชอร์รี่นั้นหอมออกมาบางๆ แต่ทว่าเมื่อเข้ามาใกล้ขึ้นๆ เขาก็รู้สึกถึงกลิ่นนั้นชัดเจนขึ้น สายตาของอู๋ตี้มันเบลอไปหมดขณะที่ปากของเขาเองก็เริ่มเปิดออกช้าๆ 

อย่างไรก็ตาม เมื่อริมฝีปากทั้งสองใกล้จะสัมผัสกันเต็มที อู๋ตี้ก็นึกขึ้นได้ถึงภาพที่สวยงามภายในหัวขึ้นมาทันที 

เอ้อซีซี!

ไม่! นี่เขากำลังทำอะไรน่ะ!!

ทั้งๆที่เพิ่งจะตกลงเรื่องสถานะความสัมพันธ์ระหว่างหนุ่มสาวกับเอ้อซีซีไปเมื่อไม่กี่วันก่อน นี่เธอกลับบ้านไปไม่กี่วันให้หลังเขาก็กำลังจะสร้างรักครั้งใหม่กับสาวอื่นแล้วงั้นเหรอ? 

ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้? ทำไมเขามันถึงเป็นคนเลวแบบนี้!

ไม่! ต้องไม่เป็นแบบนั้นเด็ดขาด! ห้ามเป็นคนเลวเสียเอง!

“อ-เอ่อ ฉันขอโทษ!” อู๋ตี้ผลักหญิงสาวออกไปด้านข้างในทันที 

เซลล์สาวคนนั้นตกใจมากๆที่จู่ๆอู๋ตี้ก็ผลักเธอออกมาข้างๆเช่นนี้ ร่างบางนั้นเซไปมาก่อนจะถอยหลังออกไป และด้วยขาของเธอที่มันชนเข้ากับขอบเตียงพอดี มันเลยทำให้เธอนั้นล้มลงไปนอนบนเตียงตรงๆ 

ในตอนนี้ ภาพตรงหน้ามันรุนแรงมากกว่าเดิมเสียอีก ความเย้ายวนและเสน่ห์ของเธอที่ทะลุออกมาจากชุดที่สวมอยู่นั้นมันรุนแรงมากขึ้น ร่างที่อิดโรยอยู่บนเตียงที่ดูนุ่มนิ่มและยืดหยุ่น มันทำให้คนที่ได้เห็นตายแล้วตายอีกก็ยังไม่เพียงพอ 

เธอที่ถูกผลักลงไปบนเตียงนั้นไม่ได้ตกใจอะไรมากมายนักกลับกันเธอกลับรู้สึกยินดีเสียด้วย นั่นก็เพราะว่าเธอเข้าใจผิดคิดไปว่าอู๋ตี้ไม่สามารถอดใจได้อีกแล้ว ดังนั้นเธอจึงมองเขาด้วยความรักแบบสุดๆ 

“คุณอู๋ ทำไมคุณไม่ลิ้มลองรสชาติของความรักซะบ้าง ทั้งๆที่ยังหนุ่มยังแน่นแท้ๆ เชื่อฉันสิว่าคุณอดกลั้นมันไว้ไม่ได้หรอก มานี่เร็ว”

เสียงที่หวานและกระชุ่มกระชวยโดยมาพร้อมกับความอ่อนนุ่มนั้นจุดประกายไฟในตัวอู๋ตี้ติดแล้ว 

ไฟแห่งความปรารถนาที่เคยถูกยับยั้งไปแล้วครู่หนึ่ง ถูกเผาไหม้ขึ้นใหม่อีกครั้ง 

แต่ อุ่ก!? 

กลิ่นของเลือดมันกระจายฟุ้งออกมาจากปาก อู๋ตี้ขมวดคิ้วแน่น ความรู้สึกเจ็บมันกระจายขึ้นบนใบหน้าของเขาเอง 

เพื่อที่จะหยุดอาการนี้ไว้ หยุดความวุ่นวายภายในใจ เขากัดลิ้นตัวเองแรงเพื่อดึงสติ

และด้วยความรู้สึกเจ็บปวดที่รุนแรงและกลิ่นของเลือดที่โชยเข้ามา มันก็ช่วยปลุกเขาขึ้นมาอีกครั้งได้จริงๆ 

“ทิ้งใบเสร็จไว้ที่นี่ ส่วนเธอออกไปก่อน” เสียงเยือกเย็นเอ่ยออกมา เสียงที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ

เซลล์สาวที่นอนอยู่บนเตียงนั้นชะงักและงุนงงขึ้นมาในทันที จากนั้นสีหน้าของเธอก็ค่อยๆแสดงออกถึงความโกรธออกมา 

ใช่แล้ว ด้วยความที่เธอเป็นฝ่ายรุกก่อนถึงขนาดนี้แล้วแท้ๆ แต่เธอก็ยังถูกปฏิเสธได้แบบเยือกเย็นสุดๆ 

เธอลุกขึ้นพร้อมเสียงฮึดฮัดก่อนจะเดินออกประตูไปด้วยความโกรธไม่น้อยเลย 

แต่ในขณะที่เธอกำลังเดินผ่านอู๋ตี้นั้น ในมือของเธอก็ปรากฏขวดเซรามิกโบราณเล็กๆขึ้นมา 

จากนั้นเธอก็เปิดไม้ก๊อกที่อุดปากขวดไว้ออกและสาดของเหลวที่อยู่ภายในขวดนั้นใส่หน้าอู๋ตี้ด้วยความเร็วสูงทันที