ลู่เอินเห็นว่าหยางหลิวเดินไปเตรียมอาหาร เธอก็เดินตามไปดูเขาทำอาหารด้วย หยางหลิวนั้นเดินไปหยิบวัตถุดิบต่าง ๆ มาอย่างรวดเร็ว ในฐานะที่ลู่เอินเป็นคนที่ชอบอาหารอิตาลีพอลู่เอินเห็นว่าหยางหลิวนั้นหยิบเส้นพาสตามาเธอเลยอดไม่ได้ที่จะถามหยางหลิว
“ นายจะทำสปาเกตตี ” ลู่เอินถามด้วยความเคลือบแคลง
“ ใช่ ” หยางหลิวหันมาตอบเธอสั้น ๆ
“ นายนี่มัน… ” ลู่เอินอดไม่ได้ที่โกรธหยางหลิว ทำแบบนี้มันขี้โกงชัด ๆ แค่เอาเส้นพาสตามาต้มแล้วก็ราดซอสใส่ลงไปมันก็เป็นสปาเกตตีแล้ว แถมเส้นพาสตานั้นหยางหลิวก็ไม่ได้ทำเองอีก เธออุตส่าห์คิดไปว่าหยางหลิวจะทำอาหารที่ดูน่าอร่อยกว่านี้ ทำยากกว่านี้ซะอีก
ลู่เอินนั้นไม่พอใจหยางหลิวอย่างมาก เธอจึงไม่สนใจเขาอีกต่อไป เธอจึงเดินไปรวมตัวกับเพื่อน ๆ ของเธอ
หยางหลิวอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าเบา ๆ เหตุผลหลัก ๆ ที่เขาเลือกที่จะทำสปาเกตตีเพราะว่ามันทำง่ายก็จริง แต่ว่าถ้าเขาทำอาหารที่ใช้เวลามากเกินไปมันก็จะดูเหมือนไม่ใช่มางานเลี้ยงน่ะสิ แบบนี้เขาไปทำกินเองที่บ้านไม่ง่ายกว่าเหรอ
พอลู่เอินจากไปเขาก็ตั้งสมาธิกับการทำอาหารอย่างเต็มที่ สปาเกตตีนั้นมีส่วนประกอบหลักอยู่ 2อย่าง นั่นคือ เส้นและซอส ซึ่งตอนนี้เส้นพาสตาเขามีเส้นแบบสำเร็จรูปมาแล้วขั้นตอนที่ต้องทำก็เหลืออีกไม่กี่อย่าง
ในตอนนี้หยางหลิวเริ่มที่จะทำซอสสำหรับสปาเกตตีก่อน เขานำวัตถุดิบต่าง ๆ มาไม่ว่าจะเป็นหมู มะเขือเทศ หอมหัวใหญ่ จุดไฟให้ความร้อนต่อกระทะ ราดน้ำมันลงไปจนน้ำมันเริ่มร้อน นำหมูลงไปผัดจนได้ที่ ใส่มะเขือเทศและหมอหัวใหญ่ที่เตรียมไว้อย่างดี นอกจากนี้เขายังใส่ส่วนผสมอื่นที่เป็นสูตรใหม่แม้แต่เขาก็ยังเพิ่งรู้จักวิธีการนี้ ซึ่งตอนนี้เขากำลังทำอาหารอยู่ก็จริง แต่เขาในตอนนี้เหมือนกำลังขยับตัวไปเองเสียมากกว่า
‘ นี่มันเกินคาดไปแล้ว ’ หยางหลิวคิดในใจ ถ้าตอนนี้ไม่มีใครอยู่ข้าง ๆ เขาคงอุทานออกมาแล้วนอกจากจะเพิ่มความสามารถในการทำอาหารแล้ว นี่เขายังสามารถสร้างสูตรลับในการทำอาหารได้
ถัดจากนั้นเขาก็เริ่มทำการลวกเส้นสปาเกตตี ที่เขาทำการลวกเส้นสปาเกตตีทีหลังเพราะเขาอยากทำให้เส้นนั้นมีความสมบูรณ์ที่สุด ถึงแม้ว่าเส้นสปาเกตตีนี้เขาจะไม่ได้ทำขึ้นมาเอง แต่การลวกเส้นนั้นก็เป็นส่วนสำคัญและกำหนดถึงความอร่อยของสปาเกตตีด้วย เส้นสปาเกตตีที่ได้จากการลวกไม่ควรนุ่มจนเละหรือแข็งเกินไป เส้นที่ได้ต้องมีความกรอบไม่อ่อนไม่แข็ง
เมื่อเขาทำทั้งสองอย่างเสร็จ เขาก็นำทั้งเส้นและซอสมารวมกันเป็นหนึ่งจนกลายเป็นเมนูสปาเกตตีที่น่ากิน ด้วยรูปแบบการจัดวางที่ดูสวยงามอย่างมากจนสามารถใช้คำว่าอลังการงานสร้างได้ และกลิ่นที่หอมจนยั่วน้ำลายให้ไหลได้แม้กระทั่งตอนที่สูดดมซึ่งสิ่งเหล่านี้ไม่น่าแปลกใจแม้แต่นิดเดียวเลย จากการที่เขาเรียนรู้การทำอาหารกับเชฟชื่อดัง ฝึกฝนซ้ำ ๆ มาตั้งหลายปี รวมทั้งในตอนนี้เขามีสุดยอดระบบซึ่งเป็นเครื่องมือที่ทำให้เขากลายเป็นสุดยอดอัจฉริยะขั้นเทพได้ แต่ถ้าเขาทำไม่ได้นี่สิถึงจะเรียกว่าแปลก