หลังจากฟางหยวน ฝึกกล้ามเนื้อมารได้แล้วนั้น ปราณทมิฬของเขา ขยายใหญ่ขึ้นเป็10ชุ่น ในรอบๆจุดตันเถียนของเขาตอนนี้ปราณทมิฬของฟางหยวน
ฟื้นฟูกลับมาเรียบร้อยแล้ว "อืม ดูเหมือนว่า ปราณทมิฬของข้าจะฟื้นฟูแล้วสิน่ะ งั้นคงต้องเร่งมือหน่อยล่ะ" หลังจากกล่าวจบ ฟางหยวน ได้เริ่มที่จะ
ใช้กระบวนท่า ฝ่ามือคู่ทมิฬ ออกมาเพื่อฝึกทันที แต่รอบนี้เขาได้ลองใช้ปราณทมิฬในน้อยกว่าเดิม เพื่อเพิ่มจำนวนครั้งในการใช้งาน แต่แลกมาด้วยประสิทธิภาพที่ลดลง
ตอนนี้เป้าหมายของ ฟางหยวน คือการใช้เวลาส่วนใหญ่ปรับปรุง เคล็ดวิชาของตนนั่นเอง ซึ่งตอนนี้ฟางหยวน พอจะเข้าใจวิชาของตนอย่างชัดเจนมากขึ้น แล้ว
เนื่องจาก วิชาฝ่ามือคู่ทมิฬนั้น คือการนำปราณทมิฬมาโคจรรอบฝ่ามือทั้งสองนั้น ส่งผลให้เกิดการทำลายที่รุนแรงตามจำนวนปราณทมิฬที่ใช้
แต่นั้นหมายความว่าตอนนี้ ฟางหยวน สามารถควบคุมปราณทมิฬที่ใช้ ในเคล็ดวิชาของตนได้ นั้นทำให้ปัญหาที่ปราณทมิฬจะหมดไป หายไปโดยสิ้นเชิง
เนื่องจากการควบคุม ปราณในการใช้แต่ล่ะ รอบนั้นตอนนี้ ฟางหยวน สามารถทำได้ใกล้เคียงคำว่า สมบูรณ์แบบแล้ว
แต่อย่างไรก็ตาม แม้ว่า ฟางหยวน จะสามารถใช้วิชา ได้มากขึ้นตาม ประสิทธิภาพ การควบคุมปราณแล้วนั้น นั้นไม่ได้หมาย ความว่าปัญหา ใหม่จะเกิดขึ้นไม่ได้
ถ้าตอนนี้ปราณทมิฬของ ฟางหยวน มีจำนวนแค่นี้ ยังไง มันก็มีข้อจำกัดในการใช้อยู่ดี ซึ่งวิธีแก้ก็คือ ต้องมีปราณทมิฬมากกว่านี้ถึงจะใช้ เคล็ดวิชาได้อย่างสมบูรณ์แบบนั้นเอง
เพราะว่าจำนวนปราณส่งผลต่อ ความแรงของกระบวนท่า และจำนวนการใช้ ตอนนี้ ถึงแม้ฟางหยวน จะจำกัดปราณได้มาก น้อยแค่ไหน เขาสามารถใช้ มันได้แค่5ครั้งเท่านั้น
ด้วยตบะขั้น4ค้นหาลมปราณของตนเอง ในตอนนี้ ซึ่งการจะแก้มันก็คือ ต้องฝึกตบะ ให้สูงขึ้นไปเพื่อเพิ่มปราณทมิฬ นั้นเอง
ดังนั้น สิ่งสำคัญต่อไปคือการ ฝึกตบะนั้นเอง ส่วนเคล็ดวิชานั้น ทำได้ดีแล้วแต่ยังถูกจำกัด ขีดความสามารถไว้อยู่ ซึ่งตอนนี้ ฟางหยวน ได้เข้าใจถึงปัญหานี้อย่างแจ่มแจ้งแล้ว
เขาต้องรีบฝึกตบะของตน ให้เพิ่มขึ้นไป เพราะว่า ในอนาคตนั้น จะมีอันตรายแบบไหนรอเขา อยู่ เขาก็ไม่อาจคาดเดาได้ ดังนั้นการที่จะป้องกันตัวเองได้ดีที่สุด
คือต้องมีตบะและฝีมือที่ลึกล้ำ ซึ่งนั้นก็คือ กฎแห่งป่าของโลกฝึกตน ปลาใหญ่ย่อมกินปลาเล็ก เสมอ ไม่ว่าใครก็ไม่อาจ ปฎิเสธความจริงนี้ได้
นี้แหละถึงจะเป็น วิชาเอาตัวรอดในโลกผู้ฝึกตนอย่างแท้จริง!
75
