“ เ้าตระกูล!! จดหมายจากใครแล้วเขียนว่าอย่างไร!? ”
“ ตระกูลหลงกับตระกูลหวง…พวกเขาไม่ต้อง้าให้พวกเราเข้าไปยุ่งโดยพวกเราจะได้โรงตีเหล็กส่วนตัวของหวังเฟยหลงรวมถึงช่างตีเหล็กเซียงหลาน!! ”
“ ข้าว่าพวกเรารับข้อเสนอดีกว่า…อย่างไรเสียพวกเราก็เตรียมกองกำลังไม่ทัน ถ้าพวกเรารับข้อเสนอพวกเราก็จะไม่เสียกองกำลังของพวกเราด้วย ”
“ แล้วหลังจากนั้นเล่า!!? เ้าคงจะไม่ได้ลืมสันดานพวกมันหรอกนะ คิดว่าพวกมันจะปล่อยพวกเราไปเฉยๆหรือไง!? ”
“ ตระกูลหวัง้าความช่วยเหลือแต่ก็ไม่ได้มีข้อเสนออะไรบอกมาอย่างชัดเจน แค่จะจำหนี้บุญคุณไว้เฉยๆ แถมพวกเรายังต้องประสบกับการสูญเสียกองกำลังอีก ฝ่ายไหนคุ้มกว่าน่าจะเลือกไม่ยาก ”
“ แต่พวกเราก็สามารถเรียกร้องที่หลังได้ ข้าไม่คิดว่าตระกูลหวังจะตระหนี่ในการตอบแทนบุญคุณหรอก ”
เวลาล่วงเลยผ่านไปนานแล้วแต่พวกเขาก็ยังไม่ได้ข้อสรุป ทันใดนั้นเ้าตระกูลที่นิ่งเงียบฟังเหล่าผู้าุโถกเถียงกันตลอดเวลาที่ผ่านก็ลุกขึ้นยืน ทำให้สายตาเหล่าผู้าุโต่างก็จับจ้องไปที่เ้าตระกูลว่าจะตัดสินใจเช่นไร
“ เอาละ!! ก่อนที่เราจะตัดสินใจ ข้า้าฟังความคิดเห็นจากลูกของข้าที่เคยพบกับหวังเฟยหลง ”
“ หรือว่าท่านเ้าตระกูลจะตัดสินใจว่าหวังเฟยหลงมีประโยชน์มากพอหรือเปล่า!? ”
“ พวกเราไดรับข่าวว่าเขาเป็แขกกิตติมศักดิ์ของสมาคมการค้าทมิฬด้วยนี้!? หากเราสร้างบุญคุณต่อเขา เื่ราวในอนาคตตระกูลฉู่เราคงราบรื่นเป็แน่ ”
“ ไปเรียก ฉู่หัวป้ากับฉู่ฟานมา ข้า้าฟังความเห็นจากพวกเขา ”
ผ่านไปไม่นาน ฉู่หัวป้ากับฉู่ฟานก็มาถึง พวกเขาก็เข้ามาที่โถงเ้าตระกูล ไม่รอช้าเ้าตระกูลตรงเข้าประเด็น เขาอธิบายสถานการณ์ให้ลูกทั้งสองของเขาฟัง และถามว่าพวกเขาจะตัดสินใจอย่างไร
“ ไม่เห็นยากเลย ต้องช่วยตระกูลหวังสิ ไม่ว่ามันจะเอาผลประโยชน์อะไรมาแลก มันก็แค่ต่อลมหายใจของเราเท่านั้น สุดท้ายพวกเราก็เหมือนกับเป็ปลาที่อยู่บนเขียงรอถูกเชือดเท่านั้น ”
“ ที่สำคัญคือตระกูลหวังจะตอบแทนบุญคุณแน่นอน ”
เ้าตระกูลได้ยินเช่นนี้ก็รู้สึกชื่นใจ ที่ลูกของพวกกเรามองการณ์ไกล ไม่เหมือนผู้าุโบางคนถูกผลประโยชน์ตรงหน้าบดบัง ใจจริงเขาก็คิดที่จะช่วยตระกูลหวังอยู่แล้ว แต่ความเห็นของผู้าุโมันแบ่งเป็สองฝ่ายจึงต้องพยายามหาเหตุผลมารองรับการตัดสนใจของเขา
“ แล้วเ้าคิดว่าหวังเฟยหลงเป็อย่างไร ”
“ หวังเฟยหลง!? แน่นอนว่าถือเป็คนที่ใช้ได้แม้จะด้อยกว่าข้าก็ตาม ”
“ เฮ้อ!! พวกท่านอย่าไปฟังพี่รองพูดไร้สาระ หวังเฟยหลงคนนี้ควรเป็มิตรให้ได้หรืออย่างน้อยก็ต้องไม่เป็ศัตรู ”
“ เพราะอะไรเ้าถึงคิดเช่นนั้น ”
“ ท่านคงไม่ได้ลืมเื่เวลาที่เขาเริ่มฝึกฝนได้หรอกใช่ไหม ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไรแต่เขาแข็งแกร่งขึ้นเร็วมาก เขาใช้เวลา 6 เดือนในการเริ่มจากฝึกฝนไม่ได้ไปจนถึงระดับขัดเกลาระยะปลาย แล้วไหนจะสามารถจัดการคนที่อยู่ระดับรวบรวมระยะต้นได้อีก แค่นี้ก็น่าจะพอสำหรับการตัดสินใจของพวกท่านแล้วกระมั้ง ”
ด้วยคำอธิบายของฉู่ฟานเหมือนได้เตือนสติเหล่าผู้าุโที่เห็นแก่ผลประโยชน์ตรงหน้า พวกเขารู้สึกว่าการได้ผูกมิตรกับหวังเฟยหลงจะต้องคุ้มค่าสำหรับพวกเขามากกว่าแน่นอน และตอนนี้ก็ได้ข้อสรุปในการประชุมหารือแล้ว
“ เป็อันตกลง พวกเราจะช่วยตระกูลหวัง แต่พวกเราจะไม่ยังตอบกลับจดหมายของฝ่ายไหน พวกเราจะส่งจดหมดและกองกำลังไปช่วยตระกูลหวังพรุ่งนี้เช้า เพื่อไม่ให้พวกสองตระกูลนั้นเล่นตุกติกอันใด ”
………
บ้านพักตากอากาศภายในแหวนของหวังเฟยหลง เวลาผ่านไปหลายชั่วยาม หวังเฟยลงค่อยๆลืมตาตื่นขึ้น เขามองไปรอบๆพลางถอดหายใจ จริงๆแล้ววทุกครั้งที่หวังเฟยหลงใช้สกิลความบ้าคลั่งของทรราชนั้นมันทำให้อ่อนแรงและลดสเตตัสก็จริงแต่มันไม่ได้ถึงขั้นทำให้หวังเฟยหลงถึงต้องต้องสลบทุกครั้ง เพียงแต่สองครั้งนี้หวังเฟยหลงได้รับาเ็หนักถึงขั้นสามารถสลบได้ทุกเมื่อ โชคดีที่ร่างกายของเขาพิเศษ สามารถฟื้นฟูตัวเองได้ดีในระดับหนึ่ง แต่ยังไม่ถือว่าหายดี
หวังเฟยหลงจึงต้มน้ำสมุนไพรใช้ในการแช่เพื่อรักษาอาการาเ็ของเขาพลางคิดถึงเื่ตระกูล เขาไม่รู้เลยว่าตอนนี้ตระกูลของเขาเป็อย่างไรบ้าง หวังเฟยหลงอยากจะรีบออกไปข้างนอกแต่ก็ต้องเตรียมตัวให้พร้อมเสียก่อน เขาไม่รู้เลยว่าหากออกไปข้างนอกแล้วเขาจะเจอกันอะไรบ้าง
“ เอาละ มาทำเื่ที่สามารถทำได้ก่อนแล้วกัน ”
หลังจากแช่น้ำสมุนไพรเสร็จแล้วหวังเฟยหลงก็เดินไปดูศพสัตว์อสูรที่เขาเก็บเข้ามาด้วย เหตุผลที่เขาเก็บเพราะเขา้าดึงดูดความสนใจและความโกรธของหมาป่าศิลาเขียวแล้วเมื่อเขาหายไปมันจะพุ่งความโกรธไปที่หวังเข่อซิงที่เพิ่งมาถึงแทน รวมกับจังหวะที่หวังเฟยเสี่ยงตายเพื่อให้ดูเหมือนถูกกิน หวังเข่อซิงน่าจะคิดว่าเขาตายแล้วและป่าวประกาศไปทั่วเพื่อตัดกำลังใจพ่อกับแม่ของเขา
“ ช่างก่อนแล้วกัน ป้อนอาหารหน่อย เ้าตัวนี้น่าจะอยู่ระดับ 3 เป็อย่างน้อย แต่มันถูกกินไปบางส่วนหวังว่าจะได้อะไรบ้างนะ ”
หวังเฟยหลงเรียกไข่และางมันไว้ที่ศพของสัตว์อสูร ทันใดนั้นศพก็ถูกดูดเข้าไปราวกับไข่คือหลุมดำ ไม่ว่าเขาจะเป็กี่ครั้งเขาก็ยังคงรู้สึกทึ่งกับภาพที่เขาเหเ็นเสมอ และส่วนที่ทำให้หวังเฟยหลงทึ่งและประหลาดใจมากที่สุดคือ EXP ของไข่ที่ได้รับเพื่อใช้ในการฟัก แม้ว่ามันจะกลืนกินสัตว์อสูรที่ตัวใหญ่กว่าไข่มากกว่า 10 เท่าแต่ EXP ที่ได้ก็ยังคงไม่ถึง 1% อยู่ดี รวมถึงสัตว์อสูรระดับ 3 ตัวนี้ที่ได้ EXP มากกว่าสัตว์อสูรระดับ 2 อยู่ราวๆ 2 เท่า
เมื่อทำทุกอย่างที่สามารถทำได้เสร็จหมดแล้ว เขาก็ออกไปข้างนอกแหวนทันที เขามองรอบๆก่อนจะพบว่าตอนนี้มืดแล้ว ทันใดนั้นเองเขาก็สังเกตเห็นเงาอะไรบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ในความมืดข้างหน้า เขาใช้การวิเคาะห์ข้อมูลก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับชื่อที่อยู่บนหัว มันคือหมาป่าศิลาเขียวตัวก่อนหน้านี้ ดวงตาสีฟ้าของมันกำลังจ้องมองมายังหวังเฟยหลงราวกับกำลังมองเหยือ เขาสบทออกมาอย่างช่วยไม่ได้
“ ไอลูกหมาโข่งนี้!? หรือว่าบริเวณนี้จะเป็พื้นที่ที่มันใช้อยู่อาศัย? ให้มันบัดซบได้อย่างนี้สิ!! ”
หวังเฟยหลงหันหลังกลับอย่างรวดเร็วและวิ่งหนีโดยไม่คิดชีวิตโดยเขาใช้สกิล ก้าวไร้เสียง ต้องบอกว่าโชคดีที่มันไม่ได้มีจุดเด่นที่ความเร็ว ทำให้หวังเฟยหลงยังสามารถรักษาระยะห่างจากมันได้ เพราะความมืดทำให้หวังเฟยหลงวิ่งโดยที่เขาไม่รู้ทาง เขาไม่รู้ว่าเขากำลังวิ่งเข้าหรือออกกันแน่ หวังเฟยหลงวิ่งอยู่นานจนในที่สุดหมาป่าศิลาเขียวก็เลิกตาม เขาสำรวจรอบๆ ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาอยู่ตรงไหน เขาเปลี่ยนจากการวิ่งป็นการเดิน
ค่อยๆเดินไปข้างหน้าอย่างช้าๆและพยายามใช้สกิลการวิเคาะห์ นอกจากต้นไม้โขดหินแล้วยังเจอพวกสมุนไพรหายากอีกด้วย หวังเฟยหลงไม่พลาดโอกาสในการฟาร์มของ เขาเก็บทุกอย่างที่คิดว่าเก็บได้ไปปลูกไว้ในโลกภายในแหวน เพื่อสร้างป่าอันอุดมสมบูรณ์
……….
กลับไปที่ตระกูลหวัง ่เย็นที่ผ่านมา หวังเข่อซิงได้ประกาศข่าวการตายของหวังเฟยหลงว่าถูกสัตว์อสูรฆ่าตาย ส่วนคนที่เขาส่งไปก็ไม่เจอตัวหวังเฟยหลงเจอเพียงร่องรอยการต่อสู้เท่านั้น หวังกังจึงสั่งให้ไปค้นหาอีกรอบ หากหวังเฟยหลงตายแล้วอย่างน้อยเขาต้องเห็นศพ
“ ลูกเรา…!? ”
“ ท่านพี่!! ”
“ ลูกเราต้องไม่เป็อะไร เฟยหลงฟื้นจากความตายมาแล้วรอบหนึ่ง ครั้งนี้เขาก็จะกลับมาอย่างปลอดภัยเช่นกัน…และข้าจะจัดการกับมันที่บังอาจทำร้ายเฟยหลง ”
“ แต่ตระกูลฉู่ยังไม่ตอบกลับมาเลย!? ”
“ ไม่เป็ไร ต่อให้มีแค่ข้า ข้าก็จะจัดการพวกมันให้ได้!! ”
ด้วยข่าวการตายของหวังเฟยหลงทำให้ตระกูลฉู่ต้องประชุมใหม่อีกครั้ง ถึงจะลังเลอยู่บ้างแต่เ้าตระกูลก็ตัดสินใจหนักแน่น เขาเลือกที่จะช่วยตระกูลหวัง เพราะเขาไม่ใช่ใจตระกูลโฉดของตระกูลนั้นแน่นอน
นอกจากตระกูลฉู่แล้ว เซี่ยถิงถิงที่ได้ยินข่าวก็ใเช่นกัน เธอกุมขมับ เธอไม่สามารถเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเื่ของตระกูลอื่นได้เพราะมันเป็กฎของสมาคมการค้าทมิฬ เพื่อป้องกันการใช้อำนาจในทางที่ผิด แต่เธอก็รู้สึกเสียใจที่ไม่สามารถช่วยอะไรหวังเฟยหลงได้มากกว่านี้ เธอรู้สึกเสียดายพร์ของหวังเฟยหลงอย่างมาก และที่สำคัญคือซินกู้เหลินบอกให้เธอคอยจับตาดูหวังเฟยหลงเอาไว้ หากเขา้าความช่วยเหลืออะไรก็ให้ไปแค่ต้องอยู่ในขอบเขตเท่านั้น
“ หากหวังเฟยหลงตายแล้วจริงๆจะบอกกับผู้าุโยังไงละทีนี้!? ”
……….
กลับมาที่ป่าโขดหิน หวังเฟยหลงกำลังเดินเข้าไปเรื่อยๆโดยไม่รู้ว่าเข้าหรือออก เขาเดินช้าๆอย่างระมัดระวังเนื่องจากวิสัยทัศน์การมองเห็นของเขาค่อนข้างย่ำแย่ เดินไปเรื่อยๆทันใดนั้นเองก็ได้มีเงาสีเขียวอ่อนมีลักษณะเหมือนคนปรากฏขึ้นอยู่ข้างหน้า เขาใช้การวิเคาะห์เพื่อดูว่าสิ่งที่อยู่ข้างหน้าคืออะไร
[ ิญญาอาฆาต Lv.?? ]
“ ผี!!!!! โลกนี้มีผีด้วยงั้นหรอ!? ”
ิญญาอาฆาตลอยไปมา จากข้อมูลที่หวังเฟยหลงได้ มันเป็ิญญาอาฆาตที่จะโจมตีไปที่ิญญาโดยตรง มันจะไม่สามารถสร้างความเสียหายกายภาพได้ และมันจะไม่ได้รับความเสียหายทางกายภาพด้วยเช่นกัน หาก้าจัดการพวกมันต้องเป็การโจมตีที่ได้ผลกับิญญา ที่สำคัญที่สุดคือเลเวลของมัน การที่หวังเฟยหลงไม่เห็นเลเวลของมันก็หมายความว่ามันมีเลเวลมากกว่าหวังเฟยหลงมากกว่า 20 เลเวล
“ นี้คือเหตุผลที่หมาป่าศิลาเขียวถอยไปเพราะมันคืออาณาเขตของิญญาอาฆาต…แต่มันจะปรากฏตัวแค่ตอนกลางคืนนะ แล้วตอนกลางวันมันเป็อาณาเขตของใคร!? ”
เลิกคิดเื่ไม่สำคัญ ตอนนี้หวังเฟยหลงรู้แล้วว่าเขามาผิดทาง หมายความว่าเขาต้องกลับไปทางเดินทางที่ถูกหมาป่าศิลาเขียววิ่งไล่มา เขาค่อยๆหันหลังกลับและก้าวเดิน เพียงก้าวแรกเท่านั้นหวังเฟยหลงก็ถึงกับบสบทออกมาอย่างช่วยไม่ได้ เพราะเขาเหยียบกิ่งไม้ทำให้เกิดเสียงดังจนิญญาอาฆาตดวงนั้นหันกลับมามองหวังเฟยหลง
“ ไอขาบัดซบ เดี๋ยวก็ตัดทิ้งซะเลย ”
ไม่รอช้าหวังเฟยหลงสับเกียร์หมาวิ่งหนีทันที เพียงแค่ดูก็รู้ว่ามันอันตรายกว่าหวังเข่อซิงมากนัก แต่หวังเฟยหลงไม่รู้จักิญญาเขาจึงคิดว่าสามารถหนีมันได้พ้น แต่เปล่าเลย เพียงแค่พริบตาเดียวิญญาดวงนั้นก็มาอยู่ตรงหน้าเขาและมันก็อ้าปากพร้อมกับพยายามดูดวิญยาณของหวังเฟยหลง เนื่องจากเหตุการณ์นี้ทำให้เขาไม่สามารถขยับตัวได้ราวกับถูกจับไว้แน่น และรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังถูกดูดออกจากร่างกายเขา
[ ิญญาท่านได้รับอันตราย กระตุ้นการใช้งาน จิตใจของ Gamer ท่านจะไม่ได้รับอันตรายจากการโจมตีิญญา ]
[ ท่านต้องกาารดูดกลืนิญญาอาฆาตหรือไม่!? ]
“ อ่า!! แบบนี้ก็ไม่ต้องกลัวพวกการโจมตีิญญาสินะ…แต่ดูดกลืนิญญานี้หมายความว่าไง? ลองดูหน่อยแล้วกัน ”
[ ท่านดูดกลืนิญญา ิญญาได้รับการเสริมให้แข็งแกร่งขึ้น ]
[ ท่านได้รับ EXP ]
เมื่อเริ่มการดูดกลืน ิญญาอาฆาตก็ถูกดูดเข้าไปในร่างกายของหวังเฟยหลง หน้าต่างข้อความก็ปรากฏขึ้นมา และมันทำให้หวังเฟยหลงดีใจอย่างมาก เพราะ EXP ที่เขาได้รับนั้นมากกว่าการล่าสัตว์อสูรระดับ 2 ไม่ต่ำกว่า 10 เท่า และเหมือนมันจะยังทำให้ิญญาของหวังเฟยหลงแข็งแกร่งขึ้น แม้เขาจะไม่รู้ว่าิญญาใช้ทำอะไรได้บ้างแต่อย่างน้อยมันก็ให้ EXP ที่ดี
“ ไหนๆ ไอลูกหมาโข่งนั่นมันก็คงจะเฝ้าเส้นทางนี้ไว้ เราก็มาฟาร์ม EXP กันเลยดีกว่า ”
ในเมื่อออกจากป่าไม่ได้หวังเฟยหลงก็เลือกที่จะเข้าไปข้างในและเริ่มต้นการล่าิญญาอย่างเป็ทางการ เป็ความโชคดีของหวังเฟยหลงที่เขามีสกิลป้องกันิญญาที่ดีขนาดนี้ และด้วยสกิลนี้เองที่ไม่ว่าเขาจะอยู่ในสถานการณ์ที่อันตราย วิตกวังวลมากค่ไหนมันก็ทำให้จิตใจเขาสงบลงและสามารถหาทางออกได้เสมอ มาคราวนี้ยังได้มันช่วยไว้อีก ต้องบอกว่ามันเป็สกิลที่มีประโยชน์สำหรับหวังเฟยหลงอย่างมาก
28K
