ครูดวงใจ

ดวงใจรู้สึกตื่นๆ เหงื่อออกเล็กน้อย ไม่นึกเลยสิ่งที่เคยคิดเล่นๆ

 จะต้องมาเป็นจริงเอาวันนี้ เธอรู้สึกเสียวที่ท้องน้อย

 เธอเอามือลงไปคลำที่เม็ดเบาๆ

"อืม...ทำไมนะ? พอคิดถึงเรื่องโดนเด็กลวนลาม

ในห้องเรียนทีไรแล้วเม็ดนี้มันจะแข็งโด่...แล้วเราก็มีอารมณ์ทุกทีเลย

 ดูซิมีน้ำซึมออกมาอีกแล้ว" ดวงใจหมดหนทางแล้ว

 จึงยอมรับสภาพรีบเดินกลับเข้าห้อง

 ก่อนเข้าห้องเธอเห็นนักเรียนแอบซุบซิบกัน

 พอเธอเดินเข้ามาต่างคนต่างแยกย้ายกลับที่

 ตอนนี้ที่หัวนมของเธอรู้สึกเสียวแป้บๆ

 เหมือนว่าเธอกำลังจะเข้าไปโชว์สัดส่วน

 กับของสงวนให้นักเรียนดูกัน มากกว่าที่จะเข้าไปสอน

 แต่เดี๋ยวก่อนทำไม ? เด็กในห้องถึงเหลือไม่กี่คนเอง

 เธอจึงถามเอกว่าไปไหนกันหมด

"ครูใหญ่ให้ไปช่วยย้ายโต๊ะเรียนตัวใหม่

ที่ชั้นล่างหลบฝนก่อนครับ

 เพราะพายุฝนกำลังจะมาครับ

 แล้วเดี๋ยวครูใหญ่จะมาขอโทษครูดวงใจเองครับ" เอกตอบ

"ไม่เป็นไร มีเท่านี้ก็เรียนเท่านี้ไปก่อนเดี๋ยววันหลังครูทบทวนให้"

 แล้วดวงใจก็มองดูท้องฟ้า

"ใช่พายุกำลังมา สงสัยวันนี้ลมจะแรง" ดวงใจคิดในใจ

 แล้วอีกพักเดียวฝนก็ลงเม็ด มาทั้งลมทั้งฝนเลย

 ดวงใจเลยสั่งให้นักเรียนปิดหน้าต่าง ปิดประตูห้องเรียน

 แล้วเปิดไฟเพดานเอา เธอมองดูแล้วเหลือนักเรียนในห้องราวๆ

 สิบกว่าคนเอง เพราะวันนี้เด็กก็ขาดเรียนเยอะอยู่แล้ว

 และยังต้องออกไปช่วยขนของอีกก็ยิ่งน้อยเข้าไปใหญ่

 ฝนเริ่มสาดเสียงฝนดังมาก จนดวงใจต้องให้เด็กเข้ามาล้อมเธอไว้

 เพราะเธอสู้เสียงดังของฝนไม่ได้

ตอนที่นักเรียนล้อมฟังเธออยู่นั้น ก็มีมานั่งใกล้ๆ 

เป็นไปอย่างที่เอกบอก

 แต่ดวงใจทำเป็นไม่สนใจอธิบายต่อ

เพราะอยากให้เรียนนักเรียนเข้าใจแบบฝึกหัด

 มีนักเรียนคนหนึ่งมายืนข้างๆ แล้วเอาตัวมาเบียดแถวๆ

 ก้นของเธอจนดวงใจรู้สึกถึงความแข็งของกระดอได้

 ดวงใจไม่กล้ามองหน้า ทำเป็นอธิบายต่อ

นักเรียนตัวแสบคนอื่นเห็นดวงใจไม่ว่าก็เริ่มเข้ามาใกล้

 เบียดแถวขาแถวก้น มีอยู่คนหนึ่งตัวเล็กๆ อยู่ตรงหน้าของดวงใจ

 พอดวงใจหยิบหนังสือขึ้นมากางออกถือไว้แล้วก็พูดอธิบาย

 เจ้าตัวเล็กนี่ใช้จงหวะคนแน่นๆทำเป็นดินสอร่วงลงพื้นแล้ว

ก็ก้มลงนั่งคุกเข่าเก็บ แต่จริงๆ

 แล้วเอาหน้ามาดมที่กระโปรงตรงโหนกพอดี เด็กๆเริ่มเบียดเข้ามา

 จนดวงใจรู้สึกว่า เธอโดนเด็กแอบหอมที่โหนกหีหลายครั้งแล้ว

 จนเธอเองก็แอบขมิบหีเพราะความเสียวตามไปด้วย อยู่ๆ

 ก็มีมือมาลูบที่ก้นเบาๆ เธอนั้นใจสั่นแล้วแต่ไม่กล้าหันหลังไปมอง

 ได้แต่สอนต่อ แต่น้ำเสียงเริ่มติดขัดนิดหน่อย

 เธอเริ่มมองหาเจ้าเอกเพื่อที่จะหาคนช่วย

 แต่เจ้าเอกนั้นเป็นคนนำเพื่อนๆ ตัวแสบลูบก้นของเธอซะเอง

"นี่พวกเธอตั้งใจฟังบ้างซิ มัวแต่เล่นกัน

 เดี๋ยวถ้าทำแบบฝึกหัดถูกไม่ถึงครึ่งนะครูจะทำโทษพวกเธอ"

 ดวงใจทำเป็นเตือนเด็กนักเรียนให้สนใจฟังเธอเฉลยแบบฝึกหัดกันหน่อย 

แล้วเธอทำท่าจะเดินหนีออกมา แต่เจ้าเอกกลับดึงแขนของเธอไว้

"ครูเฉลยต่อซิครับ" เอกพูดขอร้อง แต่ดวงใจมองเอกแบบไม่พอใจ

 สีหน้าเหมือนโดนเอกหักหลัง ที่เป็นคนนำเพื่อนมาลูบก้นของเธอ

 แต่เธอก็ยอมกลับเข้าไปในวงล้อมของเด็กๆเหมือนเดิม

 แต่คราวนี้เด็กดูเหมือนว่าจะเกรงใจเธอขึ้นมานิดหน่อย

 ดวงใจก็เฉลยไปเรื่อยจนเธอคิดว่าไม่น่าจะมีอะไรแล้ว

 แต่ขณะที่กำลังสอนอยู่ไฟฟ้าเกิดดับวูบลง

 ทำให้ทั้งห้องมืดสนิทลงในทันที ทำให้เด็กส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ

"นี่เด็กๆ...อย่าลุกเดินไปไหนเดี๋ยวเกิดชนข้าวของบาดเจ็บเข้า"

 ดวงใจบอกเด็กๆ ด้วยความเป็นห่วง

 แต่ตัวเธอนั้นก็มองอะไรไม่เห็นเหมือนกัน

 ถึงจะเป็นกลางวันแต่เมฆฝนบังแสงแดดจนท้องฟ้ามืดมัว

 เธอได้แต่ยืนเฉยๆ จนเธอรู้สึกว่ามีมือมาลูบที่ก้นเบาๆ อีกแล้ว

 แต่เธอไม่กล้าที่จะโวยวาย เธอทำเป็นใจดีสู้เสือ

 แต่เธอชักเริ่มขนลุกวูบวาบแล้ว เมื่อเธอเห็นเงาของลูกศิษย์ลางๆ

 นั่งอยู่แถวขาของเธอ เสียงฝนตกเริ่มแรงขึ้น พร้อมกับเสียงฟ้าร้อง

 มีแสงจากสายฟ้าลอดผ่านกระจกบานเกล็ดเข้ามาเป็นระยะ

 เธอรู้สึกถึงการลูบไล้ที่ก้นทั้งสองข้าง ดวงใจหายใจแรงขึ้น

 แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรเธอเริ่มสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้

 มารู้ตัวอีกทีก็มีมือลูบที่หัวเข่าไล่ขึ้นมาตามโคนขา

 คงเป็นพวกที่นั่งอยู่กับพื้นข้างหน้าของเธอเอง

 ดวงใจรู้สึกถึงความสั่นของมือที่ไล่สูงขึ้นไปจนถึง....

 ตัวเธอเองก็ตื่นเต้นไม่แพ้กันเริ่มหายใจแรง

 เมื่อของสงวนตรงหว่างขาโดนลูกศิษย์ตัวเล็กลูบคลำ 

จนกำลังเคลิ้ม

 แต่แล้วเธอกลับรู้สึกว่าชายกระโปรง

โดนยกขึ้นสูงอย่างรวดเร็วจนเธอตกใจ

เมื่อดวงใจรู้สึกว่ากระโปรงของตัวเองด้านหลังถูกดึงขึ้น

 เธอเองก็รีบเอามือจับที่ชายกระโปรงด้านหน้าเอาไว้

 แล้วก็ก้มตัวโน้มมาข้างหน้า ดวงใจรีบหันหน้าไปทางด้านหลัง

"เอก...เอกใช่ไหม??" ไม่มีเสียงตอบ

 ส่วนพวกที่กำลังลูบคลำโคกโยนีของเธอนั้นรีบชักมือออกแทบไม่ทัน

 กระโดดหลบกันคนละมุมอย่างแนบเนียน โดยที่เธอก็ยังเห็นหน้าไม่ชัด

"ครับ...ครูผมอยูนี่" แต่เสียงของเอกกลับมาอยู่ที่ด้านหน้า

 ดวงใจรีบหันกลับมาแล้วเพ่งมองจนเอกเดินเข้ามาใกล้ๆ

 แต่ที่ด้านหลังนั้นชายกระโปรงของดวงใจก็ยังลอยสูงโชว์ก้นขาวๆ อยู่

 เพราะเธอรู้สึกว่ายังมีคนจับยกกระโปรงด้านหลังขึ้นอยู่

 แล้วก็ลูบคลำที่ก้นกับที่หว่างขาของเธออย่างต่อเนื่อง

และท่าทางจะชำนาญจุดเสียวของผู้หญิงดีซะด้วย

 จนเธอขนลุกหมดแล้ว

"เอก...เอก...โอยส์...ช่วยครูด้วย ไม่รู้มีใครมาลูบก้นครูอยู่

 ครูกลัวจังเลยเอก...ซี๊ดส์" ดวงใจรีบกระซิบบอกเอกเบาๆ

 แต่เอกนั้นได้ยินเสียงของดวงใจซูดปากเป็นระยะๆ

"ใครครับครู...ผมก็ยังมองไม่ถนัดเหมือนกัน

แต่คิดว่าน่าจะเป็นพวกเพื่อนของผมแน่ๆ เลย...

ยังไงครูอยู่เฉยๆ ก่อนนะ 

ขืนส่งเสียงไปเดี๋ยวคนอื่นได้ยินอายเขาแย่เลย 

แล้วผมก็ไม่รู้ว่า พวกนี้แอบพกอาวุธอะไรมาหรือเปล่า

 เดี๋ยวผมจะหาทางคุยกับพวกเขาเองว่าเกิดอะไรขึ้น"

 เอกปลอบดวงใจไม่ให้กลัว

"จ๊ะ...จ๊ะเอก ครูจะอยู่เฉยๆ...ซี๊ด...เธอรีบๆ หน่อยก็แล้วกัน...โอย"

 ดวงใจนั้นความกลัวเริ่มจะหดหายไปบ้างแล้ว

 เธอเกร็งปลายเท้ายกตัวสูงขึ้น 

ในความมืดมือซ้ายก็ควานหาพนักพิงเก้าอี้

 เธอหาจนเจอ ดวงใจยืนจับพนักพิง

 แล้วหลับตาลงรับรู้กับความรู้สึกเสียวซ่านที่เกิดขึ้นบริเวณบั้นท้าย

 ดวงใจเผลอตัวแยกขาออกเพราะความเสียวมันสั่งให้เธอต้องแยกขา

 จนเจ้าเด็กนักเรียนคนที่กำลังลูบก้นที่ด้านหลังของเธอนั้น

ได้ใจเอานิ้วเบี่ยงกางเกงในของดวงใจออกทางซ้ายนิดๆ

 แล้วเอานิ้วสัมผัสกับแคมเล็กๆ ที่เปียกเยิ้ม

 ดวงใจเม้มปากกลั้นเสียงร้องไม่ให้เด็กนักเรียนได้ยิน

 เธอรู้สึกเสียวที่โดนเด็กเอานิ้วถูวนๆ ที่รูก้นกับร่องเยี่ยว

 และยังเอาปลายนิ้วเขี่ยที่เม็ดแตดของเธอด้วย

 จนรู้สึกว่าที่ซอกก้นนั้นลื่นหมดแล้ว

 ตั้งแต่เธอเล่นรักกับเจ้านัยมาหลายครั้งแล้ว

 เจ้านัยเองก็ไม่เคยเอานิ้วมาแหย่ลูบรูก้นของเธอเลย

"โอย...เอกทำอะไรอยู่นะ?...เราจะแย่อยู่แล้วนะ" ดวงใจคิดในใจ

 เธออยากให้เอกมาห้ามทัพไวๆก่อนที่เธอจะกลั้นไว้ไม่อยู่

 แต่เอกก็เงียบหายไป

 จนดวงใจต้องปลดปล่อยสิ่งที่เธอสะกดอารมณ์ไว้ไม่อยู่แล้ว

"โอ๊ย!!...ซี๊ด...โอ๊ย...ซี๊ด...โอย...เอก...อยู่ไหน?.." 

ดวงใจส่งเสียงร้องเบาๆ ในลำคอ

 ส่วนที่จิ๋มของเธอนั้นก็ขับน้ำเมือกออกมาจนได้ เธอยืนหอบแฮ่กๆ

 และแล้วความอายก็กลับมาพร้อมกับความกลัวอีกครั้ง

 แต่หลังจากที่ดวงใจยืนเกร็งกระตุกเพราะความเสียวสุดยอดแล้ว

 เหมือนว่าเด็กๆ จะรู้ว่า

  พวกเขาทำครูสาวน้ำแตกซะแล้วจึงปล่อยชายกระโปรงลง

 เมื่อชายกระโปรงด้านหลังโดนปล่อยให้ตกลงมาแล้ว 

ซักพักเอกก็กลับมา

 แล้วพาดวงใจเดินออกมาจากบริเวณนั้น

แล้วมายืนแถวหน้าห้องใกล้กับโต๊ะครู

"เอกเป็นใครรู้ไหม?...แล้วทำไมถึงกล้าทำแบบนี้กับครู?"

 ดวงใจรีบถามเบาๆ

 แต่ก็ไม่กล้าหันหน้าไปมองที่กลุ่มของนักเรียน

ที่ยืนอยู่กลางห้องประมาณ ๔ คน

 เพราะเธอยังอายอยู่ที่โดนลูกศิษย์ลูบก้น

 แต่ดวงใจกลับแปลกใจตัวเองว่าทำไมไม่รู้สึกโกรธเด็กพวกนี้เลย

 เพียงแต่เธอตกใจที่เด็กกล้าลวนลามถึงขนาดเอานิ้วถูที่จิ๋มของเธอ

 เอกไม่ได้ตอบดวงใจแต่กลับถามต่อ

"แล้วทำไมครูถึงดูเหนื่อยหอบแบบนี้ล่ะครับ?" เจ้าเอกถาม

"ก็...ก็ครูตกใจนะซิ ที่พวกเธอกล้ามาลูบก้นครูแบบนี้" ดวงใจตอบติดๆขัดๆ