Fall in love : 29
ดอกไม้
หลังจากที่วางสายจากเพื่อนสนิทของตนเอง หญิงสาววางโทรศัพท์ลงที่เดิมแล้วเดินไปหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเครื่องสำอางใบใหญ่
นั่นคือกระปุกครีมบำรุงหน้าต่างๆของเธอ ญารินเปิดกระปุกครีมทาหน้าแล้วเริ่มทาบนใบหน้าตนเองเบาๆ นวดใบหน้าไปมาจนรู้สึกเคลิบเคลิ้ม
เมื่อทาครีมบำรุงหน้าจนเสร็จเรียบร้อยทุกอย่าง เธอจึงเริ่มเข้านอนทันทีเพื่อเตรียมตัวสำหรับวันพรุ่งนี้เช้า ในการที่จะได้พบกับอะตอมเป็ครั้งสุดท้ายก่อนที่เขาจะไป...
เช้าวันต่อมา~
ญารินรีบตื่นนอนั้แ่เช้าตรู่ เธอเดินออกไปอาบน้ำและแต่งตัวอย่างว่องไวและแอบเดินออกไปที่หน้าตึกเรียนสำหรับเด็กกำพร้าแห่งนี้
เธอเปิดประตูรั้วออกมาแล้วเดินขึ้นรถเก๋งคันสีดำคันหนึ่งซึ่งก็คือรถของเหนือที่พาฝ้ายมา ฝ่าเท้าที่ถูกหุ้มด้วยรองเท้าคัทชูสีดำเงาเหยียบลงที่คันเร่งเพื่อออกรถมุ่งหน้าไปยังสนามบิน
"เอ่อ...พี่คะ...ช่วยแวะร้านดอกไม้ให้หน่อยได้ไหมคะ?"หญิงสาวเอ่ยถามในขณะที่เหนือกำลังขับรถอยู่
"ได้ครับ"เขาตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ หลังจากนั้นทั้งสามคนไม่ได้พูดคุยอะไรกันต่อ รถเก๋งคันเดิมยังคงแล่นอยู่บนท้องถนนมาเรื่อยๆ จนกระทั่งมาเจอร้านขายดอกไม้แห่งหนึ่ง เหนือจึงแวะจอดที่ร้านขายดอกไม้ก่อน
"จะซื้อดอกไม้ให้อะตอมหรอ?"ฝ้ายเอ่ยถาม เมื่อทั้งสามคนลงมาจากรถหยุดยืนอยู่ที่หน้าร้านขายดอกไม้
"อื้ม"ญารินเอื่อนเอ่ยในลำคอเป็การให้คำตอบ ฝ้ายพยักหน้ารับหงึกๆแล้วทั้งสองเดินเข้าไปภายในร้านพร้อมกัน
ชายหนุ่มยังคงยืนลอบมองสำรวจที่บริเวณหน้าร้านขายดอกไม้ด้วยท่าทางนิ่งเฉย ทั้งป้ายร้าน สีร้าน ขนาดของร้าน และการจัดวางดอกไม้ยังคงเหมือนเดิมทุกอย่าง เขายืนมองอยู่อย่างนั้นสักพักก่อนที่จะตัดสินใจเดินเข้าไปในร้าน
"ยินดีต้อนรับครับ~ ไม่ทราบว่า้าดอกไม้แบบไหนดีครับ? สามารถสอบถามได้เลยนะครับ"เสียงอันอ่อนหวานของชายหนุ่มเ้าของร้านเอื้อนเอ่ยต้อนรับหญิงสาวทั้งสองคนที่ก้าวฝีเท้าเข้ามา ใบหน้าของชายหนุ่มส่งยิ้มหวานน่ารักดุจดั่งหญิงสาว
"สวัสดีค่ะ...เอ่อ...คือหนูไม่ได้คิดไว้เลยว่าจะหาดอกไม้แบบไหนดี คือหนูอยากจะนำไปให้รูมเมทหนูที่กำลังจะกลับต่างประเทศอ่ะค่ะ"ญารินพูดบอก
"แค่รูมเมทหรอ? เป็ความสัมพันธ์ที่มากกว่ารูมเมท มากกว่าเพื่อน แต่ไม่ใช่แฟนรึเปล่า?"เขาเอ่ยถามกลับอย่างรู้ทัน โดยที่ใบหน้ายังคงยิ้มแย้มแจ่มใส
"หนู...หนูก็ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ"ญารินตอบกลับพร้อมกับยิ้มแห้งออกมา ชายหนุ่มพยักหน้ารับอย่างช้าๆก่อนจะเหลือบไปเห็นใครบางคนเดินเข้ามา
"เอ่อ...สักครู่นะครับ"เขากระซิบบอกญารินเบาๆ เธอพยักหน้ารับอย่างง่ายดาย "ยินดีต้อนรับครับ...พี่เหนือ"
"ไง...เซต"เหนือที่เดินเข้ามาเอ่ยทักทายกลับ
"เอ่อ...หนูขออนุญาตเดินดูดอกไม้ก่อนนะคะ"ญารินเอ่ยขัดคอขึ้นมา เซตหันไปพยักหน้าเป็การให้คำตอบก่อนที่หญิงสาวทั้งสองคนจะเดินเลี่ยงไป
"ไม่คิดว่าจะยังจัดร้านไว้เหมือนเดิมนะ"เหนือพูดพร้อมกับลอบมองสำรวจบริเวณภายในร้าน
"พี่เคยบอกว่าชอบแบบนี้นี่ครับ ผมเลยจัดร้านไว้แบบเดิม"เขาตอบกลับ เหนือชะงักไปนิดหันมองด้วยสีหน้านิ่งเฉย "ผมยังรอพี่อยู่นะ..."
"ขอโทษจริงๆนะเซต...แต่พี่เคยบอกไปแล้วว่าไม่ต้องรอ และตอนนี้พี่ก็มีคนใหม่แล้ว"เหนือตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ พยายามที่จะเค้นคำพูดดีๆออกมาไม่ให้คนฟังรู้สึกเสียใจไปมากกว่านี้
"ผมจำได้ครับ แต่เพราะผมยังตัดใจจากพี่ไม่ได้ไง ผมเลยรอ"เซตตอบกลับอีกครั้ง "ถ้าพี่จะแต่งงานก็เชิญผมไปด้วยก็ได้นะ หรือถ้า้าดอกไม้ในงานแต่งก็บอกผมได้ เดี๋ยวผมจัดให้ฟรี"
"อืม ขอบใจมากนะ"เหนือตอบกลับพร้อมกับส่งยิ้มบางๆ เซตจึงส่งยิ้มกลับ ครั้งแรกที่เหนือได้รู้จักกับเขากับตอนนี้ยังคงเหมือนเดิม เซตยังคงเป็คนที่มีใบหน้ายิ้มแย้มสดใสเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน
"ขอโทษที่มาขัดจังหวะนะคะ แต่ว่า...พอจะมีดอกไม้อะไรความหมายดีๆแนะนำไหมคะ?"ญารินเดินมาแล้วเอ่ยถาม
"อยากได้ความหมายประมาณไหนล่ะครับ?"เซตเอ่ยถามกลับ
"ไม่ได้คิดไว้เลย...แต่อยากได้แบบที่เหมาะสำหรับการให้คนที่ไปต่างประเทศน่ะค่ะ แบบที่เขาเห็นดอกไม้นี้แล้วยังจำหนูได้"เธอตอบ ชายหนุ่มพยักหน้ารับอย่างช้าๆแล้วเดินไปเลือกดอกไม้มา 2 แบบ
"ถ้าให้ผู้ชายเดี๋ยวผมจัดเป็ช่อเล็กๆเหมาะกับผู้ชายนะครับ"เขาเดินมาแล้วพูดบอก โดยวางดอกไม้ลงบนโต๊ะเคาน์เตอร์
"โอเคค่ะ"ญารินตอบ
"ดอกฟอร์เก็ตมีน็อต ความหมาย คือ รักแท้ ความทรงจำแห่งความรัก เป็สัญลักษณ์ของความรักที่ซื่อสัตย์และเป็สัญญาณบอกผู้รับว่า อย่าลืมฉัน"เซตพูดบอกแล้วชูดอกฟอร์เก็ตมีน็อตให้ดู
"ส่วนนี่ ดอกลาเวนเดอร์ คือ ดอกไม้แห่งการรอ"เขาพูดบอกอีกครั้งพร้อมกับชูขึ้นให้ดู "สำหรับเธอที่ให้เขาความหมายก็อาจจะประมาณว่า...เธอจะรอเขา จนกว่าเขาจะกลับมา หรือ ฉันจะรอคุณ ประมาณนี้"
เซตพูดอธิบายให้ฟัง หญิงสาวที่ตั้งใจฟังจึงพยักหน้าเข้าใจอย่างช้าๆ จากนั้นชายหนุ่มเริ่มจัดช่อดอกไม้ต่อ
"อ่ะนี่ครับ ถ้าคนๆนั้นเขารู้ความหมายของดอกไม้ก็คงจะดีนะครับ"เซตเอ่ยออกมาอีกครั้งพร้อมกับยื่นช่อดอกไม้ขนาดเล็กให้แล้วส่งยิ้ม
"เท่าไหร่หรอคะ?"ญารินส่งยิ้มแล้วเอ่ยถาม
"มากับพี่เหนือใช่ไหมครับ?"เขาเอ่ยถามกลับ หญิงสาวจึงพยักหน้าเป็การให้คำตอบ "ไม่ต้องจ่ายหรอกครับ"
"ตะ...แต่นี่ของซื้อของขายนะคะ"เธอตอบกลับด้วยสีหน้าที่รู้สึกเกรงใจ
"เป็ไรครับ ไว้ครั้งหน้าถ้ามาซื้ออีกค่อยจ่ายก็ได้"เซตตอบกลับอีกครั้ง ญารินทำสีหน้าลำบากใจเล็กน้อยแต่ก็พยักหน้ายอม
"งั้นขอตัวนะคะ"หญิงสาวเอ่ยลา เซตพยักหน้ารับอีกครั้งก่อนที่เธอและฝ้ายจะเดินออกไป
"ไปก่อนนะ บาย"เหนือเอื้อนเอ่ยคำลาด้วยสีหน้านิ่งเฉย
"โชคดีนะครับ"เซตเอ่ยคำลากลับ ใบหน้าส่งยิ้มหวานเหมือนอย่างเคย เหนือพยักหน้าเล็กน้อยแล้วเดินออกไป "คนใหม่ของพี่นี่โชคดีจังเลยนะครับ..."
+++++++++++++++++++++++++++++++
เหนือขับรถเริ่มออกเดินทางมายังสนามบินอีกครั้ง รถเก๋งคันสีดำคันเดินแล่นตามท้องถนนที่มีรถอีกมากมาย แต่ยังโชคดีที่ไม่ถึงขั้นรถติด
ใช้เวลาไม่นานมากนักก็มาถึงที่สนามบิน เหนือขับรถเข้ามาจอดบริเวณลานจอดรถ จากนั้นทั้งสามคนลงจากรถพร้อมกันแล้วรีบเดินเข้าไปหาอะตอมพร้อมกับดอกไม้ที่ญารินนำมา
อึก!
ญารินชะงักฝีเท้าหยุดนิ่งอยู่ที่หน้าประตู หลังจากที่ก้าวฝีเท้าเข้ามาแล้วพบกับผู้คนมากมายทั้งชายและหญิง ร่างกายเริ่มสั่นเทาเล็กน้อย หายใจไม่ค่อยสะดวก ความรู้สึกกลัวและกังวลถาโถมเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว
"ริน! ใจเย็นๆนะ ค่อยๆหายใจเข้าออกลึกๆ ตั้งสติไว้ก่อน"ฝ้ายรีบพูดปลอบเมื่อเห็นอาการของเพื่อนตนเอง เธอเอื้อมมือไปจับมือญารินไว้ ปลายนิ้วโป้งลูบเบาๆที่มือของเพื่อนสนิท
ญารินค่อยๆหลับตาลงแล้วถอนหายใจเข้าออกอย่างช้าๆ เพื่อรวบรวมสติของตนเองให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอลืมตาขึ้นมาอีกครั้งก่อนที่สายตาจะกวาดมองหาอะตอม
"รีบไปหาอะตอมกันเถอะ!"หญิงสาวพูดขึ้นมาโดยที่เธอจับมือของฝ้ายไว้ด้วย จากนั้นทั้งสามคนเดินตามหาอะตอมด้วยกัน
"ไม่ใช่ว่าขึ้นเครื่องบินไปตั้งนานแล้วหรอ?..."คำพูดที่ฝ้ายเอ่ยออกมาทำให้ญารินถึงกับชะงักไปนิด ตอนนี้ทั้งสามคนหยุดยืนอยู่กลางสนามบิน
"เขาอาจจะอยู่ที่จุดเช็คอินก็ได้นะครับ"เหนือพูดขึ้นบ้าง ญารินที่จากสีหน้าดูหม่นลงตอนนี้กลับมาดีขึ้นเหมือนเดิม รู้สึกยังพอมีความหวังอยู่
ทั้งสามคนเดินฝ่าฝูงคนมากมายเพื่อมาที่จุดเช็คอิน หญิงสาวร่างเล็กชะโงกหน้าและกวาดสายตามองหาอะตอม แต่ยิ่งมองหาเท่าไหร่กลับยิ่งหาไม่เจอ จนเธอเริ่มมีสีหน้าหม่นลงอีกครั้ง
"นี่! อย่าเพิ่งท้อสิ ฉันว่าอะตอมต้องอยู่แถวๆนี้แหละ"ฝ้ายพูดพร้อมกับยกมือขึ้นลูบแผ่นหลังเพื่อนสนิทตนเองเบาๆ เมื่อเห็นว่าเพื่อนตนเองนั้นมีสีหน้าหม่นลงและดูท้อแท้อย่างเห็นได้ชัด
"อาจจะถูกอย่างที่แกพูดก็ได้...เขาอาจจะขึ้นเครื่องบินไปตั้งนานแล้ว..."
----------------
Cr.ความหมายดอกฟอร์เก็ตมีน็อต : jeban.com
Cr.ความหมายของดอกลาเวนเดอร์ : medium.com
169
