นางร้ายถูกเนรทศกับระบบร้านค้าความดี

บทที่ 210

คนขายดาบ 

หมู่บ้านแห่งหนึ่งหลังจากเดินทางออกมาจากเมืองเป็นเวลา 2 วัน พวกเขาได้เดินทางมาถึงหมู่บ้านขนาดกลางที่ตั้งอยู่ระหว่างการเดินทาง

สถานที่แห่งนี้ถูกเรียกว่าหมู่บ้านสายลม บ้านที่มีผู้คนมากมายใช้เป็นจุดแวะพักอยู่เสมอ มันเป็นจุดที่สามารถเชื่อมโยงอยู่กับเมืองหลวงได้

ขบวนการเดินทางของซูฉีก็เดินทางมาถึงหมู่บ้านแห่งนี้เช่นเดียวกัน หลังจากที่เดินทางออกมาจากชายแดนนี่เวลาเองก็ผ่านไปหลายวันแล้ว

ในที่สุดพวกเขาเองก็เดินทางมาถึงจุดพักใหม่ บ้านสายลมไม่ต่างจากเมืองเหอซูที่เป็นหนึ่งในเมืองที่เคยปรากฏภายในนิยายเรื่องนี้  

นางเดินทางมาเห็นสถานที่เองกับตาซูฉีเองก็ตื่นเต้นเช่นเดียวกัน “ สถานที่แห่งนี้อย่างนั้นหรือเจ้าคะหมู่บ้านสายลม ”

“ ใช่แล้วสถานที่แห่งนี้นี่แหละ… ”

สิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าหมู่บ้านขนาดกลาง มีผู้คนที่อาศัยอยู่ภายในหมู่บ้านแห่งนี้ก็ประมาณ 70-80 หลังคาเรือน 

ด้วยจำนวนคนหลายร้อยคนมันจึงกลายเป็นหมู่บ้านขนาดกลาง  มันก็ยังไม่ได้ใหญ่โตถึงขนาดที่เรียกว่าเป็นเมืองได้ 

แต่ถึงอย่างไรนี่เองก็เป็นหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่ถือว่าเจริญรุ่งเรือง ความที่พวกมันตั้งอยู่ภายในพื้นที่ที่ดี 

และก็ยังเป็นจุดที่ผู้คนต้องใช้เส้นทางของหมู่บ้านแห่งนี้ในการเดินทางผ่าน  เลยกลายเป็นหมู่บ้านที่เป็นเหมือนกับจุดท่องเที่ยวของผู้คน 

หมู่บ้านขนาดกลางมีสายน้ำและสายลมเย็นๆพัดผ่านหมู่บ้านตลอดเวลา ประชากรภายในหมู่บ้านทำเกษตรกรรมและก็เพาะเลี้ยงสัตว์เป็นอาชีพ 

ภายในสถานที่แห่งนี้ผู้คนมักจะเดินทางมาเพื่อชมดอกไม้ที่หายาก หลังของหมู่บ้านสายลมมีดอกไม้ชื่อว่าดอก 5 สีอยู่ 

ดอกไม้ที่เหล่าผู้คนมักจะเดินทางมาเพื่อชมมันกับตา ว่ามันเป็นดอกไม้ที่ถือว่าเป็นดอกไม้เลื่องชื่อ 

รถม้าเคลื่อนที่เข้ามาภายในเมืองจอดลงใจกลางเมืองแห่งนี้ แม่ทัพหนุ่มก้าวลงมาจากรถม้า

ซูฉีที่ก้าวเท้าตามลงมาถามขึ้น “ พวกเราจะพักที่นี่อย่างนั้นหรือเจ้าคะ ”

หวงเจียวลู่ตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว “ ไม่ใช่พวกเราไม่ได้จะพักกันที่นี่ ”

“ สถานที่แห่งนี้เป็นเพียงแค่ทางผ่านเท่านั้นแต่ว่าตัวของข้ามีธุระที่จำเป็นจะต้องทำที่นี่ก่อน ก่อนที่พวกเราจะสามารถเดินทางต่อได้ ”

“ ธุระที่ทำที่นี่อย่างนั้นหรือเจ้าคะ? ” ซูฉีแสดงใบน่าสงสัย 

“ ข้าต้องไปพบคนผู้นึงก่อนเป็นสหายน่ะ ” 

“ ท่านแม่ทัพมีสหายอยู่ที่หมู่บ้านสายลมแห่งนี้ด้วยอย่างนั้นหรือเจ้าคะ? ”

“ มีสิแต่ว่าเขาเองก็ไม่ใช่คนใหญ่โตอะไรหรอกไม่ใช่ขุนนางแต่ว่าเป็นเพียงแค่คนขายดาบธรรมดา ”

เมื่อได้ยินกล่าวขานว่าคนขายดาบซูฉีดวงตาเบิกกว้างขึ้น นางหันไปมองแม่ทัพด้วยใบหน้าที่สนอกสนใจ

“ ขายดาบอย่างนั้นหรือเจ้าคะอย่าบอกนะว่าคนขายดาบของหมู่บ้านสายลม ”

“ จ้าวเซียนอี้อย่างนั้นหรือเจ้าคะ ” ซูฉีดวงตาของนางเปล่งประกายขึ้นมาในทันที 

หวงเจียวลู่ที่กำลังยืนอยู่ด้านหน้าแสดงใบหน้าประหลาดใจ “ เจ้ารู้จักกับเขาด้วยอย่างนั้นหรือ ”

เมื่อได้ยินคำถามกลับมาเช่นนั้นนางถึงกับสะดุ้ง ร่างกายผงะไปชั่วขณะนางลืมไปเสียสนิทเลยเพราะตอนนี้นางคือคุณหนูของตระกูลซูที่ตกอับ

ไม่ใช่นักอ่านที่รู้ไปซะทุกอย่างแน่นอนว่าเรื่องนี้นางรู้จักคนผู้นั้น ก็เป็นเพราะว่าเนื้อเรื่องภายในนิยาย

1 ตัวละครสำคัญที่ทำให้หมู่บ้านสายลมแห่งนี้มีตัวตนภายในนิยายเรื่องนี้ คนขายดาบของหมู่บ้านสายลมจ้าวเสียงอี้

เขาคือคนขายดาบลึกลับที่เรียกได้ว่าเป็นช่างฝีมือที่มีฝีมือยอดเยี่ยม ตัวของเขารับหน้าที่ทำอาวุธโดยคนที่มีความสำคัญภายในนิยายเรื่องนี้หลายคนก็ได้รับดาบมาจากเขา

อย่างที่รู้กันดีว่านิยายเรื่องนี้มีตัวละครหลักเป็นสตรี ตัวเอกอีกตัวนึงที่เป็นตัวเอกฝั่งชายหรือเรียกง่ายๆว่าเป็นพระเอก เขาเองก็เชี่ยวชาญในด้านวรยุทธ

ดาบของเขาก็ถูกตีขึ้นมาจากช่างฝีมือที่เป็นช่างขายอาวุธจากหมู่บ้านสายลมแห่งนี้เนี่ยแหละ ซูฉีนางพึ่งรู้ตัวว่าตัวของนางนั้นทำท่าทีที่รู้มากเกินไป

“ หน้าแปลกนะ.. ” 

“ คนภายในเมืองหลวงส่วนใหญ่ยังไม่รู้จักเขาเลยด้วยซ้ำ ”

“ แล้วเหตุใดคุณหนูตระกูลใหญ่ที่เป็นสตรีเช่นเจ้าถึงรู้จักเขาได้กันเล่า ” หวงเจียวลู่มองชูฉี 

“ แน่นอนสิเจ้าคะเขามีชื่อเสียงเป็นอย่างมาก ถึงแม้ว่าท่านแม่ทัพอาจจะไม่รู้แต่ว่าชื่อเสียงของเขามีอยู่ทุกที่นั่นแหละเจ้าค่ะ ”

“ ท่านแม่ทัพอาจจะอยู่ที่ชายแดนเลยไม่ทราบเกี่ยวกับเรื่องนี้แต่ฝีมือการทำอาวุธของเขานั้นถูกยกย่องว่าเป็นที่ยอดเยี่ยมเลยทีเดียว ” ซูฉีแก้ตัวอย่างรวดเร็ว 

“ งั้นหรอข้าไม่รู้ว่าเป็นเช่นนั้น.. ”

“ บางทีตัวของข้าอาจจะอยู่ที่ชายแดนนานเกินไปก็ได้ ”

“ ช่างเถอะข้าต้องไปพบเขา ในครั้งนี้จุดประสงค์การเดินทางอีกหนึ่งอย่างของข้านั่นก็คือการมาพบสหายผู้นี้เนี่ยแหละ ”  

“ ในเมื่อตัวของเจ้ารู้จักเขาถ้าเช่นนั้นจะไปด้วยกันหรือไม่ ” หวงเจียวลู่กล่าวชักชวนออกมาอย่างรวดเร็ว 

“ ได้อย่างนั้นหรือเจ้าคะ!!! ” ซูฉีไม่มีท่าทีปฏิเสธเลยแม้แต่น้อย ทางกลับการดวงตาของนางก็เปล่งประกายขึ้นมา 

แน่นอนอยู่แล้วว่าการที่ได้พบอีก 1 ตัวละครสำคัญภายในนิยายเรื่องนี้ นี่เองก็ยิ่งเป็นสิ่งที่ตัวของนางนั้นชื่นชอบอยู่แล้ว

“ ไปได้อย่างนั้นหรือเจ้าคะ!!! ข้าเคยได้ยินว่าเขานั้นเป็นคนที่ค่อนข้างจะตัดขาดจากโลกด้านนอก ”

“ แถมยังไม่ต้อนรับคนแปลกหน้า ” นั้นคือบุคลิกและนิสัยของตัวละครตัวนี้  

“ แน่นอนก็ไปได้สิ อันที่จริงแล้วถ้าเจ้าเดินทางมากับข้าเขาเองก็คงจะต้อนรับนั่นแหละ ” หวงเจียวลู่เดินนำหน้าไปอย่างรวดเร็ว 

ซูฉีไม่หรี่ล้อรีบเดินทางตามแม่ทัพหนุ่มมุ่งตรงไปยังบ้านของคนขายดาบ 

เดินทางไปถึงบริเวณท้ายหมู่บ้านของหมู่บ้านสายลม บ้านหลังเก่าๆหลังนึงถูกสร้างเอาไว้บริเวณด้านหลัง ควันไฟที่เกิดจากการตีเหล็กกำลังระเหยขึ้นสู่ด้านบน

บริเวณสถานที่แห่งนี้มันเต็มไปด้วยลมร้อนแตกต่างจากสถานที่ต่างๆภายในหมู่บ้านที่เต็มไปด้วยสายลมอันเย็นสบาย

ซูฉีมองบ้านหลังเก่าๆหลังนี้พลางนึกถึงบทนิยายที่ตนเองเคยอ่าน “ เหมือนจริงๆด้วย ”

“ บ้านขนาด 3 คนอยู่ทั้งบ้านเต็มไปด้วยล่องลอยทรุดโทรมจากกาลเวลา รอบๆถูกปกคลุมไปด้วยลมร้อนแตกต่างจากบรรยากาศภายในหมู่บ้าน ”

“ แถมยังได้แต่กลิ่นเหล็กและควันไฟ คือหมู่บ้านของคนขายดาบจากหมู่บ้านสายลมจริงๆ ” ซูฉีตื่นเต้นเป็นอย่างมาก 

หวงเจียวลู่เดินนำหน้าอยู่เลื่อนไปหยุดลงบริเวณด้านหน้าบ้าน ก่อนที่แม่ทัพหนุ่มจะตะโกนเรียก “ นี่จ้าวเซียน… ”

“ ผู้ใดมาพบข้ากัน!!! ” เสียงโทนทุ้มต่ำของบุรุษผู้หนึ่งดังรอดมาจากประตู 

ก่อนที่ประตูที่อยู่บริเวณด้านหน้าจะถูกเปิดออกอย่างช้าๆ  กลิ่นเหล้าที่ลอยปกคลุมมาแต่ไกลร่างของชายผู้หนึ่งปรากฏออกมาจากด้านหลังประตู 

เห็นเป็นบุรุษที่มีร่างกายสูงใหญ่สวมใส่ชุดผ้าอันเรียบง่ายเปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่น คนผู้คือคนขายดาบของหมู่บ้านสายลม  

จ้าวเซียนอี้ 

เป็นอีกหนึ่งคนที่มีบทบาทสำคัญภายในนิยายเรื่องนี้อยู่บ่อยครั้ง ซูฉีได้เผชิญหน้ากับเขาเป็นครั้งแรก 

จบบท