2
ผมมีแฟนครับ
วันนี้มีปาร์ตี้เลี้ยงต้อนรับพนักงานใหม่น้ำเหนือพาทุกคนมาร้านเหล้าแถวรัชดา ใกล้ ๆ ตึกออฟฟิศ เป็ร้านฟีลบ้านสวนเปิดโล่ง แต่อากาศก็ไม่ค่อยดีเท่าไรตัวผมเหนียวไปหมด กรุงเทพทำไมถึงเต็มไปด้วยมลพิษ
แถมยังมีคนอสรพิษยังไอ้น้ำกามนี้ด้วย!
พี่แจงจิต เ้าของผมบ๊อบทุยเป็คนจัดแจงว่าใครจะนั่งตรงไหนเ้ากี้เ้าการสมชื่อ พวกเรามีพนักงานใหม่สามคน พี่เลี้ยงที่ต้องคอยสอนงานอีกสามคนและมีใครไม่รู้อีกสองคน รวมกับน้ำเหนือก็เป็สิบคนพอดีพนักงานร้านเข้ามาต่อโต๊ะให้จนได้นั่งล้อมวงกันไม่ต้องสืบว่าใครที่เป็พี่เลี้ยงผม ก็นอร์ทยังไงล่ะ มันนั่งอยู่ข้าง ๆ ผมนี่ล่ะ
สักพักอาหารและเครื่องดื่มก็มาเต็มโต๊ะ
“ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวไดเออร์ของเรานะครับ”น้ำเหนือวางมาดแล้วบอกทุกคน
ผมได้แต่แอบเบ้ปากในใจยังไงก็ข่มความหมั่นไส้มันไม่ลง
ผมกับไอ้น้ำเหนือเราเป็เพื่อนบ้านรั้วเดียวกันก่อนที่บ้านผมจะขยับขยายจนมีโรงงานน้ำปลาร้า ตอนแรกเริ่มเราก็เป็เพื่อนเล่นกันแต่ป้าอรแม่ของน้ำเหนือก็ชอบมาบลัฟคุณนายสุดาของผม
เริ่มจากเื่เล็กๆ น้อย ๆ ก็อย่างเช่นอวดเครื่องซักผ้าใหม่ เครื่องดูดฝุ่นใหม่ ราวตากผ้าใหม่ไม้แขวนเสื้อใหม่ น้ำยาปรับผ้านุ่มกลิ่นใหม่ จนเลยเถิดไปถึงอวดความสามารถลูกจนพวกเราจู่ ๆ ก็เป็ศัตรูกัน เพราะแม่ไม่ให้เล่นกัน
ไป ๆ มา ๆผมก็ต้องมาแข่งกับไอ้น้ำเหนือด้วย ทั้งเื่กีฬาและเื่จีบหญิง
เื่ที่มันเคืองผมสุดๆ น่าจะตอนที่แข่งกันจีบพี่ก้อย รุ่นพี่ม. 6 ที่น่ารักที่สุดในโรงเรียนผมกับมันใช้เวลาดีลพี่ก้อยกว่าสองเดือน สุดท้ายพี่ก้อยก็เลือกผม ตอนนั้นมันโมโหมากจากคนที่ไม่ได้สนใจการเรียน ก็มุ่งมั่นตั้งใจเรียนขึ้นมาเพื่อหาข้อดีเอาชนะผม จนมันได้เกรดสูงสุดติดหนึ่งในห้าของโรงเรียนซึ่งเื่นี้มันชนะผมซะด้วย จนกระทั่งพอจบม. 6 ก็ได้ยินว่าบ้านมันย้ายสำมะโนครัวมาอยู่กรุงเทพแล้วส่วนผมก็เลิกกับพี่ก้อยั้แ่เธอเข้ามหาวิทยาลัย
และนี่คือเหตุผลที่มันจ้องจะแดกหัวผมั้แ่วันแรกตอนเห็นใบสมัครงานคงนั่งหัวเราะชอบใจ รับผมเข้าทำงานเพื่อเป็สนามอารมณ์!
“อีกสองสัปดาห์เราจะมีเอาท์ติ้งทีมกันอนุญาตให้พาแฟนหรือใครก็ได้ไปด้วยอีกหนึ่งคน” น้ำเหนือประกาศบอก ทุกคนดี๊ด๊าดีใจ
“มีใครจะพาแฟนไปมั้ยคะ?”พี่แจงจิตแทรกถาม
คนอื่น ๆยกมือกันพรึ่บ
นั่นหมายความว่ามีแค่ผมกับนอร์ทที่ไม่ยก
“ตายจริงคุณสัช...”
“สัชฌุกรครับ”
“ครับ คุณสัชฌุกรยังไม่แฟนเหรอครับ?” ไอ้น้ำเชื้อทำสีหน้าประหลาดใจ
“ก็... ครับ”ผมพยักหน้าตอบ
“ไม่น่าเชื่อว่าคนที่ดูดีทั้งหล่อสูง ขาว ฐานะทางบ้านดีอย่างคุณสัชจะไม่มีใครมาด้วย”
ไม่มีแฟนแล้วหนักหัวตาโนชพ่อมึงมั้ง!
“ดูสิขนาดริบบิ้นกับแบงก์ยังมีแฟนเลย”
แล้วไอ้สองคนนั้นก็หันมามองผมด้วยสายตาดูแคลนมันจะต้องแย่ขนาดไหนกัน คนไม่มีแฟนมันดูเหมือนขอทาน รึเหมือนขี้เร๊อะ!
“พี่ก็แต่งงานแล้วนะคะ”แจงจิตเสริม
เอาเข้าไป ไอ้นอร์ทก็ไม่ยกมือทำไมไม่ไปรุมมันบ้างวะ!
น้ำเหนือยิ้มมุมปากมองผมอย่างสะใจรอยยิ้มนั่นเหมือนตอนที่มันเดินมาเยาะเย้ยผมตอนเลิกกับพี่ก้อยคนสวยเลย
“ที่จริง...ผมก็มีครับ” ผมโพล่งออกไปในที่สุด
“ยังไงนะ?”น้ำเหนือย้อนถาม
“มีครับ ผมมีแฟน”
ไอ้น้ำเชื้อยักไหล่“พามาด้วยล่ะ” มันว่า
ส่วนไอ้นอร์ทก็นั่งมองผมอึ้งๆ ผมทำไหล่ห่อใส่มันอย่างจนปัญญา
โอ้ย ๆๆๆ !!! อยากจะฉีกปากตัวเองให้อ้าออกแบบทุเรียน เพราะหน้าตากวนตีนของไอ้น้ำว่าวแท้ๆ ผมเลยต้องโพล่งอะไรออกไปไม่รู้
ในก๊วนที่ไปร้านเหล้าด้วยกันมันคงคัดคนมีแฟนมาแล้ว และแกล้งถามให้ผมดูแปลกแยก ดูเป็จำเลยสังคม ดูเป็คนผิดดูเป็ฆาตกร!
เอ้อ! แค่ไม่มีแฟน มันต้องเป็ฆาตกรเลยมั้ย! แกนี่แหละจะเป็ศพต่อไปไอ้น้ำเหนือ!!!
พอกลับมาถึงห้องผมก็คิดวนเื่นี้ในหัว อีกแค่สองอาทิตย์จะพาใครไปโชว์ตัวเพื่อปิดปากเน่า ๆของไอ้บอสหัวขวดนั่นได้
ผมแพ้มันไม่ได้จริงๆ
เพราะถ้าแพ้หมายความว่าผมจะแพ้มันไปตลอด และผมจะไม่มีที่ยืนในบริษัทนี้อีกเลยมันต้องคอยกดผมจนกว่าผมจะลาออกไปเองแน่ ๆและนั่นเท่ากับว่าที่ผมหนีออกจากบ้านมาก็เสียเปล่า
แต่ว่า...
ถ้าเป็ คิมล่ะ...
จู่ๆ หน้าหล่อ ๆ ของเค้าก็แวบเข้ามาในหัว เร้าให้เสียวไส้ขึ้นมาอย่างมีความหวัง
ผมรีบเปิดมือถือเข้าไอจีอย่างไวเลื่อนดูแชตล่าสุดที่คุยกันกับคิม
แต่เดี๋ยวนะ...มันขึ้นว่า ‘ไม่พบผู้ใช้ Instagram’ ไม่มีรูป ไม่มีชื่อ อย่าบอกนะว่า...
โดนบล็อก!!!
กรี๊ด!หัวใจผมร้องไห้หนักมาก มันเกิดเื่บ้าอะไรกันเนี่ย! เมื่อคืนผมยังรีพลายสตอรี่เค้าอยู่เลย เนี่ย ๆเค้ายังส่งอีโมจิยิ้มแป้นแร้นกลับมาด้วย
ทำไมเค้าต้องบล็อกผมด้วยอ่า...ผมเริ่มนอยด์แล้ว รับไม่ได้อ้ะ! คิมเค้าจะบล็อกผมลงได้ไงในเมื่อเค้าชอบผมนี่นา...
ผมไหล่ห่อของจริงทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างไร้เรี่ยวแรง
ความน่าจะเป็ไปได้ที่ผมนึกถึงคิมเพราะว่าเค้าชอบผม เค้าเคยบอกว่าชอบผม และเราคุยกันผ่านแชตนานเป็ปี แม้จะเงียบไปบ้าง่ปีที่ผ่านมาแต่ก็ยังติดต่อกันได้ตลอด
ถ้าผมบอกให้เค้าเป็แฟนผมมันก็น่าจะง่าย เค้าน่าจะแฮปปี้ แถมเค้ายังดูหล่อ ตัวสูงตั้งเกือบร้อยเก้าสิบเซนขนาดผมสูงร้อยแปดสิบเซนว่าสูงแล้ว เจอคิมเข้าไป ผมเป็ตะเล็กตะน้อยเลยถ้าเป็เค้าที่ผมพาไปโชว์ ใครเห็นก็คงอิจฉาผม โดยเฉพาะไอ้น้ำว่าว!
หมดกัน...
ติ๊ง
‘มาเจอกันตอนนี้ ที่บาร์ xxx’
ไม่ถึงชั่วโมงหลังจากนั้นผมก็มาตามคำชวนของ ‘เบียร์’ เพื่อนสนิทสมัยประถมที่ตอนนี้มันมาเป็เ้าแม่ซาลอน เปิดร้านเสริมสวยอยู่แถวสุขุมวิท
แต่ผับในกรุงเทพก็เปิดหูเปิดตามีแต่คนแต่งตัวดี ๆ หน้าตาดี ๆ เห็นใครก็เหมือนดาราไปหมด ไม่คิดผิดที่ยอมมาผมคงได้ใครสักคนในนี้ไปแทนคิมก็ได้
‘กิ่ง’ โบกไม้โบกมือให้ผมที่โต๊ะผมพยักหน้าแล้วเดินเข้าไปหา นี่ก็เพื่อนสนิทอีกคนพอแต่งงานก็ย้ายมาตั้งรกรากที่กรุงเทพ เป็เ้าแม่คาแฟ่ชื่อดังแถวลาดพร้าวเปิดหาอะไรทำให้ขาดทุนเล่นไปอย่างนั้น เพราะอีนี่ผัวเลี้ยง ให้เงินเดือนละเป็แสน ไม่ทำอะไรก็ไม่ลำบาก
พอมาถึงที่โต๊ะกิ่งยืนโยกตัวอยู่คนเดียว สักพักก็มีใครบางคนเลื้อยเข้ามา ภาพจำยังชัดเจนท่าทางเดินนวยนาด เยื้องย่างแบบพญานาคแบบนี้ไม่มีใครเบียร์แอ่นอกแล้วจะเข้ามาเลียหน้าผม แต่ผมดันออกจนมันชักสีหน้า
“เบา ๆ มั่งนะหน้าแข็งหมดแล้ว” ผมร้องแซวพลางเอามือเช็ดชายเสื้อมัน
เพราะถ้าเื่ฉีดนั่นเติมนี่ ต้องยกให้เบียร์เค้าล่ะ ไม่รู้ทำอะไรบ้าง แต่ที่แน่ ๆ หน้ามันเป็ก้อน ๆเหมือนพวกที่ฉีดกับหมอกระเป๋า
“ดูดีแต่มึงล่ะค่า”เบียร์ลากเสียงแล้วมองค้อนผม “ดีแล้วที่มาอยู่กรุงเทพ ดูทรงมึงสิ ทั้งชะนีทั้งเก้ง จ้องตาเป็มันตั้งกะทางเข้า”
“เออเนาะ เค้าทรงดีว่าไม่ได้” กิ่งเสริม
“วันนี้ลูกสาวแม่ต้องได้ซักสี่ซ้าห้าไม้”
“เยอะเกินแม่จะตายเอา” ผมว่า แล้วมองไปรอบ ๆ “มีเราแค่สามคนเหรอ?”
“อยากให้ใครมาอีกอะ?”กิ่งถาม
“เปล่าแค่คิดว่าน่าจะมีเพื่อน ๆ เยอะกว่านี้ กูกำลังเซ็ง ๆ”
“อ๋อเพิ่งมาก็เซ็งเลย” เบียร์แหวใส่
“นั่นไง มาอีกคนละ”กิ่งชี้ไปยังคนที่กำลังเดินมาข้างหลังผม
พอหันไปใจผมก็ต้องเต้นด้วยความดีใจ ผมสะบัดหน้าหนึ่งที เพราะคิดว่าตาฝาดเพราะมัวแต่คิดเื่ที่เค้าบล็อกผม
“คิม...”ผมยิ้มให้ร่างสูงที่เดินตรงเข้ามา ไม่รู้ว่ากว้างขนาดไหน แต่เหมือนหน้ามันตึงไปหมด
คิมยิ้มบาง ๆตอบกลับมา เหมือนไม่ค่อยอยากจะเสวนากับผมนัก แล้วเดินผ่านผมไป
เค้าหล่อขึ้นจริง ๆตรงปกสุด ๆ ไม่จกตา เค้าอยู่ในเสื้อยืดสีขาวสวมทับด้วยคาร์ดิแกนสีดำตัดด้วยเส้นลายทางสีขาว ใส่กับกางเกงสีดำเข้ารูป
Sexappeal สูงมาก...
ผมทรงมูเล็ตที่ยังไม่ได้เซ็ตสีแอช คาราเมล บลอนด์ ทำให้เค้าดูสว่างมีออร่ามากผิวที่ขาวอยู่แล้วยิ่งโดดเด่นในไฟสลัว
ผมเจอเค้าครั้งล่าสุดก็เมื่อ...ปีที่แล้ว
ตอนที่เรานัดเจอกันจริงจังหลังคุยกันไปได้สักระยะหนึ่งเค้าพาผมไปกินอาหารเกาหลีแถวโคเรียนทาวน์ ชอปปิงเสื้อผ้า กินของหวานเค้าออกเงินให้ผมหมดเลย ตอนนั้นมันกลับทำให้ผมเกรงใจจนอึดอัดแล้วคอยปฏิเสธที่จะไปเจอเค้าที่กรุงเทพอีก
แต่มันก็มีหลายปัจจัยอยู่นะกับที่เค้าชอบผม แต่ผมดูเหมือนจะเล่นตัว
“หล่อจริงว่ะ”กิ่งหันไปยกนิ้วกับเบียร์
“ก็บอกแล้วว่าเพื่อนกูคนนี้มึงตายได้ตาย” เ้าของใบหน้าที่มีก้อนฟิลเลอร์หนาเตอะพยักเพยิดอย่างภาคภูมิใจ
คิมยิ้มบาง ๆความสูงของเค้าทำให้สองคนนั้นยิ่งเหมือนเสิร์ฟ
แต่ว่าคิมเป็เพื่อนกับเบียร์ด้วยเหรอทำไมผมไม่เห็นรู้
“รู้จักกันแล้วนิ่ใช่มะ สองคนอะ” เบียร์ถาม มองผมกับคิมสลับกัน “จะได้ไม่ต้องแนะนำ”
ผมพยักหน้าแต่คิมไม่ได้ตอบอะไร หน้าเค้าดูไม่ค่อยจอยเท่าไร
“แกรู้จักคิมด้วยเหรอ?”กิ่งหันมาถามผม
“รู้ดิ่...”
“เอ๊าไม่เห็นเล่าให้ฟัง” มันร้อง “รู้จักกันยังไง สถานะไหน แกอยู่แต่ที่อุดรจะมีเพื่อนหล่อขนาดนี้เลยเร๊อะ!”
โอ้โห อีกิ่งปากมึงเนาะ ดูถูกเดียดฉันท์กูปานนี้ กูก็ลูกแม่ค้าโรงงานปลาร้าเลยนะ อีห่า!
“ก็เค้าชอบกัน...”เสียงเบียร์แทรก ทำหน้าทำตาแบบพวกป้าขาเม้าธ์
กิ่งหันขวับตาลุกโชน “ว่าซิ”
“ก็คิมน่ะสิชอบซาน” เบียร์เม้าธ์ซึ่งหน้า
“ไม่ได้ชอบแล้ว”คนถูกพาดพิงตอบเสียงเรียบ ใบหน้าก็เรียบเฉยเช่นกัน
“เอ๊า!” กิ่งร้องอย่างเสียดาย “ยังไม่ทันได้รู้อะไรเลย จบไม่สวยซะแล้ว”
“ยังไม่เริ่มก็จบซะแล้วน่ะ” คิมเสริมต่อ แล้วเหลือบมองผมแบบค้อน ๆ
โกรธอยู่สินะ
“ดีแล้ว ๆอย่าใฝ่ต่ำ อีซานมันร่านไปทั่ว ไม่จริงจังกับใครหรอก”
ผมตบหัวอีกิ่งไปโครมเบ้อเริ่มจนหน้ามันเกือบทิ่ม
“นี่เพื่อนเอง!” ผมบอกเสียงรอดไรฟันใส่มัน
“แต่ไม่มีอะไรกันก็ดีแล้วล่ะจอย ๆ” เบียร์ยกหัวกิ่งขึ้นแล้วจัดทรงให้มันนิดหน่อย ก่อนจะพูดต่อ “เป็เพื่อนกันจะได้ไม่ต้องมานอยด์ มาเสียใจ แล้วเข้าหน้ากันไม่ติด สุดท้ายก็เสียความรู้สึกและความสัมพันธ์ดีๆ ไป”
“ดึงดราม่าเหรอ?”ผมยกคิ้วถาม
“กูี้เีค่า...มานั่งฟังพวกมึงตัดพ้อ มโน ฟูมฟาย ช็อตนั้นไม่เริ่ด ไม่เอา” มันส่ายหน้า“เสียเวลากินเหล้า มา ๆ ชนกันดีกว่า ฉลองที่อีซานมาเฉิดฉายในกรุงเทพ”
แล้วหลังจากชนแก้วแรกผมก็ซัดแก้วต่อไปรัว ๆ กรุงเทพทำให้ผมเครียด ผม้าผ่อนคลาย ถึงอย่างนั้นคิมก็ไม่เข้าใกล้ตัวผมเลยแม้แต่น้อย ไม่ยอมพูดด้วย ยืนมองผมยกแก้วเหล้าเข้าปากเอาๆ
จนนั่นแหละ
ภาพตัด...
ลืมตาอีกทีก็เวียนหัวปรับโฟกัสยากพอสมควร แต่ก็พอจะรู้ว่าไม่ได้อยู่ที่ห้องตัวเอง ผมหันไปทางซ้ายก็เห็นว่าใครบางคนนั่งอยู่ข้าง ๆ
“คิม...” ผมเรียกเค้าด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ
•••
3K
![[จบ] บรรพบุรุษสายมูตัวน้อย ดูดนมขวดทำนายดวงชะตา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1760593036_6098261.webp)
