บทที่ 24 เ้าปลาน้อยคือใคร?
ผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มไม่รู้เลยว่าเยี่ยหลวนในโลกนี้ไม่ได้ร้องเพลงนี้กล่อมเขาให้นอนหลับ และวันนี้เพลง ‘หิ่งห้อยโบยบิน’ ก็ได้ปรากฏขึ้นในโลกนี้เป็ครั้งแรก
จนกระทั่งเขาเห็นแถบข้อความที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ ชายหนุ่มจึงตระหนักถึงความร้ายแรงของเื่นี้ได้
- เพราะจัง เพราะมาก ๆ เลย! เพลงที่เ้าของห้องร้องมีชื่อว่าอะไร?
- ให้ตายเถอะ ฉันกดไลก์รัว ๆ ให้เพลงนี้เลย!
- ฉันรู้นะว่าคนบนโลกบางคนมีความสามารถที่หลากหลาย แต่เ้าของห้องจะเก่งกาจเกินไปแล้ว
- ทำไมฉันหาไม่เจอ เพลงนี้มีชื่อว่าอะไร?
- แม่ของฉันถามว่าทำไมฉันถึงคุกเข่าดูถ่ายทอดสด...
ฮั่วอวี๋ขมวดคิ้วเข้าหากันและตระหนักได้ว่าสิ่งต่าง ๆ อาจไม่ง่ายเสียแล้ว
“เพลงนี้มีชื่อว่า ‘หิ่งห้อยโบยบิน’ เป็เพลงต้นฉบับและยังไม่ได้ถูกอัปโหลดขึ้นอินเทอร์เน็ต"
ทันทีที่ประโยคดังกล่าวถูกเอ่ยออกมา ผู้คนที่มีแรงจูงใจซ่อนเร้นอยู่ภายในห้องถ่ายทอดสดก็ยิ้มออกทันที
เพลงต้นฉบับที่ยังไม่ได้ถูกอัปโหลดขึ้นอินเทอร์เน็ต หมายความว่ายังไม่มีลิขสิทธิ์
พวกเขารีบเข้าสู่เว็บไซต์ลิขสิทธิ์และนำเนื้อเพลงรวมถึงทำนองจากการบันทึกภาพหน้าจอไปจดทะเบียนลิขสิทธิ์เพลงหิ่งห้อยโบยบินทันที
แต่เมื่อร้องขอลิขสิทธิ์ พวกเขากลับได้รับคำเตือนอย่างเป็ทางการจากเว็บไซต์
ลิขสิทธิ์ของเพลงที่คุณ้าจดทะเบียนคล้ายกับการลอกเลียนแบบ กรุณายืนยันว่าเป็ต้นฉบับ
ผู้ที่ไม่ยอมแพ้รีบไปที่คลังเพลงเพื่อค้นหาเพลงดังกล่าว ก่อนจะพบว่าเพลงหิ่งห้อยโบยบินที่ไม่เคยมีมาก่อนถูกบันทึกไว้ในคลังเพลงต้นฉบับเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
ชื่อเพลง : หิ่งห้อยโบยบิน
ผู้แต่งเนื้อร้อง : เ้าปลาน้อย
ผู้แต่งทำนอง : เ้าปลาน้อย
นักร้อง : เ้าปลาน้อย
ทุกคนมองหน้ากัน เ้าปลาน้อยคือใคร?
ณ อาคารชั้นบนสุด เยี่ยหลวนมอการจดลิขสิทธิ์เพลง ‘หิ่งห้อยโบนบิน’ ที่สำเร็จลุล่วงตรงหน้าอย่างพึงพอใจ
ไม่มีใครรู้ว่าในฐานะผู้ป่วยที่มีปัญหาทางการได้ยิน มันยากเพียงใดที่จะดึงเนื้อเพลงและองค์ประกอบของเพลงหิ่งห้อยโบยบินทั้งหมดออกมาให้สมบูรณ์
ความรู้ทางด้านทฤษฎีดนตรีก็เรียนรู้มา เพื่อที่จะใช้ร้องเพลงกล่อมฮั่วอวี๋เท่านั้น และตอนนี้ก็ผ่านมาสิบปีแล้ว
เยี่ยหลวนเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ จากนั้นก็ฮัมเพลงหิ่งห้อยโบยบินออกมา ดวงตาของเธอหรี่โค้งลงเป็รูปพระจันทร์เสี้ยว ขณะที่มองไปยังลูกชายที่อยู่ในหน้าจอและพึมพำเบา ๆ
“เ้าปลาน้อย โบยบินอย่างอิสระนะ"
น้ำเสียงของเธอแปลกเล็กน้อย นี่เป็สิ่งที่ผู้ที่บกพร่องทางการได้ยินหลายคนมักประสบเนื่องจากไม่สามารถเทียบเสียงสูงต่ำของตัวเองได้
แต่แม้ว่าน้ำเสียงของเธอจะแปลกไปบ้าง มันก็เจือด้วยความอ่อนโยน
ผู้หญิงอาจอ่อนแอ แต่ผู้หญิงที่เป็แม่นั้นแข็งแกร่ง
ขณะนี้ภายในห้องถ่ายทอดสด เหล่าคนที่พบว่าเพลงหิ่งห้อยโบยบินได้ถูกจดลิขสิทธิ์แล้วถามฮั่วอวี๋
- เ้าของห้อง เพลงที่คุณร้องเมื่อครู่นี้ถูกจดลิขสิทธิ์แล้ว
- คุณอัปโหลดมันแล้วเหรอ อาจารย์อวี๋? เนื้อร้องและทำนองทั้งหมด แต่งโดยคนที่ชื่อว่าเ้าปลาน้อย
- ฮั่วอวี๋ อาจารย์อวี๋ เ้าปลาน้อย ฮ่า ๆ ๆ ๆ นี่มันเ้าของห้องชัด ๆ เลย
- ความขัดแย้งนี้น่ารักเกินไปแล้ว อาจารย์อวี๋น่ารักมากเลยเหรอ?
- ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมลูกหมาป่าถึงชื่อว่าเสี่ยวอวี๋ มีใครบ้างที่ไม่เคยเป็เด็ก?
ผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มมองแถบข้อความตรงหน้าและสับสน
เ้าปลาน้อย?
ไม่ใช่ว่านั่นคือชื่อเล่นที่แม่ตั้งให้เขาตอนที่ยังเด็กหรอกเหรอ?
ั้แ่ที่เขาเข้ามัธยมต้น เขาก็ไม่ยอมให้ครอบครัวเรียกด้วยชื่อนี้เด็ดขาด มีแค่เยี่ยหลวนเท่านั้นที่ยังเรียกลูกชายของเธอด้วยชื่อนี้
มีแค่คนในครอบครัวเท่านั้นที่รู้ชื่อนี้ หมายความว่าครอบครัวของเขาเป็คนจดลิขสิทธิ์ให้อย่างนั้นเหรอ?
เมื่อคิดได้ดังนี้ ชายหนุ่มก็รีบวิเคราะห์ทันทีว่าใครในครอบครัวที่เข้าข่าย
พ่อของเขาไม่ค่อยสนใจอะไร ดังนั้นจึงไม่ได้จริงจังกับสิ่งต่าง ๆ
อีกฝ่ายอาจดูเหมือนนายทหารยศสูงที่อายุน้อยในกองทัพ แต่เมื่อกลับมาถึงที่บ้าน พ่อก็เหมือนกับเด็กแก่ ๆ ที่ไม่มีวันโต ดังนั้นนี่ต้องไม่ใช่ฝีมือพ่อแน่
สำหรับน้องสาวคนเล็ก ญาติและเพื่อน ๆ ในวัยเดียวกันมักหัวเราะเมื่อเห็นเธอ เพราะเธอคือ ‘คุณพ่อคนที่สอง’
พูดกันตามตรง น้องสาวของเขาเหมือนหลุดออกมาจากแม่พิมพ์เดียวกันกับผู้เป็พ่อ และเธอก็ไม่ใช่คนที่จะรอบคอบนัก
ปู่ย่าตายายเองก็อายุมากเกินกว่าที่จะทำอะไรแบบนี้
เมื่อตัดคนทั้งหมดออกไป ก็มีเพียงแค่ผู้เป็แม่เท่านั้นที่สามารถทำได้
แม่ของเขาเป็ผู้หญิงที่มีความสามารถตามแบบฉบับของคนทางใต้ เธอเข้าใจวรรณกรรม อีกทั้งยังนิสัยดี อย่างไรก็ตามเธอให้ความเคารพวีรบุรุษ นั่นจึงเป็เหตุผลว่า ทำไมแม่ถึงแต่งงานกับคนที่หยาบกระด้างแบบพ่อ
แต่การได้ยินของแม่ไม่ค่อยดีนัก
หางตาของฮั่วอวี๋ชื้นขึ้น เขารีบเช็ดหางตาของตัวเองและเอ่ย “พวกคุณไม่ต้องเดา ครอบครัวของผมน่าจะเป็คนอัปโหลดมัน”
ชายหนุ่มพูดออกมาอย่างคลุมเครือและไม่ได้อธิบายอะไรมากนัก
เขาไม่อยากเปิดเผยเื่ครอบครัวของตัวเองในที่สาธารณะ เพราะกลัวว่าจะไปรบกวนการใช้ชีวิตของสมาชิกในบ้าน
หลังจากที่กินอาหารและร้องเพลง ผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มก็รู้สึกว่าความอ่อนล้าได้แล่นไปทั่วร่าง ขณะที่ชายหนุ่มกำลังจะจบการถ่ายทอดสดของวันนี้ เสี่ยวอวี๋ที่อยู่ในอ้อมแขนก็อ้าปากหาวและลืมตาขึ้น
เมื่อมองไปยังหน้าตาน่ารักกึ่งหลับกึ่งตื่นของเ้าตัวเล็ก ฮั่วอวี๋ก็ยกมือขึ้นลูบหัวเล็ก ๆ ของมันอย่างอดไม่ได้
เมื่อนึกถึงเสี่ยวอวี๋ เขายิ่งรู้สึกว่าเ้าตัวเล็กนี่เป็ลูกของเขาจริง ๆ
“เอาละ การถ่ายทอดสดของวันนี้จะจบลงตรงนี้ การนอนที่สถานีหน้าด่านในตอนกลางคืนนั้นปลอดภัยและไม่มีอะไรให้ดูนัก หากมีเหตุฉุกเฉิน ผมจะถ่ายทอดสดให้ทุกคนได้รับชม เพราะฉะนั้นวันนี้ ราตรีสวัสดิ์ แล้วพบกันใหม่พรุ่งนี้!"
- อย่าเพิ่งไปเลยนะ ถ่ายทอดสดอีกสักพักเถอะ
- สั้นจัง สั้นจัง สั้นจัง...
- หรืออาจารย์อวี๋จะเปิดกล้องคาไว้ พวกเราจะเฝ้าระวังตอนกลางคืนให้เอง
- ใช่ ๆ ๆ ๆ คุณนอนไปเลย ส่วนพวกเราก็จะดูคุณไป ทุกคนทำสิ่งที่ตัวเอง้า
มุมปากของฮั่วอวี๋กระตุกเล็กน้อย พลันเขาก็นึกถึงผู้ถ่ายทอดสดที่ชอบหลับหน้ากล้องขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ ตอนนั้นในฐานะคนดู ชายหนุ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติไม่ว่าจะมองอย่างไรก็ตาม เขาคงตื่นตระหนกไม่น้อยถ้าถูกจ้องมองตอนหลับ
“ไม่ต้องหรอก ผมแค่นอนหลับ ไม่ได้ถูกฝัง พวกคุณไม่จำเป็ต้องเฝ้าผม"
“เอาละ ผมจะไปแล้ว ลาก่อน!"
หลังจากที่ปิดการถ่ายทอดสด ฮั่วอวี๋ก็ยังไม่ได้ลุกขึ้นทันที เขานั่งอยู่ที่เดิมและมองดูกองไฟที่กำลังจะดับตรงหน้า
ชายหนุ่มถอนหายใจออกมายาวเหยียด สีหน้าของเขาเศร้าสร้อยและคิ้วก็ค่อย ๆ ขมวดเข้าหากันแน่น
นี่เป็ครั้งแรกที่ผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มพูดถึงครอบครัว หลังจากที่เขาข้ามมาโลกนี้ เขามักจะหลีกเลี่ยงครอบครัวเสมอ
แม้ว่าฮั่วอวี๋จะเดินทางมายังโลกคู่ขนาน แต่เพื่อนและครอบครัวของเขาก็ไม่ได้เปลี่ยนไปนัก อย่างไรก็ตาม ชายหนุ่มอดคิดไม่ได้ว่าครอบครัวที่อยู่ในโลกนี้จะยังใช่ครอบครัวที่เขารู้จักไหม?
หรือสมาชิกครอบครัวในตอนนี้จะเป็แค่คนแปลกหน้าที่มีความทรงจำและบุคลิกที่เหมือนกันเท่านั้น?
แล้วสถานการณ์ในโลกใบเดิมของเขาเป็ยังไงบ้าง?
เขาตายไปแล้วหรือหายตัวไป หรือมี ‘ฮั่วอวี๋’ อีกคนเข้าไปใช้ชีวิตกับครอบครัวจริง ๆ ของเขาแทน?
ก่อนหน้านี้ ชายหนุ่มไม่กล้าคิดเกี่ยวกับเื่นี้เลย
แต่วันนี้ เมื่อเขารู้ว่าครอบครัวในโลกนี้ยังคงพยายามอย่างเต็มที่เพื่อจะแสดงความรักต่อเขา ผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มก็ไม่สามารถระงับความคิดเหล่านี้ได้อีก
ฮั่วอวี๋ถอนหายใจออกมา เขาอุ้มเสี่ยวอวี๋ขึ้นและเดินกลับเข้าไปในสถานีหน้าด่าน
ไม่มีอะไรผิดปกติเกี่ยวกับโลกนี้ มีเพียงคนโง่เท่านั้นที่เป็ทุกข์กับเื่ไร้สาระ
เมื่อได้มาที่โลกนี้แล้ว เขาก็ควรพยายามอย่างถึงที่สุดเพื่อปกป้องครอบครัว
ฮั่วอวี๋ทำได้แค่ปลอบใจตัวเองด้วยวิธีนี้
1K
