เธอไม่ได้ไปช่วยกู้โลกที่ไหนแต่โลกกำลังจะถล่ม! ภัควริณย์บอกตัวเองอย่างอ่อนระโหยโรยแรงเพราะถูกผอ.เรียกเข้าพบั้แ่เช้า
“หมออยากให้พีเป็แม่งานจัดงานกีฬาสี”
“ผอ.หมายถึงเป็ประธานจัดงานนะเหรอคะ”
“ใช่ๆ ไหวไหมไม่น่าจะมีปัญหานะปีที่แล้วพีเป็แม่สียังทำได้ดีเราสนุกมากอยากเห็นภาพแบบนั้นอีก“
“มันจะดีเหรอคะพีไม่เคยจัดงานใหญ่แบบนี้มาก่อนเลย”
“ไม่อยากลองดูเหรอ พีทำได้สิให้ รองฯ มนัสเป็ที่ปรึกษาดีไหม”
ถามหรือสั่งคะ ผอ.!?
สำหรับหน่วยงานอื่นเป็อย่างไรไม่รู้ แต่ที่นี่ซึ่งเป็อะไรที่แปลกมากหน่วยงานเล็กๆ มีบุคลากรไม่ถึงสองร้อยคนมีหมอนักเรียนและนักเรียนผู้ช่วยทันตแพทย์อีกประมาณห้าสิบคนเวลาจัดงานกีฬาสีจะมีเพียงเ้าหน้าที่มาร่วมงานเท่านั้น ส่วนบรรดาหมอสตาฟแม้จะมีรายชื่อสังกัดสีต่างๆแต่ก็ไม่ได้เข้าร่วมงานแต่อย่างใด ทั้งยังจัดการเรียนการสอนเพิ่มเติมและมีนัดคนไข้ตามปกติทำให้เป็งานกีฬาสีที่ค่อนข้างเงียบเหงาพอสมควร
“อยู่ที่นี่มาเกือบยี่สิบปีั้แ่เป็สตาฟจนเป็ผอ. เราเพิ่งเคยเห็นอาจารย์หมอมาแต่งตัวถือป้าย เรสซิเดนท์เข้าร่วมงานไม่รู้พีทำได้ยังไงแต่ก็ขอบใจมาก” เธอยิ้มบางรอฟังประโยคถัดมาของผู้บริหารด้วยใจตุ้มๆต่อมๆ
ผอ.หญิงวัยใกล้เกษียณเดินไปหยุดตรงหน้าต่างมองลงไปยังสนามฟุตบอลของศูนย์ฟื้นฟูสมรรถนะทางการแพทย์แห่งชาติซึ่งเป็โรงพยาบาลขนาดใหญ่ภายใต้สังกัดกรมแพทย์เช่นเดียวกัน
“ปีนี้เราจะเปลี่ยนจากจัดกีฬาที่สนามหญ้าเล็กของเราเป็จัดที่สนามของศูนย์ฟื้นฟูทางศูนย์จัดวันที่ 25 ธันวา ส่วนเราจะจัดวันที่ 26 เห็นเขาจัดได้ยิ่งใหญ่ทุกปีแล้วอิจฉาเราจัดต่อจากเขาวันเดียวอย่าทำให้น้อยหน้าเขาได้ไหม”
อ๊าก! ท่านขาาาา ที่ฟื้นฟูเขาเป็โรงพยาบาลเต็มรูปแบบมีทุกสาขาวิชาชีพด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพและที่สำคัญเขามีบุคลากรเกือบห้าร้อยคนแถมเวลามีงานกีฬาสีเขาก็งดการเรียนการสอน รับเฉพาะคนไข้นัดแล้วหันมาดูเราสิคะจะเอาอะไรไปสู้เค้าาาาา
“ทำหน้าเป็ลาบูบู้เลยพี่พี”
“หมอมีอะไร”
“ผมมาขอโปรแกรมเพิ่งไปถอยเครื่องใหม่มา”กมลภพอวดโน้ตบุ๊กเครื่องใหม่แกะกล่อง
“เหม็นสาบคนรวย”
“รวยกะผีสิเนี่ยเพราะพี่เลยปกติผมใช้เครื่องของผมเล่นเกมอยู่ดีๆ ไม่มีปัญหาพอเรียนวิชาพี่ปุ๊บเครื่องผมน็อกไปดื้อๆ”
“บอกแล้วอย่าเข้าเว็บสุ่มเสี่ยงติดไวรัสมางานหายหมดแล้วอย่ามาโอดครวญเชียว”
“มันก็ต้องมีบ้างสิใครจะไปวิชาการจ๋าตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง”
“งั้นก็อย่าบ่นการศึกษาคือการลงทุน”
“การลงทุนมีความเสี่ยง”
“หมอจะเสี่ยงเื่อะไร”
“ก็กลัวเรียนไม่จบสิ”
“เพิ่งปีหนึ่งเอง แล้วทำไมไม่ขอที่ไอทีเดินมานี่ตั้งไกล” เธอพูดตามจริงเพราะห้องคอมพิวเตอร์อยู่ใกล้ห้องพักทันตแพทย์มากกว่า
“ไปแล้วไอทีไม่กล้าลงให้บอกเซตค่าไม่เป็ให้มาหาพี่ชัวร์กว่าผมก็เลยต้องนำหน้าหล่อๆ มาหาพี่นี่ไง”
“ได้ขอหาไฟล์แป๊บ”วิทยากรสาวหยิบแฟรชไดร์มาเสียบเข้าช่องยูเอสบีแล้วตั้งค่าเริ่มต้นใช้งาน
“เห็นตะกี้ทำคิ้วขมวดเป็ไรแต่เช้า”
ภัควริณย์มองหน้าหมอหนุ่มสุดอเลิร์ทของเดนท์ปี 1 แล้วชั่งใจ
บุคลิกแบบนี้เป็นักกิจกรรมตัวยงไม่ผิดแน่!
“ถ้าเล่าแล้วจะช่วยเปล่า”
“บอกมาก่อน เผื่อทำได้”กมลภพยักคิ้ว “ยกเว้นเื่ปัญหาครอบครัวนะอันนี้ไม่ยุ่งเพราะผมเป็พวกครอบครัวแฮปปี้ไม่เคยมีประสบการณ์ท็อกซิก“
“ใช่ปัญหาครอบครัวที่ไหนล่ะเื่กีฬาสีต่างหาก”
“อะห๊ะ แล้วไง”
“ผอ.ให้เป็แม่งานจัดกีฬาสี”
“ก็ไม่แย่นิ”
“แย่สุดๆ อ่ะดิคิดไม่ออกจะทำยังไง หมอเคยจัดเปล่า?”
“ไม่เคย”
“แล้วเคยทำกิจกรรมอะไรมาบ้าง”
“เคยเป็ลีดมหา’ลัย”
โป๊ะเชะ...เริ่มเข้าเค้ามาล่ะ
“นอกจากลีดทำอะไรได้มั่ง”
“ตีกลอง เล่นกีต้าร์”
“เก่งขนาดไหน” หญิงสาวเริ่มสนใจ
“วงของมหา’ลัยเลยล่ะ ตอนนี้ก็มีเครื่องดนตรีครบวง เอาเปล่าล่ะขนมาช่วยได้ถ้าต้องจัดงานเลี้ยงตอนกลางคืน”
“โหเจ๋ง!แต่พี่ไม่ได้รับผิดชอบงานเลี้ยง รองฯ อำนวยการเป็แม่งานหมอจะช่วยไหมพี่จะได้บอกพี่เขาคงดีใจ”
“โน!”
“อะไรเนี่ยตะกี้ยังบอกจะช่วย”
“ช่วยทำไมไม่ใช่งานของพี่นี่ผมรับปากแค่งานของพี่ต่างหาก”
“ใจร้ายยยย” เผลอทำเสียงหงุงหงิงโดยไม่รู้ตัว
“ขอโทษครับ” น้ำเสียงห้วนๆ ของผู้มาใหม่ทำให้สองหนุ่มสาวชะงัก
“ไอ้ไวน์ มานี่เลยมึง”กมลภพเดินไปลากแขนเพื่อนให้นั่งลงบนเก้าอี้ที่ตัวเองเคยนั่งใกล้ๆภัควริณย์ เธอกำลังจะขยับออกห่างแต่พอเห็นสายตาดุๆของศวัสที่ส่งมาก็ทำให้นึกถึงครั้งก่อนที่เขาไม่พอใจที่เธอไม่กล้าเข้าใกล้ดังนั้นหญิงสาวจึงข่มใจนั่งนิ่ง
เย็นไว้นังพีคุยกับเด็กพวกนี้ต้องใจเย็นเดี๋ยวเสียการใหญ่
“มีอะไรจะเรียกไปกินข้าวพี่นนท์รอ”
“เดี๋ยวกูโทรบอกพี่นนท์ไปก่อนกูกำลังคุยธุระกับพี่พี”
“แล้วเกี่ยวอะไรกับกู”ศวัสทำท่าจะลุกแต่ถูกกดบ่าลงตามเดิม
“ฟังก่อนสิ”
“เื่?”
“วันที่ 26 ธันวาเราจะจัดงานกีฬาสีเลยจะขอความช่วยเหลือจากหมอค่ะ”
“ครับ แล้วไงต่อ”
“มึงเคยจัดงานกีฬามั้ย”กมลภพถามแทนพออีกฝ่ายส่ายหน้าปฎิเสธก็ถามต่อ “แล้วมึงมีความสามารถอะไรพอที่จะช่วยพี่เขาได้”
“เคยอยู่วงดุริยางค์ตอนมัธยมเล่นเครื่องดนตรีได้เกือบทุกอย่าง”
“เยี่ยมเลยหมอ” ภัควริณย์ฉีกยิ้มกว้าง “อย่างนี้หมอก็ช่วยพี่ทำขบวนพาเหรดได้แล้ว”
“คิดดูก่อน”
“ตอบตกลงซะอย่าเล่นตัวกูรำคาญ”
“ยุ่ง!ไปโทรหาพี่นนท์เลยมึง”
“นะหมอนะ ช่วยพี่ที”หญิงสาวมองสบตาศวัสพลางพูดเสียงอ่อนหวานมีแววออดอ้อนสุดฤทธิ์ ขณะที่กมลภพลุกออกจากห้องมือกดโทรศัพท์พัลวันคงจะโทรหานนทวัฒน์
“ขอคิดดูก่อน”
“น่า ไม่เห็นต้องคิดอะไรเลย”
“จะตอบแทนอะไร”
“ต้องมีด้วย!?”
“แหงสิของฟรีไม่มีในโลก”
“เขี้ยวอ่ะหมอ”
“ผมเลียนแบบพี่ไง”ชายหนุ่มพูดหน้านิ่ง
“ใจเย็นลูกพี่ใจเย็นอย่างหมอจะมารีดเือะไรกับปูอย่างพี่ จริงไหม”
ศวัสหัวเราะ “งั้นก็ไม่ทำ”
“หมอจ๋า”
“หวานเชียว” หมอหนุ่มยิ้มใส่ตาคนทำเสียงอ่อนหวาน“พี่อ่ะเ้าเล่ห์พอ้าผลประโยชน์จากผมก็พูดหวาน พอหมดประโยชน์ก็คงเฉดหัวทิ้ง”
ช็อตฟีลสุดๆ เลยพ่อมหาจำเริญรู้ทันไปอี๊กกกก
“ใส่ร้ายกันเกินไปแล้ว”
“เวลาปกติพี่ชอบเดินเลี่ยงผมเดินผ่านก็ไม่ยอมทักไม่ยอมมองหน้าแต่พอตอนนี้อยากให้ผมช่วยงานพี่กลับทำเสียงอ้อนยิ้มหวาน”
“อ้อ จริงเหรอ” คนเ้าเล่ห์ยิ้มกว้างขำผู้ชายค้อน “พี่นิสัยแย่อย่างนั้นเชียวแล้วต้องทำไงหมอถึงจะโอเค”
“คิดเอง“
“งั้นต่อไปพี่จะพยายามปรับปรุงตัวเองนะเจอหมอที่ไหนก็จะเข้าไปทักทายพอใจไหม”
ใบหน้าขาวๆ ขึ้นรอยแดงรื้อไม่ปฏิเสธแสดงว่ายอมรับ
“คราวนี้จะตกลงช่วยงานพี่ได้ยัง”
“ลองว่ามา”
“พี่อยากให้หมอเป็ดรัมเมเยอร์”
“ผมบอกว่าเคยอยู่วงดุริยางค์นะไม่เคยบอกว่าเป็ดรัม”
“เหมือนกันแหละ”
“หาา มันไม่ใกล้เคียงกันเลยนะพี่ผมเดินไม่เป็”
“เดี๋ยวสอนๆ น่านะ ช่วยๆ กัน“ เธอสรุปเองง่ายๆ ขณะที่คนฟังทำหน้าแหยง
“ผมช่วยอย่างอื่นได้ไหม”
“คิดว่าได้ไหมล่ะเอาน่าหมอ...ตำแหน่งนี้พี่ว่าหมอเหมาะสมที่สุดแล้ว เชื่อเจ้”
“คุยกันถึงไหนแล้ว”กมลภพกลับเข้ามาหลังจากผ่านไปครู่ใหญ่
“หมอศวัสจะเป็ดรัมส่วนหมอช่วยเตรียมโชว์ลีดให้พี่ที”
“ได้นะ เอาแบบลีดท่าสวยๆเท่ๆ หรือเอาฮา”
“มีหลายอ็อปชันจริง”
“พี่กำลังคุยอยู่กับใครไม่รู้ซะแล้ว”
”ได้หมดแล้วแต่หมอและเพื่อนสะดวก“
“กูเต้นลีดไม่เป็กูรอดใช่ไหม”
กมลภพทำปากบึนมองหน้าเพื่อน“มึงอ่ะตัวยืน”
“กูก็เป็ดรัมให้แล้วไง“
“เป็ดรัมก็ต้องเป็ลีดด้วยคนเรามีน้อยแต่เอฟซีมึงเยอะลงหลายๆ อย่างช่วยกัน“
“งั้นกูไม่เอาฮา”
“สิทธินั้นเป็ของกูตัดสินใจเพื่อนไปกินข้าวกันกูหิว” มาเร็วเคลมเร็วสมกับเป็กมลภพ เผลอแป๊บเดียวเ้าตัวก็ออกพ้นประตูห้องไปแล้ว
“พี่พี” ศวัสหันมาทำตาอ้อนหญิงสาวให้ช่วยเจรจา
“น่ารักออกหมอแบบฮาสาวกรี๊ดกว่านะพี่ว่าแปลกดีด้วย”
“พี่ชอบของแปลกเหรอ”
“ถ้าเป็หมอพี่ชอบหมด”เอียงคอยิ้มหวานให้ทั้งปากและตา
“ชอบจริงอ่ะ”
“อื่อ หมอน่ารัก”ส่งสายตาเ้าชู้นิดๆ แถมอีกดอก
ชายหนุ่มลุกยืนก่อนจะยื่นหน้ามากระซิบข้างหู“พี่เล่นๆแต่ผมเอาจริงนะ อ่อยผมมากๆ ระวังตัวไว้ให้ดีนะครับ”
1K
