“ข้าว่าท่านน่าจะไม่หายไวขนาดเดินทางไปพร้อมข้าได้นะเ้าคะ”
“ข้าหายทันแน่นอน ปกติข้าร่างกายแข็งแรงมาก โดนพิษแค่นี้ 2-3 วันก็คงหายดี เพียงพักผ่อนทานอาหารอร่อยๆ ของเ้าทุกวันข้าก็คงหายไวขึ้น”
ตงซิงอีได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มเขินอาย แม้เขาจะมองนางเป็เพียงสหายหรือผู้มีพระคุณ แต่นางก็รู้สึกดีไม่น้อยที่เขาเอ่ยชมอาหารที่นางทำ แม้นางจะหน้าตาอัปลักษณ์ในสายตาเขาตอนนี้ เขายังอุตส่าห์ชมฝีมือทำอาหารของนางก็ถือว่าเขาไม่มองนางเพียงหน้าตาแล้ว
“เช่นนั้นก็ตามใจท่านเ้าค่ะ นี่เป็ยาบำรุงร่างกายแบบลูกกลอนแต่เม็ดเล็กมากสูตรของข้าเอง ส่วนยาพิษข้าถอนให้ท่านแล้ว ท่านทานหลังอาหารทุกวันก็น่าจะดีขึ้นเ้าค่ะ ให้ข้าเรียกท่านว่าอย่างไรดีเ้าคะ เรียกว่าพี่หลี่เฉียงหรือท่านน้าหลี่เฉียงดี”
หลี่เฉียงได้ยินเช่นนั้นก็ตากระตุกทันที นี่เขาดูอายุมากเช่นนั้นเลยหรือ ถึงทำให้แม่นางน้อยผู้นี้ต้องเรียกว่าท่านน้า
“เรียกข้าว่าพี่หลี่เฉียงก็พอ ไม่ต้องเรียกท่านน้าหรอก แล้วเ้าชื่ออะไร”
“ได้เ้าค่ะพี่หลี่เฉียง ข้าชื่อตงซิงอีเ้าค่ะ เช่นนั้นข้าจะไปเตรียมน้ำให้ท่านอาบนะเ้าคะ ตามร่างกายท่านมีเพียงรอยถลอกกับรอยขีดข่วนเล็กน้อยเท่านั้น ชำระล้างฝุ่นควันออกเปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาดที่ข้าเตรียมไว้ให้น่าจะสบายตัวขึ้น”
ตงซิงอีกล่าวจบก็เดินออกไปต้มน้ำตักน้ำใส่ถังให้หลี่เฉียงทันที
หลี่เฉียงมองการกระทำของตงซิงอีแล้วทำให้เขาใจเต้นแรงและอบอุ่นในใจแปลกๆ ทั้งรู้สึกว่านางน่ารักและดีกับเขานัก แม้นางจะไม่งดงามเช่นสตรีที่เขาเคยพึงใจเช่นที่ผ่านมาก็ตาม
“ท่านมาอาบน้ำได้แล้วเ้าค่ะ พี่หลี่เฉียง น้ำกำลังอุ่นพอดีเลยเ้าค่ะ”
ตงซิงอีะโเรียกเขามาอาบน้ำอย่างไม่มีท่าทีเขินอายที่จะพูดคุยกับบุรุษ เพราะนางเคยชินกับการอยู่กับพี่ชายฝาแฝดทั้งสองของนางเป็เื่ปกติมาั้แ่เด็กจนอายุ 10 ขวบจึงแยกกันนอนคนละห้อง เื่สรีระร่างกายภายนอกทั่วไปของบุรุษจึงไม่ทำให้นางเขินอายนัก
ส่วนหลี่เฉียงก็มีบ่าวสตรีปรนนิบัติรับใช้มาตลอด เขาจึงเคยชินให้สตรีเห็นเรือนร่าง ทั้งยังชอบให้สตรีช่วยอาบน้ำเพราะรู้สึกสบายตัวดีเวลามีมือนุ่มนิ่มัั เขาเข้าใจว่าตงซิงอีจะช่วยเขาอาบน้ำจึงรีบเดินไปเปลื้องผ้าออกทั้งหมดทันทีอย่างไม่คิดอะไร
“ว้ายยย!! นี่ท่านมาเปลื้องผ้าต่อหน้าข้าเช่นนี้ได้อย่างไร เหตุใดไม่รอให้ข้าออกไปก่อนเ้าคะ”
แม้ตงซิงอีจะคุ้นเคยกับบุรุษแต่ก็ไม่เคยเห็นชายโตเต็มวัยเปลื้องผ้าต่อหน้าเช่นนี้มาก่อน จึงทำให้ใยิ่งนัก นางเคยเห็นแต่พี่ชายเปลื้องผ้าตอนเป็เด็กเท่านั้น
“ข้านึกว่าเ้าจะปรนนิบัติข้าอาบน้ำซะอีก ข้าไม่ได้ตั้งใจ”
เมื่อได้ยินเสียงร้องใของตงซิงอี หลี่เฉียงก็เกิดอาการเขินอายขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว ปกติคนที่ปรนนิบัติเขาแม้จะเขินอายแต่ก็ไม่กล้าพูดอันใดออกมาเช่นนี้ เขาเข้าใจผิดทั้งยังทำให้สตรีแรกแย้มที่ยังไม่ออกเรือนเช่นนางต้องมาเห็นร่างเปลือยของเขาอย่างไม่ตั้งใจ เขาคงทำให้นางเสื่อมเสียแล้ว
“ข้าแค่เรียกท่านให้รีบมาอาบน้ำเท่านั้นไม่ได้คิดจะอาบให้ท่านซักหน่อย ข้าไปแล้วนะเ้าคะ ท่านอาบเองเลยเ้าค่ะ”
ตงซิงอีรู้สึกทำตัวไม่ถูกใบหน้าเห่อร้อนขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว ทั้งยังใจเต้นแรงที่เห็นรูปร่างเปลือยของเขาทั้งท่อนบนและล่าง กล้ามเนื้อแผงอกและหน้าท้องของเขาเป็ลอนสวยเข้ารูปมาก แม้หน้าตาเขาจะดูโเี้ ดุดัน แต่รูปร่างผิวพรรณที่ไม่ขาวและไม่เข้มจนเกินไปของเขาดูลงตัวแข็งแกร่งสมส่วนเข้ากับหน้าตาเขายิ่งนัก เพียงเห็นแว่บเดียวก็ติดตาตงซิงอีแล้ว
หลี่เฉียงมองดูท่าทางเขินอายของตงซิงอีอย่างนึกเอ็นดูนาง นางช่างเขินอายได้น่ารักนัก แม้หน้าตานางจะอัปลักษณ์มีปานดำบนหน้า ทั้งยังมีตุ่มปูดโปนไปทั่วร่างกาย แต่ท่าทางของนางดูเป็คนดีและอ่อนต่อโลกนักในเื่ผู้ชาย เขาไม่คิดมองสตรีเพียงหน้าตาอีกแล้ว ั้แ่ที่ผ่านมาเขาเคยพึงใจสตรีงดงามคนใดแล้วไม่เคยได้รับความรักตอบแทนกลับคืนมาสักครา เขารู้สึกถอดใจไปแล้วเื่สตรี แต่ตงซิงอีกลับทำให้เขารู้สึกสบายใจขึ้นกว่าเดิมนัก อย่างน้อยนางยังมองว่าเขาเป็บุรุษผู้หนึ่งและยังเขินอายเขาที่เปลื้องผ้าต่อหน้านาง หรือเขาจะรับนางเป็อนุของเขาดี...
ก่อนหน้านี้เขาเคยมีอนุมากมายเพราะเหล่าผู้าุโจัดหามาให้เขาทั้งนั้น แต่เขาไม่เคยแตะต้องพวกนางและไม่เคยคิดยุ่งเกี่ยว ด้วยเขาไม่อยากให้สตรีเ่าั้มีสายเืของเขาในครรภ์ เขารังเกียจพวกนางที่ยอมเป็อนุของเขาเพราะผลประโยชน์ที่เหล่าผู้าุโพยายามกล่อมพวกนางและยุยงให้มายั่วยวนเขาจนเขาเอือมระอา
แต่กับตงซิงอีผู้นี้ แม้นางจะไม่งดงาม แต่นางมีน้ำใจให้เขา ทั้งนางยังไม่มีใคร อย่างไรนางคงสามารถมีทายาทให้แก่เขาได้ ทั้งนางยังไม่ใช่คนของเหล่าผู้าุโในพรรคมารของเขา หรือเขาจะรับผิดชอบดูแลนางเป็การตอบแทนที่นางช่วยรักษาเขาและดูแลเขาอย่างดีกันนะ
หลี่เฉียงครุ่นคิดไปพลางอาบน้ำไปโดยไม่รู้ตัวเลยว่าร่างเปลือยของตนนั้นติดตาของตงซิงอีไม่จางหายไปสักทีจนนางฟุ้งซ่าน วิ่งออกไปฝึกวรยุทธกลางลานบ้านแล้ว
ตงซิงอีเตะต่อยอากาศรุนแรงอยู่นาน จนหลี่เฉียงอาบน้ำเตรียมนอนพักแล้วก็ยังไม่เลิก หลี่เฉียงได้ยินเสียงจึงเดินออกมาดูนางว่าทำอะไรอยู่ เหตุใดถึงยังไม่ไปอาบน้ำผลัดผ้า
“เ้าจะฝึกวรยุทธจนมืดค่ำเลยรึ เหตุใดไม่ไปอาบน้ำผลัดผ้า”
ตงซิงอีได้ยินเสียงของหลี่เฉียงก็ทำให้นางลนลานจนลื่นล้ม ด้วยกำลังจะะโเตะกลางอากาศพอดี
หลี่เฉียงเห็นนางกำลังจะล้มลงหัวฟาดพื้นจึงรีบใช้วิชาตัวเบาะโพุ่งตัวออกไปอุ้มนางทันที ร่างกายเขาเริ่มฟื้นตัวมากแล้ว จึงไม่ลังเลที่ช่วยเหลือนาง
คราแรกตงซิงอีคิดว่านางกำลังจะกลับตัวตีลังกาให้มือแตะพื้นก่อน แต่ยังไม่ทำอันใดก็ถูกช้อนร่างขึ้นมาแนบอกของหลี่เฉียงผู้นี้ ภาพร่างเปลือยของเขายังติดตานางอยู่เลย ตอนนี้แก้มนางกลับแนบอยู่ที่อกเขาแกร่งของเขา มีเพียงเสื้อคลุมสีขาวตัวบางที่กั้นระหว่างแก้มของนางและอกของเขาเท่านั้น ตอนนี้ใจของนางเต้นแรงแทบจะทะลุออกมาอยู่แล้ว เขาทำให้นางหายใจไม่ทั่วท้องได้ตลอดเวลาจริงๆ
4K
