มารตีจ้องอีเมลที่ธีร์ให้มาอยู่นานว่าเธอจะส่งข้อความหาเขาดีไหม หรือจะไปดักเจอเขาตรงสถานที่ที่เจอกันเป็ครั้งแรกหัวใจของมารตีเต้นแรงทุกครั้งที่คิดถึงธีร์ เธอคิดไปเรื่อย ๆ จนเผลอหลับไป
เช้าวันรุ่งขึ้นมารตีตัดสินใจส่งข้อความไปหาเขาเป็ครั้งแรก
"สวัสดีนี่มารตีเองนะ"
มารตีไม่รู้จะส่งข้อความแบบไหนไปหาเขาดีเพราะเธอกลัวถูกเขามองว่าเป็ผู้หญิงง่ายๆ แต่เธอก็ตัดสินใจส่งไปแค่นั้นเธอรอจดหมายจากเขาตอบกลับมาจนใกล้ถึงเวลาที่เธอต้องไปเรียนเธอเลยตัดใจที่จะรออีเมลตอบกลับจากเขาทันใดนั้นก็มีเสียงออดที่ประตูหน้าบ้านมารตีมองออกไปนอกหน้าต่างก็พบว่าธีร์ได้มาหาเธอที่หน้าบ้านแล้วมารตีเห็นดังนั้นจึงรีบวิ่งลงไปเปิดประตู จนลืมว่าตัวเธอเองนั้นใส่ชุดนอนบางพลิ้วอยู่
"เอ่อมารตี เธอเซ็กซี่จังเนอะ ^///^" ธีร์หน้าแดงส่งสายตาเ้าเล่ห์ให้มารตีอีกแล้ว
"เอ้ย!!!"มารตีใ จนวิ่งกลับเข้าบ้านเพื่อไปแต่งตัวให้เรียบร้อยกว่านี้ เธอรีบแต่งตัวเพื่อจะเชิญธีร์เข้ามานั่งเล่นในบ้านของเธอก่อน
"ทำไมธีร์ มานี่แต่เช้าเลยอะ ?" มารตีถามธีร์
"ก็อยากมาหาน่ะ มาหาไม่ได้เหรอ" ธีร์ยื่นหน้ามาใกล้มารตีจนริมฝีปากของทั้งคู่เกือบติดกัน มารตีตั้งสติผลักธีร์ออกไป
"แกล้งอีกแล้วนะธีร์"มารตีเขินหน้าแดง
"555 แค่หยอกน่ะวันนี้ว่างหรือเปล่า?" ธีร์ถามมารตี
"ทำไม? จะชวนไปเที่ยวเหรอ?" มารตีส่งสายตาที่เป็ประกายเหมือนเด็กน้อยให้ธีร์
"อื้อเห็นมารตีเรียนอย่างเดียว คงยังไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหนใช่เปล่า" ธีร์กล่าว
"อยากไปนะแต่วันนี้ติดพรีเซนต์งานให้อาจารย์อ่ะดิ" มารตีทำหน้าเสียดาย
"งั้นวันนี้ธีร์ไปเที่ยวที่โรงเรียนของมารตีหน่อยนะ^^" ธีร์กล่าว
"จะไปทำไมไม่สนุกหรอก" มารตีกล่าว
"ก็ไม่ได้ไปเพราะว่ามันสนุกแต่ที่ไปเพราะอยากอยู่ใกล้มารตีต่างหาก"มารตีได้ยินประโยคนั้นของเธอทำให้เธอคิดไปไกลว่าธีร์คงชอบเธอเหมือนกัน
"อี๋แหวะ พูดแบบนี้กับผู้หญิงทุกคนที่ธีร์เจอเลยน่ะสิ" มารตีแขวะธีร์
"555 งั้นวันนี้ไปเดทกันนะมารตี" ธีร์ชวนเธอเดท แต่เธอปฏิเสธ
"ไม่อะวันนี้มีเรียนไว้วันหยุดละกันนะ" มารตีเล่นตัวเพื่อจะลองใจธีร์ว่าธีร์จะรอเธอได้หรือเปล่า
"ง่าาาาทำไมอะ" ธีร์น้อยใจ
"ก็มีเรียนไง อีก 2 วันก็จะวันหยุดแล้วรอไปก่อนละกันนะ" มารตีกล่าว
"ก็ได้งั้นต่อไปนี้ ธีร์จะมารับมารตีไปเรียนทุกเช้าเลยนะ" ธีร์กล่าว
"ถ้าตื่นไหวก็แล้วแต่สิ"
"งั้นวันนี้เริ่มวันแรกเลยละกันนะ"
"อื้อไปกันเถอะ"
แล้วทั้งคู่ก็เดินจับมือกันไปบนท้องถนนที่มีแต่เสียงดนตรีต้นพัดปลิวสไว ท้องฟ้าสดใส บรรยากาศช่างเป็ใจให้เขาและเธอจริง ๆ
"อะถึงแล้วงั้นวันนี้ตอนเย็นมารับนะคะ" ธีร์อ้อนมารตี
"แล้วแต่สิไปละ" มารตีหันหลังให้ธีร์แล้วแอบยิ้มไม่ให้ธีร์เห็น
ตอนในชั่วโมงเรียนมารตีก็คิดแต่หน้าของธีร์จนเพื่อนของเธอแซว
"นี่เธอเป็อะไรหรือเปล่าเนี่ย เห็นนั่งยิ้มอยู่คนเดียว?" เพื่อนของเธอถาม
"ก็ไม่มีอะไรนะแค่คิดอะไรเรื่อยเปื่อยน่ะ" มารตีรีบทำตัวให้ปกติที่สุดเพราะเดี๋ยวเพื่อนของเธอจะล้อเธอเื่ธีร์
ตกเย็น
มารตีเลิกเรียนแล้วเธอก็มองหาธีร์เพราะเธอคิดว่าเขาจะมารับเธอจริงอๆ เธอตัดใจเพราะเธอมองหาเขาไม่เจอเธอเลยจะเดินกลับบ้านคนเดียว แต่ธีร์ก็โผล่มาพร้อมกับช่อดอกไม้ช่อใหญ่
"อะอย่าพึ่งน้อยใจไปเลยคนดีของพี่" ธีร์ยื่นดอกไม้ให้มารตีจนคนมองมารตีเป็สายตาเดียวกัน มารตีเขินมากจนต้องรีบรับดอกไม้จากเขาแล้วรีบเดินไป
"ซื้อมาทำไมเนี่ยช่อก็ใหญ่ ถือลำบาก" มารตีบ่น
"ก็เห็นว่าสวยดีดอกไม้สวยๆ ก็ต้องคู่กับผู้หญิงสวยๆอย่างมารตีไง" ธีร์หยอดมารตี
"หยอดเก่งเป็ทองหยอดเลยนะคะธีร์"มารตีแซวธีร์
"ถ้าน้องชอบกินทองหยอดพี่ก็จะเป็ทองหยอดให้เธอกินคนเดียว"
"โอ๊ยพี่ธีร์เลี่ยนมากกกกค่ะ"
"บอกแล้วไงว่าไม่อยากเป็พี่น้องอะ" ธีร์
"555 งั้นก็รอไปก่อนละกัน ตอนนี้ให้ได้แค่พี่น้องแหละแบร่"มารตีแลบลิ้นใส่ธีร์ เขาวิ่งไล่แกล้งเธอ เขาและเธอเล่นกันเหมือนเป็เด็ก
ระยะเวลา2 วันก่อนวันหยุด ธีร์ปฏิบัติตัวสม่ำเสมอมากไปรับส่งเธอทุกเช้าเย็น
"นี่พรุ่งนี้ไปเดทกันจริง ๆจังๆสักทีนะ มารตี" ธีร์ชวนมารตีออกเดทอีกครั้ง
"อื้อก็ได้ ที่ไปเนี่ยเพราะอยากจะไปเที่ยวหรอกนะ" มารตีพูดแก้เขิน
"โอเคงั้นพรุ่งนี้มารับนะ ฝันดีนะ" เขาชิงจูบหน้าผากเธอแล้ววิ่งหนีไปมารตีะโไล่หลังตามไป
"ฉวยโอกาสเหรอไอ้บ้า" แต่เธอกลับไม่ได้รู้สึกโกรธเขาเหมือนอย่างที่ควรจะเป็
เช้าวันรุ่งขึ้น
มารตีพยายามใส่ชุดที่สวยที่สุดเพื่อให้เขาชอบเธอมารตีเปลี่ยนไปเป็สิบชุด ก็ยังไม่เจอชุดที่ถูกใจสักทีจนเขามาถึงหน้าประตูบ้านเธอแล้ว เธอเลยหยิบแค่เสื้อยืดกางเกงยีนส์แล้วก้เสื้อคลุมรีบวิ่งลงไปหาธีร์ เพราะกลัวเขารอนาน
"แต่งตัวแบบนี้น่ารักดีนะ" เขาชมเธอ
"ปะแล้ว วันนี้จะพาฉันไปไหนเหรอ?" มารตีถามธีร์
"ไปถึงแล้วเดี๋ยวก็รู้เองแหละ"ธีรืกล่าว แล้วก็ผายมือไปที่รถยนต์คันนึง เพื่อบอกให้มารตีขึ้นรถ
"เดี๋ยวนี่รถธีร์เหรอ? มีรถด้วยเหรอ?" มารตีถามด้วยความสงสัย
"555 มีสิ แต่แค่ไม่ค่อยอยากเอามาอวดน่ะ เดี๋ยวเธอหาว่าชั้นอวดอีกอะ"
"ปะไปกันเถอะเดี๋ยวมืดสะก่อนน้าาา" ธีร์กล่าว
ณ สวนสาธารณะพราเตอร์เวียนเมืองเวียนนา ประเทศออสเตรีย
"โหธีร์ ที่นี่สวยมากจริง ๆ อะ" สวนนี้สวยมากจนมารตีชอบใจ
"แน่นอนชั้นไม่พาเธอไปสถานที่ที่ไม่สวยหรอกนะ" ธีร์อวด
"จ้าาาาาา"มารตีลากเสียงยาวแซวธีร์
"ที่เนี่ยติดอันดับสวนที่สวยที่สุดในเวียนนาด้วยนะ"ธีร์กล่าว
"ถึงว่าทำไมสวยแบบนี้ อากาศก็ดีด้วย" มารตีหลับตา เอาหน้ารับลม
"นี่มารตี ตรงนู่นมีชิงช้า์ด้วย ไปขึ้น์ด้วยกันนะ555"
"ทะลึ่งอีกละ"
"ปะๆอย่าพึ่งงอน" แล้วทั้งคู่ก็เล่นชิงช้า์ เดินเล่นและทำกิจกรรมต่าง ๆอยู่ที่สวน มารตีมีความสุขมากจนอยากจะเก็บบรรยากาศแบบนี้ไว้ในความทรงจำไปตลอดชีวิตที่เธอมีความสุขอยู่กับธีร์ในตอนนี้ ทั้งสองอยู่ด้วยกันจนตกเย็น ฟ้ามืดสลัวฝนเริ่มตกปรอย ๆ ทั้งสองรีบวิ่งไปหาที่หลบฝนอยู่ในตู้โทรศัพท์ ฝนตกหนักมากต่างคนต่างมองหน้ากันด้วยความตลก เพราะทั้งคู่ตัวเปียกหมดเลย มารตีหนาวจนตัวสั่นธีร์เห็นดังนั้น จึงกอดเธอเพื่อให้หายหนาว
"ทำอะไรอะ?" มารตีถามธีร์
"ก็เห็นว่าหนาวไง" ธีร์กอดเธอไม่ยอมปล่อย
"ธีร์ธีร์ทำแบบนี้กับทุกคนเลยหรือเปล่า?" มารตีถามธีร์พร้อมกับมีน้ำเอ่อล้นที่ขอบตา ธีร์เห็นน้ำตาของมารตีเลยเอานิ้วปาดน้ำตาให้
"ใช่ธีร์ก็ทำกับทุกคนนั่นแหละ แต่ตอนนี้ ธีร์ทำแค่กับมารตีคนเดียวนะ"
"ธีร์ถ้าธีร์ไม่คิดอะไร อย่าทำให้เราคิดไปไกลนักเลย"
"ธีร์ชอบมารตีนะชอบจริง ๆ อยากรู้จักกันไปนาน ๆเลย" ธีร์ปัดผมให้มารตี มารตีใจสั่นเธอรู้สึกว่าหน้าเธอรู้สึกร้อนผ่าวทั้งที่ฝนตกอย่างหนัก อากาศเย็นจนหนาว
"แล้วธีร์จะทำให้เราเสียใจมั้ย?"
"เราไม่รับปากนะ เรากลัวเราพลาดทำเธอเสียใจอะ" ทั้งคู่สบตากันอย่างหวานฉ่ำธีร์เชยคางมารตีมาจูบอย่างดูดดื่มท่ามกลางสวนสาธารณะที่ผู้คนวิ่งผ่านตู้โทรศัพท์ไปมาแต่ทั้งสองในเวลานั้นรู้สึกแค่ว่ามีแค่เธอกับเขาอยู่ด้วยกันสองคน
13K
![ผมเกิดใหม่ในโลกของเกมส์จีบหนุ่ม [yaoi]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1614887430_33892862.webp)
