บรรยากาศในร้านดอกไม้เช้านี้ค่อนข้างเงียบสงบแม่กำลังตรวจเช็กออเดอร์ลูกค้าที่สั่งดอกไม้สำหรับงานแต่งงานที่จะจัดขึ้นในสัปดาห์หน้าแม่ก้มลงดูรายการสั่งซื้อและสื่อสารกับพนักงานสาวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ
"คุณจอย... ออเดอร์ของคุณสมชาย ต้องใช้ดอกลิลลี่กี่ช่อคะ..."
แม่ถามขึ้นพลางเปิดรายการสั่งซื้อจากระบบคอมพิวเตอร์ขณะที่พี่จอยยืนเปิดสมุดบันทึกออเดอร์ในแท็บเล็ต
"ลิลลี่ใช่ไหมคะคุณตุ๊ก เอ่อ... ต้องใช้ประมาณสิบช่อค่ะเพราะว่าคุณสมชายต้องการจัดแบบเต็มช่อสำหรับโต๊ะงานเลี้ยงด้วยค่ะ"
แม่พยักหน้าขณะที่มีอาการสั่นแปลกๆ เล็กน้อย ใบหน้าของเธอดูเคร่งเครียดขมวดคิ้วเหมือนมีความกังวลอะไรบางอย่าง
"แล้ว...แล้ว ซี๊ดสสส ออเดอร์ของคุณอรทัยล่ะ จัดเป็นบูเก้หรือยัง อื้มมมม..."
แม่กลั้นเสียงครางไว้ไม่ให้หลุดออกมาขณะที่จอยเปิดดูข้อมูลในระบบ
"ค่ะ ออเดอร์ของคุณอรทัยเราจัดเป็นบูเก้แล้วค่ะมีการเพิ่มดอกไฮเดรนเยียเข้ามาด้วยนะคะ"
จอยพูดต่อขณะที่แม่พยักหน้าอย่างหนักแน่น พยายามควบคุมตัวเองให้เป็นปกติ
"แล้ว... แล้วออเดอร์ของคุณสมจิตล่ะ อุ๊ย..."
แม่ถามต่อด้วยน้ำเสียงที่เริ่มไม่เสถียรนักขาของแม่เหมือนกำลังสั่นเล็กน้อย ขณะที่จอยไม่ทันสังเกต
"ของคุณสมจิต... อ่า... ใช่ค่ะ ต้องใช้ดอกกุหลาบสีแดงสิบช่อค่ะแล้วก็มีลิลลี่อีกห้าช่อสำหรับตกแต่งนะคะ"
จอยตอบพร้อมกับดูข้อมูลเพิ่มเติมในคอมพิวเตอร์
แม่พยายามรักษาความนิ่งพลางยกมือขึ้นปาดเหงื่อที่เริ่มผุดขึ้นมาบนหน้าผาก "โอเคค่ะ ขอบคุณมากคุณจอย อื้มมม... ชะ... ช่วยตรวจสอบให้ละเอียดนะแล้วก็... เดี๋ยว... ซี๊ดด"
แม่พูดตะกุกตะกัก
จอยหันมามองแม่ด้วยสายตาสงสัย
"เอ่อ...คุณตุ๊ก เป็นอะไรหรือเปล่าคะ หน้าแดง ๆ ดูเหมือนจะไม่ค่อยสบายเลยนะคะ"
แม่พยายามตั้งสติและฝืนยิ้มออกมา
"อ๋อ...พอดีปวดท้องประจำเดือนนิดหน่อยค่ะ ไม่ต้องห่วงนะ"
จอยพยักหน้ารับคำและเดินออกไปจากห้องเพื่อไปจัดการเอกสารเพิ่มเติมเมื่อจอยเดินออกไปจากห้อง แม่ก้มมองลงไปใต้โต๊ะ แล้วถึงกับสูดหายใจเข้าอย่างลึก เมื่อผมกำลังซุกอยู่ระหว่างขาของแม่เงยหน้าขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนที่จะก้มลงไปใช้ลิ้นเลียต่ออย่างไม่สนใจคำขอของแม่
"เน... ทำแบบนี้แม่จะทำงานไม่ได้นะ..."
แม่กระซิบเสียงสั่นขณะที่พยายามตั้งสติแต่ความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นทำให้เธอไม่สามารถระงับเสียงครางได้เต็มที่ เมื่อถูกลูกชายถกกระโปรงทรงดินสอร่นไว้ที่โคนขากางเกงในหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบเพราะฝีมือของลูกชายตัวดี
ผมใช้ปลายลิ้นแหย่เข้าไปในร่องหีของแม่สลับกับการดูดแคมหีอย่างแรงขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้แม่รู้สึกเหมือนร่างกายจะหลอมละลายน้ำเสียงที่พยายามจะห้ามปรามกลับกลายเป็นเสียงครางที่หนักแน่นขึ้นทุกที
"อื้อ... ซี๊ด... เน... พอเถอะ... แม่ต้องทำงานนะ..."
แม่พยายามบอกแต่เนกลับยิ่งใช้ลิ้นไล่เลียไปทั่วบริเวณทำให้แม่ต้องยกมือขึ้นปิดปากเพื่อไม่ให้เสียงครางหลุดออกไปดังจนจอยได้ยิน
หลังจากกลับจากบางแสนมาเกือบหนึ่งสัปดาห์ ความสัมพันธ์ทางเพศระหว่างแม่กับผมดูเหมือนจะเบาบางลงผมถูกแม่คาดโทษเพราะการกระทำห่าม ๆ ในหลาย ๆ ครั้งซึ่งแม้ทุกครั้งแม่จะอ่อนระทวยและถูกผมจับแหกหีเย็ดในท้ายที่สุดแต่แม่จะทดมันไว้ในใจเสมอ เพื่อลงโทษผมในภายหลัง ทำให้ผมไม่ได้มีโอกาสได้เย็ดแม่เลยในช่วงนี้แม้แม่จะยอมให้ทำอย่างอื่นได้ แต่ยังไม่ยอมให้ผมสอดใส่ควยเข้าไปในหีของแม่
ช่วงเวลานี้ผมพยายามง้อแม่ด้วยวิธีต่าง ๆ โดยเฉพาะการเลียหี ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมคิดว่าจะทำให้แม่ยอมใจอ่อนสักทีในวันนี้ก็ไม่ต่างจากวันอื่น ๆ ผมนั่งอยู่ที่พื้น ขณะที่แม่นั่งบนโต๊ะทำงาน ผมแยงลิ้นสัมผัสกับเนื้ออ่อนตรงร่องหีแดงๆ ของแม่อย่างกักขฬะ เริ่มไล่เลียไปตามร่องกลีบอย่างตั้งใจ
"เน... แม่บอกแล้วไง ว่าห้าม... อื๊มมมม~"
แม่พยายามพูดด้วยน้ำเสียงเข้มขรึมแต่มันก็ดูสั่นไหวจากความเสียวที่ลิ้นของลูกชายมอบให้
ผมไม่ได้ตอบอะไรเพียงแต่ใช้ปลายลิ้นเลียวนไปมาอย่างต่อเนื่องลิ้นของเขาไล่เลียตั้งแต่โคนหีขึ้นไปถึงติ่งแตด ก่อนที่จะใช้ลิ้นดุนติ่งนั้นเบา ๆแล้วดูดมันเข้าปาก เสียงแม่ครางออกมา ขณะที่มือของแม่เกร็งจับขอบโต๊ะทำงานแน่น
"อื้อ... เน... แม่บอกให้หยุด..."
แม่พยายามห้ามปรามแต่เสียงของเธอกลับสั่นเครือมากขึ้น เนยิ่งรู้สึกมั่นใจว่าแม่กำลังเสียว ผมยิ่งเลียอย่างแรงขึ้นลิ้นของเขาแทรกเข้าไปในร่องหี แทงเข้าแทงออกเป็นจังหวะทำให้แม่ต้องแอ่นตัวขึ้นเล็กน้อยตามจังหวะลิ้นของลูกชาย
"แม่... แม่หายโกรธเนเถอะนะครับ..."
ผมงอนง้อขณะที่ลิ้นยังคงเลียหีแม่ต่อไป
"ที่ผ่านมาเนแค่อยากทำให้แม่มีความสุข...แม่ยกโทษให้เน ยอมให้เนเย็ดเถอะนะครับ..."
แม่หลับตาแน่นพยายามจะควบคุมตัวเอง แต่ความเสียวที่ลิ้นของผมสร้างขึ้นนั้นทำให้แม่ไม่สามารถระงับได้ร่องหีของแม่เริ่มบีบรัดตามจังหวะที่ลิ้นของผมแทงเข้าออก
"เน... ซี๊ด... แม่บอกว่า... ยังไม่ได้ไง"
แม่พยายามพูดแต่เสียงของเธอกลับขาดหายเป็นช่วงๆเมื่อผมใช้ลิ้น ฉกแยงหีแม่รัว ๆ จนแม่รู้สึกเหมือนจะขาดใจความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นทำให้แม่ไม่สามารถต้านทานได้
ผมยิ้มออกมาเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงครางของแม่เขาใช้มือข้างหนึ่งล็อกสะโพกของแม่ไว้แน่น ขณะที่ลิ้นยังคงทำงานอย่างไม่ลดละเสียงดูดเลียดัง จ๊วบ ๆ
ใบหน้าของแม่แดงก่ำเหงื่อเริ่มผุดขึ้นมาบนหน้าผาก
"อ๊ะ...ซี๊ด... เน... แม่... เสียว... พอแล้ว..."
ผมไม่ฟังและทำหนักขึ้นส่งลิ้นแทงเข้าไปด้านในลึกขึ้น ทำให้แม่ต้องเกร็งตัวและแอ่นสะโพกขึ้นมาจากเก้าอี้ ใจแม่คงอยากจะห้ามแต่ร่างกายของแม่กลับไม่เชื่อฟัง ความเสียวซ่านที่ลูกชายอย่างผมมอบให้นั้นทำให้ความต้องการของแม่มากขึ้นทุกที
"แม่ครับ... เนรักแม่นะครับ... ยอมให้เนควยเนเข้าไปเถอะนะครับ"
บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยเสียงครางของแม่และเสียงลิ้นของผมที่ทำงานอย่างตั้งใจแม่พยายามจะหยุดผมแต่ก็ไม่สามารถทำได้ ความรู้สึกที่หลากหลายทั้งความรักความหวงแหน และความเสียวที่ท่วมท้นทำให้แม่ต้องยอมรับว่าในที่สุดแล้ว แม่เองก็ต้องการสิ่งนี้ที่สามีของตัวเองไม่สามารถมอบให้ได้เช่นกัน
ในตอนที่แม่เกือบจะยอมให้ผมเย็ด จู่ๆก็มีพนักงานอีกคนมาเคาะประตูเรียกเบาๆ พร้อมบอกว่า
"คุณตุ๊กครับมีลูกค้าอยากขอพบครับ"
แม่ก้มลงมามองผมด้วยสายตาดุๆ พยายามดันหัวผมออก ก่อนจะกระซิบเสียงเบา
"หยุดเดี๋ยวนี้นะเนเดี๋ยวแม่ต้องคุยกับลูกค้า"
แล้วแม่ก็ปรับท่าทีให้เรียบร้อยและบอกพนักงานว่า
"พาลูกค้าเข้ามาได้เลยจ้ะ"
ประตูห้องทำงานเปิดออกชายคนหนึ่งก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มที่แม่ต้องสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อได้เห็น
"ตุ๊ก... ว่าแล้วต้องใช่คุณจริง ๆ ด้วย"
แม่เงยหน้าขึ้นจากโต๊ะทำงานและมองไปที่เจ้าของเสียงนั้น
"อ้าวนพ..."
แม้ผมที่อยู่ใต้โต๊ะจะไม่เห็นว่าเจ้าของเสียงคือใครแต่น้ำเสียงอึ้ง ๆ และการเปลี่ยนแปลงของร่างกายแม่ก็ชัดเจน หีของแม่บีบรัดลิ้นของผมแรงขึ้นเป็นจังหวะจนผมรู้ว่าแม่กำลังตื่นเต้น
นพยิ้มให้อย่างอบอุ่นและทักทายแม่
"เป็นไงบ้างสบายดีไหม นานแล้วที่เราไม่ได้เจอกัน"
แม่ตุ๊กสูดหายใจเข้าลึกรวบรวมสติและพยายามยิ้มตอบกลับ
"สบายดีสิ...แล้วนพรู้ได้ไงว่าตุ๊กอยู่ที่นี่"
ผมได้ยินชายที่ชื่อนพหัวเราะเบาๆ ก่อนจะตอบ
"พอดีผมเห็นรูปแต่งงานที่แขวนไว้ในร้านและคิดว่าต้องใช่คุณแน่ ๆ เลยถามพนักงานดูน่ะ"
แม่พยักหน้าช้าๆด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยความรู้สึกหลายอย่าง ทั้งความคิดถึงและความเจ็บปวดจากอดีต
"งั้นเหรอ...แล้วนพมาที่นี่ได้ยังไงล่ะ"
"แค่บังเอิญน่ะ พอดีผมพาภรรยามาซื้อดอกไม้ เห็นร้านนี้ก็เลยแวะเข้ามาไม่คิดว่าจะได้เจอตุ๊กอีก...”
“นั่นสิบังเอิญจังเลยนะ… ซี๊ดดดสสส”
แม่พยายามกัดปากระงับเสียงคราง
“คุณ... ดูสวยมากเลยนะ สวยกว่าแต่ก่อนอีก... ถ้าตอนนั้นผมไม่ทำเรื่องโง่ ๆลงไป ป่านนี้คนที่ผมซื้อดอกไม้ให้ก็ยังคงเป็น... ตอนนั้น... คุณคงไม่ต้องประชดผมด้วยการมีอะไรกับอาจารย์วิทจนตั้งท้อง..."
แม่พยายามปรับอารมณ์ให้สงบเธอพูดด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้เป็นปกติที่สุด "ถึงเราสองคนเคยมีความทรงจำที่ดีร่วมกันแต่ช่วงเวลานั้นมันผ่านไปนานแล้ว ตอนนี้ตุ๊กดีใจนะ ที่ได้เห็นนพมีชีวิตที่ดี"
"แล้วอาจารย์วิทล่ะ ยังเป็นช่างภาพอยู่ไหม"
"เขาขายสตูดิโอให้กับคนรู้จักและเลิกทำงานนั้นนานแล้วล่ะ... ตอนนี้เขาเป็นนักเขียนอิสระน่ะ"
นพพยักหน้าเล็กน้อย
"เหรอ...แล้วเขาดูแลคุณดีไหม"
แม่ยิ้มอย่างฝืนๆ ก่อนจะตอบ
"ดีสิดี...ตอนนี้ฉันมีความสุขมาก ๆ"
ทั้งห้องเงียบไปครู่หนึ่งเสียงลมหายใจของแม่ตุ๊กและความรู้สึกหลากหลายที่ท่วมท้นในใจของเธอจนกระทั่งเสียงโทรศัพท์มือถือของนพดังขึ้น นพหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูแล้วบอกแม่
"ภรรยาผมโทรตามแล้วน่ะ...คงต้องขอตัวก่อนนะ"
แม่พยักหน้า
"จ้ะโชคดีนะ"
นพยิ้มให้แม่อีกครั้งก่อนจะถาม
"เอ่อ...ผมมาหาคุณอีกได้ไหม"
แม่พยายามปั้นยิ้มตอบ
"ได้สิถ้าอยากได้ดอกไม้ก็แวะมาที่ร้านนี้ได้ตลอดนะ"
เธอพยายามไม่สนใจความหมายที่แฝงมาในคำพูดของนพก่อนที่เขาจะเดินออกจากห้องทำงานไป
ผมที่ซ่อนอยู่ใต้โต๊ะสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่ปะปนกันในใจของแม่ความหึงหวงที่ล้นออกมาทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะใช้ลิ้นเลียหีของแม่ต่อไป ลิ้นของผมตวัดปาดหนักๆ แทรกเข้าไปในร่องหีอย่างแรงและรวดเร็ว เสียงครางของแม่หนัก ๆ หลุดออกมา
“อุ๊ย... เน เบา ๆ ...แม่ไม่อยากแตกตอนนี้ ซี๊ดดสสส อ่า อ่า อ่า อ่าห์~”
เสียงลิ้นของผมที่เลียอย่างหนักหน่วงและเสียงหายใจของแม่ที่ถี่ขึ้นทำให้บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยความต้องการที่ยากจะต้านทาน
วันนี้ผมจะทำให้แน่ใจว่า ร่องหีนี้ จะมีเพียงผมคนเดียวที่ได้เข้าไปสำรวจ